Unromance

Uwielbiam sięgać po niebanalne, błyskotliwe, a zarazem chwytające za serce powieści, dopieszczone dobrze skonstruowanymi postaciami oraz rewelacyjnym, sugestywny piórem, dzięki któremu poznawana historia na pewien czas przyjmuje formę niemal namacalnego doświadczenia, angażującego wszystkie zmysły. Postacie stworzone przez Erin Connor to osoby, które poznały się przez przypadek, w pozornie nieodpowiednim momencie życia. Sytuacja rodem z komedii romantycznej, jaka zapoczątkowała tą znajomość, stała się inspiracją do odtworzenia kolejnych, zdawać się może banalnych i stereotypowych scenek, typowych dla słodkich romansów. Sawer jest bowiem pisarką, niestety dość sceptycznie nastawioną do prawdziwej, wyidealizowanej miłości, a jednak znającą się na romantyzmie literackim jak nikt innym. Mason za to, jest przykładem niepoprawnego romantyka, który w przypadku zakochania, gotowy będzie do wszelkich poświęceń i kompromisów. Kto w tej relacji przekabaci kogo na swoją stronę?

Ta wspaniała opowieść jest właściwie niczym samo życie, słodko-gorzka, nieprzewidywalna, pełna refleksji, niespodzianek oraz wzruszeń. Czytelnik z zapartym tchem śledzi losy nakreślonych postaci, między którymi pomalutku powinno rozwinąć się piękne uczucie. Nic tu jednak nie jest ani czarne, ani białe, nasi bohaterowie uparcie wzbraniają się przed miłością, nie chcą przyznać przed samym sobą, że ten nietypowy układ z każdym kolejnym dniem staje się czymś więcej niż zwykłą zabawą. Czy odważą się zaryzykować i otworzą swoje serca? Czy jednak zakopią ten kiełkujący kwiat, symbolizujący romantyzm, jeszcze z zalążku?

„Unromance” jest hipnotyzującą, angażującą, dopełnioną mistrzowsko nakreślonym klimatem komedią romantyczną, która funduje cały wachlarz silnych emocji. Nietuzinkowi, wielowymiarowi bohaterowie, których nie sposób nie pokochać, głęboki przekaz sięgający najgłębszych zakamarków duszy, plejada zaskakujących zwrotów akcji, skutecznie uniemożliwiająca przerwanie lektury, a wszystko to dopieszczone znakomitym humorem i wyjątkowo błyskotliwym piórem. Polecam gorąco!❤️

UNROMANCE to historia, która wkręciła mnie już od pierwszych stron i byłam pewna, że będę zadowolona z lektury. Pomysł na fabułę, choć sztampowy, to jednak tak zgrabnie poprowadzony, że nie mogłam się oderwać od lektury. Polubiłam Sawyer i Masona i kibicowałam im w ich misji niemożliwej. Bo w końcu jak tu zabić romantyzm, skoro między nimi TAK iskrzyło! Chemia była mocno wyczuwalna, a napięcie między naszą dwójką dało się kroić.

Pisarka romansów i aktor wierzący w wielką miłość, chociaż nie ma do niej szczęścia, po spędzeniu ze sobą nocy zawierają układ - on będzie jej muzą, by pokonała pisarski zastój, zaś ona oduczy go niepoprawnego romantyzmu. No i przecież doskonale wiemy, do czego to nas zaprowadzi.

Autorka zgrabnie wplotła w nazwy rozdziałów znane motywy i mikromotywy, nawiązując też do nich w treści i przyznam, że genialnie się to czytało! Ogromny plus za pomysł i niesamowite wykonanie. Masa motywów, które tak lubimy w książkach i zabawne podsumowanie ich na początku każdego rozdziału - świetnie to było pomyślane. Do tego przeszłość naszych postaci bardzo dobrze dopełniała ich teraźniejszość i pomagała nam zrozumieć zachowanie Sawyer i Masona. I tym razem to ona jest grumpy, a on jest słoneczkiem! Nie zabrakowało też humoru, ale i wzruszeń. To idealny wręcz materiał na komedię romantyczną, po którą sięga się wielokrotnie, by poprawić sobie humor, odstresować się i nabrać inspiracji.

Bawiłam się przednio w czasie lektury i z całego serca polecam ją wszystkim, którzy chcieliby historii miłosnej z prawdziwego zdarzenia. Unromance to zdecydowanie taka pozycja!

Amanda.Says

Sawer i Mason utknęli razem w windzie - tak się poznali. Dla Sawer to wygląda jak idealny wstęp do romansów, o których pisze. W prawdziwym życiu jednak kobieta nie wdaje się w romanse. Tylko ten jeden raz. Jedna noc z nieznajomym.

Mason zakochuje się błyskawicznie jednak nie potrafi utrzymać związku. Właśnie skończył kolejny i ze względu na karierę zawodową nie powinien teraz z nikim się spotykać.

Ona nie wierzy w miłość. On wierzy w nią za mocno. Razem postanawiają odtworzyć najbardziej znane sceny z komedii romantycznych. Dzięki temu ona ma zdobyć wenę i inspiracje do nowych powieści, a on przestać wierzyć w magię sprzedawaną przez filmy i książki, która w prawdziwym życiu nie istnieje. Podobno.

Obserwujemy rozwój relacji, przed którą bohaterowie się bronią przy jednoczesnym odgrywaniu miłosnych scen. Mamy zakupy w Ikei, wspólne szukanie świątecznego drzewka, wizytę na lodowisku, pocałunek o północy w Sylwestra i inne.

Początek tej książki bardzo mnie wciągnął. Wyczuwalna chemia i ciekawa fabuła. Ona - ta cyniczna, która nie wierzy w miłość i on - który mógłby się zakochać właściwie od pierwszego wejrzenia. Bohaterowie są ciekawi, bo przedstawiają też trochę odwrócony schemat, przecież, to często on jest tym, który nie bawi się w związki.

Wszystko mi się tu podobało. Jednak im dalej czytałam, tym emocje stygły, właściwie nie wiem dlaczego. Chyba po prostu nie zaiskrzyło tak, jak się spodziewałam. Choć autorka ma przyjemny styl opowieści to brakło tu czegoś, za co mogłabym ją pokochać. Miała bawić się stereotypami, ale chyba robiła to za bardzo i sama zamiast ciekawić z każdą stroną, zaczynała nudzić.

Jeśli lubicie komedie romantyczne, to myślę, że może wam się spodobać. Warto dać jej szansę i sprawdzić, czy między wami zaiskrzy. ☺️

🎄🧊 Unromance to książka, wobec której miałam jakieś oczekiwania. Może nie ogromne – w końcu wiemy, że romanse nie mają na celu rozruszać naszych szarych komórek, ale raczej pozwolić im się zrelaksować. I choć miał to być lekki, romantyczny przerywnik od życia, czytanie historii osadzonej w zasypanym śniegiem Chicago, podczas gdy za oknem majówka już tupała nogą, było doświadczeniem dość… surrealistycznym. Ale to nie tylko aura za oknem sprawiła, że nie zaiskrzyło tak mocno jakbym chciała.

ㅤ

🎄🧊 Erin Connor stworzyła opowieść, która czaruje słodyczą świątecznych dekoracji lecz równiez wyciąga na wierzch to, czego zwykle się nie eksponuje. Jej bohaterowie – pisarka z blokadą twórczą oraz znany aktor po sercowym krachu – wchodzą w nietypowy układ. Zróbmy razem romantyczne rzeczy, ale się nie zakochujmy. Brzmi jak klasyczna zabawa z konwencją? Może. Ale zamiast iskier i motyli w brzuchu, czytelnik dostaje wachlarz emocji dużo bardziej złożonych – zagubienie, lęk, frustrację i cichy, lepkim cieniem snujący się strach przed bliskością.

🎄🧊 To właśnie strach wydaje się tu głównym bohaterem – nie Sawyer i nie Mason. Strach przed zakochaniem się, strach przed zranieniem, strach przed tym, że coś się zacznie… i równie szybko się skończy. Bohaterowie chronią się przed uczuciami pod płaszczykiem luzackiego układu, ale emocje zaczynają wypełniać każdą ich interakcję. I tu właśnie książka zyskuje wymiar, który może zaskoczyć – bo zamiast cukierkowej historii dostajemy opowieść o ludziach sparaliżowanych przez własne demony.

ㅤ

🎄🧊 Styl Erin Connor jest prosty, momentami nawet bardzo potoczny, ale w tym chaosie trafia w czułe miejsca. Niektóre fragmenty bawią – choć specyficzne poczucie humoru (tak, dildo na choince naprawdę się pojawia) potrafi rozminąć się z gustem czytelnika. Innym razem historia skręca w stronę czegoś, co można by nazwać romantyczną groteską – jak scena z podlewaniem sztucznego sukulenta. I choć można odnieść wrażenie, że niektóre motywy balansują na granicy absurdu, to właśnie ten kontrast między patosem a ironią nadaje książce ton, który trudno pomylić z czymś innym.

ㅤ

🎄🧊Unromance to nie jest klasyczny romans. To raczej studium emocjonalnego zamrożenia, opakowane w iluzję świątecznego ciepła. Historia nie porywa tempem, nie wzrusza przesadnie, nie karmi nas romantycznymi frazesami. Zamiast tego proponuje coś innego – spojrzenie na relacje przez pryzmat niepewności, potrzeby kontroli i obronnych murów. To książka dla tych, którzy szukają czegoś mniej oczywistego, dla których miłość to nie tylko fajerwerki, ale też cisza, która może być trudniejsza do zniesienia niż samotność.

ㅤ

🎄🧊 Czy mnie zachwyciła? Nie. Ale zostawiła mnie z kilkoma refleksjami. Może właśnie o to chodziło? Erin Connor nie pisze historii, które mają wszystkim się podobać. Pisze takie, które zostają pod skórą. Choć momentami ślizga się po kiczu i banałach, nie pozwala się zaszufladkować. I choć świąteczne światełka migoczą tylko w tle, a Chicago skrzypi śniegiem pod butami – to chłód, który czuje się najbardziej, płynie z ludzkich serc.

„UNROMANCE” to cudowna i lekka historia bohaterów,którzy przypadkowo spotykając się, dają sobie szansę na uczucia,których ich omija. Łączy ich zawody miłosne z byłymi partnerami.Teoretycznie -single z wyboru,a tak naprawdę porzuceni w najmniej oczekiwanych momentach życia.Początkowy układ przyjacielski wymyka się spod kontroli,a wtedy ucieczka jest najlepsza…

Bohaterowie pozwalają byśmy mogli w powolny sposób ich poznać.Nie tylko w sferze zawodowym,jak również w prywatnym.Częstsze spotkania uświadamiają im,że warto dać szansę nowo poznanej osobie.Zabawne sytuacje wprowadzają uśmiech na twarzy i zainteresowanie wydarzenia z życia postaci.To daje nam możliwość spędzenia z nimi wspaniałego czasu.

„UNROMANCE” to historia,która udowadnia,że piękne uczucie przychodzi nieplanowanie.Czasem bronienie się przed tym nic nie da,bo ono potrzebuje czasu.To także obraz tego,by być zawsze szczerym wobec siebie i nic nie robić za plecami ważnej dla nas osoby.

Piękna historia,którą warto przeczytać-POLECAM