W labiryncie wspomnień

Druga część serii, sama nie czytałam, ale moja mama jest nią oczarowaniu. Wszystkie trzy tomy serii opasłe, ale czyta się szybko. Od razu chce się sięgnąć po kolejną część. Ciekawa powieść obyczajowa, saga rodzinna mocno wciągająca. Życie kilku rodzin, a w tle tamtych czasów, świetnie osadzone w historii

Ach te sagi rodzinne, są uzależniające. Nigdy nie mam dosyć i gdy dorwę drugi tom, to nawet za cenę ślęczenia nad telefonem, który służy mi do czytania ebooków, poznam dalsze losy bohaterów. Tym razem padło na kontynuację W cieniu tajemnic książka była reklamowana jako książkowe Downton Abbey, w czasie, kiedy co druga książka opisująca życie w epoce edwardiańskiej pretendowała do tego tytułu, ale większość zawodziła. Tym razem dostaliśmy Niemcy, które chociaż leżą tuż za granicą, nie mają za dobrej prasy. Zwłaszcza w tym okresie. A jednak się przemogłam, bo czasami warto walczyć z uprzedzeniami. Podobało mi się jak pisała Jackobs, miałam szczerą nadzieję, że utrzyma formę.

Drugi tom, tak jak drugi sezon legendarnego Downton Abbey nie unika tematu Wielkiej Wojny. Wprawdzie rodzina Melzerów jeszcze nie odczuła tych problemów, ale wojenna rzeczywistość czycha za progiem, chociaż żona dziedzica właśnie powiła bliźniaki, chociaż druga córka Melzera spodziewa się dziecka, a druga bardzo by chciała. Paul dostaje powołanie do wojska i wyjeżdża na front. Dołącza do rzesz walczących za Kajzera. Znika bufor, który rozładowywał napięcie pomiędzy synową i teścia a te się mnożą, tym bardziej, że pan Melzer ma problemy, gospodarka wojenna nie jest przychylna jego fabryce, czarne chmury gęstnieją, a czytelnik wie, jak zakończy się dla Niemców ta wojna i wie, że lepiej nie będzie.

Nie widziałam, że ma wyjść drugi tom, nawet jak zobaczyłam jego zapowiedź nie skojarzyłam, że to będzie kontynuacja. W końcu pierwszy tom był zamknięty, chociaż epoka w której toczyła się akcja dała pole do manewru. Autorka zdecydowała się kontynuować opowieść i cóż… to był dobry pomysł. Rodzina Melzerów pokazana w bardzo ciężkich czasach, zmuszona do otworzenia lazaretu, do lęku o najbliższych, do wyrzeczeń, na które nikt ich nie przygotował.

W moim odczuciu historia jest ciekawa, chociaż akcja nie zawsze jest bardzo, bardzo dynamiczna. To typowa obyczajówka w czasach z drugiej dekady XX wieku. Tamci ludzie, ich dylematy, dziś mogą nas dziwić. Co cenne, autorka opisuje również perypetie służby na którą wojna również wywiera wpływa, a przecież i bez tego ich codzienność nie jest prosta.

W sumie, jeśli autorka postanowi i tę historię kontynuować, nie powiem nie!