Tyberiusz cesarstwo nad przepaścią

Starożytność doczekała się tylu różnego rodzaju tematów, że można by rzec-temat się wyczerpał. Oczywiście nie chodzi mi o odkrycia, które ciągle mają miejsca, ale o na przykład powieści dziejące się w tamtych odległych czasach. Również filmy, czy seriale- wydaje się że już nie powstają o tamtym okresie. A można by jeszcze wiele opowiedzieć. Tym bardziej cieszy, gdy trafiamy na coś nowego, czego wcześniej nie było.

Takim przykładem dla mnie jest książka”Tyberiusz. Cesarstwo nad przepaścią”. A opowiada ona o czasach w których po śmierci cesarza Augusta, rządy w Rzymie obejmuje jego przybrany syn Tyberiusz. Jednak jego rządy nie będą usłane różami. Niemalże już na samym początku ktoś czyha na jego życie. Konflikty między rodzinne, zbliżająca się katastrofa… Czy Tyberiuszowi uda się przetrwać i czy cesarstwo odbuduje swoją potęgę? Przekonajcie się sami.

Całkiem ciekawa powieść rozgrywająca się w czasach, w których nikt nie czuł się bezpieczny, a bezwzględne walki o władzę rzutowały przede wszystkim na zwykłych ludziach. Autorowi całkiem dobrze wyszło ukazanie wewnętrznych konfliktów w państwie, walkę o władzę. Pokazał nam także życie wyższych sfer w interesujący sposób.

Co do tła historycznego, pewne elementy są ubarwione, ale tylko dla zachowania barwności opowiadanej historii. Przynajmniej ja tak to odebrałem.

Dodatkowym plusem jest interesująca intryga, pełnokrwiści bohaterowie, oraz jak już wspominałem historia pisana dużą literą.

Na pewno warto się zaznajomić, tym bardziej że jest to powieść naszego rodzimego autora.

Tyberiusz, jako adoptowany syn cesarza Augusta obejmuje rządy w imperium rzymskim, po śmierci swojego rodzica adopcyjnego. Nowy władca oprócz problemów spowodowanych kierowaniem potęgą, musi się mierzyć z zadawnionymi konfliktami pomiędzy członkami rodziny. Śmiertelnym zagrożeniem dla spadkobiercy, jest opanowany szaleńczą aspiracją i pragnieniem poklasku człowiek, który posunie się do wszystkiego aby dopiąć zamierzonego celu i zasiąść na tronie.

Starożytność to okres, którego historię zgłębiam zapalczywą z przyjemnością. Z racji tego zamiłowania z wielką radością, napełniona ekscytacją sięgnęłam po powieść Michała Kubicza.

Trudy rządzenia pociągały za sobą śmiertelne ryzyko. Wróg przecież może ujawnić się nawet wśród najbliższych. Rozbuchane ambicje i obsesyjne dążenie do władzy w dużym stopniu przyczynia się do bolesnego upadku.

Napięcie. Wszechogarniające i dogłębne napięcie. Szczelnie utkana sieć intryg nie pozwala oderwać się od czytania, nawet na chwilę. Bohaterowie i zmagania, z którymi nieustannie musieli się mierzyć, całkowicie zaprzątały moje myśli. Charaktery zdominowane przez pychę i arogancję, całkowicie wyzbywały się wszelkich skrupułów i poddawały przejmującej bezwzględności.

„Tyberiusz. Cesarstwo nad przepaścią” to emocjonująca i wciągająca lektura.