Wachmistrz

Kryminały retro pokochałam jakiś czas temu, dzięki ich klimatowi pełnemu mroku i nostalgii. W dużej mierze przyczyniły się również do tego powieści Krzysztofa Bochusa. Po lekturze „Miasta duchów” kończącej cykl z radcą Abellem, żywiłam nadzieję, że przyjdzie mi się jeszcze z nim spotkać i autor mile zaskoczył mnie powrotem do początków współpracy Abella i wachmistrza Kukulki.

Prócz znakomitego rysu historycznego, dzięki któremu czujemy jakbyśmy kroczyli uliczkami pogrążonego w kryzysie Wolnego Miasta Gdańska śledzimy, niczym widzowie na ringu, starcie dwóch osobowości. Powściągliwości inteligenta i miłośnika sztuki Abella, autor przeciwstawia wachmistrza Kukulkę, dla którego najbardziej liczy się argument siły. Mimo, że w swych działaniach dostosowuje się do poziomu ulicy i przestępców, których ściga, to jednak działa po właściwej stronie i co ważne, skutecznie.

Czy tych dwóch tak różnych mężczyzn będzie w stanie współpracować ze sobą? Szczególnie, że sprawa zaginięcia młodych kobiet o aryjskiej urodzie okazuje się bardzo delikatna i sięga swymi mackami najwyższych organów władzy. Podczas gdy Gdańsk toczy rak, bieda i kryzys niektórzy bawią się w bogów. Co daje im prawo do decydowania o czyimś losie? O życiu i śmierci? To władza, która potrafi uderzyć do głowy, a chciwość i poczucie bezkarności popycha ludzi do naprawdę bestialskich czynów. Czy taka pycha nie okaże się jednak zgubna?

„Piekła nie trzeba szukać. Ono jest w nas.”

Fascynująca jest sama historia poznania obu mężczyzn, ścieranie się ich charakterów i racji. Równie intrygującą i wzbudzającą jednocześnie naturalny sprzeciw okazuje się sprawa zaginionych kobiet. Objawiający się w jej trakcie skrajny nacjonalizm oburza i rani do żywego, tym bardziej, że to bardzo aktualny problem ostatnich dni. Wizja tzw. tradycyjnej roli kobiety sprowadzająca się do kuchni, dzieci i kościoła marzy się wielu i dziś.

To, z jakim kunsztem, a zarazem niezwykle naturalnie, autor łączy tło historyczne, poruszające losy bohaterów i mroczną intrygę kryminalną zadziwia mnie za każdym razem. Nie znajdziecie tu pustych i niepotrzebnych słów, a kwintesencję doskonałej literatury.

Nawet jeśli to już naprawdę ostatnie słowo autora w cyklu z Abellem, to nie żałuję, bo stanowi znakomite jego uwiecznienie i dopełnienie. Przyznaję z przyjemnością, że to jedna z najlepszych książek jakie przeczytałam w październiku.

Najlepsza najmocniejsza książka pana Krzysztofa. Jestem pod wrażeniem wiedzy autora. Fantastyczny zarys tamtych czasów. Czytelnik ma wrażenie, że przeniósł się w czasie. Cieszę się niezmiernie że sięgnęłam po Wachmistrza.

Są zbrodnie, które wędrują na czołówki gazet, są też takie, którymi nikt się nie przejmuje. Te drugie dotyczą osób, które nie mają nikogo, o które nikt nie zawalczy, które pochodzą ze społecznych nizin. Chyba, że znajdzie się osoba, która powiąże takie wydarzenia, takie śmierci, a wówczas prasa rzuci się na temat, jak sępy. Co nie znaczy, że ktokolwiek upomni się o sprawiedliwość…

Takie właśnie zagadkowe zbrodnie, a właściwie zaginięcia, mają miejsce w Wolnym Mieście Gdańsku w roku 1929. To trudny czas dla kraju, bowiem Wielki Kryzys, który rozpoczął się w Stanach, dotknął również Polskę, wszędzie panuje głód i bieda, szerzy się kontrabanda, a każda praca jest na wagę złota. Dlatego nikt nie wierzy, że trzy młode kobiety, które w krótkim okresie czasu zginęły w niejasnych okolicznościach, po prostu mogły z dnia na dzień porzucić pracę. Nikt też nie wie, co – poza zaginięciem – mogło je połączyć. Co prawda wszystkie trzy pochodziły ze społecznych nizin, wszystkie trzy były ładnymi blondynkami, ale prawdopodobnie nigdy się nie spotkały. Pracownica browaru, pomoc kuchenna i kelnerka – wszystkie zapadły się pod ziemię.

Śledztwo w tej sprawie prowadzi „młody wilk”, radca Abell, mężczyzna przedsiębiorczy i starający się działać w obliczu prawa, ale i dość władczy. Takich jak ON nie lubią starsi stażem, ale to nie dlatego wachmistrz Kukulka odczuwa niechęć do kolegi – mężczyzna nie lubi chyba nikogo, nie wyłączając siebie. Jego nieszablonowe metody prowadzenia śledztw, nasycone agresją, nie przysparzają mu również przyjaciół w środowisku przestępczym, a wszyscy patrzą na niego z mieszaniną podziwu i wrogości. Nie ma chyba dwóch bardziej różniących się pomiędzy sobą śledczych, nic zatem dziwnego, że współpraca będzie raczej burzliwa. Czy w tej sytuacji, dwóch przeciwstawnie działających sił, śledztwo ma szanse powodzenia? Czy Abell i Kukulka będą w stanie przedłożyć dobro śledztwa ponad osobiste animozje?

Przekonamy się o tym sięgając po książkę Krzysztofa Bochusa pt. „Wachmistrz”. W opublikowanej nakładem Wydawnictwa Skarpa Warszawska książce znajdziemy wszystko, co dobry kryminał retro zawierać powinien. Jest klimat lat 30., jest napięcie, jest wreszcie doskonale zarysowany bohater, a nawet dwóch bohaterów, którzy walczą ze sobą o naszą uwagę. Ten prequel cyklu z Abellem to doskonały pomysł autora, by nieco przybliżyć nam początki jego pracy, ale także zagłębić się w duszę i przeszłość Kukulki, który zyskuje nieco przy bliższym poznaniu. To jednak książka nie tylko dla wielbicieli cyklu i pióra Bochusa, ale dla wszystkich wielbicieli kryminalnych historii. Może bez większego dreszczyku, choć zagadka jest zawiła – wszak nie wiadomo, kto może stać za zaginięciem dziewcząt. Czy to handlarze żywym towarem? A może szaleni naukowcy pokroju profesora patomorfologii, Lenza?

Naszym zadaniem jest podążać za akcją, choć nie pozostajemy bierni. Bochus tak sugestywnie opisuje zarówno klimat miasta, jak i prowadzone dochodzenie, że czujemy się wręcz jego częścią. Dlatego też, to zaangażowanie nie pozwala nam się nudzić, nawet jeśli wcześniej przewidywać będziemy prawdziwa wersję wydarzeń. Pewne jest też to, że czytelnik, który dotychczas nie miał do czynienia z piórem Bochusa, po zakończeniu książki z pewnością sięgnie po inne jego publikacje.

Mamy grudzień 1929 roku.

W Wolnym Mieście Gdańsku bez śladu znikają młode,atrakcyjne kobiety.Wszystkie pochodzą z nizin społecznych i na co dzień ,,ledwo wiążą koniec z końcem".Śledztwo w tej sprawie prowadzi młody radca Abell,któremu dowództwo Kripo do pomocy przydziela doświadczonego wachmistrza Kukulkę.

Początki współpracy nie są łatwe,tym bardziej,że nic w tej sprawie nie jest oczywiste,a tropów mamy ,,więcej niż włosów na głowie".

Gdzie szukać klucza do rozwiązania zagadki?

Czy sprawcą tajemniczych zaginięć jest szalony profesor,bezwzględne zakonnice czy gdańscy szmuglerzy?

A może...Kukulka???

Przed Wami i radcą Abellem trudny orzech do zgryzienia.A gwarantuję,że zakończenie nie będzie czymś o czym byście nie słyszeli w jednym z pytań popularnego teleturnieju.

Zaintrygowani???

I dobrze!

Bo ta książka jest ZNAKOMITA!!!

Po prostu idealna i śmiem nawet twierdzić,że najlepsza ze wszystkich kryminałów,które wyszły spod pióra autora.

Tutaj wszystko się zgadza,wszystko jest tak dopracowane i wyważone,by czytelnik nie tylko mógł się rozkoszować kryminalną zagadką,ale wyniósł jeszcze z książki wiedzę historyczną.

Pan Krzysztof zgrabnie potrafi oddać klimat tamtych,trudnych dla człowieka czasów,gdzie ubóstwo i brak perspektyw grało pierwsze skrzypce codzienności.

Przez ,,Wachmistrza" się płynie i zazdroszczę autorowi lekkości i pasji z jaką pisze.Postaci Kukulki i Abella,które tu stworzył,są mocno wyraziste i choć z pozoru różne,to jednakowo poranione,uzupełniają się i prą do przodu,by sprawiedliwości stało się zadość.

Ogromnie Wam polecam tę książkę!

Ogromnie!

Przeczytać ją,to jest coś wspaniałego,dlatego z całego serca zarażam Was Bochusem,a przed autorem chylę czoła.

Chapeau bas Panie Krzysztofie!

Cymes to pierwsze słowo, które przychodzi mi na myśl, po przeczytaniu najnowszej książki Krzysztofa Bochusa. „Wachmistrz” bowiem to znakomity i najmroczniejszy, najmocniejszy i najbardziej dla mnie emocjonujący kryminał retro w dorobku pisarza.

Szykowałam się na kolejną fikcyjną podróż w czasie inspirowaną, jak zwykle prawdziwymi wydarzeniami, lecz to, co tym razem kryły brudne gdańskie doki, uliczki śródmieścia i bogate wille, przeszło moje najśmielsze oczekiwania. Większość z was poznała już bezwzględnie oddanego i bezwarunkowo lojalnego wachmistrza. Tym razem grając pierwsze skrzypce, Kukulka podejmuje współpracę z młodym radcą kryminalnym, Christianem Abellem.

Czy ta zamiana ról, znanych nam postaci była dobrym zabiegiem?

Czy dalej będą istnieć czyste reguły, które dotąd znaliśmy z poprzedniego cyklu? Zło kontra dobro w Wolnym Mieście Gdańsku widziane oczami tytułowego bohatera to preludium do tetralogii z Abellem.

„W każdym dochodzeniu o sukcesie przesądza żelazna logika i dyscyplina umysłowa. Słowem: inteligencja, a nie siła”.

Miasto Gdańsk, zbudowane z morza i marzeń, jak mawiali ówcześnie Polacy, skrzętnie skrywa swoje tajemnice. W tej dramatycznej scenerii w czasach wielkiego kryzysu znikają kobiety, młode i atrakcyjne. Kiedy o sprawie robi się głośno w prasie, doświadczonemu już policyjnemu wydze, Kulkuce, kierownictwo Kripo przydziela nowego „szefa”. Choć obydwojgu policjantom niczego nie brakuje, wiadomo jednak, że od myślenia jest Abell, a od czarnej roboty Kukulka. Z niewyparzoną gębą, rozmawiający językiem siły, ale i oddany służbie, sprytny wachmistrz, ma skłonności do chodzenia na skróty i omijania prawa. To rodzi między policjantami konflikty, które zaogniają ich i tak już szorstkie stosunki. Na dodatek, gdzie Abell nie wetknie nosa, jest przez wszystkich zastraszany.

Czy panowie znajdą wyjście z tej wspólnej matni?

„..każdemu pisane jest jakieś przeznaczenie”.

Jednak nikt nie chce dotrzeć do bram piekła.

Czym porwane kobiety sobie zasłużyły, aby przed nią stanąć?

Pod presją czasu, gdy zaczyna się pojawiać coraz więcej zbieżności, fragmenty tajemniczej układanki zaczynają wskakiwać na swoje miejsca. Jak to dość oryginalnie nazwał autor, uperfumowana sprawa będzie miała drugie, ukryte dno.

„-Miałem inne plany.

-To je pan zmieni.”

Zmieńcie je i wy! Przenieście się do innej epoki, malowanej słowem, krajobrazem, zapachem grozy i strachu. Jesteście gotowi na nowe emocje?

PS. Dowiedzcie się jakie lektury czytał Kukulka i dlaczego.