Uwikłana

Jeżeli przepadacie za serią o Kate Daniels, to zdecydowanie powinniście też sięgnąć po twórczość naszej rodzimej autorki, bo również powinna przypaść Wam do gustu. Choć zakończenie złamało mi serce, bo pragnęłam czegoś innego, to mimo wszystko doceniam ten efekt… zaskoczenia? Ale jejku, nie chcielibyście widzieć mojej rozpaczy połączonej z furią, gdy czytałam ostatnie strony. I to jest właśnie to! Książka, która wzbudza w czytelniku emocje, angażuje go, sprawia, że całkowicie żyje opowiadaną historią – chociażby przez ten czas, kiedy jest w transie czytelniczym i przerzuca stronę za stroną.

Cała recenzja: [Adres usunięty]

Świetne serie książkowe mają to do siebie, że nieważne ile części zawierają, zawsze jest ich za mało. Miałam tak ostatnio chociażby w przypadku Kate Daniels, której historia skończyła się na 10 tomach, miałam tak również przy trylogii Wolne Miasto Rades, którą Uwikłana właśnie zamyka. Ale chociaż łezka się w oku kręci, że to już koniec, jest też radość, bo opowieść została domknięta, znamy odpowiedzi na wszystkie pytania (a raczej na większość) i można z dumą postawić na półce wszystkie trzy tomy, by potem do nich wracać. Ja na pewno będę to robić nie raz, nie dwa, bo to jedna z moich ulubionych serii urban fantasy, w dodatku napisana przez polską autorkę.

W Wolnym Mieście Rades pojawia się kolejne zagrożenie, któremu czoła będą musieli stawić Miriam, David, Iwan i spółka. Co wspólnego mają ze sobą dziwne zmiany pogodowe, zniknięcia dzieci, mitologiczne stwory i rosyjski gang? Właśnie to będą musieli ustalić nasi bohaterowie, w międzyczasie zajmując się jeszcze swoimi życiami i uczuciami, które pokomplikowały się o wiele bardziej, niż można przypuszczać. Czas zdecydowanie nie działa na ich korzyść, muszą jak najszybciej dowiedzieć się, co się dzieje i pokonać zagrożenie. Nawet, jeśli będzie to wymagało zapłacenia ostatecznej ceny…

Zacznę od tego, że w Uwikłanej dzieje się bardzo wiele, choć akcja nie pędzi już tak szybko, jak to miało miejsce chociażby w poprzedniej części. To bynajmniej nie oznacza, że jest nudno, bo kolejne wydarzenia, które rozgrywają się na naszych oczach, nie pozwalają na wzięcie głębszego oddechu. Iga Wiśniewska wie, jak równoważyć dynamiczne i pełne napięcia akcje, bo przeplata je humorystycznymi dialogami, bardziej przyziemnymi scenami i stonowanymi zdarzeniami. Potrafi chwycić czytelnika za gardło, by po chwili rozbawić go do łez. To ogromny plus całej serii, dzięki któremu nigdy nie popadamy w rutynę, nie nużymy się lekturą.

Kolejnym plusem książki jest jej nieoczywistość. Autorka sięga po znane wątki mitologiczne, ale przedstawia je w świeży sposób. Do końca nie wiadomo, kim są tajemniczy przeciwnicy naszych bohaterów, czy rzeczywiście wywodzą się z Podziemi, czy może ich korzenie są jednak bardziej ziemskie. Poza tym Iga Wiśniewska wie, jak zaskoczyć czytelnika. Nie dla niej są sztampowe zakończenia i proste rozwiązania, które przychodzą do głowy, gdy weźmie się książkę do ręki. Jeśli sądzicie, że happy end jest pisany każdej postaci, Uwikłana bardzo szybko pokaże wam, że czasem nawet mocno wierząc w szczęśliwe zakończenia, można się nie doczekać własnego. Będzie też zagraniem na nosie wszystkich tych, którzy uważają, że istnieją tylko dwa sposoby na zakończenie historii zakazanego uczucia: tragiczny lub pełen radości. Nie spodziewałam się niczego innego po autorce, niż słodko-gorzkiego uwieńczenia tej historii, ale mimo wszystko zdumiało mnie to, jak potoczyły się losy jej bohaterów.

Uwikłana to wspaniała powieść kończąca świetną serię urban fantasy. Jej bohaterowie są prawdziwi w swoich pełnych uroku, ale i sprzeczności zachowaniach, fabuła wciąga od pierwszej strony, a wątki mitologiczne, humorystyczne i uczuciowe łączą się zgrabnie, tworząc naprawdę dobrą powieść wieńczącą trylogię. Jeśli jeszcze nie znacie Wolnego Miasta Rades, nie będzie lepszego momentu na zapoznanie się z tą serią. A obrazek poniżej powie wam, że nie tylko ja tak uważam!

Link do całej opinii wraz z ważnym obrazkiem na blogu Książkowir ;)