Wielkie Rody. Sixtine. Tom 4

PopKulturowy Kociołek:

Mocno widowiskowo i zarazem dramatycznie było już pod koniec poprzedniego tomu. Na początku recenzowanego albumu widzimy jak Sixtine radzi sobie z konsekwencjami tamtych wydarzeń. Nikt w końcu nie lubi tracić kogoś bliskiego dla siebie, nawet jeśli jest to niematerialna zjawa o dyskusyjnej aparycji. Smutek potrafi być przytłaczający, nastolatka zmuszona jest jednak zmierzyć się ze swoimi emocjami i pewnym sensie zadecydować o swojej przyszłości. Powiązane jest to z zaproszeniem od zgromadzenia Wielkich Rodów. Spotkanie to nie tylko pozwoli jej jeszcze lepiej zrozumieć własne moce, ale również stanie się okazją do zacieśnienia więzów rodzinnych.

Czwarta i ostatnia część serii to nie tylko dalsze odkrywanie rodzinnych korzeni, własnych umiejętności i stawianie czoła nadprzyrodzonym kłopotom. Frédéric Maupomé kolejny bowiem raz w świetny sposób balansuje tu na pograniczu komiksu fantazyjnego i obyczajowego. Sceny akcji przeplatane są momentami, w których widzimy jak nastoletnia bohatera, zmaga się z bardziej przyziemnymi problemami (zarówno w domu czy szkole). Scenarzysta prowadzi historię w taki sposób, aby trzymać czytelnika cały czas w napięciu aż do ostatniego kadru komiksu. Na plus albumu należy również zaliczyć jego ciekawy klimat. Twórca ponownie bawi się komiksową „grozą”, nigdy jednak nie przesadzając, aby opowieść mogła trafić w gusta każdego młodego odbiorcy.

Zdecydowanie najważniejszym atutem recenzowanego tomu jest satysfakcjonujące zamknięcie wszystkich poruszonych wcześniej wątków fabularnych. Autor domyka opowieść na przysłowiowy ostatni guzik. Jednocześnie cały czas pozostawia on sobie pewną małą furtkę do ewentualnej kontynuacji przygód Sixtine...

Kto uważa, że komiksy dla młodszego czytelnika mają na celu jedynie niesienie rozrywki, ten jest w ogromnym błędzie. 😌 Doskonałym przykładem powieści graficznej, która oprócz zabawy niesie za sobą również wartości edukacyjne 🧐 i porusza istotne kwestie, 👍 jest "Sixtine" Frédérica Maupomé.

Tytułowa bohaterka jest nastolatką, która będąc dzieckiem straciła ojca 😔 i od tego czasu mieszka z mamą i..., trzema duchami piratów❗️👻 W pierwszych trzech tomach serii mieliśmy okazję dowiedzieć się, jak Sixtine poznała swoich niematerialnych przyjaciół, nieco bliżej przyjrzeć się relacji dziewczynki z matką, 👩‍👦a także przeżyć z tytułową bohaterką kilka przygód. 🤩 W części czwartej, zatytułowanej "Wielkie Rody", otrzymujemy wyjaśnienie kilku poprzednich niewiadomych, ale zostajemy też zbombardowani kolejnymi. 😯 Na jaw wychodzą mroczne, rodzinne tajemnice, a Sixtine musi stawić czoła armii zombie 🧟 i rozwikłać wiele sekretów.

W tym komiksie nie brakuje wartkiej akcji, a jej liczne zwroty potrafią nieźle zaskoczyć. 😲 Jest też wiele emocji, w dynamiczny sposób zilustrowanych przez Aude Soleilhac. 🤩 Bardzo dużym plusem tej powieści graficznej są też jej dobrze wykreowani bohaterowie. Szczególnie Sixtine, która urzeka silnym charakterem i niebanalną osobowością. 👍 Tej sprytnej, zadziornej i pełnej życia nastolatki nie da się nie lubić! 😊

Co do ważnych tematów, które zostały poruszone w komiksie - są to motyw żałoby po stracie bliskiej osoby, 😔 przykład dobrych relacji między matką a córką, 🥰 czy motyw prawdziwej przyjaźni.

Podsumowując, "Sixtine" to świetny, wartościowy komiks pełen przygód, tajemnic oraz intryg, 📚 w którym świat realny przeplata się ze światem nadprzyrodzonym. 👻 Ja bawiłam się przy nim świetnie! Polecam❗️😊