Wina wina

W moim świecie Małgorzata Starosta to królowa komedii kryminalnej. Tworzy bowiem barwnych bohaterów, sięga po różne twarze humoru i nie da się z nią nudzić. Od pierwszej powieści („Pruskie Baby") śledzę jej karierę i poznaję kolejne stworzone przez nią tytuły, a „Wina wina" wyraźnie się spośród nich wyróżnia . A wszystko dlatego, że tym razem Gosia zamknęła swoich bohaterów w starej, zabytkowej winnicy, gdzie mieli spędzić jedynie kilka dni, a kolejne zbrodnie sprawiły, że utknęli w niej na dobre. Mordercą mógł okazać się każdy, a głupiutki policjant oraz młody prokurator nie mieli łatwego zadania. Bohaterowie co krok zaskakiwali ich rodzinnymi sekretami, skomplikowanymi relacjami czy trudnymi charakterami. A w centrum tego chaosu było różowe tornado, czyli Agata Śródka. Rozwódka, sławna właścicielka restauracji oraz kobieta, której zamarzyła się własna winnica. Człowiek o trudnym charakterze, którego jednak ciężko nie polubić z tym jej ciętym humorem i stukotem szpilek, który roznosił się po całym budynku. Co jednak najciekawsze — nie jest ona jedyną Śródką w tym towarzystwie.

Czy kojarzycie stare kryminały, gdzie bogaci ludzie zostają wezwani przez detektywa do salonu, gdzie powoli odkrywane są sekrety morderstwa? Tym razem Gosia tworzy coś w tych klimatach i wychodzi jej to rewelacyjnie, co nie powinno nikogo zaskoczyć. Jak zwykle autorka bawi się słowem (chociażby uparcie wkładając w usta kolejnych osób „wina wina") oraz bawi się różnorodnością bohaterów, których pozornie wiele dzieli, ale z czasem okazuje się, że jeszcze więcej łączy. Od początku do końca czułam się w pełni zaangażowana przez wydarzenia, które rozgrywały się na moich oczach, a powieść przeczytałam prawie na jeden raz, bo tak trudno było mi oderwać się od lektury.

Może „Wina, wina" nie została moją ulubioną powieścią Gosi, ale i tak fantastycznie się przy niej bawiłam, a polecić mogę ją każdemu, kto nie boi się zabaw absurdem, słowem i życiem. Przygoda to bowiem wyborna.

Psst, bohaterowie piją tyle wina, że nagle czytelnik ma ochotę po nie sięgnąć, nawet jeśli nie jest jego fanem. Uczciwie ostrzegam!

RECENZJA

Cześć Kochani. Czy u Was tez tak szaro, buro i ponuro? U mnie od rana mży. Pogoda zachęca tylko do spania. Pomimo wielkiej chęci wskoczenia pod koc, zmobilizowałam się i napisałam dla Was recenzje. Tym razem będzie to opinia książki Małgorzaty Starosty „Wina wina". Książkę otrzymałam dzięki uprzejmości autorki oraz wydawnictwa W.A.B. za co bardzo serdecznie dziękuje.

„Wina wina” to historia znanej, ale niezbyt lubianej restauratorki i celebrytki Agaty Śródki. Postanawia ona założyć restaurację w gościnickim pałacu. Niestety cała ta przygoda prowadzi ją w sam środek morderczej intrygi, której ofiarami zostają trzy osoby z otoczenia Śródki. Skrywane przez lata sekrety wylewają się wraz ze strumieniami znakomitego wina, nie każdy okazuje się tym, za kogo się podaje, a prowadzący śledztwo gubią się w gąszczu tajemnic i kłamstw. Legenda cysterskiego zakonu odżywa i niespodziewanie ujawnia prawdziwe pragnienie winiarza, pomagając w zdemaskowaniu mordercy, choć wszystko to i tak wina wina. Czy w końcu odnajdzie się morderca? Czy zagadka zostanie rozwiązana? Tego musicie dowiedzieć się sami.

Swoją przygodę z twórczością Małgorzaty Starosty rozpoczęłam od książki „Szczęśliwi Los". No i przepadłam. Zakochałam się w twórczości Pani Małgosi. Teraz nie odpuszczę ani jednej jej książki. Kiedy dostałam maila od wydawnictwa w sprawie recenzji najnowszej powieści „Wina wina” nie wahałam się ani chwili. Tym razem autorka zaserwowała nam nie jednego trupa, ale aż trzy!! Kryminał przedstawiony w przezabawny sposób. Lekkie pióro autorki, wartka akcja, zagadki i tajemnice — to wszystko łączy się w jedną spójna i logiczną całość. Co prawda nie zaśmiewałam się w głos jak przy Szczęśliwym losie ale i tak zabawa była przednia. Książka pełna czarnego humoru i ciętych ripost. Świetnie wykreowani bohaterowie i dobrze dopracowana fabuła. Czasami miałam wrażenie, że jestem gdzieś tam obok bohaterów i wszystkiemu przyglądam się z bliska. Pani Małgosia i tym razem mnie nie zawiodła. Jeśli lubicie komedie kryminalne to ta historia jest dla Was. A tymczasem, borem lasem ja zabieram się za kolejną książkę Pani Małgosi. Do miłego :)

Anna Śródka jest sławną celebrytką, która zapragnęła mieć swoją winnicę w pałacu, który restauruje. W tym celu udaje się do konkurencji, by poznać tajniki tego trunku. Na miejscu wraz z grupą innych ludzi bawi się w najlepsze, aż do czasu morderstwa. Ktoś przyczynił się do śmierci jej męża i jest to ktoś, kto znajduję się wśród nich. Trwa śledztwo i nikt nie może opuścić posesji.

Lubię komedie kryminalne, choć napisanie tego typu książki wcale nie jest łatwe. Musi ona bawić, ale jednocześnie występująca w niej intryga, powinna być dobrze skonstruowana. Małgorzata Starosta poradziła sobie łącząc obie te kwestie. Należy także pamiętać, że zdarzenia nie muszą być sensowne oraz rzeczywiste, mogą być przerysowane oraz niedorzeczne, w końcu jest to komedia. ‘Wina wina” jest właśnie takim „cyrkiem na kółkach”, w którym bohaterowie zachowują się jakby byli niespełna rozumu.

A jeśli już jesteśmy przy postaciach, to występuję ich tu cała plejada. Mamy między innymi restauratorkę, jej byłego męża z nową żoną, pisarkę, księdza, seniorkę oraz właściciela winnicy. Każdy z nich jest oryginalny. Początkowo ciężko mi było się połapać w tych wszystkich nazwiskach, ale w końcu dałam radę zapamiętać, kto jest kim. Wszyscy wydają się podejrzani, w pewnym momencie zaczęłam typować wszystkich po kolei. Okazało się, że mój początkowy trop był dobry, ale do samego końca nie miałam pewności, co jest plusem, ponieważ lubię, gdy autor potrafi mnie zaskoczyć.

Największą zaletą jest klimat występujący w tej powieści: garstka ludzi, morze wina, historie snute przez starszą panią, a w tym wszystkim morderca, który może zaatakować ponownie. Nie ma czasu na nudę, Małgorzata Starosta zadbała o to, żeby cały czas coś się działo. Nie można też nie wspomnieć o uroku osobistym Agaty Śródki, która napędza cały ten humorystyczny spektakl. Właściwie wszystko kręci się wokół niej, a ON zdaje się być zupełnie tego nie świadoma.

Właśnie takiej historii mi teraz było potrzeba. Mój zastój czytelniczy ruszył z kopyta, gdy wciągnęłam się w „Winę wina”. Niegdyś czytałam wiele komedii kryminalnych lecz w pewnym momencie przestałam, ponieważ żadna nie potrafiła mnie zaciekawić. Tym razem jednak bawiłam się wyśmienicie i jestem pewna, że Wy również będziecie! Komu polecałabym lekturę tej książki? W zasadzie każdemu, zarówno miłośnikom kryminałów, jak i lekkich pozycji obyczajowych. Myślę że humor w niej zawarty, będzie dla Was dobrą rozrywką na kilka długich wieczorów.

To już jest serio nudne. Bo ile razy można się powtarzać?

Ile razy mam pisać, że kłaniam się w pas autorce? Że ta książka to złoto, a raczej płynne rubiny? Że cała intryga to mistrzostwo, a książka wręcz sama się czyta?

Chyba będę to powtarzać tak długo, jak długo Małgosia będzie pisać książki.

Uroczyście oświadczam, że od tej książki aż szumi w głowie, a słowami można się upić.

"Wina wina" to genialna, zabawna i zakręcona jak ruski korkociąg historia o przebojowej Agacie, winnicy, całej bandzie ludzi z ogromnym bagażem doświadczeń, winie (ale takim płynnym) i trupach. Bo książki Gosi bez trupów są jakieś sztywne

Nawet pisząc opinię czuję się jak na lekkim rauszu

Refleks bohaterów, zapętlające się morderstwa, intrygi. Do tego kaskada pomyłek, niedopowiedzeń, pyszne jedzenie i mooooorze wina.

Zabawna, wciągająca, nietuzinkowa.

Nie będę więcej wychwalać, bo to niezdrowo.

Czytajcie ! Kieliszki w dłoń! yyy to znaczy, książki. Książki, nie kieliszki. Chyba, że to wino, ale tylko różowe.

Powiem Wam, że ubawiłam się przednio, a to wszystko „Wina wina” Małgorzaty Starosty. Czułam się jakbym była na wybornej komedii kryminalnej w teatrze lub w kinie :D Mała miejscowość, rodzinne koligacje, charakterne osobliwości, francuski akcent, wyborne jedzenie, a pomiędzy tym wszystkim wino i morderstwa.

Restauratorka i celebrytka, Agata Śródka, chcąc założyć własną winnicę udaje się do Gościnnej Doliny na weekendową degustację połączoną ze zwiedzaniem winnicy. A przy okazji, jakżeby inaczej, co nieco podpatrzeć i się przyuczyć. Tym oto sposobem trafia w sam środek morderczej intrygi, a co gorsza, wiele wskazuje na to, że to ona jest celem.

Małgorzata Starosta serwuje nam tu doskonały humor połączony z lekkim kryminałem. Spodziewałam się przebojowych, zaskakujących postaci i nie zawiodłam się. Język, którym posługuje się autorka jest tak przyjemny w odbiorze, że czytanie tej książki to była prawdziwa uczta. Ubawiłam się, naśmiałam i mogłam też próbować rozwiązać zagadkę tajemniczych morderstw. Takiego rozwikłania sprawy w ogóle się nie spodziewałam, a nawet uroniłam jedną łezkę.

Autorce gratuluję pomysłu i wykonania. Mam ogromną nadzieję, że ta książka zostanie zekranizowana.

Zastanawiałam się ostatnio jaki gatunek powieści i jakiego autora bym wybrała gdybym mogła, choć na jeden rozdział, przenieść się w epicentrum czytanej opowieści. Nie musiałam długo się zastanawiać, ponieważ odpowiedź trzymałam w ręku. Ah jak cudownie byłoby stać się bohaterem jednej z książek Małgorzaty Starosty. Z pewnością przeżyłabym wyjątkową, niezapomnianą, sielską przygodę i nawiązałabym wiele cudownych znajomości. Dlaczego?A więc tłumaczę. Autorka potrafi stworzyć tak charakternych , swojskich,bohaterów, że niemożliwym jest, aby nie obdarzyć ich pozytywnym uczuciem. Nie ważne jest jaką odgrywa rolę w filmie danej powieści, ponieważ nawet czarne charaktery da się lubić. Komedie kryminalne Pani Małgosi są niczym łagodny balsam, jak relaksujący, delikatny masaż po bardzo ciężkim dniu. Są po prostu idealne, gdy chcemy się odprężyć oraz spędzić miło i sympatycznie czas z książką.

,, Wina Wina " to kolejna komedia kryminalna autorki, którą serdecznie polecam.

Agata Środka, powszechnie znana celebrytka i restauratorka pragnie założyć winnicę. Nie spodziewa się, że jej marzenie może doprowadzić do pewnych morderczych komplikacji. Ktoś nieudolnie poluje na jej życie. Stare wypłowiałe sekrety na nowo zaczynają odzyskiwać kolory,skrywane przez lata żale wylewają się wraz z kolejnymi lampkami wina.Zamroczone towarzystwo nie zdaje sobie powagi z zagrożenia. Z każdym dniem ofiar przybywa. Prokuratur Błażej Omkły dwoi się i troi, aby zdemaskować mordercę. Czy pośród zamożnych gości odnajdzie winowajcę? Komu zależy na śmieci restauratorki? Czy to całe krwawe zamieszanie to przypadkiem nie wina wina?

Ależ to była znakomita uczta czytelnicza . Barwni bohaterowie, idealna porcja humoru, świetne dialogi, cięte riposty, hektolitry wyśmienitego wina okraszone trzema trupami oraz dużo pysznego jedzenia. Polecam!!

Komedia kryminalna idealna na deszczowy, wrześniowy wieczór z ciepłym kocykiem i lampką wina 😊 Kilka godzin przyjemnej lektury zapewnione. Elitarne towarzystwo zbiera się na weekend w winnicy, barwne osobowości, tajemnice skrywane przez lata, przednie trunki w dużych ilościach, dobre jedzenie i codziennie nowy trup. Przystojny prokurator gubi się w domysłach, a my razem z nim. Czyta się przyjemnie, za szybko się kończy. Polecam👍

Małgorzata Starosta rozpoczyna swoja powieść Wina wina z przytupem. Czytelnik od razu zostaje wrzucony w wir skomplikowanej akcji, która do ostatniej strony nie zwalnia tempa. Wydarzenia dzieją się błyskawicznie, każdy z biesiadników wydaje się być podejrzany. Autorka stworzyła całą paletę interesujących postaci, począwszy od silnej, pyskatej i niezwykle przedsiębiorczej Agaty. Twarda i inteligentna kobieta, znająca swoją wartość, a przy tym operująca piorunująco ciętym językiem. Bohaterowie zostali ciekawie przedstawieni, bardzo oryginalni, ale nie przerysowani. No może z wyjątkiem Michela Blanca, nieco narcystycznego, choć całkiem komicznego kucharza. Dialogi to coś, za co uwielbiam pisarkę. Błyskotliwe, ironiczne i doprawione ogromną dawką humoru uprzyjemniały mi lekturę.

Kolejną istotną kwestią jest wątek kryminalny. Pojawia się kilka trupów, a goście zostają przymusowo zamknięci w winnicy, do czasu znalezienia winnych. Rozwiązania zagadki podejmuje się prokurator, który mimo młodego wieku do sprawy podchodzi bardzo profesjonalnie. Śledztwo zostało poprowadzone w bardzo przemyślany sposób, choć zakończenia w pewnym stopniu można było się domyśleć.

Komedia kryminalna to nie jest gatunek po który często sięgam. Jednak dzięki Małgorzacie Staroście zaczynam doceniać walory takiej literatury. Wina wina to lekka lektura, która dostarczyła mi przyjemnej rozrywki na kilka wieczorów. A o to przecież chodzi w czytelnictwie. Książkę zdecydowanie polecam i wyczekuję kolejnych powieści Małgorzaty Starosty.

Małgorzata Starosta "Wina wina",

Za oknem od kilku dni pogoda barowa, idealna, żeby ten czas poświęcić książce. Nie ukrywam, że wolałabym spędzić ostatnie dni wakacji gdzieś na zewnątrz, ciesząc się słońcem. No cóż, ostatnie dni sierpnia zaskoczyły przywołującym powoli jesień chłodem, a ja dzięki temu sięgnęłam po zwiastującą zmianę pór roku "Winę wina".

Cudowny tytuł ma ta książka. Nie wiem kogo mogę pochwalić za pomysł. Autorkę a może kogoś z Wydawnictwa WAB Ktokolwiek to jest, przekazuję pomysłodawcy bądź pomysłodawczyni moje wielkie wyrazy uznania. Można nim nawiązać do popularnej biesiadnej piosenki goszczącej na weselnych imprezach bądź ogniskach, rozwiązującej muzyczny worek z utworami powszechnie znanymi, śpiewanej często po którymś już kieliszku, której refren z pewnością zna każdy z nas. Można również doszukać się w nim winy wina, które wcale nie musiało lać się w dużych ilościach, żeby stać się jedną z przyczyn kilku następujących po sobie morderstw w winnicy w miejscowości Gościniec, wielkopolskim zakątku winiarskim, takim polskim Bordeaux, a może mało znanym Jurançon bądź niezwykle popularnym słynącym z produkcji wina Regionem Roussillon. To tam właśnie na małej przestrzeni, podczas kilkuosobowego przyjęcia, w ciągu kilku dni rozgrywa się akcja najnowszej komedii kryminalnej Małgorzaty Starosty, która sprawiła, że podczas lektury miałam ochotę natychmiast spakować się i wyjechać w poszukiwaniu podobnego miejsca, chociaż może spokojniejszego, bo bez trupów, gdzieś we Francji.

Bohaterką tejże komedii kryminalnej jest Agata Śródka, restauratorka, której marzy się założenie winnicy nieopodal niedawno nabytego pałacu. Co prawda pojęcie o uprawie winorośli ma niewielkie, za to w cukiernictwie nie ma sobie równych. Czy ten pomysł ma szansę się powieść? Jakie przeszkody czekają na nią po drodze? Dlaczego najbardziej żałować będzie trupa biednego Claude'a? I zwłoki znajdą się jeszcze w tym przepięknym miejscu?

Lubię ten potoczysty, naszpikowany ozdobnikami i przeróżnymi powiedzonkami język narracji. Nawet jeśli w moim przekonaniu "Wina wina" wydaje się być mniej zabawna od poprzednich książek autorki (jestem fanką serii "Pruskie baby"), to nie brakuje jej wyrazistych bohaterów, absurdalnych czasem zwrotów akcji i umiłowania kraju położonego nad Loarą. Wznoszę toast za zdrowie Agaty Śródki, bo ono na pewno przyda się w realizacji winiarskiego przedsięwzięcia. Trzymam kciuki za Małgorzatę Starostę, aby nadal niekoniecznie udawało się jej utrzymywać w ryzach swoich bohaterów, bo tacy szaleni są najlepsi. Opłakuję rzewnymi łzami nieszczęsnego Claude'a i mam nadzieję, że po lekturze, ekchm, po kolejnych lampkach wina wypitych podczas lektury, nie będzie Was bolała głowa.

Premiera, która będzie miała miejsce już za moment, bo 1 września, spowodowała, że na zdjęciu musiały być winiarskie motywy. No cóż, w północno-wschodniej Polsce ucięte do zdjęcia kiście winogron, są jeszcze niedojrzałe i cierpkie, ale czego się nie robi dla końcowego efektu wizualnego.

Dzisiaj zapraszamy was do naszej oceny książki, którą porównać możemy do książek o przygodach Agaty Raisin, jednej z naszych uluionych serii kryminalnych, książki, która sprawiła, że mocno odpoczęłyśmy i zapewniła niezapomniane godziny czytania. A mowa o książce „Wina wina” od Małgorzaty Starosty i wydawnictwa WAB.

„Piękny niczym męska wersja Heleny Trojanowskiej Błażej Omkły odczekał stosownie długą chwilę, zanim rozpoczął opowieść mającą stanowić rekonstrukcję wydarzeń minionego weekendu”

Musiałyśmy wam przytoczyć ten cytat, gdyż bardzo nas rozbawił i spodobał nam się, jest to jeden ze śmiesznych cytatów, tej komedii kryminalnej, która jest przezabawna.

Kiedy Agata Śródka (celebrytka zajmująca się gotowaniem oraz znana restauratorka ) zostaje zdradzona przez swojego męża, postanawia zacząć swoje życie od nowa. Kupuje barokowy pałacyk i wyjeżdża do miejscowości Gościniec, w celu zamieszkania tam i otwarcia własnego hotelu. Agata planuje tam również otworzyć własną winiarnię, jednak ciężko jej jest to zrobić gdyż nie zna się kompletnie na tym. Dlatego kiedy zostaje zaproszona do Barnaby Miszczuka, właściciela innej winiarni, na zwiedzanie jego posiadłości i winiarni, postanawia skorzystać i dowiedzieć się wszystkiego o uprawie winorośli. Niestety nie wie, że owo zaproszenie stanowi wplątanie ją w wielkie kłopoty.

Powiemy wam, że gdy zaczęłyśmy czytać książka od razu przypadła nam do gustu, jak już wcześniej wspomniałyśmy bardzo przypomina nam serię książek M. C. Beaton, nawet imię takie same, więc już na wstępie zachęcała do zaglądnięcia. Niedawno czytałyśmy „Szczęśliwy los”, czyli poprzednią książkę autorki i powiemy wam, że chociaż jedno i drugie to książki kryminalne to są zupełnie inne, oj różnią się bardzo od siebie, czuć, że autorka diametralnie zmieniła swój charakter pisania. Jak dla nas są to dwie odrębne komedie warte przeczytania, także polecamy jedną i drugą.

„Wina wina”, to powieść skierowana do wszystkich fanów książek kryminalnych, którzy uwielbiają ten klimat, humor, chociaż w przypadku tej książki jakoś się za bardzo nie uśmiałyśmy, to i tak nie mogłyśmy się od niej oderwać, bo przyciągała nas swoją prostotą i lekkością, ale to o tym później. Każdy zwykły czytelnik, który chociaż na chwilę chciałby przeczytać coś swobodnego oraz niepozornego, ale kładącego na łopatki powinien sięgnąć po tę książkę.

Fabuła nie jest dla nas jakoś mocno zaskakująca i po pewnym czasie domyśliłyśmy się o co może chodzić, jednak takie książki czyta się dla relaksu i zabawy, a w tej opowieści nie brakuje tego, by bawiłyśmy się wyśmienicie. Akcja jest dosyć szybka, dzieje się co chwilę coś oczywiście wszystko z winem w tle, dlatego nam to tempo bardzo odpowiadało. Zabrakło nam jedynie, jakiegoś takiego większego wątku i trochę zaskoczenia, które wywołało by na naszym ustach efekt „wow”. Ale jest to tylko nasza opinia, chyba jesteśmy trochę wybredne, wy możecie uważać inaczej.

Jak na Agatę przystało ( porównując znowu do innej Agaty ) bohaterka książki jest bardzo upartą, ale bardzo ambitną kobietą, która nie boi się ryzyka i zawsze stawia na swoim. To właśnie charakter głównej bohaterki skłonił nas do tego porównania, a że my tamtą Agatę pokochałyśmy, to ta przypadła nam ogromnie do gustu. Reszta bohaterów również posiada ciekawie i fajnie przedstawione cechy.

Klimat książki jak na komedię kryminalną przystało musi się opierać wokół morderstwa, a połączcie to sobie razem z winem i daje nam to istny harmider i zgiełk, który prowadzi w mroczne, ale zabawne połączenie. I chociaż zabójstwa powinny stanowić numer jeden w tej historii, to jednak lepsze były reakcje osób żyjących, co potwierdza, że jest to komedia kryminalna.

Powyżej stwierdziłyśmy, że książkę czytało nam się prosto i lekko, połknęłyśmy ją w zaledwie jeden dzień i wołamy do autorki o więcej takich książek, albo o kontynuację tej, bo zżyłyśmy się z główną bohaterką.

Jeżeli zatem jesteście fanami tego rodzaju książek i chcecie przeczytać coś co was zachwyci i zrelaksuje oraz zapomnicie o bożym świecie to polecamy wam ją serdecznie. My czekamy na więcej.

Agata Śródka to znana restauratorka, robiąca karierę na skalę światową. Kupiła piękny pałac w Gościńcu, a także chce wybudować swoją własną winnicę. Kiedy zostaje zaproszona na weekend do jednej z winnic nie może sobie odmówić takiej okazji. Nie zdaje sobie jednak sprawy z tego, że wpada w środek intrygi, która skutkuje nie jednym, a kilkoma zgonami wokół. Jaki to będzie miało wpływ na Agatę? A może to ona za tym wszystkim stoi? I cholera jasna, czemu to wino jest takie smaczne?

Świetna komedia kryminalna spod ręki Małgorzaty Starosty, która bawi od pierwszych stron. Historia Agaty i mieszkańców Gościńca powoduje, że "Moda na Sukces" to przy tym pikuś. Czytając, czułam się jakbym oglądała dobry film i szukała mordercy. Autorka do samego końca nie chciała go ujawnić, co skutkowało że podejrzewałam chyba już wszystkich.

Jeśli brakuje Wam śmiechu w książkach, lub potrzebujecie totalnie relaksacyjnej lektury to książka Małgorzaty Starosty na pewno jest dla Was.

Komedia kryminalna to gatunek, w którym wiele rzeczy może pójść nie tak: humor może być ciężki i nieśmieszny, postacie przerysowane, a zagadka kryminalna potraktowana po macoszemu, żeby tylko wcisnąć więcej kiepskich gagów. Ale tam, gdzie wkracza Małgorzata Starosta, cała na różowo, można bez obaw przygotować się na literacką ucztę - tym razem zakrapianą dużą ilością wina.

Bohaterką piątej powieści autorki jest Agata Śródka - restauratorka, celebrytka i świeżo upieczona właścicielka pałacu w Gościńcu, przy którym planuje założyć winnicę. Kiedy znany w okolicy winiarz zaprasza ją na weekendowe przyjęcie w swoim przybytku, Śródka skrzętnie korzysta z możliwości szpie… zdobycia cennych informacji. Nic jednak nie psuje atmosfery tak skutecznie jak trup.

Jeśli kiedyś zastanawialiście się, jak mogłoby wyglądać wspólne literackie dziecko Agathy Christie i Joanny Chmielewskiej, to mam dla was odpowiedź: właśnie tak jak “Wina wina”. Fabuła powieści przypomina klasyczne kryminały Christie - różnorodne grono bohaterów spotyka się przy okazji jakiegoś towarzyskiego zgromadzenia, po czym dochodzi do morderstwa, którego musiało dokonać jedno z nich - ale za sprawą dużej dawki humoru i świetnej kreacji postaci, atmosfera kojarzy się bardziej z twórczością drugiej z autorek. Muszę przyznać, że to wyjątkowo udane połączenie, bo zapewnia zarówno ciekawą intrygę, jak i mnóstwo rozrywki.

Powieść wciąga i bawi już od samego początku, kiedy bez zbędnych wstępów zostajemy wrzuceni w sam środek akcji i poznajemy większość bohaterów. Początkowo ten natłok nazwisk trochę mnie przytłoczył, ale kiedy już udało mi się zapamiętać kto jest kim i nie musiałam gorączkowo cofać się do pierwszych stron, nic już nie zakłócało mi dalszej lektury i przeczytałam całość w jeden wieczór. A te postacie wahto znać! Agata Śródka może i jest mikrej postury, ale za to jej charakterkiem można by obdzielić kilka osób. Z bycia irytującą uczyniła sztukę, ale przy tym, jak powiedział o niej któryś z bohaterów, nie da się jej nie lubić. Michel, jej pół-francuska prawa ręka, tak bardzo przypominał mi swojego imiennika z Gilmore Girls, że nie byłam w stanie wyobrazić go sobie z inną twarzą i głosem. Dołóżmy do tego jeszcze byłego męża Agaty, do kompletu z nową żoną, ciotkę Leokadię, w której żyłach zamiast krwi płyną sarkazm i ironia, przystojnego księdza, który do stanu duchownego nadaje się jak świnia do baletu, występującą pod pseudonimem autorkę powieści erotycznych, oraz komendanta miejscowej policji i podlejmy to wszystko winem, a powstanie prawdziwa mieszanka wybuchowa.

Małgorzata Starosta jak zwykle stworzyła zmyślną intrygę, w której tożsamość mordercy pozostaje tajemnicą prawie do samego końca. Jest w tym wszystkim tylko jedna rzecz, której nie jestem w stanie zrozumieć: czemu, do stu tysięcy fur beczek, opis z tyłu książki zawiera tyle spoilerów?! Kiedy sięgam po kryminał, w którym pojawia się więcej niż jedno morderstwo, wolałabym raczej nie mieć od razu podanej na tacy schludnej kolejeczki następnych trupów. Cały efekt zaskoczenia diabli wzięli, a szkoda, bo trochę to jednak psuje odbiór powieści. Poza tą jedną sprawą nie mam się właściwie do czego przyczepić. Językowo jak zwykle jestem zachwycona, poczucie humoru autorki idealnie do mnie trafia, więc bawiłam się świetnie i już z niecierpliwością czekam na kolejną książkę Starosty, bo jestem pewna, że się nie zawiodę.

"Wina wina" to najnowsza komedia kryminalna od Małgorzaty Starosty.

Znana celebrytka i restauratorka, Agata Śródka staje się właścicielką zespołu pałacowo-folwarcznego w miejscowości Gościniec i oto w ten właśnie sposób dołącza do miejscowej elity. Co tak naprawdę zwiastuje tylko kłopoty. Najpierw na przyjęciu restauratorki dochodzi do incydentu, ktoś bez skrupułów morduje Claude, co powoduje spore poruszenie wśród gości. Później niewinne zaproszenie na weekendowe spotkanie w winnicy u Barnaba Miszczuka, właściciela najsłynniejszej wielkopolskiej winnicy, zamienia się w prawdziwy koszmar z trupami w tle. Wszystkie ślady wskazują, że ktoś ewidentnie poluje na Śródkę i nie spocznie dopóki jej nie dopadnie...

"Wina wina" to pełna dowcipu komedia kryminalna, w której oprócz humoru i ciętych ripost znajdziemy trupa i to oczywiście niejednego, bo z dnia na dzień będzie ich przybywać. Tak więc jak sami widzicie będzie krwawo, ale na wesoło. Mamy sporo barwnych bohaterów, pewnie sami się już domyślacie, że nie wszyscy dotrwają do ostatnich strony, no ale co zrobić...🤷‍♀️ morderca nie próżnuje.😈 Warto wspomnieć, że do końca nie wiemy, kto morduje i ilu jest sprawców. Hmm... mamy sporo znaków zapytania, ale przynajmniej coś się dzieje i nie możemy narzekać na nudę. Nie zabraknie również zwrotów akcji, a to za sprawą wielu sekretów, które ujrzą światło dzienne, co powoduje, że co chwile typujemy kolejnego kandydata, który może stać za tymi tajemniczymi morderstwami, ale czy rzeczywiście ma coś z tym wspólnego to już druga sprawa...😅 Chciałam też zaznaczyć, że książka spodoba się tym, którzy niekoniecznie na co dzień przepadają za kryminałami, bo w tej historii autorka daje duży nacisk na komedie, czyli humor i jeszcze raz humor, a wątek kryminalny można bardziej potraktować z przymrużeniem oka, wiecie formie dowcipu i żartu. Wydaje mi się, że czytelnicy lekkich historii, jak najbardziej zrelaksują się przy tym tytule i miło spędzą czas, a fani kryminałów tym bardziej. Polecam👌

Jeśli zastanawiacie się, czy sięgnąć po najnowszą powieść Małgorzaty Starosty, to nie wahajcie się ani chwili dłużej. "Wina wina" to genialna, przezabawna powieść, która sprawi, że będziecie mieć wyśmienity humor.

Agata Śródka, to rozwódka, restauratorka i celebrytka. Kobieta wulkan, która żadnych wyzwań się nie boi. Niedawno kupiła pałac w Gościńcu i chce założyć tam winnicę. Co prawda, o uprawie winorośli nie ma wielkiego pojęcia, ale przecież wszystkiego można się nauczyć.

Jednak sprawy się komplikują. Agata organizuje uroczystą kolację z okazji otwarcia pałacu. Ktoś niszczy jej popisowe dzieło, tort dyniowy. A to nie jedyna ofiara.

Były mąż, młoda rywalka i leciwa dama zostają zamordowani. Policjant Antoni Korytko i prokuratur Błażej Omkły próbują rozwikłać tę sprawę.

Czy Agacie coś grozi? Kto jest mordercą?

"Wina wina" to powieść, w której podobało mi się wszystko.

Autorka stworzyła cudowne, wyraziste, barwne postacie z ciekawymi charakterami. Każdy z bohaterów był nietuzinkowy, Agata Śródka, znana restauratorka, przypominała mi sławną panią z telewizji, Magdę G. Michel Blanc. Konsjerż w pałacu, swoim zachowaniem i specyficznym językiem, bawił mnie do łez. Pani Leokadia, leciwa staruszka, to osoba, która zna wiele tajemnic i nie powiedziała jeszcze ostatniego słowa.

Akcja jest niezwykle pomysłowa, ciekawa i dzieje się szybko. Wiele osób jest podejrzanych. Niektórzy są ze sobą powiązani i mają wiele do ukrycia.

Miejsce akcji zostało też wybrane idealnie.

Mnie bardzo podobały się opisy posiłków, które były serwowane bohaterom. W ich trakcie toczyły się ciekawe rozmowy, a pustych butelek po winach przybywało.

Na końcu książki znajdziemy kilka przepisów na dania, z których możemy wyczarować ucztę, że palce lizać.

Czytając "Wina wina" bawiłam się doskonale. Zgrabna fabuła, zagadka tajemniczych morderstw, genialne, inteligentne dialogi, które skrzą się od dowcipu. Jest lekko i zabawnie. Czas przy lekturze mija niezwykle szybko. Chciałam poznać rozwiązanie tej intrygi oraz mordercę, ale jednocześnie, nie chciałam, żeby ta książka się skończyła. Już tęsknię za Agatą, Michelem i innymi.

Gratuluję autorce świetnej, błyskotliwej komedii kryminalnej. Mam nadzieję, że zakochacie się w niej, tak jak ja i, że nie będziecie się mogli od niej oderwać, ani na chwilę.

Miałam przyjemność zapoznać się już z piórem autorki i wiedziałam, że się nie zawiodę, a czeka mnie tylko dobra zabawa. I wiesz co Ci powiem ...

Tak było 😊 może nie śmiałam się w głos, ale już po pierwszym trupie czułam błogie odprężenie i poprawę humoru. W końcu nie co dzień czytasz o morderstwie... ha nie powiem kogo😁 sprawdź sama 😊

Fabuła była ciekawa, trochę morderstw, trochę zagadek, wszystko z umiarem, bo przecież nadmiar szkodzi jak powszechnie wiadomo. Tytuł bardzo ciekawy, aczkolwiek ja go zrozumiałam dopiero gdzieś w połowie książki 😅🤣 ciągle myślałam, że tu mowa o winach w licznie mnogiej 🤣 lecz przeczytałam i już poprawnie potrafię przeczytać tytuł😁

A teraz może słów parę o bohaterach... główna bohaterka zadziorna Pani w średnim wieku😉 była świetna. Najbardziej polubiłam najstarszą bohaterkę, której losy niestety mi się nie spodobały do końca, ale tu autorka tak postanowiła, wiec kłócić się nie będę. 😉

A jeszcze wspomnę o Panu prokuratorze, który był taki słodki 🙊 taka słodka fajtłapa, ale chłop inteligentny, który zagadkę rozwiązał 😊

Super się czytało. Relaks gwarantowany, humor poprawiony i tylko dwa wieczory zajęte. Zatem jeśli potrzebujesz książki na jesienną chandrę to ta pozycja jest jak znalazł dla Ciebie😊 polecam Ci 😊 wina i słodkości się znajdą 😄

Wina wina to moje pierwsze spotkanie z piórem Małgorzaty Starosty i już wiem, że nie ostatnie. Jej najnowsza komedia kryminalna to znakomite połączenie kryminału, dużej dawki dobrego humoru, dobrego wina i jeszcze lepszej kuchni. Zapewniam Was, że takie połączenie wyjdzie wszystkim na zdrowie (no, może poza trupami w powieści)! Zapraszam do przeczytania przedpremierowej recenzji.

Wina wina

Agata Śródka to rezolutna „panna z odzysku”, do tego jedna z najlepszych restauratorek w naszym kraju i znana celebrytka. Po zdradzie małżonka chce zmienić swoje życie, kupuje więc pałacyk, w którym postanawia założyć winnicę. Nie przypuszcza nawet w największych koszmarach jaką puszkę Pandory otworzy swoim spontanicznym pomysłem… Agata znajdzie się w samym centrum morderczej intrygi, trup będzie ścielił się gęsto, wino będzie się lało strumieniami, wszak to i tak wszystko będzie wina wina… Kto ujdzie z życiem, a kto padnie trupem? Przekonajcie się sami!

Niebanalna komedia kryminalna

Wina wina to znakomita komedia kryminalna, która rozbawi Was do łez! Małgorzata Starosta ma talent do pisania ciętych dialogów. W połączeniu z misterną intrygą, książka, która przywodziła mi na myśl niekiedy najlepsze kryminały Agaty Christie, stanowi crème de la crème tego gatunku. To, co bardzo mocna rzuca się w oczy to promowanie rodzimego folkloru przez autorkę – przejawia się to w daniach regionalnych oraz w historii uprawy winorośli, która zainteresuje nie tylko laików. Gwarantuję, że podczas lektury tej książki, nabierzecie apetytu na dobre jedzenie oraz na smaczny trunek. W ten ostatni będziecie musieli zaopatrzyć się sami, ale jeśli chodzi o dobre potrawy, to z pomocą przychodzi autorka. Na końcu książki znalazło się kilka przepisów na pyszne wielkopolskie dania. Aż ślinka cieknie i pojawia się dylemat – jeść czy czytać? A może by tak połączyć przyjemne z przyjemnym? Podsumowując, najnowsza książka Małgorzaty Starosty to literacka uczta, która nie może Was ominąć!

[Adres usunięty]

,,Miłość i sraczka przychodzą znienacka.

I każda z nich sprawia, że człowieka bolą wnętrzności ".

A kiedy do tego dorzucimy hektolitry wypitego wina, to ból głowy murowany!

Przekona się o tym Agata Śródka, znana restauratorka i celebrytka, która w gościnieckim pałacu ma zamiar otworzyć winnicę.

Nie spodziewa się tylko, że jej nowa idea przyniesie tak tragiczne w skutkach konsekwencje.

Najpierw bowiem wyzionie ducha jej były mąż, potem ,,wyciągnie buciory" pewna młoda żona i na koniec..na koniec jeszcze ktoś.

Prowadzący śledztwo, omamieni oparami wina, dosyć długo nie będą potrafili wytropić mordercy.

A kiedy już będą blisko..kieliszki powypadają im z rąk robiąc czerwone smugi na rodowych dywanach.

I na koniec okaże się tylko, że to wszystko jest wina wina!

Kolejny raz autorka

w knuciu intrygi zdobyła mistrzostwo świata!

Książka jest dowcipna, zakrapiana sporą dawką ironii i przede wszystkim inteligentna z dynamicznymi bohaterami.

Tak, jak niepostrzeżenie opróżnia się butelki w znakomitym towarzystwie, tak będą nam przelatywać kartka za kartką.

Czy obudzimy się z kacem?

Ja z pewnością!

Dlatego w myśl przysłowia: ,,czym się strułeś- tym się lecz", poproszę o następną dawkę Gosinej książki.

Agata Środka jest znaną restauratorką, która postanawia założyć własną winnicę. Zostaje zaproszona do Gościńca, gdzie pada ofiarą morderczej intrygi.

Jest to moje drugie spotkanie z Małgorzatą i równie udane, o ile nawet nie lepsze.

Jest tu śmiechu co niemiara, choć temat jest całkowicie poważny. W dziwnych okolicznościach giną po kolei 3 osoby, a wszystko wskazuje na to, że ofiarą miała zostać główna bohaterka Agata. Byłam zaintrygowana akcją i ciekawa jak się ona rozwiąże, nie miałam żadnych podejrzeń co do tego kto jest mordercą i był efekt zaskoczenia, udało się autorce zrobić mnie w bambuko.

Autorka całe śledztwo prowadzi w ironiczny i zabawny sposób. Nie zabraknie ciętych ripost, głupkowatych bohaterów oraz sarkastycznych wypowiedzi oraz sytuacji. Książka wciąga i bawi już od pierwszej strony do samego końca, momentami jest przerażająco, ale dzięki nietuzinkowemu językowi Małgorzaty nie da się tu tego wszystkiego traktować na poważnie, nawet jakby się chciało. Żaden z bohaterów nie przejmuje się, że wśród nich ktoś jest mordercą i może zostać kolejną ofiarą, robią sobie z trupów niezłe jaja.

Wino się leje cały czas i tak naprawdę to ono jest to wszystkiemu winne. Wina wina! Nie zabraknie również wielkiej uczty, a na koniec książki autorka podaje nam przepisy serwowanych dań. Polecam

Wina wina

Przekorny tytuł, a jaki prawdziwy.

Jesteście fanami wina?

Białe, czerwone, różowe?

Atrakcja książki to Agata Śródka, która jest znaną restauratorką i celebrytką. Kiedy jej mąż staje się jej byłym mężem 😉 postanawia założyć winnicę w gościnieckim pałacu.

Nie ma pojęcia, że wpadnie w sam środek morderczej intrygi. I tu pojawi się jej były mąż z nowym nabytkiem, sędziwa dama i jeszcze kilka ciekawych osobowości.

Pojawi się wiele sekretów i legenda winiarza.

Uwielbiam pióro Starosty.

Kolejna komedia kryminalna, która mimo licznych trupów wywołuje niekontrolowane wybuchy śmiechu. Oczywiście co tu się śmiać z trupów toć to poważna sytuacja, ale Autorka tak cudownie je uśmierca.

Do tego dołożyć rozważania i debaty osób je otaczających i nic nam więcej nie potrzeba. Chyba, że krem na zmarszczki, bo przy ciągłym bananie na twarzy może być potrzebny.

Historia tak wciągajaca. Praktycznie do samego końca nie mogłam rozszyfrować kto za tym wszystkim stoi.

Jeśli lubicie zadziornych bohaterów, niebanalne i zabawne dialogi, humor sytuacyjny to nic tylko czytać.

To świetna, zabawna komedia kryminalna, która umili Wam coraz dłuższe już wieczory.

Pamiętacie wspaniałą komedię kryminalną @[Adres usunięty]ka „Szczesliwy los”?

Byłam nią zachwycona i gdy dostałam propozycje zrecenzowania książki „Wina wina” nie miałam żadnych wątpliwości, że chcę to zrobić 😊

🍷„Wina wina” to komedia kryminalna idealna na przyjemne spędzenie wieczoru. Obiecuję Wam, że jak zasiądziecie w fotelu z lampką wina to wstaniecie dopiero po skończeniu i książki i butelki wina ;)

🍷Poznacie w niej Agatę Śródkę - restauratorkę, która zakupiła pałacyk w Gościńcu i postanowiła założyć winnicę. Pech chciał, że nie miała o tym żadnego pojęcia i gdy tylko otrzymała zaproszenie do znanego winiarza Barnaby Miszczuka aby zdobyć wiedzę na ten temat, szybko się zgodziła. Podczas imprezy w nocy ginie jej były mąż i zaczyna się rozwiązywanie kryminalnej zagadki. Ale to nie koniec … dalej giną osoby … kto rozwiąże tą zagadkę ?

🍷Zapraszam Was abyście sami sprobowali rozwiązać zagadkę morderstw i przy okazji poznali błyskotliwą staruszkę Leokadię jak i prześmiesznego narcyza Michaela.

🍷Historię czyta się na prawdę miło i przyjemnie. Z całego serca Wam polecam ksiazke Pani Malgosi.

Na pewno się nie zawiedziecie !!!

- Wina, wina, wina dajcie! A jak umrę, pochowajcie…

- Wróć! Ale jak to yyyy - umrę?

- Ano tak. Bo tutaj ktoś ewidentnie dybie na życie niejakiej pani Śródki. Znanej restauratorki, która postanowiła założyć winnicę.

- Ukatrupić powiadasz? Ale dlaczego? Z czyjej winy?

- No mnie się wydaje, że to wina… wina.

Zapraszam Was w gościnne progi nowej powieści Małgorzaty Starosty. Tutaj nic nie jest pewne, a towarzystwa dotrzymywać Wam będą nietuzinkowe postaci, od leciwej, egzaltowanej damy, przez obecną żonę byłego męża naszej bohaterki, a na niezwykle przystojnym prokuratorze skończywszy. Usiądziecie z nimi przy jednym stole, aby delektować się prawdziwą ucztą. Zarówno tą kulinarną, od czytania o której kiszki zaczną Wam grać marsza, jak i tą literacką, bo autorka zadbała nie tylko o dobre trunki i jedzenie, ale także o jakość języka i wciągającą fabułę. Zostaniecie zamknięci z nimi w, jakkolwiek to zabrzmi, zważywszy na okoliczności - Gościnnej Dolinie, z której nie wyjdziecie aż do momentu rozwiązania…

- Nie, nie, nie! Stop! Jakie jedzenie?! Czy to książka kulinarna? Co z tymi trupami?

Ano trupy też będą. Dajcie mi dojść do głosu. Niestety nie będzie Wam dane oddawać się kolejnym doznaniom smakowym, bowiem grono uczestników imprezy zacznie się pomału… wykruszać. Kolejne ofiary nie pozostawią cienia wątpliwości, że wśród gości jest morderca. Rozpocznie się wnikliwe śledztwo, które będzie motywem przewodnim powieści. Pełni zapału zaczniecie dywagować nad tym, kto stoi za kolejnymi trupami. Nie będzie to łatwe, bo autorka skutecznie miesza w fabule, niczym w garnku pełnym… czerniny.

- Dobre, dobre! A co z tymi bohaterami? Bo wspominałaś, że nietuzinkowi.

Tak! Magdalena Starosta dała się poznać, jako wnikliwa obserwatorka ludzkich zachowań. Choć postaci na potrzeby komedii zostały rzecz jasna nieco przerysowane, to nie sposób nie doszukać się w nich stereotypowych osobowości. Lubi nasza autorka wbić przysłowiową szpilę, oj lubi. Ale, ale — zwróć koniecznie uwagę na młodego, pięknego narcyza z (lekką – umówmy się) wadą wymowy. Uwielbiam go! Moja wielka miłość — Michel… Cóż to jest za mężczyzna! Po phostu bahdzo inthygujący…

- Hola, hola — nie zagalopowała się koleżanka aby nie w tym kierunku co trzeba?

A tak. Już jestem. Nie powiedziałam Wam najważniejszego. Gdyby mało Wam było śledztwa, wina, jedzenia, śpiewu i kobiet… Wróć. Po jedzeniu postawmy jednak kropkę. To dostaniecie jeszcze coś więcej. Małgorzata Starosta serwuje nam historię pałacu, w którym toczy się akcja. Arcyciekawą zresztą, sięgającą 1820 roku. Ha! Nie spodziewaliście się tego, co?! Tutaj czytajcie z uwagą, bowiem legenda cysterskiego zakonu może naprowadzić Was na właściwy trop mordercy.

- Ok. Przekonałaś mnie. Przeczytam! Tylko wiesz co… obawiam się, że umrę?

- No coś ty, chyba moja opowieść weszła Ci za mocno?!

- Umrę ze śmiechu!

- Wiesz, jak to mówią: kto nie ryzykuje, ten nie pije… wina.

Podsumowując:

Przed przeczytaniem nowej powieści Małgorzaty Starosty koniecznie zaopatrzcie się w butelkę wiadomego trunku. Nie pijcie w trakcie czytania, bo ryzykujecie, że parskając śmiechem w trakcie spożywania, otrzymacie prawdziwą eksplozję… napoju. A! I zjedzcie wcześniej kolację, bo opisywane w książce smakołyki wywołają u Was głód. Gdyby jednak zachciało się wam posmakować kuchni staropolskiej, to autorka zadbała i o to. Na końcu książki znajdziecie przepisy [Adres usunięty]. na kaczkę z jabłkami po poznańsku. Nic tylko pić, jeść i czytać rzecz jasna. Uśmiech od ucha gwarantowany. Jako smakoszka i miłośniczka dobrych komedii kryminalnych — polecam!

Wszyscy lubimy się pośmiać, więc doceniajmy każdą okazję do poprawienia sobie humoru, a taką niewątpliwie jest najnowsza powieść Małgorzaty Starosty, sprawnej rzemieślniczki słowa pisanego. Zbrodnia na wesoło? Dlaczego nie? Zwłaszcza gdy ta zbrodnia i humor się zgrabnie splatają.

„Wina wina” to dwuznaczny tytuł kolejnej książki, naszej nieocenionej autorki komedii kryminalnych. Jak to bywa u naszej mistrzyni kryminalnego humoru, jej najnowsza powieść zaczyna się z przytupem? Ktoś spektakularnie morduje nożem kuchennym biednego Claude’a, robiąc z niego krwawą miazgę. Jest policja, są świadkowie, tylko sprawcy brak. Nie wiadomo, kto i dlaczego postanowił zniszczyć najlepszy tort dyniowy w tej części świata, nad którym przez cały tydzień niestrudzenie i z wielkim mozołem pracowała znana restauratorka i celebrytka. Agata Śródka, panna z odzysku, nowa właścicielka zespołu pałacowo – folwarcznego, tym wiekopomnym dziełem chciała zaimponować swoim gościom w dniu otwarcia nowej restauracji w pałacu. Powodem kłopotów Agaty, jak się później okazało, był niecodzienny plan, który niespodziewanie zrodził się w jej głowie. Agata, pani na włościach wpadła na genialny pomysł założenia winnicy w pałacowych ogrodach, a że nie miała o tym zielonego pojęcia, postanowiła przyjąć zaproszenie lokalnego potentata winiarskiego Barnaby Miszczuka do corocznej degustacji wina połączonej ze zwiedzaniem winnic, żeby, krótko mówiąc, poszpiegować. Wszystko poszłoby zgodnie z planem przedsiębiorczej Agaty, gdyby nie okazało się, że wśród gości czai się morderca, który dość skutecznie eliminuje kolejnych uczestników imprezy. Pytanie, kto i dlaczego? Tę łamigłówkę próbują rozwiązać miejscowy komendant Antoni Korytko i nieziemsko przystojny prokurator Błażej Omkły. Czy Agata jest potencjalną ofiarą, która tylko cudem unika śmierci, czy też zbrodnie są jej dziełem? Wino się leje, trup się gęsto ścieli, a intryga się zapętla.

Miałam okazję poznać już styl autorki w innej książce. Wtedy podbiła moje serce dbałością o język, skrzącymi się humorem dialogami pełnym sarkazmu i niecodzienną intrygą kryminalną. Nie zawiodłam się i tym razem. Małgorzata Starosta po raz kolejny udowadnia, że do zbrodni można podejść na wesoło, nie musi to być „śmiertelnie” poważna opowieść, jakkolwiek to brzmi.

Ten gatunek literacki jest wymagający, łatwo popaść w przesadę i skrajność, ale autorka nie pierwszy raz udowodniła, że świetnie się w nim czuje i napisała kolejną znakomitą komedię kryminalną, przybliżając przy tym region wschodniej Wielkopolski, gdzie umieściła akcję powieści. Całość okraszona jest przepisami z regionalnej kuchni, które można znaleźć na końcu książki.

Małgorzata Starosta nieodmiennie imponuje mi zmysłem obserwacji i wnikliwością, sarkastycznym poczuciem humoru oraz ironicznym spojrzeniem na realia współczesnego świata. Z niecierpliwością będę wyglądać jej kolejnej książki, bo każda z nich jest gwarancją dobrej zabawy i humoru na właściwym poziomie. Z czystym sumieniem polecam Wam tę książkę, bo jest dla każdego, kto potrzebuje zapomnieć o kłopotach dnia codziennego. Tak zwyczajnie zrelaksować się i uśmiechnąć.

„(…), gardło przecież zwilżyć trzeba, najlepiej dobrym winem”.

Nie zależnie od tego kto jakie lubi: białe, różowe, czy czerwone; wytrawne, półwytrawne, półsłodkie, czy słodkie – wiele życiowych sytuacji, to po prostu JEGO wina, wina wina.

Agata jest niemal pięćdziesięcioletnią letnią kobietą sukcesu, „celebrytką wśród kucharzy”. Przedsiębiorczą, wściekle zdolną babką z klasą. Choć ma zaledwie nie całe 150 cm wzrostu, „waży tyle co dorodny kogut”, potrafi wrzasnąć jak „wściekły indyk” i właściwie jest „panną z odzysku” – nie boi się żyć pełną piersią. Choć wiele decyzji podejmuje niezwłocznie po pojawieniu się pomysłu w swojej głowie, z reguły ma nosa do interesów.

Po ponad dwudziestu pięciu latach małżeństwa, z dorobkiem dwójki dzieci i pięciorga wnucząt, porzuciwszy niewiernego małżonka – Agata postanowiła zweryfikować swoje plany na szczęśliwe i spokojne życie. Jako kobieta z ikrą kupiła późnobarokowy pałacyk w malowniczej wielkopolskiej wsi i zajęła się adaptowaniem go na nie lada hotel. W planach miała również założenie tu winnicy, choć o winach póki co wiedziała tylko, że najbardziej lubi słodkie.

Jej przepis na sukces został niestety nieco zaburzony, gdyż kobieta, mimo że odporna na kuksańce od losu, trafiła do miejsca, gdzie wino niekoniecznie łagodzi obyczaje, a wręcz wzmaga mordercze instynkty. Szybko okazało się, że każdy w tej małej wsi, którą wybrała na swój raj na ziemi, ma coś za uszami. A ktoś popełnił zbrodnie...

Rozpoczyna się zatem śledztwo w sprawie morderstwa. A podejrzanych jest wielu...

Czy to rzeczywiście była wina wina?

„Wina wina” to zabawna, inteligentna i nietuzinkowa komedia kryminalna. Małgorzata Starosta funduje nam nie lada gratkę.

Miło było przy lampce ulubionego wina delektować się tym charakternym kryminałem na wesoło, móc poznać i polubić zwariowaną Agatę i jej wysokoprocentowe podejście do życia.

Premiera już 1 września!

Polecam.

Attention Mesdames et Messieurs!

Po przeczytaniu poniższych moich myśli, spisanych na gorąco, nie pozostaje wam nic innego drodzy czytelnicy, jak przeczytanie lektury pn. "Wina wina" autorstwa Małgorzaty Starosty.

Nie wywiązanie się z tej czynności, może grozić..śmiercią.

Z nadmiaru spożywanej wyżej wymienionej używki w ilościach zatrważających, można przenieść się w inny, czy na tamten świat? Tego dowiecie się z najnowszej książki, która premierę ma 1 września.

Główna bohaterka Agata Śródka, będąca niskiego wzrostu, za to posiadająca wysoki temperament, urealnia swoje marzenie i staje się właścicielką pałacowego parku winnicowego. Brakuje jej jednak trochę doświadczenia. Sama pasja i wiedza nie wystarczy, by realizować winny projekt. Wykorzystuje więc szansę ze spotkania profesjonalisty w swoim fachu, Barnabą Miszczuk i korzysta z jego zaproszenia. Trudno odmówić dwudniowego relaksu w urokliwej Gościnnej Dolinie, dorocznym zjeździe, gdzie można dobrze zjeść, poplotkować, no i oczywiście spożywać mszalne napoje. Niestety, zamiast tylko drażnienia kubków smakowych i wylewania wszelakich oszczepów wina za kołnierz, w dość interesującym towarzystwie, odprawiono w czasie tej "płynnej" biesiady kilkoro gości. Czytaj, pozbawiono życia, przeniesiono na tamten świat.

"Zdaje się, że odpowiedzialność ghupowa tu obowiązuje i albo wydamy mohdehcę, albo będziemy więzieni solidahnie".

Ten Śródkowy galimatias uporządkować próbują policjant Antoni Korytko i prokurator Omkły stawiając się w miejscu popełnionej zbrodni.

Zanim jednak wszystko stanie się jasne i intrygi zostaną wyjaśnione, przerażeni biesiadnicy próbują dedukować, wróć, degustować wyborną kuchnię pomiędzy kolejnymi, między nimi, padającymi ofiarami.

Wytrawnie, trochę na półsłodko i z domieszką lekkiego humoru zachłysnęłam się tą sensacyjnie upojną akcją w zamkniętym Gościńcu..

To, co podoba mi się w lekturach autorki, to niezwykła dbałość o język i słowa, bowiem w swoich powieściach, również i w tej, nienachalnie używa bogatego słownictwa, gdzie nie raz zmusza czytelnika do zerkania dzisiejszej encyklopedii. Ponadto umiejętnie obrysowuje przygody bohaterów na tle polskiej historii, co stanowi ogromny atut jej stylu. Do tego tworzy postaci, które są zawsze charakterne. To jej recepta na wino, wróć, na dobrą książkę.

Dobhej zabawy chers lecteurs i czytajcie do syta!