Wampir. Detektyw Dawid Wolski. Tom 1

Kolejny pisarz, który zajmuje się kryminałami i to opisując w kolejnych częściach życie bohaterów. W tej serii bohaterem jest prywatny detektyw Dawid Wolski.

Ciekawie napisana fabułą, fajne opisy i rozwiązanie zagadki w końcowej części książki. Do samego końca nie wiadomo kto jest zabójcą Mateusza, który wg policji popełnił samobójstwo jak i Alicji zaginionej młodej dziewczyny.

Książka warta polecenia na długie zimowe wieczory.

Głównym bohaterem jest Dawid Wolski, niespełna 30-letni detektyw z przypadku. Wyjątkowo niepasująca do tej roli osoba. Wolski składa się z samych sprzeczności. Trudno to nawet opisać w kilku słowach. sami się o tym najlepiej przekonacie w trakcie lektury książki. Postać doskonale wykreowana przez autora, ale momentami aż obrzydliwa, zaburzona emocjonalnie, dwulicowa, skrajna, taka której nie chciałoby się spotkać prywatnie.

Przyznam się, iż mniej istotne jest to co Wolski ma zrobić, niż to jak to robi. Wyjaśnienie z pozoru samobójczej śmierci młodego chłopaka, którego matka nie wierzy w przedstawioną przez policję wersje wydarzeń jest bowiem tylko tłem do ukazania nie tylko paskudnego, momentami obrzydliwego Wolskiego, jego mieszkania, sposobu pracy (o ile to można pracą nazwać, a nie bumelowaniem i unikaniem jakiegokolwiek wysiłku) zachowania się, wartości reprezentowanych w życiu (do których to zalicza się uderzenie kobiety i zapalenie skręta).

Dodatkowo w tle ukazane są Gliwice, ale nie z punktu widzenia osób zamożnych, a tych, którym w życiu powinęła się noga, którzy nie mieli szczęścia. Meliniarskie osiedla, brudne bramy, zdradzające żony, handel prochami etc. To wszystko jest w Wampirze na porządku dziennym.

Trzeba Chmielarzowi przyznać, iż ma niesłychanie spostrzegawcze oko i wyjątkowy dar do bardzo, ale to bardzo realistycznego domalowywania rzeczywistości. Takich Gliwic to ja nie chcę poznać w realu.

Napisałam na początku, iż trochę się rozczarowałam. I tak jest. Co prawda sam bohater, jak i środowisko w jakim się obraca, nakreślone są po mistrzowsku, ale brak mi hmmm..kryminału. Mimo zbrodni, licznych przestępstw, niezwykle mrocznej tajemnicy, jakoś tak mało kryminalnie dla mnie jest. Tak, zawartość kryminału w Wampirze jest zdecydowanie zbyt niska...w porównaniu z cyklem z Mortką w roli głównej. Wiem, może nie powinnam porównywać, ale takie porównanie nasuwa mi się mimowolnie.

Wobec tego, czym jeżeli nie kryminałem jest Wampir? Dla mnie to głównie doskonałą, mistrzowsko nakreślona powieść obyczajowo-społeczna i ciekawy przyczynek do badań socjologicznych.

Wampir jest początkiem serii. Ciekawa jestem kolejnych tomów i tego, czy Wolski ulegnie jakiejś metamorfozie. Jeżeli mam być szczera, to bardzo proszę o zmianę, ale niekoniecznie na lepsze. Nie czarujmy się, ludzie rzadko zmieniają się na lepsze. Niech więc Wolski będzie ludzki, normalny, realistyczny.

Zachęcam do lektury. Wojciech Chmielarz jest doskonałym pisarzem i genialnym obserwatorem:)

Detektyw Dawid Wolski w akcji.

„Wampir” to pierwszy tom z cyklu Gliwickiego i nie, nie jest to żadna powieść fantasy, jakby sugerował tytuł.

Prywatny detektyw Dawid Wolski zostaje wynajęty przez matkę chłopaka, który popełnił samobójstwo. Kobieta nie mogła pogodzić się z decyzją prokuratury. Mateusz nie miałby powodu, by targnąć się na swoje życie. Studiował socjologię, choć planował się przenieść na informatykę. Chciał podróżować i zwiedzać świat. Jednak pewnej majowej nocy wszedł na dach wieżowca i po prostu skoczył, nie zostawiając żadnego listu.

Detektyw Wolski będzie musiał wejść w świat nastolatków, a ten okaże się zaskakująco bezwzględny. Sprawa jeszcze bardziej się komplikuje, kiedy tajemnice gliwickich zaułków zaczynają splatać się z wirtualną rzeczywistością.

Czy Mateusz znał Alicję, zaginioną dziewczynę, której szuka całe miasto? Czy chłopak miał jakiś związek siecią nastoletnich prostytutek? Dlaczego z całej rodziny Mateusza, tak naprawdę tylko jego matka chce poznać prawdę?

I przede wszystkim czy to było samobójstwo, a może morderstwo?

Uwielbiam Chmielarza i zawsze będę go wam polecać.

„Wampir” wciąga od pierwszych stron. Akcja książki rozkręca się w miarowym tempie, a po drodze zdążają się ciekawe zwroty akcji. Główny bohater bez wątpienia budzi wręcz skrajne emocje. Jest wkurzający do takiego stopnia, że z jednej strony czasem masz ochotę zamknąć książkę, a z drugiej nie potrafisz przerwać czytania, bo chcesz się dowiedzieć, co czeka na detektywa.

Wolski jest kompletnym amatorem i jego brakiem doświadczenia czasem mocno utrudnia i komplikuje sobie sprawę. Dawno nigdzie nie spotkałam tak krnąbrnego, samowolnego, czasem okropnego i pozbawionego skrupułów bohatera. Jednak jakimś cudem go polubiłam, choć niejednokrotnie miałam ochotę mu przyłożyć. To postać, którą się polubi przez to, że się jej nie lubi.

Jestem ciekawa kolejnych perypetii Wolskiego. „Zombie” już czeka w kolejce do przeczytania.

Wojciecha Chmielarza miałam przyjemność poznać osobiście na Targach Książki w Warszawie (pozdrawiam!) - świetny facet i do tego świetnie pisze :) Czytałam już kilka jego książek i z przyjemnością sięgnęłam po kolejną - i nie zawiodłam się!

Mateusz był dwudziestolatkiem, jakich wielu. Wychowywany przez matkę, nie miał łatwego życia. Studiował, miał znajomych, po prostu żył i nie miał powodu, aby swoje życie zakończyć. A jednak tak się stało....

Według raportu policji, popełnił samobójstwo, skacząc z budynku wieżowca. Matka nie może się z tym pogodzić i nie wierzy w jego samobójczą śmierć. Zleca zbadanie sprawy swemu adwokatowi. Rosolski najmuje do tego młodego detektywa, Dawida Wolskiego.

Wolski pochodzi z prawniczej rodziny i jest w niej czarną owcą. Studiował prawo, ale go nie skończył. Pracuje jako prywatny detektyw, a ojciec i jego znajomi podsuwają mu klientów. Jeździ zdezelowanym autem i nie należy do miłych i symatycznych osób. Zdolny ani specjalnie sprytny też nie jest....

Zaczyna zajmować się sprawą Mateusza, początkowo dla kasy, bez większego zainteresowania tematem. Jednak z czasem to się zmienia, detektyw wciąga się w świat Mateusza - świat dragów, pseudoprzyjaciół i wirtualnej rzeczywistości. Finał sprawy okazuje bardzo zaskakujący....

Wojciech Chmielarz naprawdę świetnie pisze i ma doskonałe pomysły na fabułę. Potrafi zaskakiwać i chwilami szokować. Fabuła jest dograna i misternie utkana. Jego książki czyta się z przyjemnością i zaciekawieniem. W "Wampirze" uwagę przykuwa sylwetka Dawida Wolskiego, detektywa jakby z przypadku, którego jakoś trudno polubić. Zdecydowanie różni się ON od innych postaci tego typu znanych z literatury, na pewno wyrównia się i zapada w pamięć. Generalnie, bohaterowie "Wampira" są indywidualnościami, bardzo mocno zarysowanymi, specyficznymi osobowościami.

Powieść jest bardzo prawdziwa i doskonale wpisana w polską rzeczywistość. Uderza lekkość i naturalność dialogów oraz świetne tło, co razem tworzy niezapomniany klimat.

"Wampir" to doskonały kryminał, który zapada w pamięć i zaskakuje - polecam!

[Adres usunięty]