Żeby uratować świat, trzeba działać Tu i teraz!
Dzieci, jak mało który dorosły, żyją tu i teraz. Uważnie przyglądają się światu i całkowicie poświęcają się swoim sprawom. Kiedy w Miastoszewie nieoczekiwanie pojawia się uwolniona z roztopionego lodowca brontozaurzyca o wdzięcznym imieniu Nadzieja, natychmiast rozpoczynają wspólną przygodę.
Sprawdźcie, czego dzieci nauczą ją o dzisiejszym świecie u progu katastrofy klimatycznej i co dostaną w zamian…
Nieoczywista i zabawna książka o ekologii jest kontynuacją współpracy autorów książki Miasto Potwór Joanny Guszty i Przemka Liputa z wydawnictwem Kropka.
O autorach
Joanna Guszta – współzałożycielka wydawnictwa i studia graficznego Ładne Halo. Autorka książek dla dzieci. Pisze, pracuje z tekstem, ale potrafi też myśleć obrazem i korzystać z niego w narracji. Aktywnie współpracuje z ilustratorami i wydawnictwami, chętnie opracowuje koncepcje wydawnicze i scenariusze twórczych warsztatów wokół książek. Wspólnie z grupą Mamy Projekt współtworzy i redaguje serię przewodników dla rodzin po miastach i lasach NIEMAPA. Dla Miesięcznika Znak pisze krótkie felietony o znakach graficznych. Absolwentka politologii na Uniwersytecie Śląskim i socjologii na Politechnice Śląskiej. Mieszka i pracuje w Łodzi.
Przemysław Liput – Urodził się w 1985 r. w Sanoku. W 2010 roku ukończył studia na kierunku Grafika na Wydziale Sztuki Uniwersytetu Pedagogicznego w Krakowie. W 2017 roku uzyskał stopień doktora sztuki pod kierunkiem dr hab. Grzegorza Hańderka. Jest autorem ilustracji do książek: „Rok w przedszkolu”, „Ziemia do Jadzi”, serii „Jano i Wito”. Od 2011 prowadzi zajęcia z animacji na Wydziale Sztuki Uniwersytetu Pedagogicznego w Krakowie. Realizuje prace w technikach graficznych, rysunkowych oraz wideo.
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii zainteresowania
Jaką tematykę porusza książka "Tu i teraz!" w kontekście edukacji ekologicznej?
Książka skupia się na problematyce ochrony środowiska i zmian klimatycznych przedstawionych z perspektywy dzieci. Autorzy wykorzystują postać brontozaurzycy Nadziei, aby w przystępny sposób wyjaśnić skutki topnienia lodowców. Publikacja zachęca młodych czytelników do uważnej obserwacji świata i podejmowania realnych działań w swoim najbliższym otoczeniu. Treść skutecznie łączy humor z ważnym przesłaniem o odpowiedzialności za losy planety.
Dla jakiej grupy wiekowej przeznaczona jest ta bogato ilustrowana publikacja?
Pozycja ta jest dedykowana dzieciom w wieku wczesnoszkolnym, które zaczynają interesować się losem przyrody. Przystępny język Joanny Guszty oraz dynamiczne ilustracje Przemysława Liputa ułatwiają zrozumienie pojęć związanych z ekologią. Narracja prowadzona jest w sposób angażujący, co sprawia, że książka doskonale nadaje się do wspólnego czytania z rodzicami. Format i oprawa graficzna wspierają rozwój wrażliwości wizualnej u najmłodszych odbiorców.
Czy treść nawiązuje do poprzednich prac autorów, takich jak "Miasto Potwór"?
Tak, książka stanowi kontynuację udanej współpracy duetu Guszta-Liput i utrzymana jest w podobnej estetyce. Czytelnicy znający poprzednie prace odnajdą tu charakterystyczną kreskę ilustratora oraz zbliżony sposób budowania narracji o przestrzeni miejskiej. Akcja osadzona w fikcyjnym Miastoszewie pozwala na powrót do znanego uniwersum, choć opowiada zupełnie nową historię. Spójność graficzna sprawia, że obie pozycje tworzą harmonijną kolekcję na domowej półce.
Dla kogo ta książka o ekologii może okazać się niewłaściwym wyborem?
Publikacja nie jest odpowiednia dla czytelników poszukujących wyłącznie suchych faktów naukowych lub encyklopedycznych definicji. Zamiast naukowego wykładu, autorzy stawiają na fabularyzowaną opowieść z elementami fantastycznymi, takimi jak pojawienie się dinozaura. Osoby oczekujące realistycznego poradnika ekologicznego mogą uznać formę tej literackiej przygody za zbyt abstrakcyjną. Książka nie sprawdzi się u dzieci preferujących wyłącznie historie pozbawione elementów humorystycznych.
Jaki styl narracji dominuje w tej opowieści o brontozaurzycy Nadziei?
Autorzy stosują lekką i pełną humoru narrację, która unika moralizatorskiego tonu typowego dla publikacji edukacyjnych. Historia skupia się na relacji między dziećmi a prehistorycznym gościem, co buduje silny ładunek emocjonalny i empatię. Tekst zachęca do zadawania pytań i krytycznego myślenia o współczesnym stylu życia bez wywoływania lęku. Dynamiczne zwroty akcji sprawiają, że lektura jest atrakcyjna nawet dla dzieci o krótszym czasie koncentracji.
