Warren XIII i Wszystkowidzące oko

Tania del Rio - tekst Will Staehle Warren XIII tom 1 Wszystkowidzące Oko, kiedy nadchodzi Halloween, w różnych krajach korowody przebranych w osobliwe stroje dzieci odwiedzają sąsiadów witając się klasycznym już "cukierek albo psikus". Ja na tę okazję podebrałam synowi książkę, która swoim specyficznie mrocznym klimatem wpisuje się trochę w to święto.

Warren XIII jest książką skierowaną właśnie do dzieci, ale starsi czytelnicy powinni być również zadowoleni z lektury. Warren XIII to chłopiec sierota mieszkający z wujkiem i jego niedawno poślubioną małżonką o osobliwym imieniu odzwierciedlającym jej charakter - Anakonda.

W opowiadanej historii będzie magicznie, czasem strasznie i niebezpiecznie, pojawią się czarownice, dziwny stwór, tajemniczy dziennik, cała grupa dziwnych postaci. Stare będzie mieszać się z nowymi technologiami, będą szyfry, łamigłówki i zagadki. No i oczywiście poszukiwane przez wszystkich Wszystkowidzące Oko.

Pojawią się liczne zwroty akcji, a dobro walczyć będzie ze złem. Warren XIII to naprawdę fajna lektura. Dodatkową gratką są cudowne ilustracje. W ogóle wszystkie książki Wydawnictwa Tadam, które do tej pory miałam w rękach są świetnie wydane i ilustrowane. Wszystkie też mogą być spokojnie lekturą, która usatysfakcjonuje również dorosłego czytelnika.

Jest to opowieść o niesamowitym, dwunastoletnim chłopcu imieniem Warren Xlll.

Chłopiec odziedziczył przepiękny hotel w spadku po swoim ojcu Warrenie Xll, który zaś odziedziczył go po swoim ojcu Warrenie Xl i tak, aż do Warrena l który był jego pomysłodawcą.

Chłopiec jest jednak za młody, by samodzielnie zajmować się hotelem wiec pomaga mu w tym wuj Rupert, który jest zdecydowanie najbardziej leniwym człowiekiem jakiego chłopiec spotkał w sowim życiu.

Mieszka z nimi również, żona Ruperta imieniem Anakonda, oraz szef kuchni Platfousse i pan Figgs.

Niestety wuj jest zbyt leniwy, aby prowadzić biznes, wiec doprowadza hotel do ruiny.

Ciotka Anakonda, również nie jest zainteresowana tym jak prosperuje hotel, myśli tylko o tym, aby odnaleźć wszystkowidzące oko.

Ale dosyć o fabule, która jest naprawdę super, ale zwyczajnie wolę, abyś sam się o tym przekonał.

W pierwszej chwili myślałam, że jest to książeczka skierowana do najmłodszych czytelników, jednak zdecydowanie nie!

Książka jest tak świetnie napisana, że jest dosłownie dla każdego, za równo dla najmłodszych jak i dla młodzieży, oraz dorosłych. Jest w niej dosłownie wszystko! Czarownice, potwory, zagadki, oraz inne złowrogie treści.

W dodatku nie widziałam jeszcze tak świetnie ilustrowanej książki.

Każda ilustracja jest adekwatna do tekstu a dzięki nim łatwo przenieść się do świata odważnego chłopca.

Twórcą Warrena jest Will Staehle, znany grafik i ilustrator, natomiast autorką jest Tania Del Rio, którą możemy kojarzyć z komiksu o Sabrinie, nastoletniej czarownicy.

Jest to dopiero pierwsza cześć opowieści, wiec nie pozostaje nic innego jak wypatrywać kolejnej.

@gusiolec

Po raz pierwszy (i na pewno nie ostatni) podejmę się recenzji książki skierowanej do młodszych czytelników.

Nie lubię przechodzić do tematu od razu. Chcę dowiadywać się co czytam. W ten sposób powstało pytanie — czy literatura dziecięca powstaje od dawna? — Początki literatury dziecięcej sięgają XVIII wieku a jej zalążków możemy się dopatrywać w kołysankach, wyliczankach, grach i zabawach. Nawet bajki i baśnie nie były stworzone początkowo dla młodych czytelników. Zostały zmienione i zaadaptowane tak by trafiły do dzieci i młodzieży. Uproszczono je i skrócono formę. Przed XVIII wiekiem taka literatura nie istniała, dzieci i młodzież czytali to samo co dorośli. Warto wiedzieć również, że często używamy wyrażeń „literatura dziecięca” i „literatura dla dzieci” synonimicznie. Tutaj się zatrzymajmy.

„[...] czy książka dziecięca to książka napisana przez dzieci, czy dla dzieci? I, co najważniejsze, cóż to znaczy, że pisze się książkę „dla” dzieci? Jeśli jest napisana „dla” dzieci, to czy pozostaje książką dziecięcą, gdy czytają ją (wyłącznie) dorośli? Co z „dorosłymi” książkami czytanymi także przez dzieci – czy należą one do „literatury dziecięcej”?”

(Lesnik-Oberstein 2005: 15)

Zagadkowe prawda? Nad tym głowią się humaniści i literaturoznawcy. Jeśli Was to zainteresowało odsyłam do eseju Macieja Skowera z 7 numeru „Gdańskiego Magazynu Humanistycznego” ([Adres usunięty]. Zachęcam do przeczytania.

Zajmijmy się teraz pozycją: „Warren XIII i Wszystkowidzące Oko”. W opisie można przeczytać „Warren XIII i Wszystkowidzące Oko to misternie ilustrowana kopalnia łamigłówek, szyfrów i fantazyjnych wynalazków [...]”. Nie jest to do końca prawda. Nie znajdziemy tu za wiele łamigłówek i szyfrów (dokładnie jedna łamigłówka). Jest to tylko moje spostrzeżenie. W tej książce zdecydowanie nie to jest najważniejsze. Ważna jest tajemnica skrywana w murach starego hotelu.

Bardzo ciekawa pozycja. Delikatnie mroczny klimat nasuwa mi książki z „serii niefortunnych zdarzeń”. Czytając tę książkę czuje się dreszczyk emocji. Przez chwilę mogłem znów poczuć się jak dziecko żądne przygody. Lektura zabierze młodych czytelników w świat niezwykłych przeżyć i doznań, z kolei starszym (w tym mnie) pomoże poczuć na powrót smak dzieciństwa.

Lubicie gdy ciarki przechodzą Wam po plecach, lub gdy nie możecie oderwać się od książki? Dokładnie to czeka Was przy tej lekturze. Dawno nie miałem w rękach tytułu, który jest skierowany do dzieci (mino że bardzo je lubię). Nie rozczarowałem się.

Nie byłbym sobą gdybym nie zwrócił uwagi na piękne ilustracje Willa Staehlena. Wprowadzają one niesamowity nastrój podczas lektury. Czerwień i czerń, to kolory dominujące w ilustracji tego tomu książki. Warto wspomnieć, że to nie jest koniec przygód Worrena XIII. Czekamy obecnie na kolejne tomy.

Wydawnictwo Tadam specjalizuje się w książkach dla młodego czytelnika. Stąd przywiązanie uwagi do każdego szczegółu, od pięknych ilustracji pobudzających kreatywność, do języka, który jest wręcz porywający.

Coś za co wyjątkowo cenie literaturę dla najmłodszych to nie jest tylko jej walor dydaktyczny czy estetyczny. Ważna dla mnie jest prawda w nich zawarta. Książki te czyta się z ufnością i szczerością. Bije od nich prawda. Dziś pewna Pani w księgarni powiedziała mi „książki dla dzieci są prawdziwe ponieważ dzieci wyczuwają fałsz. Dorosły już jest znieczulony.” Podpisuje się pod tymi słowami.

Polecam Warrena XIII każdemu kto chce sprawić radość sobie oraz swojemu dziecku. Za egzemplarz recenzencki dziękuje oczywiście wydawnictwu Tadam!!

Zapraszam na bloga oraz instagram ;)

[Adres usunięty]

[Adres usunięty]