Ucieczka z Festung Breslau

Zbliża się koniec II Wojny Światowej, Niemcy niebawem skapitulują, ale we Wrocławiu toczą jeszcze zacięte walki z nacierającymi Rosjanami. Obrońcy i napastnicy biją się o każdy budynek.

W tym momencie pojawia się Schielke, oficer kontrwywiadu, z dość dziwną misją, można rzec, nawet zachciankę – ma odnaleźć jednego, zwykłego żołnierza. Oto właśnie ów szeregowiec może naprowadzić sprytnego kapitana na trop afery związanej z kradzieżą dzieł sztuki. Niestety, dzielny oficer wpada w istne piekło, gdyż w budynku, z którego trzeba wydobyć żołnierza, trwa nieustanna strzelanina. Natomiast Schielke nie był nigdy na froncie, nie wąchał prochu, a strzelał tylko kilka razy do tarczy. Na dodatek, kiedy w końcu dociera do ważnego świadka, w dziwaczny sposób przyczynił się do jego śmierci. Poza tym ciągle ma wrażenie, że „ktoś z góry” wrobił go w tę niejasną i trudną sprawę, a - co ciekawe - jednym z kluczy do jej rozwiązania może okazać się agent polskiego wywiadu. Dalej akcja toczy się trochę jak w „Stawce większej niż życie” z tą tylko różnicą, że nie pojawi się Hans Kloss, gdyż inteligentny agent ma wiele mówiący pseudonim: „Holmes”…

Książka zachęca miłośników tematyki wojennej okładką z wizerunkiem niemieckiego oficera obwieszonego bronią i innymi rekwizytami wskazującymi, że lubi on różnorodne tzw. gadżety robiące wrażenie. W dużym stopniu obrazek ten oddaje część cech głównego bohatera.

Akcja jest interesująca, biegnie wartko, aczkolwiek czasami odczuwa się zmęczenie jej długością przeładowaniem detalami, ale dla fanów zmagań wojennych będzie to zapewne zaletą. Natomiast ze względu na intrygę sensacyjno-kryminalno-szpiegowską powieść może zaciekawić również czytelników skupiających się na innych odmianach literatury.

ZJ

Szkolny Klub Recenzenta

Trochę nietypowa książka autora, znanego głównie z fantastyki. Tym razem mamy do czynienia z powieścią łotrzykowsko-historyczną, z elementami humorystycznymi. Nie jest to lektura specjalnie ambitna, kilka elementów jest niezrozumiałych lub nielogicznych, prawdopodobieństwo niektórych zdarzeń jest ... nikłe; jednak czyta się to niezwykle wręcz lekko i przyjemnie. Szczerze mówiąc, to jedna z nielicznych ostatnio książek, które udało mi się przeczytać "jednym tchem".

Do tej pory jedynymi książkami Andrzeja Ziemiańskiego jakie czytałem, były powieści fantasy, dlatego kompletnie nie wiedziałem czego się spodziewać. Takiej książki prędzej oczekiwałbym po jego imienniku z nazwiskiem na P. Jednakże, zdecydowanie nie żałuję, iż sięgnąłem po ten tytuł i dałem mu szansę, choć opinie na internecie były różnorakie z przewagą tych gorszych. Dawno już nie czytałem książek wojennych, dlatego ta lektura była dla mnie odświeżająca. A już na pewno nie miałem okazji zaznajomić się z taką opowieścią o zmaganiach na froncie, która niewiele traktuje o walkach. Dzięki temu tytuł ten wyróżnia się na tle powieści o podobnym zabarwieniu.

Głównym bohaterem „Ucieczki z Festung Breslau” jest oficer Abwehry, Schielke, pacyfista w każdym calu. Dostaje on bardzo trudne zadanie, polegające na rozwiązaniu zagadki tajemniczych morderstw ludzi, zajmujących się pakowaniem dzieł sztuki do wywozu z miasta. Śledztwo, które przerosło już wielu może otworzyć drogę do wielkiej kariery lub w przypadku niepowodzenia, definitywnie ją zakończyć. Schielke jest postacią charyzmatyczną i zapadającą w pamięć, choć musi ustąpić pola Holmesowie, czyli najlepszemu bohaterowie powieści. Obydwaj panowie są bardzo dobrze napisani, a sceny z ich udziałem należą do najlepszych w całej książce. Nie brakuje jednak również mniej znaczących, za to ciekawych bohaterów, którzy przewijają się na stronicach powieści.

Fabuła książki jest wciągająca, czyta się ją szybko i ciężko się oderwać, gdy już się zacznie, mi osobiście zdarzyło się pochłonąć ponad 200 stron na raz. Wielowątkowość akcji sprawia, że czytelnik się nie nudzi, a ponadto, każdy znajdzie coś dla siebie, zarówno miłośnicy militariów, jak i fani wątków miłosnych. Co do faktów historycznych, nie wypowiem się czy wszystko w książce się zgadzało, ale nie wychwyciłem jakichś rażących błędów. Nie sądzę również, by pisarz tego pokroju, co Andrzej Ziemiański pozwolił sobie na takie zaniedbania i nie przeprowadził porządnego researchu.

„Ucieczkę z Festung Breslau” gorąco polecam fanom wszelkiej maści utworów wojennych, jak i osobom, które poszukują czegoś nowego do przeczytania. Ciekawa fabuła, nietuzinkowe postaci oraz solidne zakończenie sprawiają, że jest to książka, po którą warto sięgnąć.

"Ucieczka z Festung Breslau" to niezwykłe połączenie humoru i powieści sensacyjnej, dla której tło stanowią ostatnie miesiące drugiej wojny światowej. Andrzej Ziemiański porywa od pierwszej strony przede wszystkim za sprawą świetnie napisanych bohaterów i dialogów, choć i sama intryga jest interesująca. Oficer Abwehry Schielke oraz polski agent o pseudonimie Holmes łączą siły, aby rozwiązać kryminalną zagadkę, przy okazji zabezpieczyć swoją przyszłość po wojnie oraz znaleźć drogę ucieczki przed Armią Czerwoną. Obaj są inteligentni - i zdają sobie sprawę, że największe szanse na powodzenie mają współpracując. Chociaż unikam literatury wojennej to cieszę się, że sięgnęłam po tą powieść - okazała się doskonałą rozrywką od pierwszej do ostatniej strony!

"Ucieczka z Festung Breslau" to powieść przede wszystkim rozrywkowa, nie wymagająca wielkiego skupienia - a jednocześnie przemycająca spostrzeżenia na temat wojny, a przede wszystkim samych ludzi, ich ideałów i honoru. Uwielbiam takie połączenie: czystą przyjemność z czytania i refleksje, które nachodzą mnie później. W połączeniu z wyśmienitym stylem Autora - drygiem do łączenia przygody i intrygi z humorem - "Ucieczka z Festung Breslau" okazała się niezłą rozrywką - tak naprawdę można polecić tą powieść każdemu!

Kiedy przeglądam książki, jakie wydała Fabryka Słów, to mam ochotę przeczytać je wszystkie. Mam wrażenie, że jest to literatura wpasowująca się w mój gust czytelniczy. To doprowadziło do tego, że większość autorów, których książki można znaleźć w tym wydawnictwie, są na mojej liście do poznania i przeczytania. Jednym z takich autorów był Andrzej Ziemiański. Wiem, że stworzył poczytną serię o Achai, ale chciałam przeczytać coś innego. Nie miałam ochoty rozpoczynać kolejnej serii, więc książka „Ucieczka z Festung Breslau” wydała się być idealna, aby zacząć przygodę z twórczością pana Ziemiańskiego.

Mimo że nie znałam twórczości pana Ziemiańskiego, to w momencie sięgnięcia po książkę „Ucieczka z Festung Breslau” miałam wrażenie, że będzie to udana przygoda. Zaczęłam, więc ją czytać. Dosyć szybko zostałam zaskoczona. Nie spojrzawszy nawet kiedy znalazłam się na setnej stronie. Książkę czytało mi się bardzo płynnie i szybko. Historia mnie zaciekawiła, a momentami bawiła. Humor powieści zdecydowanie do mnie przemawiał. Podczas czytania nie czułam, że muszę już teraz poznać zakończenie. Nie ciągnęło mnie do niego, ale z miłą chęcią wracałam do czytania tej książki, bo po prostu było to przyjemne.

Jestem w pełni zadowolona ze swojego pierwszego spotkania z twórczością pana Ziemiańskiego. Książkę „Ucieczka z Festung Breslau” czytało mi się bardzo szybko i z pełną satysfakcją, jaka może płynąć z czytania. Bardzo podobało mi się, że w tak poważne wydarzenia, bo akcja dzieje się podczas trwania drugiej wojny światowej, autor wprowadził humorystyczne fragmenty. Zdecydowanie muszę zapoznać się z innymi książkami pana Ziemiańskiego. Przewiduję, że będą to równie udane przygody.