Wohl. Włócznia

Kasjusz Longinus, gdy dowiaduje się o dramatycznej sytuacji, w której znalazł się jego ojciec, postanawia za wszelką cenę nie dopuścić do najgorszego. Młody żołnierz oddaje się w niewolę człowiekowi, którym pogardza, wierząc, że to pomoże w spłacie długu. Trafia na arenę gladiatorów i po wyzwoleniu zaprzysięga zemstę tym, którzy zabili mu ojca. Ale zanim to nastąpi, jako członek osobistej eskorty nowego prokuratora Poncjusza Piłata, zostaje skierowany na służbę do Jerozolimy... Tam stanie się świadkiem wydarzeń, które zmienią nie tylko jego świat..

"Włócznia" to moje kolejne spotkanie z twórczością Louisa De Wohla. Nie wiem jak autor to robił, ale każda historia, którą przelał na papier, sprawia, że żyje w czytelniku. Mistrz słowa, który wiedział jak zafascynować, poruszyć do głębi, uczynić rzeczywistością to, o czym czytamy, jakby działo się tu i teraz. I tak też jest w przypadku tej powieści.

Pomimo tego, że książka jest dość gruba, bo liczy ponad 600 stron, to od pierwszej do ostatniej strony czytałam z takim samym zainteresowaniem. Tutaj nie ma nudy, a napięcie, które trzyma w jakiejś nienazwanej ekscytacji, co będzie dalej, sprawia, że nie chce się jej odkładać na później. Jednak za każdym razem, gdy musiałam to zrobić, tęskniłam. Tęskniłam za bohaterami tej historii, myślami byłam przy nich, czułam sie tak jakbym dzieliła z nimi los. Nawet teraz pisząc o tej książce, mając to wszystko w pamięci, jakbym sama to przeżyła, chciałabym każdego przekonać do jej przeczytania, ale brakuje słów..

Fabuła stworzona na kanwie tej jednej chwili, gdy Longinus przebija włócznią Serce Boga.. Ale zanim dojdzie do tego momentu, obserwujemy jego zmagania najpierw z młodzieńczym uczuciem, ze stratą ojca, niewolą. Droga, którą przeszedł wiedzie od poczucia bezsensu, wobec jawnej niesprawiedliwości, żądzy władzy i pieniądza, do spotkania ze szczerą miłością i wyzwalającą mocą prawdy, która zawsze daje nowe życie..

Wiem, że tego lata już nic piękniejszego nie przeczytam..