Wampiry nie starzeją się nigdy

"WAMPIRY NIE STARZEJĄ SIĘ NIGDY"

Jest To Zbiór mrożących krew w żyłach opowieści, napisanych przez najpopularniejszych autorów literatury dla młodzieży.

Kochani nie będę tu opisywała każdego opowiadania oddzielnie bo to mija się z celem. Więc szybka recenzja.

Opowiadań jest 10. Jeden są świetne, inne przeciętne. Ale dla tych kilku, warto sięgnąć po tę książkę. Znajdziecie tu trochę humoru, trochę ironii.

Pomysł na fabułę świetny bo kto z nas nie kochał kiedyś książek o wampirach.

Będzie to na pewno miłą odskocznią na niemoc czytelniczą. Autorzy fajnie wykreowali bohaterów i widać że włożyli w tę antologię dużo serca.

Polecam niech każdy z Was wypowie się sam na ten temat.

,, Przedstawiłam mamie ten idiotyczny argument, że potwory utrzymują się przy życiu dzięki płaceniu podatków".

,, Wszyscy wiedzą o Dru Finleyu. Mieszkał tu kiedyś w latach osiemdziesiątych. Wielka gwiazda baseballa. Wszyscy myśleli, że przejdzie do pierwszej ligi. I wtedy podobno pewnego wieczoru stracił panowanie nad sobą i zabił matkę, ojca, dwie siostry i małego brata, ale nie znaleziono ani jego, ani jego ciała".

,,Jedno ukąszenie może rozprzestrzenić infekcję, przekształcając żywego człowieka w wampira".

,, Może naprawdę sobie to wyobraziłem. Podobno poczucie winy potrafi namieszać w głowie. A ja nie mogę się pozbyć widoku tego rozbryzgu krwi, chociaż widziałem krew więcej razy, niż zdołałbym zapamiętać. Ale mami nigdy nie zabiła nikogo w ten sposób. Nigdy".

Właśnie za sprawą tej antologii dziesięciu autorów będzie was chciało przekonać że wampiry nigdy się nie starzeją. Uwierzcie mi, że każda opowieść miała tu zupełnie inne podejście do tematu. Będą historie z dreszczykiem, nieco o miłości i takie, które odbierzemy jako nastoletnią bajkę. Żadne mnie nie przestraszyło, no może troszkę jedno, ale bardziej traktowałam je jako opowieści kogoś, a nie historię, która mogła się zdarzyć. Co było tu dla mnie nowością, autorki bowiem po każdym opowiadaniu robiły swoje podsumowanie na ten temat. Jakby oceniały dane opowiadanie przez pryzmat tego, co już o wampirach w świecie pisano. Niewątpliwie każde jest inne, ma inny styl i wydźwięk. Jak wy sądzicie, co sprawiło, lub kto, że zaczęto pisać książki o wampirach? Ktoś je wymyślił, znał, czy same dały o sobie znać? W jednym opowiadaniu rozbawił mnie fakt, że po ugryzieniu dziewczyna miała się stać wampirem i na wieczność wyglądać tak jak w tym momencie. Więc ona kazała mu poczekać aż schudnie, bo nie chciała tak długo oglądać swojej oponki na brzuchu:-))) Jak widzicie warto ją przeczytać, by choćby móc się pośmiać:-) Fani wampirów będą z niej zadowoleni:-)

Trumienne historie.

Pełnia księżyca. Niesamowity nastrój zagrożenia i pewność, że coś się zaraz wydarzy. Zimna obecność obcego bytu. Spojrzenie w bezdenne oczy, bezradność wobec faktu, że potwór jest tuż o krok i ciągle się zbliża. Ukąszenie... Odgłos zasysanej z naszych własnych żył krwi... Historie o wampirach zna każdy z nas. Przez ostatnie lata - co słusznie należy wiązać z włączeniem wampirów w główny nurt popkultury - mnoży się ich coraz więcej, przybierają one coraz to nowe oblicza, konteksty i fabularne uwarunkowania. Tematyka związana z wampirami w efekcie nieuchronnie dryfuje w stronę czegoś, co można nazwać ugrzecznioną wersją dla nastolatków (nad czym osobiście bardzo ubolewam). Niniejsza antologia to zbiór współczesnych nam tekstów dotyczących nocnych krwiopijców - przewodnikami po nich będą Zoraida Cordova i Natalie C. Parker.

Opis książki głosi, iż jest to:

Zbiór mrożących krew w żyłach opowieści, napisanych przez najpopularniejszych autorów literatury dla młodzieży. W "Rodzie Czarnych Szafirów" Dhonielle Clayton odkrywa sekretny świat wampirów oraz magię kryjące się za drzwiami Nowego Orleanu. Poznajmy "Chłopców z Krwawej Rzeki" Rebekki Roanhorse oraz ich kuszącą moc i straszliwe ofiary. A w "Pierwszym zabójstwie" V.E. Schwab bądźmy świadkami wielowiekowej walki wampirów z ich zabójcami oraz zakazanej miłości wywołującej dreszcz emocji. Wampiry czające się w mediach społecznościowych, wampiry głodne czegoś więcej niż krwi, wampiry ujawniające się i szykujące do pierwszego zabójstwa – ten fantastyczny zbiór daje nową interpretację wiekowej klasyki. Oto ewolucja wampira – i rewolucja na kartach papieru!

Hmm... Co prawda zgadzam się ze stwierdzeniem, iż jest to "nowa interpretacja wiekowej klasyki", jednak osobiście byłbym daleki byłbym od stwierdzenia, że mamy właśnie do czynienia z czymś, co da nam bogaty, pełny i adekwatny obraz współczesnego pojmowania wampiryzmu i samych wampirów. Jeżeli teksty takie, jak te tutaj, brać za obowiązujący obecnie "wampiryczny kanon", to pozostaje mi tylko jedno stwierdzenie - Świecie, dokąd zmierzasz?...

Książkowe Nowości Księgarni Tania Książka to zawsze tytuły ciekawe, intrygujące, wychodzące poza dobrze znane schematy. Bardzo często towarzyszy im powiew świeżości, intrygująca zapowiedź czytelniczej przygody, lub też - tak jak w tym przypadku - dawka dobrze znanych, wampirzych motywów, które nie tylko stale są obecne w głównym nurcie światowej literatury (i to nie tylko spod znaku fantasy), ale które zagościły także na stałe w wiodącym nurcie popkultury (co moim zdaniem całą ideę co prawda w efekcie wypacza, ale trendem jak najbardziej jest). Na takie historie warto się skusić, zapewniają one bowiem nie lada rozrywkę i są szansą na całkiem nowe czytelnicze doznania.

Czy jednak warto skusić się na to, co proponują autorzy tekstów z niniejszej antologii? Obiektywnie patrząc - być może i tak, jednak subiektywnie - proszę traktować to tylko i wyłącznie jako moją prywatną, niezobowiązującą opinię; choć czuję, że niejeden z Was ją podzieli - nie... Nie, nie i jeszcze raz nie.

Nie wątpię, że autorzy zamieszczonych w książce opowiadań chcieli dobrze; że próbowali nadać wampirom bardziej współczesne oblicze (ukształtowane, w dużej mierze, przeklinaną przeze mnie w myślach sagą "Zmierzch"...), bardziej strawne dla świata, idącego w stronę ucywilizowania i zamknięcia w karby poprawności wszystkiego, co tylko można. To, dokąd zmierza świat (nie tylko względem w/w chorej poprawności) to osobny temat, jednak w przypadku niniejszej antologii trzeba powiedzieć wprost, że dostajemy do rąk obraz naszych czasów: sztucznie uczłowieczone, pradawne istoty, których groza (przynależąca im słusznie i od zawsze) rozmywa się w stylizowanych na literaturę młodzieżową próbach uczynienia z wampirów istot bliższych ludziom, niż ma to sens i zasadność.

Zgroza!...

Być może jestem uprzedzony. Ok, trudno. Dla mnie KANON to wciąż "Dracula" Stokera i Barlow z "Miasteczka Salem" Kinga. Strach, niepewność i poczucie zagrożenia, a nie sztucznie wykreowane ni to kreatury, ni to pół-ludzie, łaknący uczuć, miłości, czy like'ów w mediach społecznościowych. Dla mnie współczesny punkt widzenia na wampiryzm jest nie do przyjęcia - i nie ma co ukrywać, że nie przekłada się to na moją opinię o tej książce. To się jak najbardziej przekłada.

Nie chcę niczego ujmować autorom tekstów z niniejszego zbioru. Pod kątem warsztatu, budowy historii, fabuły i losów głównych bohaterów jest to narracyjno-literacka górna półka. Problem stanowi dla mnie wampiryczny przedmiot rozważań, który sprowadzono do poziomu dylematu nastolatka w zakresie pytania pt. "co mam ze sobą zrobić, żeby mnie lubili, bo nie chcę być nieakceptowany"... Takie pojmowanie kwestii wysysających krew nocnych łowców to groteskowy potworek współczesnej literatury.

Liczyłem na to, że może zamieszczone tutaj opowiadania zmienią moje nastawienie, opinię i poglądy. Niestety tylko się zawiodłem i utwierdziłem jednocześnie w przekonaniu, że dzisiejszy sposób patrzenia na wampiry to jedno wielkie błądzenie dzieci we mgle, które na siłę chcą znormalizować coś, co z samej definicji jest paranormalne.

Jeśli chciałbym być złośliwy, to wytknąłbym, że losy drugiego sezonu serialu Netflixa, opartego na opowiadaniu Schwab (rzecz jasna mowa o tekście z niniejszego zbioru) wiszą na włosku nie bez przyczyny (jakościowo-merytorycznej). Ale nie jestem złośliwy, więc tego nie zrobię :)

Antologia jest... dla wytrwałych i tolerancyjnych względem grzebania przy wampirycznym kanonie. Jeśli zaliczacie się do tego grona - proszę bardzo, książka się Wam spodoba :) Bardzo fajnie "vampires for kids" :) Jednak "wampirzym tradycjonalistom" lekturę odradzam (w trosce o Wasze późniejsze koszmary ;) ).

Zapraszam raz jeszcze do sekcji Nowości Księgarni [Adres usunięty]

Książka zrecenzowana dzięki uprzejmości Księgarni [Adres usunięty]

#wampiryniestarzejąsięnigdy #nataliecparker #zoraidacordova #bloggujezTK #taniaksiazka #ksiegarniataniaksiazka #cosnapolce #bookstagram #bookstagrampolska #bookreview #recommendedbooks #wampiry #kły #dużokłów #wysysaniekrwi #vampires

[Adres usunięty]

Zbiór opowiadań zebranych przez Zoraidę Córdovą oraz Natalie C. Parker, w których możemy zaobserwować konkretne mity, schematy, zachowania i charakterystykę postaci wampirycznych. Po każdym opowiadaniu znajduje się również krótka notka odwołująca się do sytuacji przedstawionych w opowiadaniu.

Ciężko mi ocenić tę antologię, ponieważ w moim odczuciu jest ona bardzo nierówna. Liczyłam się z tym, że nie każde opowiadanie będzie równie wybitne i interesujące jak poprzednie, jednak różnica jakości pomiędzy nimi była spora.

Nie zmienia to faktu, że każdy z autorów na swój sposób bawi się bohaterem o wampirycznej proweniencji. Niekiedy w dość oryginalny sposób, a niekiedy w mniej.

Mnie osobiście najbardziej przypadła do gustu i wyjątkowo zaintrygowała opowieść o Chłopcach z Krwawej Rzeki autorstwa Rebekki Roanhorse - mroczna, tajemnicza i mocno niepokojąca.

Nie jest to najlepszy zbiór opowieści o wampirach - jednak trzeba pamiętać o tym, że jest to świeże i nowoczesne spojrzenie na te istoty, więc trzeba do nich podchodzić z przymrużeniem oka.

Nie mniej, polecam Wam zapoznać się z tą antologią - w końcu wampiry to wciąż żywe (w naszych wyobrażeniach 🤪) i fascynujące po dziś dzień istoty nie tylko twórców, ale i czytelników!

Pamiętam czasy, kiedy byłam nieco młodsza i uwielbiałam się zaczytywać w paranormalnych romansach, w których wampiry miały swój udział. Co prawda teraz lubię znacznie więcej nadnaturalnych istot pojawiających się w literaturze, jednak do tej krwiopijczej części czuję szczególny sentyment. Od jakiegoś czasu zauważyłam, że takich książek wydaje się u nas znacznie mniej niż w ubiegłych latach, dlatego też antologię „Wampiry nie starzeją się nigdy. Opowiadania na ząb” musiałam przeczytać. Byłam ciekawa, czy nadal te klimaty mi się spodobają, czy będę potrafiła się w nie wczuć tak mocno, jak w młodzieńczych latach.

Antologia „Wampiry nie starzeją się nigdy. Opowiadania na ząb” to zbiór dziesięciu opowiadań stworzonych przez dziesięcioro autorów. Każdy z nich zaprasza do swojego wykreowanego świata, przybliża postacie i problemy, z którymi muszą się zmierzyć. Najbardziej ciekawiło mnie opowiadanie V.E. Schwab, znałam jej twórczość i uważałam, że będzie interesująca. „Pierwsze zabójstwo” jej autorstwa możemy poniekąd znaleźć w formie serialu na platformie Netflix. Opowiada historię łowczyni wampirów i młodej wampirzycy, która zaczyna poruszać się po tym mrocznym świecie. Co się wydarzy, jeśli między tymi dziewczynami coś zaiskrzy? Kolejnym opowiadaniem, na które zwróciłam uwagę było „Ród Czarnych Szafirów” autorstwa Dhonielle Clayton, bardzo lubię Nowy Orlean, jego klimat, magię i historię, dlatego czułam, że to będzie dla mnie coś niesamowitego. Inne teksty także wywołały u mnie zaciekawienie.

W antologii „Wampiry nie starzeją się nigdy. Opowiadania na ząb” znajdziecie także „Chłopców z Krwawej Rzeki Rebekki Roanhorse, „Siedem nocy na śmierć” Tessy Gratton, „Ostatni rok to spory zgryz” Julie Murphy, „Chłopiec i dzwonek” autorstwa Heidi Heilig. Muszę przyznać, że już same tytuły opowiadań są ciekawe i czasami lekko humorystyczne, „Przewodnik dla nowo przemienionej indusiej wampirzycy” Samiry Ahmed, „Pięknym za nadobne’ Kayli Whaley, „Wampiry nigdy nie mówią „giń!”” pióra Zoraidy Córdovej i Natalie C. Parker, „Bestiarusz” Laury Ruby, „Lustra, okna i selfie” Marka Oshiro. Podczas czytania tekstów antologii zachęcam do tego, by mieć otwarty umysł i pamiętać o tym, że to książka skierowana do młodzieży. Niektóre będą lekkie, słodkie, inne bardziej drapieżne, ale nastawiajcie się tutaj na horrory, thrillery, czy kryminalne zagadki. „Wampiry nie starzeją się nigdy. Opowiadania na ząb” to przede wszystkim zupełnie nowe spojrzenie na temat istot mroku, co nieco wyjaśnią Wam redaktorki. Czy żałuję, że sięgnęłam po książkę? W żadnym wypadku. Dobrze się podczas czytania bawiłam, wzięłam to na klatę i myślę, że to fajna okazja dla młodzieży, aby zapoznać się z nowymi autorami i tematyką, która jest jedną z uubionych.