W pogoni za milionami

Nora Garrel jest młodą, piękną i bogatą hrabianką. Opiekę nad nią sprawuje notariusz Nivel – przyjaciel jej zmarłego ojca. W klasztorze w którym się kształci, poznaje przystojnego lekarza – Lucjana Darby. Zakochuje się w nim z wzajemnością. Lekarz udaje się do notariusza i prosi o rękę Nory. Jednak zostaje odprawiony z kwitkiem, a dziewczyna jest zmuszona do poślubienia hrabiego Noirville. Jednak w dniu ślubu zostaje wdową. Nie wie, że za wszystkim stoi jej przyrodnia siostra, która próbuje zagarnąć spadek po ojcu oraz pieniądze hrabiego.

Bardzo podobał mi się rys psychologiczny bohaterów. Począwszy od Nory, poprzez notariusza, na złoczyńcach skończywszy. Można zauważyć do czego ludzie są zdolni aby się wzbogacić. Dodatkowo przedstawiony XIX wieczny Paryż dodaje smaczku tej historii.

Książkę jest wciągająca, czyta się ją lekko. Zakończenie trochę się autorowi nie udało. Miałam wrażenie, że autor musiał na kilku stronach skończyć książkę bo wcześniej za bardzo się rozpisał. To dla mnie był jedyny mankament tej powieści.

W pogoni za milionami to bardzo sympatyczna książka do czytania na wieczór, wakacje. Taki romans kryminalny. Polecam.

Nora Garrel jest młodziutką, piękną i bogatą hrabianką. Zakochuje się z wzajemnością w młodym, przystojnym lekarzu – Lucjanie Darby, dziedziczy spadek po zmarłym ojcu i wydaje się, że nic nie stanie na drodze do jej szczęścia. A jednak… Odziedziczone miliony są powodem nieszczęść, które jak lawina spadają na Norę i jej ukochanego. Zmuszona do poślubienia hrabiego Noirville, w dniu ślubu traci męża i zostaje wdową. Nie wie, że motorem wszelkiego zła jest jej przyrodnia siostra, pragnąca za wszelką cenę odebrać jej cały majątek. Wspólnie ze swoim narzeczonym i jego bratem knuje intrygę za intrygą. Chciwość popycha złoczyńców do kolejnych zbrodni, za które niewinnie trafiają do więzienia Nora i Lucjan.

"Miłość bywa często podejrzliwa i niesprawiedliwa."

"W pogoni za milionami" to powieść autorstwa Xaviera de Montepina jaką miałam okazję poznać. Ponownie zachwycona jestem kunsztem autora, z jakim prowadzi intrygę i jakie stosuje rozwiązania fabularne.

XIX-wieczny Paryż został przez autora dobrze odzwierciedlony, jednak w porównaniu do "Kwiaciarki" nie widać tu już takiego nacisku na ukazanie przepaści pomiędzy warstwami społeczno-obyczajowymi. Montepin postanowił skupić się bardziej na samej intrydze. Jednocześnie dzięki dobremu nakreśleniu psychologicznemu bohaterów, możemy poznać ich motywy działania. I to nie tylko tych złych, ale i dobrych. Ludzka zachłanność, pazerność, chęć zemsty i wzbogacenia się za wszelką cenę prowadzi niektórych do zbrodni. Widzimy do czego zdolni są posunąć się, by zdobyć fortunę. Bez skrupułów idą po trupach, by wzbogacić się na cudzej krzywdzie.

"- Zbrodnie i morderstwa bez końca - myślała z rozpaczą. - Jestem przeklęta od chwili, w której przyszłam na świat."

Pojawiający się wątek miłosny jest jedynie tłem do innych wydarzeń i sytuacji, jakie mają miejsce. Jest delikatny, ledwie muśnięty. Opiera się w zasadzie na kilku krótkich spotkaniach i liścikach pomiędzy Norą a Lucjanem. Z jednej strony to zaleta, ale z drugiej fajnie byłoby pokazać więcej iskry między parą zakochanych.

Powieść obfituje w zaskakujące zwroty akcji, choć też zdarzają się wątki, które łatwo przewidzieć. Mimo iż czytelnik od samego początku wie kto i co, to historia ta została tak podana, że chce się poznać jej finał. Dzieje się naprawdę sporo, więc na pewno nie będziecie się nudzić. Mnie ta książka wciągnęła od pierwszej do ostatniej strony.

Intryga, fortuna, miłość, zbrodnia - to wszystko i wiele więcej czeka na kartach "W pogoni za milionami". Polecam!