Umarły syn. Sztejer. Tom 1

"Sztejer. Umarły syn" to część pierwsza przygód Vincenta, który jest typowym, twardym zabijaką. Lubię czytać o takich bohaterach, więc z przyjemnością zabrałam się za czytanie tej książki.

Powieść składa się z dwóch historii, z których jedna następuje zaraz po drugiej. Są dość proste, ale interesujące i dobrze mi się je czytało, chętnie poznawałam kolejne wydarzenia.

To, co urzekło mnie najbardziej to klimat tej książki oraz jej świat - brutalny, niebezpieczny, pełen stworów, z których niektóre są inspirowane słowiańskimi wydarzeniami.

Trudno mi określić gatunek tejże książki, bowiem mamy tu potwory, nieco magii i klimaty jakby średniowiecza, ale jednocześnie jest to świat, który próbuje się odrodzić (?) po jakiejś katastrofie, co bardzo przywodzi na myśl postapo.

Początkowo miałam obawy co z tego wyjdzie, bo miewam opory przed takimi miksami, ale ostatecznie odebrałam go bardzo pozytywnie! Spodobał mi się i chętnie spędziłabym w tym świecie nieco więcej czasu 😁

Styl autora jest nieco specyficzny, a przez to, że książka jest pisana w 1 osobie to łączy się go z charakterem głównego bohatera. Moja relacja z nim również była specyficzna. Były fragmenty, że podobało mi się jego działanie i narracja, szczypta wulgaryzmów, czasem humor. Lecz czasem ten humor przyprawiał mnie o poczucie zażenowania.

Raz między nami dobrze się układało, a raz gorzej, jednak jest w tej książce jeden wielki gwóźdź, który wbijał się między mnie a bohatera coraz mocniej wraz z kolejnymi stronami, i powodował zniechęcenie.

Podejście Sztejera do kobiet - traktuje je jak gorszy sort człowieka, który w zasadzie nie ma żadnych zalet poza uslugiwaniem mu w sferze cielesnej. Kobieta to dla niego jedynie [motyla nóżka], a jej właścicielka musi oczywiście być seksowna, szczuplutka i śliczna.

Nie podobało mi się to przedmiotowe traktowanie kobiet, które zostało w tej powieści podkreślone wielokrotnie. Zbyt wiele razy, jak i zwracanie uwagi na sfery intymne Sztejera. Mam wrażenie, że autor sobie tymi wstawkami strzelił w kolano i zniechęcił wiele czytelniczek, które mogłyby zostać fankami tego cyklu 🙈

Gdyby nie ten ostatni element książka bardzo by mi się spodobała, bo zawiera mnóstwo rzeczy, które uwielbiam w fantastyce i fabularnie dobrze się przy niej bawiłam.

Jednak te fragmenty o kobietach, których wcale mało nie było mocno mi psuły odbiór tej książki, a szkoda :/

Męskie grono zapewne będzie się przy niej lepiej bawić, bo może nie zwróci takiej uwagi na te fragmenty, ale czytelniczkom może się zrobić trochę nieprzyjemnie.

Hej

Zaczynając czytać pierwszy tom historii o Sztejerze właściwie nie miałam żadnych oczekiwań. Nie słyszałam wcześniej o tej książce. A nawet pozytywnie się zaskoczyłam.

Głównym bohaterem jest Vincent Sztejer, zabijaka, łowca potworów, najemnik. Człowiek, który dla pieniędzy zrobi wszystko, no prawie wszystko. Cóż w świecie, w którym żyje, nie ma większego wyboru. Jest to bowiem świat po Zagładzie, pełen niebezpiecznych mutantów i jeszcze gorszych ludzi.

Książkę czytało mi się szybko. Historia nie jest skomplikowana. Po prostu towarzyszymy Sztejerowi w kolejnych przygodach. Ale ta prostota mi się podobała.

Vincent to dość oryginalny bohater, walczy o swoje bez skrupułów, sumienie odzywa się u niego niezwykle rzadko, najważniejsza jest dla niego zapłata. Jest zgryźliwy i ironiczny, jego sarkastyczne komentarze są ciekawym urozmaiceniem fabuły. O jego przeszłości wiemy bardzo mało. Wprawdzie przerywnikami w fabule często są jego wspomnienia, co jest fajnym zabiegiem, które mówią nam trochę o jego przygodach, ale właściwie nic konkretnego o nim samym. Podobała mi się ta tajemniczość, jest intrygująca. Podobnie jest ze światem, w którym żyje nasz bohater. Od początku wiemy tylko, że nawiedziła go jakaś Zagłada, powodując wyginięcie większości ludzkości. Autor fajnie bawi się konwencją, z dialogów, wspomnień lub komentarzy Sztejera, możemy wysnuć pewne wnioski o przeszłości, ale mało co podane jest wprost. Jest to bardzo ciekawy zabieg. Zwłaszcza, że liczne są odwołania do świata, który znamy, co nadaje powieści charakter postapokaliptyczny.

Czytając tę książkę miałam wrażenie, że autor skierował ją głównie do męskiego czytelnika. Nasz bohater to typowy zabijaka i łowca, język jest dosadny, a akcja bywa nieraz dość brutalna. Jednak to, co jest też największym minusem książki, to przedmiotowe traktowanie kobiet. W książce pojawiają się one głównie jako tło i obiekty seksualne. Właściwie to liczą się tylko ich cycki, krągłe biodra i to, że umieją dogodzić mężczyznom.

Jeśli lubicie męskie historie, z których aż bije testosteron, to będzie to książka dla Was. Muszę przyznać, że mnie zaintrygowała i jestem ciekawa zarówno przeszłości bohatera, jak i kolejnych jego przygód.

Robert Foryś stworzył postać Vincenta Sztejera. Płatnego zabójcy, któremu lepiej nie stanąć na drodze. Generalnie najlepiej jeżeli nikt nie dybie na nasze życie. Jednak jeśli chodzi o Sztejera to jest on wyjątkowo sprawnym likwidatorem. Przebiegły, zwinny, inteligentny, szybko się regeneruje, a pobyt w klasztorze nauczył go, jak wyostrzyć zmysły oraz kilku innych przydanych umiejętności. Krótko mówiąc, mamy do czynienia z maszyną do zabijania. Kto stanie się jego celem?

Powieść „Umarły syn” ma charakter typowo przygodowego fantasy. Bohater wędruje przez świat po Zagładzie i zabija, kogo mu zlecono – ludzi, potwory, mutantów itd. Z każdej opresji ledwo bo ledwo, ale uchodzi z życiem i tak „bimba się” od przygody do przygody. Właściwie książka jest podzielona na dwie części „Umarły syn” i „Piołun”. Pierwsza to taki „spacerek” przez uniwersum z powieści. Jego celem jest właśnie Piołun, jedno z większych miast. Zatrzymujemy się tutaj na dłużej. Sztejer wikła się w wojnę lokalnych gangów, a my razem z nim. Książka się zmienia. Nie ma już charakteru powieści drogi, ale akcja dalej jest wartka.

Przyjrzyjmy się bliżej tytułowemu bohaterowi, ponieważ to on jest sercem tej powieści i to on odpowiada za jej klimat. Sztejera można właściwie określić jako antybohatera. To nie jest rycerz na białym koniu, który chroni dziewicę przed potworem. Jeżeli owa dama w opałach zapewni mu konia i szczodrze zapłaci to owszem postara się zlikwidować niebezpieczeństwo. Przy tym nie omieszka skomentować wyglądu zleceniodawczyni, a jeżeli nadarzy się okazja pozbawić ją wianka. Sztejer ma własny kodeks moralny, a i ten jest dość elastyczny. Wychodzi z założenia, że czasy są ciężkie i każdy radzi sobie, jak umie. Jest cyniczny, arogancki, a przy tym błyskotliwy. Ciężko powiedzieć, że to bohater do lubienia, jednak na pewno jest charakterystyczny.

„Umarły syn”, który otwiera cykl o Vincencie Sztejerze to powieść, którą określiłabym jako męską – być może przez testosteron emanujący z głównego bohatera. Na co musicie być przygotowani sięgając po tę książkę? Na niezbyt skomplikowana fabułę pełną przygód, plastycznie napisane sceny walki, postapokaliptyczny świat i Vincenta Sztejera – może nie jedynego w swoim rodzaju, ale perfekcyjnie wpisującego się w kanon „zabijaków” fantasy bohatera.

Oj jak się ucieszyłam, kiedy odkryłam, że w książce jest bardzo duży druczek! Do tego sporo dialogów i przyjemny szybki styl autora i nie wiem kiedy, a już ją skończyłam czytać.

Książka przedstawia losy Sztejera, który na pierwszy rzut oka cechuje się zaborczością i walką po śmierć, choć poznamy go z również ze strony nieco bardziej ustępliwej. Ma dość cyniczne poczucie humoru, niby żartuje, ale możne te żarty odebrać w dwojaki sposób, jednych obrażą, drudzy określą to jako czarny humor. Nadawano mu wiele imion, obecnie jest nim Umarły Syn. To postać, która wie, że dobrym sercem nie zajdzie nigdzie, a jeśli chce przetrwać musi być nie tylko silny, ale i bezwzględny w tym, co robi. Ludzie zatracili gdzieś szczerość, więc praktycznie każda spotkana przez niego istota może być dla niego śmiertelnym niebezpieczeństwem. Tu ewidentnie króluje zło i tylko będąc bardziej złym można przetrwać. Wszystkie plotki na temat niego są prawdziwe z tym wyjątkiem, że niektóre rozpowiada o sobie sam. Musi mieć prestiż zabójcy, inaczej i on sam nie przetrwa.

Cała książka jest jakby dwoma połówkami jabłka z czego pierwsza bardziej przedstawia wszystkie wątki, które mają się pojawiać. Autor przedstawia nam postacie, tłumaczy co jest tu i po co, a następnie zgrabnie przechodzi do historii, która wciąga nas swoją prawdziwością. Co prawda w powieści znajdziecie bardzo dużo postaci, które nigdy nie były prawdziwe, lub odzwierciedlają cechy ludzkie, choć i do nich z wyglądu jest im daleko, jednak to, co robią potrafi przykuć naszą uwagę.

,,Jeden z moich ludzi przeżył atak. Twierdził, że to coś przypominało sylwetką człowieka, lecz poruszało się z nadnaturalną prędkością oraz było niezwykle silne. Gdy nadbiegł patrol Dońców zwabiony odgłosami walki, zobaczyli jeszcze cień wspinający się po ścianie. Zaczęli strzelać, wtedy to coś przeskoczyło na sąsiedni dach, niemal nie biorąc rozbiegu. Kazałem zmierzyć odległość, wynosiła ponad pięć sążni. Znasz człowieka, który by tak potrafił?"

Ucieszyłam się bardzo z niespodzianki jaką było otrzymanie od wydawnictwa Warbook pięknie wydanej książki, która jest reedycją pierwszego tomu opisującego przygody Vincenta Sztejera.

Umarły syn to jedno z jego imion jakie mu nadano. Po wielkim wybuchu hekatomby świat jest zniszczony i wrogi jego mieszkańcom, którym udało się przetrwać. Oprócz ludzi pełno jest tutaj mutantów i przerażających stworzeń. Płatny morderca zabija nie dla srebra, by się wzbogacić jak wspomina sam Sztejer, ale dlatego aby przetrwać. Nie ma tu miejsca na współczucie czy litość, bo takie odruchy serca mogłyby kosztować go utratą życia. Często popada też w kłopoty przez słabość do kobiet.

Dlaczego Vincent odszedł od zakonu i jest poszukiwanym zbiegiem? Dlaczego stał się bezwzględnym i brutalnym zabijaką, najlepszym w swoim fachu? Kto knuje i morduje ważne osobistości? Czy bohater wyjdzie cało z niebezpiecznej misji, a może ktoś mu w tym pomoże?

Ta ciekawa pozycja jest wciągającą lekturą z gatunku fantasy, w której znajdziemy również nieco cech horroru i thrillera. Intryga goni intrygę, wielowątkowość oraz dynamiczna fabuła z wieloma zaskakującymi zwrotami akcji powoduje, że powieść jest pasjonującą przygodą, która od pierwszych stronic przypadła mi do gustu. Tak byłam zaczytana, że skończyłam ją w jeden dzień, a emocje jakich doświadczyłam były niezwykle intensywne.

Podobała mi się kreacja postaci jak i nieco pokręcona treść. Opisy wydały mi się realistyczne i tak przedstawione, że bez problemu mogłam ujrzeć je oczami wyobraźni. Autor ma bardzo plastyczny i przystępny styl, co powoduje, że czytanie nie sprawia nam żadnych trudności. Zakończenie wywołało u mnie fale sprzeciwu i czekam na kolejny tom, gdyż jestem niezwykle ciekawa dalszych losów Sztejera. Z tą książką nie można się nudzić, sceny walk wręcz mnie hipnotyzowały, a czarny humor sprawia, że chce się więcej i więcej.

Zachęcam każdego sympatyka tego gatunku do sięgnięcia po tę historię. Sprawdźcie czy polubicie głównego bohatera, który nie jest ani miły, ani uprzejmy. Ja uwielbiam tą serię chociaż Vincenta niezbyt polubiłam. Jestem ciekawa czy sięgacie po takie serie z gatunku fantasy?