Walc dla Izabeli

Wszystko się tu zgadzało, począwszy od wyrazistych i szalenie ludzkich bohaterów, poprzez doskonale przemyślaną fabułę, dialogi, aż po trudne fragmenty historyczne. Każdy z tych elementów był doskonale wyważony i składał się w jedną pyszną całość.

W tym roku wiele książek zrobiło na mnie wrażenie, jednak takiej perełki szukałam od dawna… „Walc dla Izabelli” to przecudowna powieść o prawdziwej, ale i niezwykle bolesnej miłości w czasie wojny. To co działo się ze mną podczas czytania tej książki jest nie do opisania.

Czytanie o czasach okupacji, silnej miłości tak różnej od siebie dwójki ludzi było niezwykle emocjonujące i poruszające. Nie pamiętam, abym kiedykolwiek wylała tyle łez podczas czytania, jednak każda z nich była tego warta. Pomimo, że książka dotyczy przede wszystkim historii miłości Izabelli oraz Jakuba, to pojawia się także wątek miłości tej przyjacielskiej, braterskiej oraz rodzicielskiej. Możemy przyjrzeć się bliżej zmaganiom ludzi żyjących podczas wojny, czy historii Żydów mieszkających w gettcie. Jednak wszędzie tam była miłość - miłość dająca wolę walki, życia, przetrwania, nadziei na lepsze jutro…

Tak naprawdę tej książki nie da się opisać… Ją po prostu trzeba przeczytać! Pamiętajcie, że prawdziwa miłość zniesie wiele, potrafi przetrwać przez wiele lat i zawsze znajdzie szczęśliwe zakończenie. Nauczmy doceniać się to co mamy, bo nigdy nie wiemy kiedy przyjdzie nam to stracić i znaleźć się w położeniu, które może zmienić nasze życie nie do poznania. Jestem pewna, że gdy tylko sięgniecie po „Walc dla Izabelli” to emocje oraz kotłujące myśli nie opuszczą Was na długo jeszcze po zakończeniu lektury. Dlatego czytajcie, płaczcie, śmiejcie się, zachwycajcie… Polecajcie! Tak jak ja polecam ją wam.

Dziękuję wydawnictwu Zysk i S -ka za możliwość przeczytania książki przedpremierowo ❤

,,Walc dla Izabeli" Natalia Thiel

⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐/10⭐

83/2021

·

Porywająca opowieść o poświęceniu, niezłomnej walce o miłość i życie w obliczu wojennego zła

Koniec czerwca 1939 roku. Izabela Langer, młoda i beztroska dziewczyna, wychowująca się w rodzinie o niemiecko-polskich korzeniach, przygotowuje się do balu organizowanego z okazji rozpoczynających się wakacji. Tego wieczoru poznaje Jakuba Abramowicza – niepokornego pianistę. Mimo początkowej niechęci ich relacja przeradza się w gorące uczucie. Sielankę przerywa wybuch wojny. We wrześniu na Warszawę spadają pierwsze bomby, rozpoczyna się okupacja i represje. Izabelę i Jakuba dzieli wiele – ona nosi niemieckie nazwisko i jej rodzina oficjalnie sympatyzuje z okupantem, ON jest Żydem, prześladowanym i poniżanym. Izabela postanawia za wszelką cenę pomóc ukochanemu. Rozpoczyna się walka o życie i miłość…

·

,,Walc dla Izabeli" jest zdecydowanie najpiękniejszą, a zarazem najbardziej bolesną książką o miłości, jaką w życiu czytałam. Bardzo ciężko ubrać mi w słowa to jak bardzo piękna i wyjątkowa jest to książka. Jak bardzo porusza i łapie za serce historia tej dwójki zakochanych w sobie ludzi, ludzi, którym przyszło zmagać się i żyć w ciężkich czasach okupacji.

Doceniamy to, co mamy, bo mamy naprawdę wiele i niestety, ale bardzo często o tym zapominamy.

Pozycja obowiązkowa dla każdego i biorę pełną odpowiedzialność za to, że przepadniecie w tej historii, a emocje będą dawać o sobie znać jeszcze długo po jej przeczytaniu, ale każda wylana przez nią łza jest tego warta, warta jak miłość Jakuba i Izabeli.

·

·

·

Ogromnie dziękuję @zysk_wydawnictwo za możliwość recenzji przedpremierowo. Książka pozostanie w moim sercu na długo, bo dawno nie czytałam czegoś tak wartościowego.

#recenzjaprzedpremierowa

Mohabbatein - Miłość żyje wiecznie

"Miłość cierpliwa jest, łaskawa jest. Miłość nie zazdrości, nie szuka poklasku, nie unosi się pychą; nie jest bezwstydna, nie szuka swego, nie unosi się gniewem, nie pamięta złego; nie cieszy się z niesprawiedliwości, lecz współweseli się z prawdą. Wszystko znosi, wszystkiemu wierzy, we wszystkim pokłada nadzieję, wszystko przetrzyma. Miłość nigdy nie ustaje." (1 List do Koryntian, Pismo Święte)

Są takie historie, które zostają z nami na zawsze. Historie, które łamią nam serca, wyciskają łzy z oczu i przeszywają duszę niczym strzała. Zazwyczaj są to historie o miłości. I taką historią, opowieścią o miłości jest historia Izabeli i Jakuba, miłości w czasach wojny.

Izabela Stone wraca po ponad czterdziestu latach do Polski. Chce odzyskać fortepian matki. Przyjeżdża do domu, który kiedyś należał do jej rodziny. Tam poznaje Teresę, córkę obecnych właścicieli domu i fortepianu. Czekając na rodziców Teresy, kobiety zaczynają rozmawiać, dom ożywia wspomnienia Izabeli, i ta zaczyna opowiadać dziewczynie historię swojej pierwszej prawdziwej miłości. Opowieść o uczuciu, które zaczęło się niepozornie, ona, panienka z wyższych sfer, ON pianista, przygrywający na przyjęciach w jej domu, od przekomarzanek, małych złośliwości, od początkowej niechęci do rozkwitu gorącego, czystego i pięknego uczucia. Historia miłosna jakich wiele, prawda? Ale ta miłość nie miała szans na szczęśliwe zakończenie. Tę miłość przekreśliła wojna. Bo ON był Żydem, a ona pochodziła z rodziny z niemieckimi korzeniami. Ale Izabela i Jakub kochali się prawdziwie i chcieli być razem pomimo wszystko. Lecz nie zawsze los daje nam to, czego chcemy. Koszmar wojny rozdzielił parę kochanków. Ale los bywa też przewrotny i nie powiedział ostatniego słowa w tej historii miłosnej. Jeśli chcecie dowiedzieć się jak to się skończyło, to sami musicie przeczytać "Walc dla Izabeli". Ja wam tego nie zdradzę, bo raz to byłby spojler, a dwa nie chce psuć wam przyjemności z lektury i odbierać tej palety emocji, która jej towarzyszy.

Ze względu na fakt, że mam słabość do wszelakich opowieści o miłości, w tej powieści podobało mi się wszystko. Nie mam się do czego przyczepić. Polubiłam Izę i Jakuba, kibicowałam im, razem z nimi płakałam i śmiałam się. Autorka idealnie opisała i przedstawiła nam emocje bohaterów, oddała grozę, strach, samotność i cierpienie wojennych czasów. Wspaniale poprowadziła nas przez rodzące się uczucie między głównymi bohaterami, dzięki czemu czytelnicy nigdy nie zapomną historii miłosnej Izy i Jakuba. Styl autorki jest świetny, książkę czyta się fantastycznie. Jestem pod wielkim wrażeniem.

"Walc dla Izabeli" to piękna i wzruszająca historia miłosna, opowieść o miłości w czasach wojennych, o sile miłości, o tym, że to ona daje nadzieję, siły do walki, chęć do życia, do przetrwania, że to ona jest jak promień światła rozpraszający największe ciemności, że to ona trwa wiecznie i że jest silniejsza od zła tego świata. Historia Izy i Jakuba wyciska łzy, łamie serca, a na koniec je skleja, daje nadzieję, że zawsze jest szansa na szczęśliwe zakończenie, że miłość "wszystko znosi,(...) wszystko przetrzyma. Miłość nigdy nie ustaje."

Przepiękna opowieść, która poruszyła mnie dogłębnie i na zawsze zostanie ze mną. Dziękuję wydawnictwu Zysk i S-ka, że miałam przyjemność przeczytać ją przedpremierową. Jestem w takich emocjach, że na pewno przeleję je na papier w postaci wiersza. Kocham takie historie miłosne ! Jestem zachwycona. I polecam Wam z całego serducha. Czytajcie, zachwycajacie się, płaczcie i śmiejcie się przez łzy, a gdy usłyszycie pierwsze takty "Walca dla Izabeli" będziecie wiedzieć, że los dał nam pstryczka w nos i połączył rozdzielone drogi w jedną ścieżkę. Czytajcie, warto !

Za egzemplarz do recenzji przedpremierowej dziękuję wydawnictwu Zysk i S -ka.

Jest rok 1939, Izabela jest młodą dziewczyną o polsko - niemieckich korzeniach. Pewnej nocy poznaje Jakuba - pianistę żydowskiego pochodzenia, który stopniowo skrada serce dziewczyny. Niestety sielankę przerywa wybuch wojny, jednak Izabela za wszelką cenę pragnie pomoc ukochanemu oraz jego rodzinie. Do czego Iza będzie zdolną by pomóc Jakubowi? Czy wojna ich rozdzieli?

Mimo, iż książka ta porusza wiele trudnych i bolesnych wątków, takich jak okres wojenny, praca w getcie, problem prześladowań, to ja jestem po prostu oczarowana tą historią! Ta książka czyta się po prostu sama, co prawda historia Izabeli i Jakuba liczy blisko 500 stron, jednak tak mnie wciągnęła, że przsczytalam ją w dwie godziny.

Bardzo spodobał mi się pomysł na podzielenie tej historii na przeszłości i teraźniejszość, ponieważ o losach Izabeli oraz Jakuba dowiadujemy się słuchając jak Izabela opowiada ją Teresie - młodej dziewczynie obecnie mieszkającej w dawnym domu głównej bohaterki.

Autorka w genialny sposób oddała klimat tamtych lat, ukazując realność wydarzeń z okresu II Wojny Światowej, miałam wrażenie, że weszłam do tego świata i przyglądam się wszystkim wydarzeniom gdzieś z boku, jednocześnie czując i chłonąc wszystkie emocje, które targały Izabelą oraz pozostałymi bohaterami tej historii.

Jestem naprawdę pod ogromnym wrażeniem postawy niektórych postaci tej powieści, które chcąc pomagać innym - biednym, słabym, poniżanym i prześladowanym postanowili narażać swoje zdrowie i życie, a niejednokrotnie również swoich bliskich, czego dobitnym przykładem są losy właśnie Izabeli.

"Walc dla Izabeli" to piękna, niezlykle emocjonalna, wzruszająca oraz pokrzepiająca historia dwojga ludzi, którzy zostali rozdzieleni przez wojnę, ukazująca, że prawdziwa miłość istnieje i jest w stanie pokonać każdą z kłód rzucanych pod nogi, wystarczy jednak uzbroić się w cierpliwość i wyczekiwać tego cudownego momentu!

Czerwiec, 1939 roku.

Główna bohaterka to młodziutka odważna i piękna Izabela Langer dziewczyna, która wychowuje się w bardzo bogatej rodzinie niemiecko-polskiej.Podczas organizowanego przez rodziców balu z okazji rozpoczynających się wakacji, przypadkowo poznaje jego - Jakuba Abramowicza - młodego, przystojnego, pełnego życia i pasji, utalentowanego pianistę.

I tak po pewnym czasie oboje zaczynają się spotkać, co z biegiem czasu skutkuje wielkim uczuciem.Niestety nic nie trwa wiecznie, gdyż uczuciową sialnake przerywa wybuch wojny.

Izabela z racji niemieckich korzeni jest chroniona, natomiast Jakub z powodu pochodzenia, prześladowań, poniżeń musi uciekać...w tym czasie zaczyna się walka o życie.

Jak skończy się ta walka?Czy wielka miłość przetrwa wszystko?

~"WALC DLA IZABELI" to przepiękna i niezwykle poruszająca historia zakochanych w sobie dwojga ludzi osadzona w czasach || wojny światowej.On pochodzenia żydowskiego ona o korzeniach polsko - niemieckich.

Izabela, po 40 latach wraca do Polski po fortepian zmarłej matki, pragnie załatwić wszystko ekspresowo i wyjechać.

Powrót w rodzinne strony wywołuje lawinę wspomnień, które nie zawsze były szczęśliwe.

Kobieta postanawia podzielić się historią swojego życia z córką nowych właścicieli domu w którym mieszkała : jak poznała Jakuba, jak rozkwitało ich uczucie i jak wojna rozdzieliła ich "na zawsze" ...

Czy taka miłość miała szanse w czasach zagłady?

Nie chcę za dużo zdradzać wam z lektury, ale gwarantuje, że całość będziecie śledzić z zapartym tchem.Jest to coś więcej niż romans, to opowieść o wielkim poświęceniu, pracy w getcie, która szokuje, trudnych wyborach, wielkiej przyjaźni, strachu, śmierci, bólu, smutku, głodzie oraz walki o prawdziwą miłość i ludzkie życie.

~Z całego serducha polecam wam tę niezwykle emocjonującą i wielokrotnie poruszającą opowieść osadzoną w czasach okupowanej Warszawy, słodko gorzką historia, która niejednokrotnie mrozi krew w żyłach.

Zapewniam was, że cała opowieść pozostanie z Wami na długo!

Porywająca, pięknie napisana powieść. Myślę, że jest tak uniwersalna, że z powodzeniem mogłaby być przetłumaczona na inne języki. Wiernie oddane tło historyczne stanowi ciekawe uzupełnienie głównego wątku. Czekam z niecierpliwością na kolejne książki tej autorki.

"Walc dla Izabeli", który jest debiutem literackim Natalii Thiel, to piękna i niezwykle wzruszająca opowieść o miłości i ogromnym poświęceniu w walce o tę miłość w czasach wojny. To również opowieść o losach wielu rodzin, którym przyszło żyć w tych trudnych czasach, kiedy wojenne zło panoszyło się wokół.

Główną bohaterką książki jest Izabela Langer, która pochodzi z bogatej polsko-niemieckiej rodziny, jest oczkiem w głowie ojca i starszych braci. Rozpieszczana, wychowana w cieplarnianych warunkach, urocza, ale charakterna dziewczyna. Podczas balu zorganizowanego w związku z rozpoczynającymi się wakacjami Izabela poznaje przystojnego, zdolnego, ale równie niepokornego, jak ona sama, pianistę Jakuba Abramowicza. Miedzy dwojgiem młodych ludzi budzi się piękne uczucie, ale ta miłość już z góry skazana jest na niepowodzenie. Marzenia o sielankowej wspólnej przyszłości legają w gruzach wraz z wybuchem wojny. Dzieli ich wszystko. Ona półniemka, ON żyd. Ona bogata, ON nie. Mimo wszystko Izabela nie traci wiary w to, że ich miłość przetrwa wszystko. Liczy, że uda jej się ocalić ukochanego. Czy jednak jej marzenie się ziści?

Książka napisana jest w formie opowieści. Historię swojego życia Izabela opowiada Teresie, córce obecnych właścicieli domu, w którym wychowała się kobieta. Powraca ona ze Stanów, by odkupić fortepian matki, pamiątkę rodzinną. Jedyne czego oczekuje, to szybki zakup i powrót do Stanów. Los jednak bywa przewrotny i Izabela zmuszona jest zostać dłużej niż miała zamiar. Wraca do niej wówczas ze zdwojoną siłą przeszłość, o której niekoniecznie chciała pamiętać. Teresa staje się więc powiernikiem jej wspomnień.

"Walc dla Izabeli" to niebywale wzruszająca książka. Porusza duszę i otwiera oczy na to co działo się podczas wojennej zawieruchy. Stajemy się świadkami ludzkich tragedii. Mocno zżywamy się z bohaterami, kibicujemy im i towarzyszymy w życiowych wyborach.

Dzięki niezwykle plastycznemu językowi momentalnie przenosimy się do wykreowanego przez autorkę świata, a ciekawa historia nie pozwala odłożyć książki. Ba, nawet po jej skończeniu opowieść huczy w głowie. Jest poruszająco i emocjonalnie. Poza tym książka pokazuje, że nie warto tracić nadziei. Jeżeli jeszcze nie przeczytaliście w tym roku żadnej ksiażki, niech ta właśnie będzie tą pierwszą! Szczerze polecam!

Nowość dla dorosłych i debiut literacki na piątkę w jednym. Przyznam szczerze, że nie mogłam się doczekać, aby podzielić się z Wami recenzją tej książki. Skończyłam czytać kilka dni temu, jednak potrzebowałam czasu, aby sobie wszystko poukładać, przewartościować i ostatecznie ubrać w słowa. Mimo osobistego przeświadczenia, że książek o tematyce wojennej przeczytałam mnóstwo i nic mnie już raczej nie zaskoczy, przedstawiona historia ujęła mnie za serce i gdzieś w okolicy godziny drugiej w nocy przewracając ostatnie stron, szlochałam w poduszkę. Tyle wzruszeń budzi! Tyle emocji.

I chociaż ktoś mógłby powiedzieć, że to typowa powieść o miłości w czasach wojny, tak naprawdę to powieść nie tylko o miłości. To powieść o odwadze, nieustającej nadziei i tej woli życia, która zmusza człowieka do rzeczy niemożliwych. O więzach rodzinnych, odpowiedzialności za los drugiego i sile, która pojawiającej się jedynie w obliczu zagrożenia.

Główna bohaterka, Izabela Langer jest pochodzi z bogatego domu o niemiecko-polskich korzeniach. Nie można jej nie lubić: rozpieszczana przez starszych braci i rodziców jest przyzwyczajona do tego, że wszystkie jej zachcianki zostają spełniane, a jeśli wyjątkowo coś idzie nie po jej myśli – sama bierze sprawy w swoje ręce. Podobnie rzecz ma się z bystrym, zdolnym, pianistą, Jakubem Abramowiczem, dlatego pierwsze spotkanie młodych jest istną mieszanką wybuchową. Młodzi zakochują się w sobie, ale to niedobry czas na miłość. Wybucha wojna i marzenia o wspólnej, sielankowej przyszłości zostają pogrzebane pod gruzami walącej się Warszawy. Żyd i Niemka? Z perspektywy czasu wiemy, że to nie mogło się udać, jednak wtedy…wtedy Izabela postanowiła, że zrobi wszystko, aby przetrwać i ocali osobę dla siebie najważniejszą. Nawet nie zdaje sobie sprawy, co bierze na swoje młode, dziewczęce ramiona. Na kartach powieści zachodzi w niej nieprawdopodobna przemiana: z niedojrzałej, beztroskiej panienki zmienia się w pewną siebie kobietę, która przeżyła wiele i była świadkiem okropieństw, o jakich niektórym się nie śniło.

Czyta się wspaniale, choć momentów wstrząsających nie brakuje. Fabuła jest dwuwątkowa, ponieważ książka ma charakter retrospekcyjny. Poznajemy Izabelę jako starszą kobietę, która wraca do rodzinnego domu, aby od obecnych właścicieli odkupić rodzinny fortepian. Tam spotyka Teresę i na jej prośbę opowiada historię swojego życia. Wzrusza i szokuje w tej książce wszystko: miłość bohaterów skazana na porażkę, Warszawa z czasów wojny, sytuacja w getcie warszawskim i wojenny horror rodzin, które bez względu na status zostały zmuszone do walki o przeżycie każdego dnia.

Zaskakuje kreacja bohaterów, a zwłaszcza rodziców Izy, będących przykładem na to, jak bardzo pozory mogą mylić.

Książka bardzo, bardzo realistyczna, a jednak brak jej charakterystycznego dla tego typu powieści przekombinowana. Porusza, ale także otwiera oczy na wojenną rzeczywistość, na te trudne czasy, w których mimo wszystko ludzie pragną żyć, uczyć się, marzyć…i kochać.

Wspaniała, nieco filmowa okładka dzięki wydawnictwo Zysk i S-ka. W środku mnóstwo tekstu, w sam raz na długie, jesienne wieczory. Książka z gatunku tych, które raz przeczytane, na zawsze z wami zostaną. Polecam ogromnie.

CzytaMy8+

Czy pamiętacie największe odkrycie tego lata? Była to piękna i wzruszająca książka Barbary Wysoczańskiej, pt. "Narzeczona nazisty". Jeżeli myślicie, że taka powieść, przytrafia się raz na parę lat, to jesteście w błędzie. Otóż dwa miesiące później trzymam w rękach równie genialną, mądrą, wartościową i wciągającą bez reszty opowieść. Przedstawiam kolejny rewelacyjny i piękny debiut, wzruszającą historię o poświęceniu, walce o miłość i życie w czasach II wojny światowej. Różnica między tymi powieściami polega na tym, że główna bohaterka o niemiecko-polskim pochodzeniu, zakochana jest w Żydzie, zaś w "Narzeczonej nazisty", Polka pała miłością do Niemca.

Izabelę poznajemy na początku historii jako dojrzałą kobietę, zjawiającą się w rodzinnym dworku, w konkretnym celu. Tym celem było odkupienie od obecnych właścicieli i zabranie ze sobą do Ameryki fortepianu, który był własnością jej matki. Zastawszy w domu tylko ich córkę Teresę, Izabela, na jej życzenie, wspomina czasy swojego dzieciństwa oraz wojenne perypetie jej rodziny.

Powieść pisana jest dwutorowo, z perspektywy dorosłej Izabeli oraz jako jej wspomnienia. Wtedy poznajemy szesnastoletnią, rozpuszczoną dziewczynę, Izę Langer. Jest koniec czerwca 1939 roku. Rodzice dziewczyny organizują bal z okazji rozpoczęcia wakacji. Na balu Iza, w niezbyt sprzyjających okolicznościach, zaznajamia się z członkiem orkiestry, a dokładniej pianistą, Jakubem Abramowiczem. Jego pewna siebie postawa wywołuje u panny Langer "alergie" na niego. Chce mu, za wszelką cenę, "dokopać". Jednak od wieków wiadomo, że od nienawiści do milości i odwrotnie, jest krótka droga. Stąd też, w niedługim czasie, Iza i Kuba stają się parą. Jego miła aparycja i poczucie humoru przekonują do siebie mamę nastolatki, Zofię Langer, natomiast ojciec podchodzi do chłopaka z dużym dystansem. Stefan Langer, jako syn niemieckiego obywatela, nie sympatyzuje z Żydami, a po wybuchu wojny, bardziej trzyma z Niemcami. On i kobiety z jego rodziny dostają się na folklistę.

Po przeniesieniu rodziny Abramowiczów do getta, Izabela, za wszelką cenę, narażając swoje życie, stara się pomóc rodzinie chłopaka. Przemyca im jedzenie, leki, zatrudnia się w szpitalu na terenie żydowskiego getta, byleby tylko być blisko ukochanego. Jednak nie wszystko idzie zgodnie z planem. W drogę wchodzą Izie niemieccy oficerowie, zauroczeni urodą dziewczyny. Jak zakończy się historia miłosna Izy i Jakuba? Czy będzie im pisane zostać razem, czy śmierć pokrzyżuje im drogi?

Jeżeli chcecie dowiedzieć się, jak zakończy się ten wciągający debiut, to koniecznie sięgnijcie po książkę. To cudowna, poruszająca, wspaniała i genialna opowieść. Czyta się jednym tchem. Ja jestem nią zachwycona! Z całego serca polecam. Oceniam ją ponad skalę, a że maksymalnie mogę dać 10/10, to tyle daję.

„Cierpienia nie da się odmierzyć ani miarkować, serce może po prostu pękać tysiące razy i to na milion różnych sposobów.”

Izabela to starsza pani, mieszka w Stanach Zjednoczonych, po latach ostatni raz pragnie odwiedzić Polskę i odzyskać stary fortepian swojej matki. Pełna niepokoju i obaw wraca w miejsce, w którym się wychowała, gdzie była szczęśliwa ze swoją rodziną, gdzie poznała swoją pierwszą miłość i gdzie wszystko na zawsze utraciła. W jej przedwojennym domu mieszkają zupełnie obcy ludzie, poznaje ich córkę. Za jej namową, początkowo z pewnymi oporami zaczyna snuć historię swojego życia.

Jest czerwiec 1939 roku, Izabela Langer, szykuje się do balu wydanego przez jej rodziców z okazji nadchodzącego lata. Izabela jest pełną życia, beztroską, śliczną dziewczyną, jest oczkiem w głowie swoich rodziców, ma dwóch starszych braci. Wychowana w luksusach, w polsko – niemieckiej rodzinie. nigdy o nic nie musiała się martwić. Na balu poznaje Jakuba Abramowicza, utalentowanego pianistę. Początkowa niechęć dość szybko zmienia się w prawdziwe i szczere uczucie. We wrześniu na Warszawę spadają pierwsze bomby, a dotychczasowy świat przestaje istnieć. Tych dwoje zaczyna dzielić przepaść, jej ojciec sympatyzuje z Niemcami, a ON jest Żydem skazanym na zagładę. Izabela zrobi wszystko, aby chronić ukochanego i jego rodzinę. Czy da radę? Rozpoczyna się walka, w której stawką jest życie. Nic już nigdy nie będzie takie samo…

Wojenna rzeczywistość przeraża, Autorka oddała ją bardzo prawdziwie i wnikliwie. Śmierć panoszy się na każdym kroku, zbiera swoje żniwo, jest wszechobecna. Niemcy i ich straszne, bezlitosne oblicze, stopniowo unicestwiają narodowość żydowską. Poniżania, prześladowanie, głód, nędza, szerzące się choroby, getto. Ruch oporu, poświęcenie, niezwykła odwaga i męstwo tych ludzi. Pokomplikowane relacje rodzinne, tajemnice, kłamstwa w imię ratowania życia najbliższych. Trudne wybory i ich konsekwencje. Poświęcenie, troska o innych, niemoc… Miłość Izabeli i Jakuba zostaje poddana niejednej próbie. Jest szczera, gorąca, niezachwiana, czysta, ich losy śledziłam z niepokojem w sercu. Jak się potoczyły? Koniecznie sprawdźcie, warto!

Piękna opowieść, jestem pod jej ogromnym wrażeniem. Historia pełna bólu, okrucieństwa, strachu, niemocy, poświęcenia w przerażających wojennych czasach. Walka o przetrwanie i pięknie, szczere uczucie. Piórem Autorki jestem zachwycona, czekam na kolejne jej powieści. Z całego serca polecam, Tatiasza i jej książki :)