Wallis Simpson. Księżna

Wallis Simpson, skandalistka, wyrachowana osoba czy kobieta skrzywdzona przez rodzinę królewską i opinię publiczną?

Lubię czytać książki o rodzinie królewskiej, kiedyś fascynowała mnie Diana, teraz zdecydowanie wolę czytać właśnie o Wallis, kobiecie która miała w sobie to coś, że król dla niej abdykował, znienawidziła ją rodzina królewska, Brytyjczycy, a Edward pokochał i zostawił dla niej wszystko.

Wallis nie była oszałamiającą pięknością, skrzywdzona przez pierwszego męża, odnalazła spokój u boku drugiego Edwarda Simsona, zamieszkała w Wielkiej Brytanii, prowadziła normalne życie do czasu, aż na jej drodze stanął książę Walii. Kobietę fascynowało życie i sama osoba przyszłego króla, marzyła żeby bywać w jego forcie, spędzać z nim czas. Książę po pewnym czasie zainteresował się Wallis, dla niego to była miłość, przywiązanie, uzależnienie wiedział, że jako przyszły król nie może poślubić rozwódki i Amerykanki, więc postanowił dla niej zrezygnować ze swojego krolewskiego życia.

Mogłoby się wydawać, że tylko ona go rozumiała, jego dylematy rozterki nad tym , że jak sam często powtarzał nie nadawał się na króla, lecz nawet Wallis nie potrafiła zrozumieć dlaczego zostawił wszystko dla niej.

Książka dzieje się w dwóch przestrzeniach czasowych tuż przed poznaniem przez Wallis przyszłego króla i po jego śmierci, kiedy to mogła przyjechać do Wielkiej Brytanii u uczestniczyć w ceremonii wraz z rodziną królewską.

"Tą kobietę" jak nazywała ją Elżbieta II można uważać za intrygantkę, ja uważam, że tych dwoje łączyła prawdziwa miłość dla której oboje wiele poświęcili.

„Wallis Simpson. Księżna” Wendy Holden.

Czytając wcześniej historie widzianą oczami Elżbiety i Małgorzaty niezwykle zaintrygował mnie wątek tej kobiety.

Coś co nie miało prawa się stać, coś co zburzyło ustany porządek, coś co zmieniło dalsze losy historii Anglii.

Walis Simpson uciekła od męża tyrana. Odnalazła spokój w ramionach ułożonego i spokojnego Ernesta. Podróż do Wielkiej Brytanii ma odmienić życie tego małżeństwa.

Trudy codziennej pracy, brak znajomych, ciężka sytuacja materialna sprawiają, że Wallis coraz gorzej funkcjonuje.

Skryte pragnienia i marzenia o wielkim świecie dostają ujście gdy poznaje księcia Walii- Davida.

To spotkanie na zawsze odmieni życie kobiety. Nowa sytuacja dostarczy jej niezapomnianych wrażeń ale i pokaże w którym kierunku bije jej serce.

Ciężko formułować pytania bo znający historie wiedzą jaki był dalszy ciąg, ale spróbujmy:

Czy uczucia i zrozumienie może istnieć na królewskim dworze ?

Czy służba krajowi jest zawsze stawiana wyżej niż własne potrzeby ?

Czy miłość to coś dla czego można poświecić WSZYSTKO ?

Ciekawa forma przedstawienia realnych wydarzeń. Całość jest fikcją i wizją autorki ale szczelnie spaja się to z prawdziwymi wątkami.

Poznajemy silną i zdeterminowaną kobietę, która całe swoje życie walczy.

Podejmuje próby aby zmienić swój dotychczasowy los. Jest otwarta i serdeczna. Uwielbia towarzystwo.

Czy zetknięcie z tym co może dać jej szczęście takim właśnie będzie….

Mamy tu dużo opisów, ogrom szczegółów otoczenia i wrażeń Wallis. Książka urzeka i daje dużo dużo chwil zastanowienia. Nad historią, nad związkami, nad życiem.

Po przeczytaniu świetnej „Królewskiej guwernantki” bardzo czekałam na kolejną książkę tej samej autorki, a zauważyłam, że tematyka „rojalistyczna” mocno ją zainteresowała jako pisarkę. I tak w moje ręce trafiła „Wallis” — tytuł ekscytujący, ponieważ ta bohaterka zawsze mnie fascynowała, aczkolwiek wcześniej nie miałam okazji, aby poznać więcej szczegółów dotyczących jej osoby. Oczywiście, musimy pamiętać, iż Wendy Holden tworzy powieści, biografie fabularyzowane, gdzie pewne sytuacje upiększa, jednak płynnie splata fakty historyczne z wciągającą narracją, uchwycając istotę niezwykłej kobiety, której miłość wstrząsnęła fundamentami brytyjskiej monarchii.

Razem z autorką śledzimy drogę, jaką przeszła Wallis, szukająca swojego miejsca na świecie. W miarę rozwoju opowieści jesteśmy świadkami złożoności charakteru Wallis, jej ambicji i magnetycznego uroku, który przyciąga uwagę księcia Edwarda, człowieka bogatego, uwielbianego, ale ostatecznie dość zagubionego. Na wyróżnienie zasługuje forma, w jakiej Simpson została przedstawiona — widzimy ewolucję od młodej kobiety, marzącej o wspaniałym życiu, do dojrzałej i zdecydowanej osoby, przypadkiem (?) uwikłanej w wymykającej się tradycji historii miłosnej. Lecz to nie tylko romantyzm kipiący z każdej strony. Autorka zagłębia się w tematy poświęcenia, oczekiwań społecznych i zderzenia uczucia z obowiązkiem, wzbudzając w czytelniku wiele skrajnych emocji.

Myślę, że „Wallis” to znakomita propozycja dla fanów fikcji historycznej, umacniająca reputację Wendy Holden jako utalentowanej pisarki, podchodzącej do swoich bohaterów z szacunkiem oraz empatią. Cóż, teraz pozostaje wypatrywać następnej książki — tym razem poznamy młodość Diany Spencer…

"Kobiety Windsorów do końca pozostają samotne."

Relacja Wallis Simpson z księciem Walii, późniejszym królem Edwardem VIII, wzbudziła moją ciekawość już podczas czytania "Królewskiej guwernantki". Długo nie czekałam, a w moje ręce trafiła powieść historyczna (tej samej autorki) o Wallis i tym nieakceptowanym, choć trwającym 36 lat, związku.

W powieści przeplatają się wydarzenia z lat 20/30 i z roku 1972. To czas młodości Wallis, głównie jej małżeństwa z Ernestem i rodzącej się (ogromnie trudnej i hmm… bardzo dyskusyjnej) miłości do przyszłego króla, oraz jej doświadczenia z przebiegu królewskiego pogrzebu.

Co dla mnie ciekawe, to spojrzenie na rodzinę królewską z perspektywy osoby postronnej. Simpson patrzy na wszystko z boku. Choć nie jest w monarsze życie bezpośrednio zaangażowana, wydaje się, że rodzinę królewską zna od podszewki. Mimo, że to historia fabularyzowana, utwierdza mnie w przekonaniu jak bardzo "royalsi" oderwani są od rzeczywistości, jak różne jest ich pojmowanie świata. Zapadają w pamięć rozmowy Wallis z księciem Karolem, czy jej spontaniczne spotkanie z Coco Chanel. Choć książka skupiona jest na Simpson, sporo w niej dworskich plotek, układów czy protokołu. Wszystko to wpływa na angielski, monarszy wręcz, klimat powieści. Przy okazji czytelnik gości w królewskich posiadłościach i parkach, uczestniczy w mszach i balach. Dużo ciekawych, historycznych smaczków wpleciono w fabułę.

Przeczytałam dwie powieści Holden i obie miło wspominam, choć niekoniecznie w nich o życiu usłanym różami pisała. Autorka wprawdzie "lubi w szczegóły" ale nie jest to nic złego. W związku z tym, że temat rodziny królewskiej nigdy nie był mi bliski, ten rodzaj powieści jest dla mnie idealny. Pozwala się zorientować w temacie, liznąć dobrze przygotowanego fragmentu historii, uniknąwszy przy tym poważnych, dokumentalnych opracowań.

Im jestem starsza tym chętniej sięgam po powieści historyczne. Wciąż jest to dla mnie gatunek do którego muszę sama się namawiać, ale przedstawiony w fabularnej, emocjonalnej i dobrze poprowadzonej formie co raz częściej utwierdza mnie w przekonaniu, że występujące w nim książki warte są porzucenia na moment innych lektur.

Twórczość Wendy Holden najlepiej nadaje się do rozpoczęcia przygody z gatunkiem, ponieważ to płynna opowieść, która niczym nie różni się od historii obyczajowych czy romantycznych. Na kartach powieści autorki budzi się do życia prawdziwa historia naszpikowana po brzegi emocjami, dojrzałymi i charyzmatycznymi bohaterami oraz świadomością, że to o czym czytamy miało swoje podłoże w prawdziwym świecie. Trudno wówczas oderwać się od tekstu, trudno również pozostać obojętnym na to co się dzieje, gdy w naszej wyobraźni rozgrywa się prawdziwa, niczym nie skrępowana przygoda.

Przenosimy się do Londynu roku 1928 i czytamy o wielkim skandalu, który zapisał się na kartach historii. Amerykanka typowej, nieszczególnej nawet urody przybywa do miasta, ale czuje się odrzucona od elit z którymi chciałaby nawiązać kontakt. Jednak pewnego dnia poznaje księcia Walii, który wprowadza ją na salony i rodzi się pomiędzy nimi wzajemna fascynacja. Ona doskonale wie, że ten romans w końcu dobiegnie końca, ale gdy książę zmienia się w króla wszystko ulega zmianie gwałtowniej niż ktoś mógł się spodziewać a Wallis Simpson nie traci miejsca u jego boku. I tak rozpoczyna się jej prywatny koszmar.

To pasjonująca opowieść, która nabiera podwójnego znaczenia. Z jednej strony śledzimy przebieg piekielnie emocjonalnej historii, niekoniecznie nastawionej na dobre rozwinięcie dla bohaterów, z drugiej czerpiemy inspirację, uczymy się na ich błędach, wyciągamy wnioski i angażujemy się na całego, ponieważ inaczej się nie da. Styl autorki jest wyjątkowy, fabuła dynamiczna a poprowdzona akcja tak wciągająca, że nikt nie zarzuci jej nudy czy przestojów. Nawet opisy okazały się tutaj bardzo potrzebne, by nakreślić odpowiednie tło i jak najmocniej uwiarygodnić opowieść.

"Wallis Simpson. Księżna" to książka, której zdecydowanie warto poświęcić swój wolny czas. Mimo pokaźnej liczby stron czyta się ją w oka mgnieniu, ponieważ czytelnik jak najszybciej chce się dowiedzieć co wydarzyło się dalej w życiu głównej bohaterki. Pasja przebija się przez strony, uczucia otaczają postacie a my zaczynamy dostrzegać, że to co bajkowe na pierwszy rzut oka w rzeczywistości wydaje się prawdziwym ciężarem.