W zakamarkach mózgu

Są książki, które czyta się szybko i takie, które mimo usilnych starań trzeba poświęcić im nieco więcej czasu. Lubię czytać książki o psychologii, mózgach i naszej podświadomości, dlatego z ochotą sięgnęłam właśnie po tę książkę. Nie dałam jej najwyższej punktacji tylko dlatego, że druczek w niej zawarty jest bardzo malutki a chwilami wręcz maleńki. Nawet zastanawiałam się, czy to nie czasem jakiś chwyt autora, który chciał coś sprawdzić, spostrzegawczość, lub być może możliwość zapamiętania tego o czym tu przeczytamy. Sam autor przyznaje, że lubi swoich kolegów po fachu doprowadzać do stanu lekkiego odurzenia. Z pewnością udało mu się to zrobić również z czytelnikiem. Zauważyłam, że bardzo lubi poruszać temat neuronów, gdyż ich praca i funkcja potrafią być bardzo interesujące. Tłumacz nam w jaki sposób przepływają informacje w mózgu, co to są synapsy i wiele innych zagadnień.

,,Nasz mózg nie został zaprojektowany od zera, cały jednocześnie, przez genialnego wynalazcę. Jest raczej składanką, kosztem rozmaitości pełnym prowizorycznych rozwiązań, które gromadzą się i zmieniają od czasu pojawienia się pierwszych neuronów. To sklecony naprędce bałagan, zdolny jednak do imponujących dokonań".

Autor porusza takie zagadnienia: jak uwierzyć w koncepcję naukową? Czy domysł można poddawać falsyfikacji? Czy wierzymy w interpretacje? Co kształtuje osobowość? Kiedy dochodzi do rozwoju ciąży bliźniaczej?

Bo czy wiedzieliście, że po urodzeniu mózg sam siebie buduje? Autor podał przykład na noworodku, który rodząc się nie ma wpływu na nic i praktycznie zaczyna od zera. Bardzo dokładnie jest to wytłumaczone w jaki sposób się to odbywa na różnych etapach ich rozwoju. To zdumiewające, że wiele rzeczy naprawdę można wytłumaczyć nauką, która nie wzięła się z domysłów, tylko, jak to autor napisał ,,z otwarcia podstawy". Nam się wydaje, że każdy człowiek umiera tylko raz. Jednak większość ,,rzeczy" znajdujących się wewnątrz nas tak naprawdę umiera bardzo często, jednak potrafią się odrodzić. Szkoda tylko, że my sami tego nie potrafimy:-)

Szukałam książki, która nieco więcej powie mi o tym, jak działa nasz mózg. Na rynku znalazłam ogrom propozycji, jednak najbardziej przypadła mi do gustu książka "W zakamarkach mózgu", ponieważ jest zbiorem esejów, a nie książką typowo naukową, z której nic bym nie zrozumiałą. Fajne jest w niej to, że jest tam kilku autorów, nie napisał jej jeden naukowiec. Można zobaczyć spojrzenie na mózg z kilku perspektyw. Jest bardzo dużo smaczków, które na pewno zainteresują kogoś, kto interesuje się działaniem mózgu. Mnie osobiście ona się bardzo podobała, ponieważ uwielbiam tematy naukowe, które są podane przystępnie.

Uwielbiam psychologię i wszelkie tematy związane z ludzkim umysłem, jego możliwościami i procesami, jakie w nim zachodzą. Dlatego, kiedy usłyszałam o książce "W zakamarkach mózgu" nie wahałam się i od razu zabrałam się za czytanie. Była to wspaniała lektura. Można w niej znaleźć mnóstwo intrygujących ciekawostek i informacji. W książce jest bardzo dużo tekstu, który jest zapisany małą czcionką, ale czyta się ją bardzo szybko. Podoba mi się fakt, że eseje zostały stworzone przez różne osoby i dotyczą rozmaitych tematów. Dzięki temu każdy tekst jest napisany w nieco inny sposób i można się z nich dowiedzieć naprawdę wiele. Jak dla mnie jest to pozycja obowiązkowa dla wszystkich miłośników psychologii i osób spragnionych wiedzy.

Kiedy zobaczyłam tę książkę w zapowiedziach poczułam niepohamowaną ochotę żeby ją przeczytać, a kiedy odebrałam paczkę od wydawnictwa i z ciekawości zajrzałam do środka, byłam nieco przerażona nie tylko tym, że jest nieco większego formatu, ale też, że ma bardzo dużo tekstu, małą czcionką, upchaną na każdej stronie, na każdym kawałeczku papieru! Stwierdziłam, że będę ją czytać wieczność, a jeszcze gorzej będzie jeśli mi się nie spodoba. A jak było?

O czym jest zatem ta książka? Tak, tak, o mózgu, który umieszczony został również na okładce. W środku znajdziecie zbiór esejów neuronaukowców. Każde z nich miało za zadanie przekazać coś od siebie na temat właśnie mózgu. Co ciekawe, każde chciało opowiedzieć o czymś innym i w ten sposób w środku znajdziecie całe mnóstwo fascynujących faktów na temat tego ważnego organu. Na przykład, na temat uczenia, poznawania, uczuć, czyli w zasadzie o podstawach, ale podkreślone zostało również to, że wiele rzeczy wiemy, ale zapewne jeszcze więcej jest nam obce. Jakie są możliwości mózgu i czy ktoś jest w stanie to określić, czym jest genetyka molekularna i jak właściwie zachowuje się mózg dziecka, jak nastolatka, a jak dorosłego człowieka? Czym się różnią? To wszystko zostało opisane w tej książce!

Linden wpadł na to, jak w sposób naukowy, bo powiem szczerze, że w środku jest mnóstwo typowo naukowych opisów, przekazać to ludziom, którzy niekoniecznie są specjalistami, ale są ciekawi i chętnie się dowiedzą, cóż ten skomplikowany kawałek naszego ciała potrafi, czego nie, dlaczego coś jest dla nas piękne, a coś brzydkie, czemu kogoś kochamy, a kogoś innego nie.

Bardzo dużo tekstu, ciekawostek, informacji i to wszystko zbite w eseje, które ja naprawdę pochłaniałam z zainteresowaniem przeogromnym i co najważniejsze, nie nudziło mi się i nie czułam się traktowana jak głupek, któremu trzeba wytłumaczyć dosłownie wszystko, ale raczej jak osoba, która interesuje się takimi tematami.

Czy polecam? Oczywiście i nie zraźcie się wspomnieniem o dużej ilości naukowych zwrotów. Absolutnie to nie przeszkadza w dowiadywaniu się o sobie czegoś nowego.

Recenzja powstała we współpracy z Wydawnictwem Rebis.