| Wydawnictwo: | Wydawnictwo Prószyński i S-Ka |
| Seria: | Świat Dysku |
| Oprawa: | Miękka |
| Rok wydania: | 2013 |
| Ilość stron: | 270 |
Jest to szósta część popularnego cyklu o Świecie Dysku.
Król Verence, władca Lancre, został zamordowany i snuje się teraz jako duch po zamku. Czarownice ocaliły jego maleńkiego synka i oddały na wychowanie aktorom z wędrownej trupy. W Lancre objął władzę okrutny książę Felmet z jeszcze okrutniejszą małżonką. Poddani nie lubią nowego władcy. Duch nieźle musi się nakombinować, aby zawrzeć wreszcie sojusz z wiedźmami. Wspólnie doprowadzą do powrotu prawowitej dynastii na tron.
Terrego Pratchetta albo się kocha albo nienawidzi. Czyli czyta się go albo odkłada się książkę na zawsze, po pierwszej stronie lektury. Kocham Terrego! Jest niesamowitym obserwatorem ludzkiej natury. Obserwatorem i prześmiewcą. Ale śmieje się w sposób, który nikogo nie obraża (jeżeli ktoś mógłby poczuć się urażony to jest to osoba, która z pewnością nie czyta Terrego Pratchetta. "Bo nic z tego nie rozumie"). Cykl o wiedźmach jest moim ulubionym. Wiedźmy Pratchetta są kwintesencją kobiecości. I nie chodzi tu o miarę jaką próbuje kobiety mierzyć świat, tylko o czystą, dziką ich naturę. Wiedźmy rzadko wykorzystują czary i magię, przede wszystkim posługują się sprytem i mądrością (mądrością bynajmniej nie książkową (o, nie!) - raczej życiową).
Świat Dysku stworzony przez Terrego Pratchetta jest odbiciem naszego świata, tyle, że bez masek, zwrotów grzecznościowych, pozornej uczciwości i sprawiedliwości, kultury, konstytucji, higieny osobistej i nie tylko osobistej i wielu tym podobnych rzeczy...
Ludzi myślących bawi do łez.
Niestety tym razem Pratchett mnie nie kupił. Książka mocno mi się dłużyła, często czułam się zagubiona, nie mogłam się w nią wkręcić. W tym tytule dużo jest nawiązań do teatru i Szekspira, jakoś to bardziej mnie drażniło niż ciekawiło.
