Układanka z uczuć

Agnieszka jest dwudziestoletnią kobietą mieszkającą na wsi w uczciwej , normalnej rodzinie. Głową rodziny jest ojciec , który podejmuje wszystkie decyzje , matka i córka są posłuszne nie wyobrażając sobie , że może być inaczej. Ale jest to rodzina z zasadami gdzie na pierwszym miejscu stawia się uczciwość. Agnieszka jest jedynaczką ale nie ma z tego powodu taryfy ulgowej. Czas dzieli między szkołę , bibliotekę i pomoc w gospodarstwie. Gdy jej marzeniem jest wyjazd na studia ojciec się stanowczo sprzeciwia widząc ją jako kontynuatorkę tradycji czyli pracę w polu. Dzień w którym poznaje Pawła traktuje jakby spotkała księcia z bajki. Po tradycyjnych zaręczynach , ojciec przepisuje na Agnieszkę w posagu ziemię. Paweł jest bystrym , obrotnym właścicielem kancelarii prawniczej , którą odziedziczył po tragicznie zmarłym ojcu. I już wie co ma z tym posagiem zrobić , oczywiście doskonały interes czyli postawić na niej osiedle domków letniskowych. Po nagłej śmierci ojca Agnieszka pomimo żałoby wychodzi za mąż za Pawła. Boi mu się sprzeciwić natomiast na ślubie oraz przyjęciu nie ma jej mamy i całej Agnieszki rodziny. Od tego momentu zaczyna się Agnieszki nowe życie. Miasto , nowy dom , pani , która sprząta , gotuje. Jest to dla Agnieszki nowy , obcy świat w którym nie potrafi się odnależć. Matka oraz rodzina ze wsi urywają z nią kontakty z czym bardzo trudno jej się pogodzić. Paweł jest jedynakiem , bardzo pewnym siebie i władczym mężczyzną , który uważa , że wszystko i każdego można kupić. Jest bardzo eleganckim dbającym o siebie mężczyzną ale również wymagającym od żony nienagannego wyglądu według jego gustu oraz absolutnego posłuszeństwa. Do Agnieszki powoli zaczyna już docierać , że popełniła błąd. Jest bardzo samotna w tym nieznanym , obcym dla niej świecie. Już wie , że ubrania wybiera jej mąż jak również musi być jego ozdobą na wystawnych kolacjach. Pewnego dnia słyszy jak Paweł opowiada koledze , że ożenił się z Agnieszką na skutek zakładu. Dziewczyna jest w szoku , nie potrafi się z tym pogodzić co odbija się na jej zdrowiu psychicznym. Bez przerwy płacze , brak apetytu , listy i paczki wysyłane do matki wracają. Matka nie chce jej znać. Nie ma nikogo z kim mogłaby porozmawiać , wyżalić się . Nawet nie myśli o rozwodzie , pomimo tego , że mąż ma romans i zdradza ją praktycznie na jej oczach. Ale Agnieszka ma wpojone zasady , którym jest wierna. Zadręcza się. Już wie , że Paweł jest nieczuły , nie znosi słowa sprzeciwu. Również jego matka traktuje to małżeństwo jak mezalians. Jako była żona mecenasa , obracająca się w tym towarzystwie wiele lat , poucza Agnieszkę co ma jeść Paweł , jej syn. Jeżdzi z Agnieszką do wybranych , drogich sklepów i wybiera jej ubrania. Paweł robi tak samo. Dziewczyna jest zbyt słaba psychicznie , żeby wyrazić swoje zdanie. Poza tym boi się często agresywnego męża , który gnębi ją psychicznie. No i te zasady .... posłuszeństwo , przysięga małżeńska. Paweł jest przebojowy , apodyktyczny , szczególnie po alkoholu. Lubi wystawne życie , którego nie zna Agnieszka. Tęskni za spokojem , za swoją wsią. Próby odnowienia kontaktu z matką nie przynoszą rezultatu. Agnieszka czuje się coraz gorzej , łzy lecą niemal bez przerwy. Jest to książka głęboko psychologiczna , bardzo przeżyłam całą historię Agnieszki. Dzisiaj przeczytałam książkę po raz drugi i spojrzałam na wszystko inaczej dlatego postanowiłam napisać. Stwierdziłam , że Paweł powiela błędy ojca jak zdrady , kochanki , prowadzone drugie życie a matka Pawła też pochodzi ze wsi , z tą różnicą , że w przeciwieństwie do Agnieszki , jej teściowa wyparła się swojej rodziny. Czy życie w takiej rodzinie , takim domu może być w jakimś stopniu usprawiedliwieniem dla postępowania Pawła? Nie wiem , ale uważam , że miało ono wpływ na jego dorosłe życie. Poleciłabym tą książkę każdej młodej dziewczynie wchodzącej w dorosłe życie .... Pewnego dnia Agnieszka spotyka Piotra , dawnego kolegę ze wsi gdzie razem mieszkali. Traktuje go jak łącznika z przeszłością , miłymi wspomnieniami , tym bardziej , że Piotr był Agnieszki sympatią w czasach szkolnych. Póżniej ich drogi się rozeszły aż do dnia ich spotkania. Od tego dnia Aga nie może przestać o Piotrze myśleć. Zaczyna się ich romans. Agnieszka ukrywa przed Piotrem prawdę , natomiast ON o wszystkim wie i postanawia to wykorzystać. Pozycję jej bogatego męża , cały czas przed Agnieszką prowadzi grę zakochanego w niej mężczyznę. W rzeczywistości jest cynicznym , obłudnym człowiekiem. Wie , że Agnieszka ufa mu bezgranicznie ale nie może odejść od męża bo złożyła przysięgę. Gdyby nie zachowanie , zdrady Pawła a nawet wymuszanie współżycia Agnieszka nigdy by się tak daleko nie posunęła w swoim zachowaniu. Ale nadchodzi moment gdy wszystko się zmienia i jeżeli miałabym oceniać tych dwóch mężczyzn w obliczu tragedii , która się wydarzyła to według mnie człowiekiem bez uczuć , wyrachowanym , perfidnym jest Piotr. A dlaczego to zachęcam do przeczytania tej wspaniałej i pouczającej książki. Naprawdę warto.

[Adres usunięty]

Czy wyobrażacie sobie, że moglibyście igrać z czyimiś uczuciami? Bo ja nie i nie wyobrażam sobie by ktoś mógł tak robić. A dopiero to przeżyć lub przeczytać. Czytając pewnego dnia recenzje ba blogu naszej organizatorki BOOK TOUR postanowiłam sobie, że muszę przeczytać tą książkę. I taka okazja się trafiła, z czego się bardzo cieszę. Układanka z uczuć to debiutancka powieść Małgorzaty Garkowsiej.

Akcja książki wokół Agnieszki i Pawła. Choć jak sam tytuł książki mówi Układanka z uczuć już możemy domyślić się, o czym jest ta powieść. Agnieszka Rajewska młoda mężatka wychowywała się na małej wsi, lecz po ślubie przenosi się do miasta. Nie czuje się tam szczęśliwa. Zamknięta w domu jej jedyni towarzysze w domu to pomoc domowa pani Danusia i teściowa Amelia. Wieczorowa libacja męża i jego kolegi odsłania przed Agniesią skrywaną tajemnicę i zakład. Po tym zdarzeniu dziewczyna odsuwa się od męża. Agnieszka nie zwraca zbyt dużej uwagi na notoryczne spóźniania się męża do domu, który w tym czasie spędza czas z kochanką. Co się stanie, kiedy prawda wyjdzie na jaw? Czy dziewczyna będzie mogła na nowo zaufać mężowi?

Autorka książki ciekawie opisała każdą z postaci. Agnieszka dziewczyna wychowywana na wsi po ślubie zamieszkała w mieście. Dziewczyna zamknięta w sobie, boji się, w jaki kol wiek sprzeciwić się mężowi nawet odmówić mu przyjemności. Z czasem dziewczyna popada w depresje. Wie, że mąż ją zdradza, ale nie interweniuje i nic mu nie mówi.

Paweł Rajewski mąż Agnieszki z wykształcenia prawnik, ale nie pracuje w zawodzie. Zawsze bardziej interesowała go ekonomia. Z dużym zapałem pracuje, co skutkują same sukcesy zawodowe. Swoją przyszłą żonę zauważa na portrecie i postanawia poznać dziewczynę. Kiedy poznaje dziewczynę postanawia dzięki zakładowi zbić dwie pieczenie na jednym ogniu. Nie dosyć, że ładna to jeszcze do zdobycia ziemia. Mężczyzna nie zauważa, że żona popada w depresję i podoba mu się jej uległość (mi już tu nie do końca). Z czasem zwraca uwagę na asystentkę i dochodzi między nimi do romansu.

Poznajemy też panią Amelię, Piotrka i matkę Agnieszki Zofię Kościelską. Choć każda z tych wykreowanych osób jest inna to ze sobą coś wspólnego a mianowicie wspólnym mianownikiem jest Agnieszka.

Pani Małgorzata w swojej książce poruszyła bardzo wiele poważnych tematów. Najważniejsze z nich to depresja, zdrada, zakład o małżeństwo, przymuszanie do stosunku i wykorzystywanie uczuć innych osób dla własnych celów. Kiedy czytałam książkę nie wiedziałam czy mam złościć się na Agnieszkę czy na Pawła, ale z czasem uroniłam kilka łez z powodu jej stanu, w jakim się znalazła. Bardzo mnie to zabolało, ale gdy bym mogła chciałabym stanąć obok jej boku i podpowiedzieć kilka słów może wtedy by to coś pomogło. Książkę jest napisana prostym językiem, co za tym idzie bardzo szybko się czytało. Lecz może i złościłam się, płakałam i nadal się złościłam to nadal wiem, że jeszcze nie raz przeczytam tą książkę. Serdecznie polecam każdemu.

Kolejny świetny debiut polskiej autorki.

Będę szczera. Na początku strasznie denerwowała mnie Agnieszka. Nie obrażając nikogo, była typową kobietą ze wsi. Naiwna, nic nierozumiejąca. W momencie, w którym powinna zawalczyć o siebie i związek, nie zrobiła nic. Denerwowało mnie, że nie walczyła o siebie, tylko całkowicie podporządkowała się mężowi. Później jednak wszystko się zmieniło. Zaczęłam rozumieć jej zachowania. Jej naiwność. Może nawet nie naiwność, a wiarę w to, że miłość jest najważniejsza.

Paweł również działał mi na nerwy. Miałam wrażenie, że to mężczyzna, który nigdy nie zniesie sprzeciwu. Dodatkowo maminsynek, który na wszystko pozwala matce. Mężczyzna, który lubi mieć nad wszystkim kontrole, w tym również nad własną żoną. Z czasem jednak "dorósł" do bycia mężem. Jak? Tego musicie dowiedzieć się sami.

Małżeństwo Agnieszki i Pawła nie jest idealne. Daleko mu do doskonałości. W ich życiu pojawia się Piotr. Przyjaciel z przeszłości głównej bohaterki. Mężczyzna, który ma uratować kobietę z rąk męża. Czy jednak tak będzie? Kogo wybierze Agnieszka?

Książka z pozoru przewidywalna, a jednak zaskakuje czytelnika wielokrotnie. Czy wszystko jest takie, na jakie wygląda?

Historia, którą opowiada Małgorzata Garkowska jest prawdziwa w swojej fikcji. Myślę, że może rozegrać się w każdej rodzinie, w każdym domu.

Pomimo początkowych trudności, książka na prawdę mnie zachwyciła. A zakończenie? Musicie przeczytać sami by poczuć te emocje. Polecam gorąco!

[Adres usunięty]

Jak wiele możemy przetrwać, gdy świat wali nam się na głowę, a to, co wydawało się spełnieniem najskrytszych marzeń, okazuje się ułudą? Czy układanka z klocków jest tylko zabawą, a bajka – bajką? A może kryje się za tym głębszy sens, którego nie dostrzegamy, dopóki nie zabraknie któregoś z elementów?

Napisanie recenzji książki, którą się szczerze, z całego serca poleca, jest niezwykle trudne. Pozornie wydaje się to formalnością… „Kobieto! Przeczytałaś i przeanalizowałaś tę historię, przeżyłaś ją całą sobą, a w dodatku napisałaś rekomendację na okładkę!” – tak powtarzałam sobie przez ponad tydzień. A gdy zbierałam się do pisania, wszystko przygotowałam i nie pozostało nic innego oprócz przelania tego, o czym myślę, na… klawiaturę, zdałam sobie sprawę z tego, że to naprawdę zadanie dla orłów! W jaki sposób opowiedzieć o książce, która po części stała się twoim przewodnikiem po życiu i ludzkich uczuciach?

Na dobrą sprawę właśnie napisałam recenzję, która zawiera jeden akapit – wszystko, co czuję, zmieściłam w kilku zdaniach i mogłabym na zakończenie powiedzieć tylko jedno: „przeczytajcie tę książkę, nie przechodźcie obok niej obojętnie, ona może zmienić wasze życie”. Tylko że podobne – banalne wręcz – teksty słyszymy na co dzień, gdy oglądamy reklamy. Wszystko może zmienić nasze życie, jeśli na to pozwolimy. Czarny kot, kominiarz, piątek będący trzynastym dniem miesiąca…

Układanka z uczuć jest podobna do wielu powieści obyczajowych, które pojawiają się na rynku w ostatnim czasie. Każda z nich ma na celu jedno: sprawić, że kobieta czytająca książkę poczuje się w jakiś sposób przyjaciółką bohaterki. Stąd te wszystkie wzloty i upadki, różnice poglądów, wahania i problemy. Każda kobieta doświadczyła w swoim życiu takich „wrażeń” jak kłopoty z mężem i poczucie obcości w idealnie zaplanowanym świecie…

Mimo to powieść Małgorzaty Garkowskiej idzie o krok dalej. A może nawet kilka kroków. Autorce nie chodzi już tylko o nakreślenie problemu, ale o ukazanie jego konsekwencji, które w większości przypadków niestety bywają przykre. Układanka nie jest zatem książką o kłopotach, ale o psychologii – psychologii człowieka, który został zepchnięty niemal na margines i stał się wyalienowany. Nie bez powodu to bohaterka, Agnieszka, okazuje się tą ofiarą. Jej życie z dnia na dzień staje się coraz gorsze. Gdy w twoim życiu nagle coś zaczyna się zmieniać, czujesz wewnętrzny niepokój o to, co było pewne i bezpieczne. Gdy twój idealnie zaplanowany świat nagle lega w gruzach, zaczynasz szukać ukojenia w czymś, co wydaje się spokojne i opanowane. Tak właśnie postępuje Aga. Poznajemy ją w momencie, w którym bajka powoli zamienia się w koszmar – jak się okaże, nieciekawy w skutkach, ale szczegóły każdy czytelnik pozna sam, bo takie historie należy przeżywać na swój sposób, bez ingerencji osób trzecich.

Nie byłabym jednak sobą, gdybym nie podzieliła się z wami swoimi spostrzeżeniami co do kreacji Pawła. To doskonały przykład męskiej dziwki. Może i nie bije żony, ale nie od dzisiaj wiemy, że przemoc psychiczna jest o wiele gorsza niż fizyczna. Jak się domyślacie – Paweł wręcz znęca się nad Agą. I co z tego, że zapewnia jej dobrobyt, skoro pozbawia… siebie? Agnieszka staje się kimś innym – niczym dzieci będące królikami doświadczalnymi podczas wojny. Wybaczcie mi to porównanie, ale naprawdę brak mi słów na postępowanie tego mężczyzny. Gdybym mogła, nawet nie nazwałabym go mężczyzną, ale te „słodkie” antonimy pozostawię dla siebie, a opinię – każdemu z was.

Cała historia została tak dokładnie przemyślana i opisana, że trudno wskazać jakiekolwiek wady kompozycyjne. Luk brak. Niedokończonych wątków brak. Wad kreacji postaci brak. Wszystko przedstawione jak należy, z chirurgiczną precyzją. Czytając tę książkę, miałam wrażenie, że najważniejszą rolę odgrywa w niej opis przeżyć wewnętrznych bohaterki, a akcja została zepchnięta na dalszy plan. Szybko jednak zmieniłam zdanie. Jeśli myślicie, że polscy autorzy są w czymkolwiek gorsi od zagranicznych – przeczytajcie, proszę, Układankę z uczuć i napiszcie, czy umielibyście w taki sposób pisać o podobnych sytuacjach. Sądzę, że nie.

Nie twierdzę oczywiście, że Układanka jest najlepszą książką obyczajową wszech czasów, ale dobrze wam się wydaje – pokochałam ją i uznaję za oficjalny poradnik, jak NIE postępować. Małgorzata Garkowska pokusiła się o poruszenie tematów, których inni boją się poruszać ze względu na społeczne tabu. W tej książce o jakimkolwiek tabu nie ma mowy. A stereotypy? Zapomnijcie o nich. Jest to powieść, która skutecznie rozprawia się z powszechną opinią i ludzkim mniemaniem o życiu „księżniczek”. Porównanie Agi z Kopciuszkiem wydaje się jak najbardziej stosowne. Autorka pokazuje nam, co kryje się za pozorami wspaniałego życia, i sprawia, że przysłowie „mądry Polak po szkodzie” nabiera sensu, który mało kto dostrzega.

Układanka z uczuć to starannie nakreślony portret psychologiczny kobiety, która pada ofiarą kłamstw i pozorów. To książka, która skradnie wasze serce i dogłębnie was poruszy – czy tego chcecie, czy nie. Małgorzata Garkowska oddaje w wasze ręce powieść, której nie będziecie chcieli odłożyć na półkę przed przeczytaniem ostatniej strony, bo stanie się dla was niczym najcenniejszy skarb. Ona uświadamia nam, że każdy z nas popełnia błędy, ale najważniejsze jest to, żeby umieć je naprawić.

Jeśli wydaje wam się, że nic nie może was zaskoczyć, to prawda… WYDAJE SIĘ WAM!