W oddali

Niestety ja jestem rozczarowany.Oczerny stylu autora który ewidentne naśladuje McCarthego nie upoważnia do notorycznych powtórzyć ( w jednym rozdziale znalazłem 4 .Czasami autor pisze tak jakby jego czytelnikiem było dziecko.Cała popularność tej książki to hype wydawniczy.Dłużyzny .Poszedł tak i zrobił tak.Za taki lapidarny styl ja dziękuje .Cormacowi nie sięga do pięt

Kalifornijska gorączka złota wybuchła nagle i nie trwała długo, mimo to w roku 1848 przez zachodnie wybrzeże Stanów Zjednoczonych przemaszerowało około stu tysięcy ludzi, w tym szwedzki imigrant, Hakån Söderström, którego nie interesuje nic, poza odnalezieniem młodszego brata. Młody chłopak przyciąga spojrzenia, jego postura budzi lęk i podziw zarazem. Wyobraźcie sobie ciało Jasona Mamoa z głową Alexandra  Skarsgårda (bo to w końcu Szwed jest), blisko dwa metry boskiego stworzenia wypuszczonego na dziki, amerykański brzeg. Jest kompletnie sam w obcym kraju, a jedyne co wie, to to, że ma iść na wschód. Czytelnik czuje dokładnie to samo, co  główny bohater, każdy nowy dzień będzie zaskoczeniem, a nawet walką o przetrwanie.

Hektolitry szaleństwa przelewają się z postaci na postać, a odizolowany od świata prosty farmer stanie jest kimś, dla kogo ludzkie ciało nie będzie miało tajemnic. Hakån ewoluuje, coraz większą estymą darząc naturę.  Jednak pewnego dnia dochodzi do brutalnego zwrotu w jego życiu i od tego momentu zaczyna się ucieczka w głąb siebie, nie jesteśmy w stanie odróżnić, co bardziej nas przeraża, bezbrzeżna pustka dookoła czy ciężka, przytłaczająca samotność człowieka, który staje oko w oko z nieokiełznanymi siłami przyrody. Mijają lata i przychodzi mu zderzyć się z własną legendą.

Absolutnie niesamowity klimat powieści utrzymuje się od początku do końca, autor zaskakuje doborem bohaterów i nagłymi przebłyskami brutalności, które ciasno oplatają nasze zmysły, niczym druga skóra. Nie byłabym sobą, gdybym nie wspomniała o wydaniu, przepiękny, idealnie skrojony projekt okładki Tomasza Majewskiego oddaje ducha tej historii. Ta podróż była dla mnie niezwykle zaskakująca, polecam i Wam.

IG @angelkubrick

"W oddali" to powieść o samotności tak wielkiej, jak bezkres Dzikiego Zachodu, przez który podąża młody szwedzki imigrant. Próbując odnaleźć lepsze życie i brata, z którym się rozdziela z każdym dniem coraz bardziej zatraca samego siebie.

Poznaje smak gorączki złota, niewolnictwa, oszustwa, fascynacji nauką i straty. Dotkliwej i niewyobrażalnej, która zmusza go do użycia siły, do odebrania czyjegoś życia. Równie mocno odczuwamy jego cierpienie, jak wstyd z popełnionych czynów. Wstyd, który izoluje go, każe unikać kontaktu z ludźmi.

Towarzyszymy mu w wędrówce wśród nieprzyjaznych terenów, w grząskim błocie i siekącym deszczu, w piachu i pyle. W czasie, gdy jest pełen nadziei i wtedy, gdy jego życie jest tylko bezcelowym przyzwyczajeniem, cyklem determinowanym potrzebami fizjologicznymi i porami roku.

Przez niektórych postrzegany jako morderca, przez innych okrzyknięty bohaterem, za życia staje się legendą.

To powieść z gatunku literatury pięknej, w której znajdziemy równie dużo nawiązań do typowego westernu, włącznie z bohaterem odjeżdżającym w kierunku zachodzącego słońca, co emocji człowieka wyobcowanego, ale pełnego pokory wobec świata, do którego trafił i o wielkiej woli przetrwania. Brak tu jednak nawet cienia kiczu, a piękno i surowość świata, podobnie jak i głęboka złożoność natury ludzkiej zostają ubrane w słowa tyleż pięknie, co błyskotliwie.

Młody szwedzki imigrant trafia do Kalifornii. Samotny, bez grosza, nie znając języka. Chłopak idzie piechotą na wschód, bo gdzieś tam jest jego brat.

Od kilku dni się zbieram, żeby zapisać o tej książce i wciąż nie potrafię. I jest mi aż głupio, bo każda strona tej powieści zasługuje na elaborat pochwał, a mnie zatyka, w głowie pustka wielka niczym samotność głównego bohatera.

W końcu stwierdziłam, że nie będę na siłę klecić zdań, które i tak nie oddadzą tego, co czułam podczas lektury, bo to nie było zwykłe czytanie. Ja płynęłam przez tę powieść, zanurzałam się w zdaniach jak w ogromnych falach, czułam pragnienie, bo wokół była tylko słona woda… przemierzyłam niekończący się ocean samotności.

Tę książkę trzeba poczuć, oswoić, pozwolić jej na zadomowienie się w umyśle czytelnika. Jeśli lubicie literaturę piękną to nie czekajcie ani chwili, łapcie, bo w oddali czai się coś pięknego.

Już po kilku stronach wiedziałam, że to będzie literacka uczta, bo styl pisania autora w sposób niebywale namacalny przenosi nas miejsca, w których przebywa bohater. Autor wykorzystuje wszystkie zmysły, co daje wspaniały efekt, który czujemy dosłownie pod skórą. Wiele szacunku do natury, życie zgodnie z porami roku, powrót do korzeni, tak niewiele człowiekowi potrzeba, by zaspokoić podstawowe pragnienia i być szczęśliwym. To pierwsze co rzuca się w oczy, to umiejętność malowania tła fabuły tak, że płyniemy, rozkoszując się każdym zdaniem. Pięknie się czyta.

Hakån jest bohaterem kompletnym, wykreowanym w sposób bardzo ciekawy, niepodobny do nikogo, wyjątkowy. Jego życie toczy się w dziewiętnastym wieku, a codzienność, z którą się zmaga, jest dla nas wytyczną tamtych czasów. Wiedza, którą autor musiał przyswoić, by uwiarygodnić fabułę, imponująca. Nie ma nudnych opisów, wszystko jest po coś i stanowi całość przekazu, wynikającą z przemyśleń lub zachowania bohatera.

Osamotnienie, które go spotyka, staje się nierozerwalną częścią jego egzystencji. Od przypadkowych ludzi nabywa nowych umiejętności, ale i dystansu, bo nie każdy ma zacne zamiary. O ból serca wprawiało mnie postępowanie jednego człowieka względem drugiego. Chciwość i materializm, własne dobro ponad wszystko, te cechy panoszą się na świecie po dziś dzień.

Wyjątkowa historia z bohaterem pełnym pokory o unikatowych cechach, które powodują, że staje się legendą. Budzi lęk, a jednocześnie podziw, jest odmieńcem, a może przeciwnie, po prostu prawym człowiekiem, wśród odmieńców. Głębia przemyśleń, oddanie drugiemu człowiekowi, chęć przetrwania i oswojenie samotności. Potęga umysłu ludzkiego, siła charakteru i wola przeżycia są częścią każdego człowieka, a w tej historii, zaznaczyły bardzo dosadnie swoją obecność. Powieść zrobiła na mnie ogromne wrażenie za sprawa pięknego literackiego języka, jakim jest napisana, ale i bogatym, wartościowym przekazem, płynącym z każdej karty.