Ty kochasz mnie. Joe Goldberg. Tom 3

Przeczytanie tej książki okazało się dla mnie trudniejsze niż myślałam. Bardzo lubię tego rodzaju książki, kryminały i horrory pochłaniam niemal codziennie. Myślałam, że również tak będzie tym razem. Trochę się zdziwiłam, gdy po kilkunastu stronach bez trudu i żalu odłożyłam książkę w kąt. Nigdy tak nie miała, nigdy nie zostawiłam niedoczytanej książki. Nie mogę się poddać - pomyślałam. Sięgnęłam po nią kolejny raz i trzeci i czwarty... aż za piątym razem dokończyłam ją czytać. Jest to nietypowa książka ponieważ opisuje co siedzi w głowie bohatera. Nie czyta się jej lekko, ale ostatecznie uważam, że warto po nią sięgnąć - chociażby po to, aby poznać historię od tej drugiej strony.

Joe Goldberg powraca i ponownie ciągnie za sobą widmo śmierci. Kolejny raz wchodzimy w umysł psychopaty, który jest bezwzględny, ale jednocześnie przecież ON pragnie tylko miłości. Joe porzuca Love i wybiera sobie następną ofiarę. Jak rozwinie się jego kolejny romans? Czy tym razem możemy liczyć na szczęśliwe zakończenie? Schemat podejścia Joego do miłości zaczyna być nieco nudny. Jest przewidywalny - w końcu przy każdej nowej dziewczynie, Joe zachowuję się tak samo. Jednak powieść wciąga. Myśli Joego wciągają. Jest to niewątpliwie ciekawy sposób na napisanie książki i to powoduję, że jest ona tak dobra. "Ty kochasz mnie" nie rozczarowuję, ale mam nadzieję, że kolejna część będzie nieco lepsza.

Seria Caroline Kepnes to kawał zakręconej historii. Sięgając po pierwszy tom nie spodziewałam się, że będzie to przede wszystkim oryginalne studium psychiki bohaterów. Muszę jednak przyznać, że spodobała mi się taka nowa forma podejścia do kryminału a po części też do thrillera, bo cykl z Joe Goldbergiem na czele to totalny misz-masz gatunkowy.

Ta opowieść jest na tyle oryginalna, że nie każdy w niej zasmakuje. Oparty na jej podstawie seria również może pochwalić się własnym, prywatnym urokiem i to moim zdaniem najbardziej wyróżnia twórczość Kepnes na tle innych powieści. Z jednej strony obserwujemy bowiem głównego bohatera zdolnego do wszystkiego, który czasami wyskakuje niczym królik z kapelusza, z drugiej śledzimy abstrakcyjny romans.

W trzecim tomie wciąż podążamy tropem Joe'go, chociaż wydaje mi się, że autorce zabrakło trochę pomysłu na wykończenie akcji wątkami pobocznymi. Coś się dzieje, ale tak naprawdę nie dzieje się nic, ponieważ Joe zamarzył sobie kontakt z naturą i przenosi się na małą wysepkę osadzoną na Pacyfiku. Podejmuje się pracy jako bibliotekarz i poznaje Mary Kaye DiMarco - bibliotekarkę. I cóż, przygoda rozpocznie się na nowo. Joe podobno się zmienił, ale czy może zmienić się ktoś, kto od zawsze kierował się tylko jednym?

Nie przekonuje mnie ten nowy bohater. To nie ten sam stary obsesyjny Joe, którego poznałam. Przynajmniej nie na początku. Kwintesencją całej serii był oryginalny obraz psychopaty podobnego do otaczających nas ludzi, który pozornie nie wyróżniał się z tłumu a tu proszę, nagle Joe zdobywa kobietę staroświeckimi sposobami. Na szczęście Mary Kaye okaże się dla niego sporym wyzwaniem co uwolni znane demony, choć czasami powieje przestojem w fabule i nieoczekiwanymi nudnawymi momentami.

Nie jestem rozczarowana lekturą "Ty kochasz mnie", ale spodziewałam się czegoś lepszego. Po tym jak Caroline Kepnes zaskoczyła wszystkich dookoła powieścią, która idealnie nadała się na serial liczyłam, że kolejne tomy przygód głównego bohatera będą silnie emocjonalne i wręcz przywołujące ciarki na plecach. Tymczasem wita nas spokojna, miejscami zakręcona fabuła, ale tak wciągająca jakby tego po niej oczekiwała. Może to moja mroczna natura fanki thrillerów upomina się o więcej? Nie mniej nie żałuję wyboru i wciąż z zaciekawieniem śledzę przygody Joe'go.

JOE GOLDBERG POWRACA

Stary dobry Joe i ja przebyliśmy razem długą drogę. Wiernie śledzę jego losy zarówno w wersji książkowej, jak i serialowej. Przyznam jednak, że w tym przypadku to serial zawsze oglądam pierwszy, a dopiero potem sięgam po wersję pisaną i ta pierwsza zdecydowanie u mnie wygrywa. Cenię jednak sobie różne spojrzenia na to, jak mogły potoczyć się losy Joe'go i kobiet przewijających się przez jego życie. Tym razem Joe wraca z "długich wakacji" (postaram się nie zdradzać kluczowych wydarzeń z poprzednich tomów, żeby nie spoilerować tym, którzy jeszcze lekturę mają przed sobą) i planuje rozpocząć nowe życie. Przeprowadza się, znajduje pracę w bibliotece, blisko ukochanych książek i poznaje ją - Mary Kay DiMarco. Może teraz to ta jedyna? Tylko są pewne komplikacje - ona już ma swoje życie. Ale przecież dla Joe'go nie ma ludzi, których nie dałoby się... zlikwidować/zamknąć w klatce. ;-) Do tego stare życie też daje o sobie znać - Love i ich syn nadal gdzieś majaczą w tle. Czy Joe będzie walczył o rodzinę, lub jej szczątki? Zobaczycie sami.

Przyznam, że chociaż Joe jak zwykle ma te swoje psychopatyczne zapędy, które budują całe napięcie historii i nakręcają akcję, to jednak jakoś ta Mary Kay i zaloty do niej aż tak mnie nie przekonywały. Jakoś za mało charakteru było w tej kobiecie. Dokładnie to samo zauważyłam w przypadku serialu. Love miała zdecydowanie więcej charakterku, nieważne po której stronie barykady stała.

Porównując książkę i serial - różnią się od siebie i to bardzo. Już druga część miała w sobie ogromną zmianę, która potem konsekwentnie determinowała zmiany w trzeciej części i chcąc nie chcąc losy J.Goldberga musiały potoczyć się w obu wersjach inaczej. Mamy więc dwie alternatywne historie i chociaż do tej serialowej mam jakąś większą sympatię, to obie stanowią niezwykłą gratkę dla fanów serii YOU.

STRUKTURA

Książka podzielona jest na numerowane rozdziały, w których pierwszoosobową narrację powierzono Joe'mu. Znowu mamy okazję wejść do jego nietypowego, psychopatycznego umysłu i poznawać historię jego oczami. Styl pisania nie różni się od tego zaprezentowanego w poprzednich tomach, chociaż przyznam, że klimat jednak bardziej podobał mi się w poprzednich częściach. A może moje odczucie jest takie, bo bardziej podobała mi się serialowa wariacja losów Goldberga. Miała w sobie jakąś nieco bardziej intrygującą nutkę dzikości. Cieszy mnie jednak, że książka i serial się różnią - dzięki temu mogłam poznać dwie alternatywne wersje losów bohaterów.

PODSUMOWUJĄC

Trzecia odsłona losów Joe'go Goldberga po raz kolejny mnie wciągnęła i zatraciłam się w lekturze, ale jednak przyznam, że zauważyłam nieznaczną tendencję spadkową, jeśli chodzi o jakość. Nadal jestem zadowolona z lektury, zwłaszcza, że mam sentyment do naszego nieszczęsnego psychopatycznego kochanka, ale poprzednie tomy wydały mi się lepsze. W starciu książka - serial, również wygrałby u mnie serial. Nie oznacza to jednak, że nie polecam Wam tej lektury. Wręcz przeciwnie - warto sięgnąć po wersję książkową, jeśli lubicie serial. To naprawdę ciekawa alternatywna wersja tego, jak mogły potoczyć się losy Joe'go. Jeśli macie deficyt opowieści o szalonych umysłach - sięgnijcie po serię TY - jazda bez trzymanki gwarantowana!

Seria o Joe Goldbergu stała się sławna za sprawą serialu, który cieszy się popularnością na Netflixie.”Ty kochasz mnie”, to już trzecia część przygód mężczyzny, z którego psychiką nie do końca jest wszystko w porządku. Po wyjściu z więzienia Joe opuszcza Nowy Jork i przenosi się na małą wyspę, gdzie zatrudnia się w miejscowej bibliotece jako wolontariusz. Jego była zabrania mu kontaktu z synem, mężczyzna zatem stara się ułożyć życie na nowo. Poznaje Mary Kay i jej nastoletnią córkę Nomi i już wie, że to ONA.

Nie czytałam poprzednich części, lecz serial znam i bardzo lubię, każdy z trzech sezonów oglądałam z zapartym tchem, zdziwiło mnie zatem, że historia, którą poznałam w książce, to zupełnie inna opowieść, niż ta przedstawiona przez Netflix. Mam świadomość tego, że filmy nakręcone na podstawie literatury, znacznie się od siebie różnią, lecz tu ze sobą nie pokrywa się zupełnie nic. Występują całkowicie inne postacie. W zasadzie poza głównym bohaterem i jego byłą partnerką, która w książce (w przeciwieństwie do serialu), zajmuje drugoplanową rolę, to zupełnie inne światy.

Joe jest typem bohatera, który jednocześnie wywołuje w czytelniku nutę niepokoju i sympatii. W zasadzie można nazwać go miłym psychopatą, w którego kręgu dziwnym trafem giną ludzie. Mężczyzna dostaje obsesji na punkcie obiektu westchnień i ten schemat za każdym razem wygląda tak samo. Wciąż rozmyśla o kobiecie, robi wszystko, by ją uszczęśliwić, dąży do tego, by go pokochała. W swojej głowie odgrywa różne sceny, analizuje czyjeś zachowania, rozkłada na czynniki pierwsze wypowiedziane słowa, mówi do niej w myślach, jednocześnie podgląda ją, wypatruje mężczyzn kręcących się w jej pobliżu, zataja swoją mroczną przeszłość. Dlaczego, choć tak bardzo się stara, zawsze coś wymyka się spod kontroli?

Wciągnęła mnie ta historia, zwłaszcza że wyglądała inaczej od tej, którą znałam do tej pory. Według mnie mogłaby być nieco krótsza, ponieważ niekiedy miałam wrażenie, że wynurzenia Joe’go trwają bez końca, ale taki już jest główny bohater. Każdą sekundę swojego życia musi mieć zaplanowaną. Nieco zawiodłam się też na zakończeniu. Po chwilowym zaskoczeniu, wprowadzeniu przez autorkę czegoś, czego zupełnie się nie spodziewałam, nastąpiło słabe w moich oczach zakończenie, które znacznie wpłynęło na moją ocenę książki. Niemniej jednak jestem ciekawa, jak dalej potoczy się życie Goldberga oraz jak wyglądała książkowa wersja pierwszych sezonów. Z całą pewnością sięgnę po pozostałe tomy, żeby poznać całość.