Wiara, Nadzieja, Miłość

Ile razy spotykamy się z wyzwiskami i dokuczaniem? Ile razy jesteśmy osądzani przez nasz wygląd? No właśnie, bardzo często. Diana w gimnazjum miała nadwagę. Przez to bardzo często spotykały ją nieprzyjemności ze strony rówieśników. Dziewczyna postanawia schudnąć, jednak na tym nie poprzestaje. Zaczyna popadać w anoreksję. Jakie będą tego konsekwencje? Czy Diana się pozbiera? Czy odnajdzie ludzi, którzy jej pomogą?

Poprzednia książka tej autorki zauroczyła mnie, pochłonęła i rozkochała. Za to ta powieść chwyciła za moje najczulsze punkty. Tylko czy była tak dobra jak poprzedniczka? Powiem tak, książka porusza bardzo wiele tematów, o których nie wszyscy lubią mówić. Wszystkie możliwe nieszczęścia przytrafiały się bohaterce, przez co bardzo jej współczułam. Znałam ból głównej bohaterki, ponieważ w gimnazjum też nie miałam łatwo.

Bohaterowie zostali mocno zakreśleni. Każda postać miała swoje przeżycia. Każda była inna, więc można w czym wybierać. Diana jako główna bohaterka była bardzo dobrze wykreowana. Rozumiałam jej zachowanie i postępowanie. Sama nie wiem czy wytrzymałabym to co ona.

"Miłość jest najlepszym lekarstwem, choć czasem trzeba czekać na receptę."

Monika Jagodzińska potrafi czarować słowem. Czytając jej powieść, nie da się od niej oderwać. Pisze tak płynnie i lekko, że nie zdajemy sobie sprawy, że już jesteśmy w połowie powieści. Ja nie mam pojęcia jak autorka to robi, ale ja chce jak najwięcej jej książek!

Podsumowując "Wiara, nadzieja i miłość" to naprawdę dobra powieść. Czyta się ją z zawrotną prędkością, pochłania ona bez reszty i zmusza do przemyśleń nad naszym zachowaniem. To kolejna powieść tej autorki, która na długo pozostaje w pamięci czytelników!

Książkę można podzielić na dwie kategorie, z jednej mamy tutaj motywację, by zacząć ćwiczyć, dobrze się odżywiać, co mnie skłoniło do refleksji nad swoim ciałem ;D Ale mamy też tutaj aspekt akceptacji drugiego człowieka takiego jakim jest.

Osoby otyłe też mają uczucia, też mają lustra i widzą się na co dzień, więc nie trzeba im tego uświadamiać jeszcze bardziej przez docinki, głupie komentarze, czy jawne chamstwo. Może to choroba, może świadomy wybór, ale trzeba każdego traktować po ludzku, a nie jak obiekt drwin. Nikt nie wie, jak będzie wyglądał za miesiąc, rok, pięćdziesiąt.

Tolerancja jest ważna, a od tego zależy samopoczucie czy nawet życie innych osób. Dobrze, ze Diana nie była sama, dobrze, ze miała wsparcie. Takie osoby też czeka coś pięknego, tylko trzeba uwierzyć.

Każde ciało: grube, chude, wysokie czy niskie zasługuje na akceptację jego posiadacza, bo jeśli dobrze czujemy się w środku to nasza pewność siebie aż z nas promieniuje, a to jest najważniejsze. Kochajmy się :)

Myślę, że książka jest idealna właśnie dla młodszych odbiorców (gimnazjum czy już nawet podstawówka). Trzeba dzieci uświadamiać, że są piękne takie jakie są, że dobro i piękno drugiego człowieka pochodzi ze środka, a nie z ciała jakie posiada. Myślę, że książka może wiele nauczyć i wnieść do życia każdego z nas.

Ja polecam i Wam radzę ją poznać, bo warto!

Wiara nadzieja miłość

Okres dorastania dla każdej nastolatki jest ciężki. Będąc dzieckiem akceptujemy swoje ciało by w czasie dorastania nasz pogląd na nie całkowicie się zmienił. Daria jest raczej przy kości, przez co często jest obiektem kpin rówieśników. Ale to niestety nie koniec jej problemów. Z tego wszystkiego co dzieje się w szkole, wpada w anoreksję. Dziewczyna poddawana jest wielu okrutnym próbom przez los. Jednak w tej książce znajduje się o wiele więcej rzeczy, z którym musi się zmagać. Najważniejsze, by zawsze mieć dużo WIARY i nie stracić NADZIEJI, bo z tymi wszystkimi problemami może nam pomóc MIŁOŚĆ w każdej formie.

Książki o tematyce problemów nastolatków zwykle są napisane w ten sposób, żeby nie tylko czytelnik dobrze bawił się przy czytaniu, ale i zauważył pewne zachowania wskazujące, że u kogoś może dziać się coś niedobrego. Ta pozycja porusza takie zagadnienia, jak: problemy odżywiania, brak wiary w siebie czy żałobę (oczywiście jeszcze wiele innych, ale nie będę Wam zdradzać). Jest coś pięknego w tej historii... daje nadzieje. A dokładniej przypomina, że życie nie jest tylko czarno białe, a po burzy wychodzi słońce. „Wiara, Nadzieja, Miłość” to niewątpliwe książka warta przeczytania i przemyślenia. Ponadto autorka napisała tę książkę bardzo przystępnym językiem. Całość ma około 120 stron, co powoduje, że nawet najwięksi przeciwnicy czytania są w stanie ją przeczytać. Jeżeli miałabym podsumować tę książkę jednym słowem byłoby to „życiowa". Myślę, że ta książka to jedna z tych, które powinny przeczytać nastolatki, ale również ich rodzice. Tak jak już wspomniałam, aby zobaczyć pewnego typu zachowania, które mogą świadczy o problemach dziecka. Niesamowicie realistyczna i mówiąca o problemach, z którymi boryka się niejedna z nas. Cała książka jest bardzo smutna, ale zostawia czytelnika z nadzieją. Tak ja w życiu bywa, jak coś się złego się dzieje, to wszystko naraz. To samo przeżywa nasza bohaterka. Trzy duże rozdziały Wiara, Nadzieja i Miłość. Jeżeli miałabym stworzyć listę książek uświadamiających o problemach nastolatek, to ta na pewno by się tam znalazła. Oceniam ja na 3/5 Szczerze zachęcam do zapoznania się z jej treścią.

Trzymając w dłoni tę niepozorną na pierwszy rzut oka książeczkę, nie spodziewałam się, jak wiele emocji jest w niej zawarte, nie spodziewałam się, że po kilkudziesięciu minutach czytania, nie będę w stanie przestać o niej myśleć przez kilka kolejnych dni.

Główną bohaterkę poznajemy w trudnym momencie jej życia. Dziewczyna zmaga się z nadwagą, przez co staje się obiektem hejtu i niewybrednych komentarzy pod swoim adresem. Wrażliwa dziewczyna, która nie potrafi się w tym odnaleźć, postanawia coś w sobie zmienić, jednak nie zdaje sobie sprawy, że dążąc do wymarzonej sylwetki, sama sobie zaczyna robić sobie krzywdę, nie zauważa niepokojących objawów...

Anoreksja.

Słowo, które niesie w sobie niewyobrażalne pokłady strachu, bólu, braku akceptacji i nienawiści do samego siebie. To choroba podstępna i nieustępliwa dotykająca nie tylko chorego, ale i całe jego otoczenie.

"Wiara Nadzieja Miłość" to historia, którą powinni przeczytać wszyscy, a w szczególności rodzice dorastających nastolatków. Potem niech podsuną tę pozycję swoim dzieciom.

Pani Monika stworzyła historię zmuszającą do refleksji i chwili zadumy.

W dzisiejszych czasach gdy wszyscy gdzieś pędzimy, warto znaleźć czas dla dziecka usiąść i z nim porozmawiać. Może to jest właśnie ten moment, w którym zauważymy, że coś jest z naszym nastolatkiem nie tak i zdążymy mu pomóc... nim będzie za późno.

Dla nastolatka również może to być pewien drogowskaz, który pokaże mu, jak ważna jest rozmowa z dorosłym i dojrzałym emocjonalnie człowiekiem.

"Wiara Nadzieja Miłość" porusza również inne tematy i pokazuje, jak w życiu każdego człowieka jest ważna przyjaźń i miłość. Jak dobrze mieć obok siebie ludzi, którzy w nas wierzą i kochają tak po prostu za nic, i choć czasami odchodzą... zostają przy nas.

Książkę pomimo tego, że emocje płyną z każdej strony, czyta się jednym tchem. Bohaterowie są bardzo wyraziści i łatwo się z nimi utożsamić. Dialogi są czytelne i zrozumiałe. Akcja dzieje się szybko i momentami zaskakuje. Zakończenie może nie jest niespodzianką, ale szczerze wierzę, że taki stan został już na zawsze ;)

Styl autorki jest bardzo przyjemny i sprawia, że nie chce się ją czytać. Moim zdaniem, dobrze to wróży na przyszłość- z przyjemnością sięgnę po przyszłe powieści pani Moniki.

Czy polecam?

Zdecydowanie tak. Olbrzymi wydźwięk tej opowieści sprawia, że nie sposób zostać wobec niej obojętnym. Jak dla mnie zdecydowanie wchodzi do mojej TOP dziesiątki roku.

POLECAM...

Nie wiem z czego wynika wyobcowanie wśród młodzieży, szydzenie z rówieśników... i nawet nie będę próbowała odpowiadać na to pytanie. Może mieć tylko własne przypuszczenia, ale dzieci tak jak dorośli są wrażliwym istotami a tym bardziej nastolatkowie i zgryźliwe żarty zwyczajnie wyrządzają im krzywdę.

Diana to nastolatka uczęszczająca do gimnazjum. Ciągle wyśmiewana z powodu swojej nadwagi. Pewnego dnia w klasie pojawia się nowy chłopak. Umawiają się na spacer i lody. Zdjęcia ze wspólnie spędzonego czasu lądują w internecie i na Dianę znowu spada fala niewybrednych żartów ze strony rówieśników. Zaczynają się wakacje a później już liceum. Nowi znajomi, nowe plany i marzenia. Wszystko przyczynia się do tego, że dziewczyna postanawia coś zrobić ze swoim ciałem. Dieta i treningi stają się całym jej życiem. Tylko czy młoda dziewczyna się w tym wszystkim nie pogubi?

Fabuła napisana z perspektywy Diany daje obraz przez który przebija się bezradna, zagubiona nastolatka. Nie jest to jakaś prosta i przyjemna historia, ale przepełnione bólem i zawodem wyznanie. Dodatkowo książka opiera się na faktach, wiec tym bardziej robi wraznie. Historia podzielona jest na trzy części czyli wiarę, nadzieję i miłość. W każdej części następuje inna zmiana i podjęcie do życia w głównej bohaterce. Książka jest wciągająca i ciekawa. Przybliża problemy związane z zaburzeniem odżywiania i pokazuje jak to wygląda naprawdę. Kłamstwa, oszukiwanie, ukrywanie, determinacji i siła walki to codzienność. Jest druga książka młodej autorki i widać w nim spory potencjał