Wiosenna ofiara. Cztery pory roku. Tom 4

Duszność ''Wiosennej Ofiary'' prawie spowodowała, że się poddałam przed przeczytaniem tej książki do końca.

Nigdy nie staram się zostawiać książek nie dokończonych chyba, że już nie mam sił ani do bohaterów ani do fabuły.

Przyznam też, że jest to moja pierwsza przeczytana książka ze szwedzkiej literatury jak i od Anders'a de la Motte.

Po skończonej pozycji z ręką na sercu mogę powiedzieć, że nie żałuje ani minuty spędzonej nad tym tytułem.

Pierwszy raz spotkałam się z tak duszną, a zarazem mroczną atmosferą książki. Na skórze odczułam dreszcze doszukując się prawdy razem z Theą Lind, naszą główną bohaterką. Jako, że sama akcja rozgrywa się w małym miasteczku, a sekrety mniejsze czy większe są raczej ukrywane przed wścibskimi osobami w takowych miejscach, Thea napotyka na nie jedną przeszkodę w doszukiwaniu się prawdy.

W roku 1986 w Noc Walpurgii ginie szesnastoletnia dziewczyna, nie jest to od tak wymyślna zbronia. Doszło do rytualnego morderstwa, a przyrodni brat ofirary został skazany za tę zbrodnię. Co tak na prawdę stało się tamtej nocy? Czy na pewno za to morderstwo została skazana odpowiednia osoba?

Dla czytelników lubujących się w kryminałach zakończenie może nie być zaskakujące. W pomiędzy połowie książki można z ręką na sercu powiedzieć ''na bank jest tak jak myśle''. Tak, sama tak postąpiłam, a zakończenie mnie tak zszokowało, że ostatnie kilka stron czytałam trzy razy żeby się upewnić czy na pewno dobrze przeczytałam, a nie umysł płata mi figle. 🙃

Przyznam również, że niektóre zachowania Thei doprowadza mnie do szału bo będąc w jej sytuacji zapewne postąpiłabym inaczej. Ona sama zmagała się z nie łatwą przeszłością, a jej własne sekrety z czasem same wyjdą na jaw. 🤭

''Wiosenna Ofiara'' to zdecydowanie dobry kryminał na wiosenne popołudnia - w Londynie czuć lato ale też się przy tej lekturze dobrze bawiłam.

Jeśli szukacie dobrej zagadki z nie jasnym zakończeniem to ten tytuł na pewno jest dla Was.

Anders de la Motte po raz kolejny zabrał nas do niezwykle intrygującego świata, w którym miejscowe legendy mieszają się z rzeczywistymi wydarzeniami. Uwielbiam takie klimatyczne historie, na pograniczu realności. Jako miejsce akcji autor wybrał odrestaurowany zamek w otoczeniu bagien i tajemniczego lasu z hermetycznie zamkniętą społecznością. Fabuła Wiosennej ofiary rozwija się bardzo powoli, jednak mimo iż akcja nie pędzi jak oszalała, absolutnie nie ma miejsca na nudę. Pisarz umiejętnie miesza wydarzenia z przeszłości z bieżącą akcją, stopniowo odkrywa prawdę o tragedii sprzed trzydziestu lat.

Lekarka Thea została rewelacyjnie wykreowana. Ma za sobą trudną przeszłość, od której mocno stara się odciąć. Niestety od przeszłości nie tak łatwo uciec, o czym kobieta boleśnie się przekona. Także inne postaci są mocno intrygujące, wydaje się, że każdy skrywa jakiś sekret.

Wiosenna ofiara to ostatni tom Kwartetu sezonowego. Książki nie muszą być czytane w kolejności wydania, każda stanowi odrębną historię. Mimo, że dość długo nie mogłam się wgryźć w fabułę, uważam, że powieść jest zdecydowanie warta przeczytania. Cenię książki autora za ten specyficzny, mroczny i nieco duszny klimat, dlatego z niecierpliwością wyczekuję kolejnych.

To moje drugie i również udane spotkanie z Andersem de la Motte 😊

Podobnie jak w "Zimowym ogniu" tutaj także dostajemy do rozwiązania tajemniczą zagadkę z przeszłości, a cała tragedia rozgrywawa się podczas nocy Walpurgii w 1986 roku.

"Wiosenna ofiara" to znakimity szwecki kryminał. Autor świetnie oddał klimat oraz pewną grozę, jaka towarzyszyła podczas rytualnego morderstwa szesnastoletniej dziewczyny. Noc Walpurgii to tradycyjne szweckie święto wywodzące się z pogańskich obrządków, podczas którego składa się tzw. "wiosenną ofiarę" a Zielony Człowiek zabiera to, co stare.

Za zbrodnię na szesnastoletniej Elicie zostaje skazany jej przyrodni brat Leon. Podobno dzieci, które towarzyszyły tamtego dnia Elicie widziały go jadącego na koniu, przegranego za Zielonego Człowieka i zadającego dziewczynie śmiertelny cios kamieniem.

Ponad trzydzieści lat później do małej szweckiej wioski, w której wydarzyła się tragedia przyjeżdża doktor Thea Lind wraz ze swoim mężem Davidem. David jako dwunastoletni chłopiec był świadkiem zabójstwa Elity. Wprowadzają się i zarządzają zamkiem znajdującym się obok miejsca w którym kiedyś zginęła Elita. Pewnego dnia Thea w starym parkowym dębie dokonuje dziwnego odkrycia, które tylko pogłębia jej fascynację tragedią sprzed lat. Kobieta czuje, że coś nie gra w całej tej historii. Kiedy znajduje podobieństwo między przeszłością Elity a swoją własną postanawia dowiedzieć się prawdy o zabójstwie.

"Wiosenna ofiara" to czwarta i ostatnia już ksiażka z serii "Kwartetu sezonowego". Mimo tego, że książki należą do jednej serii stanowią odrębną historię i można je czytać samodzielnie.

Bardzo podoba mi się styl pisania de la Motte i to jak buduje klimat i napięcie. Opisy rytualnej noc Walpurgii dodają jeszcze większej baśniowości i grozy. Atmosfera małej szweckiej miejscowości i zżytej ze sobą społeczności, w której każdy chroni swoich sekretów jest wręcz namacalna. Prawdę o tragedii odkrywamy rok po kroku. "Wiosenna ofiara" to książka, która wciąga i trzyma w napięciu do ostatniej strony.

„WIOSENNA OFIARA”

Anders de la Motte Wydawnictwo Czarna Owca

Niestety to już jest ostatnia część z cyklu: „Kwartet Sezonowy”. Tym razem mamy do czynienia z rytualnym mordem szesnastoletniej dziewczyny. Odbyło się ono w noc Walpurgii w 1986 roku w południowej części Szwecji. Mało tego – o morderstwo zostaje oskarżony jej przyrodni brat. Po tym wydarzeniu cała rodzina dziewczyny znika bez śladu. Jak to jest możliwe? Nikt nie wie co się z nimi stało. To mnie bardzo przeraziło. Normalnie ludzie nie znikają bez śladu. U mistrza Szwedzkiego kryminału wszystko ma swój cel. Poznając prawdę łzy lały mi się ciurkiem. Dlaczego? Przekonajcie się czytając „Wiosenną ofiarę”.

Jak to u Andersa de la Motte bywa tutaj również przenosimy się w czasie. Po ponad 30 latach stare rany otwierają się, a to za sprawą pewnej lekarki. Thea Lind wraz ze swoim mężem przeprowadzają się w jego rodzinne strony. Thea pracowała w Syrii jako lekarz bez granic. Swoją traumę postanawia leczyć w nowym miejscu. Tutaj poznaje tajemnice, którą za wszelką cenę chce wyjaśnić. David i jego rodzina ukrywają przed Theą pewien sekret. Nie są zadowoleni, że ona drąży drażliwy dla nich temat.

Chcecie poznać tajemnicę Davida oraz co tak naprawdę wydarzyło się podczas nocy Walpurgii w 1986 roku? Zapraszam do przeczytania „Wiosenna ofiara”.

Powieść wciąga od pierwszej strony. Chciałam dowiedzieć się co stało się tej tragicznej noc w 1986r. . Autor doskonale myli tropy. Uwielbiam jego bohaterów. Każdy z nich skrywa jakiś sekret, który poznajemy zagłębiając się w lekturze. Thea- również skrywa nie jedną tajemnicę.

W powieściach Andersa de la Motte podoba mi się znakomita akcja, przeplatające się wydarzenia dwóch czasów, barwni bohaterowie, doskonała fabuła i niesamowite intrygi. Bombowe zakończenia. Rewelacyjne kryminały. Z książkami Andersa de la Motte nie ma czasu na nudę. Polecam wszystkie 4 części. Przypominam – nie trzeba czytać po kolei.

Z żalem żegnam się z „Kwartetem Sezonowym”

Z całego serca polecam „Wiosenną ofiarę”.

Moja ocena 10/10

Noc Walpurgi jest uznawana za jeden z najstarszych obrzędów Europy. Tradycja tej nocy wywodzi się z wierzeń dawnych ludów Germańskich, dla których był to czas złych duchów i zmarłych. Noc ta przypada w nocy z 30 kwietnia na 1 maja, a wówczas ponoć w Niemczech, na górze Brocken odbywać się miał sabat czarownic. Sama nazwa „Noc Walpurgii” wywodzi się od imienia Walburgi, angielskiej mniszki i misjonarki, przeoryszy klasztoru w Heidenheim we Frankonii. 1 maja Kościół obchodzi jej święto. Jest to równocześnie dzień w którym przypada jedno z najważniejszych świąt pogańskich, celtyckie święto Beltaine. W przeddzień 1 maja świat spowijała ciemność i nadchodził czas duchów – wówczas gaszono ogniska i oczekiwano na przybycie sił ciemności. Z kolei 1 maja był dniem światłości w którym zapalano na nowo ogień.

Ogniska, jak i zresztą składanie ofiar, nadal są elementem obrządku związanego z Nocą Walpurgii. W to święto, w 1986 roku, jedna z nastoletnich mieszkanek okolic Tornaby na południowym krańcu Szwecji, postanowiła urządzić w lesie przedstawienie ze sobą w rolach głównych. Miała być rytualną ofiarą, a w tym swoistym teatrze brać udział miały również okoliczne dzieci oraz jej przyrodni brat, Leon. Zabawa skończyła się tragicznie – szybko znaleziono martwe ciało szesnastoletniej Elity Svart, leżące na ofiarnym głazie w kamiennym kręgu. Dookoła kamienia widać było zaś odciski kopyt. Wkrótce o morderstwo to został oskarżony Leon, a jakby mało było emocji związanych z tą sprawą, wkrótce zniknęła cała rodzina Elity.

Po latach do miasteczka przyjeżdża młode małżeństwo, się doktor Thea Lind oraz David. Oboje chcą zacząć w tym miejscu nowe życie, z dala od dramatów z przeszłości. Ona boryka się z zespołem stresu pourazowego, ON ze świadomością nieudanego życia zawodowego. Zamek Bokeland i restauracja, którą otwiera z przyjaciółmi, mają być sposobem na rozpoczęcie kolejnego etapu w karierze. Wracając po latach w rodzinne strony mężczyzna woli nie pamiętać o wydarzeniach z przeszłości, zarówno o morderstwie Elity, jak i o krążących w okolicy legendach, szczególnie tej opowiadającej o Zielonym Człowieku. Jednak wydarzenia, w których wspólnie z żoną będzie uczestniczył sprawią, że nie tylko będzie musiał zmierzyć się z prawdą o przeszłości miasteczka, ale też swojej.

Thea jest jednocześnie zafascynowana i przerażona przeprowadzką. Okolica zamku sprzyja długim spacerom i ma tu szanse odzyskać równowagę. Właśnie podczas jednego z takich spacerów natrafia na Szubieniczny Dąb, za pośrednictwem którego można składać ofiary Zielonemu Człowiekowi. Ma ON rzekomo przyspieszyć powrót życia – w tym celu należy włożyć do ust wizerunku Zielonego Człowieka umieszczonego na dębie, wiosenną ofiarę. Również Thea, skuszona legendą, składa w ofierze kwiaty. Niestety wkrótce po tym dąb ulega zniszczeniu, a uderzenie pioruna umożliwia kobiecie dokonanie niezwykłego znaleziska. Puszka umieszczona w ustach Zielonego Człowieka ma wiele lat, a po otwarciu okazuje się, że może należeć do zamordowanej przez przyrodniego brata dziewczyny. Przynajmniej na to wskazywałoby znalezione w puszce zdjęcie. To odkrycie staje się też bodźcem do zapoznania się z tą sprawą, zaś niejasności związane z morderstwem stają się niemal obsesją kobiety.

Jaka historia kryje się za morderstwem nastolatki? Czy ktoś może ją opowiedzieć? Czy Thea odkryje prawdę o przeszłości? Jak potoczą się losy jej małżeństwa i czy małżonkowie odnajdą spokój w nowym miejscu? To tylko kilka z wielu nasuwających się w związku z tą sprawą pytań, na które i czytelnicy będą poszukiwali odpowiedzi dzięki kolejnej już z serii powieści autorstwa Andersa de la Motte. Książka „Wiosenna ofiara”, opublikowana nakładem Wydawnictwa Czarna Owca, to mroczna opowieść o legendach, sekretach i ludzkich emocjach. To lektura zarówno dla wielbicieli klimatycznych kryminałów i skomplikowanych zagadek, jak i horrorów, bowiem momentami atmosfera wykreowana w książce jest naprawdę przerażająca. Groza, jaką przesiąknięta jest książka, przykuwa naszą uwagę. Skomplikowana, wielopłaszczyznowa historia, rozgrywająca się na dwóch planach czasowych, to doskonała powieść zarówno na lato, jak i na zimowe długie wieczory. A już z pewnością warto sięgnąć po nią w zbliżającą się noc z 30 kwietnia na 1 maja…