Trucking Girl

Kto by przypuszczał,że mała Iwonka zostanie kiedyś jedną z najbardziej znanych Polek na świecie?

Jej rodzina nigdzie nie podróżowała,a prowadzić samochód nauczył ją pierwszy chłopak.Ona sama z powodzeniem startowała w wyborach Miss Polonia,chciała zostać weterynarzem,by na koniec nauczać w szkole!

Jednak silna potrzeba wolności zwyciężyła i Iwona pewnego pięknego dnia usiadła za kierownicą ciężarówki.Teraz jej przygody oglądają miliony widzów,a jej samej(po Martynie Wojciechowskiej) przyznano tytuł Barbie Shero-ambasadorki akcji pomagającej uwierzyć dziewczynkom,że mogą być kim tylko zechcą.

Dlaczego w Kanadzie ciężarówkę odpaloną jesienią,gasi się dopiero wiosną?

Jak wziąć prysznic w bazie pełnej mężczyzn?

Jak pokonać przeszkody,które zdają się być nie do pokonania?

Odpowiedzi znajdziecie w tej fascynującej książce,która sprawi,że nie będziecie chcieli oderwać się od niej nawet na chwilę.

Bardzo fajnie i lekko napisana, z mnóstwem zdjęć i anegdot opowieść dziewczyny o jej drodze na fotel kierowcy ciężarówki ogromnie mi się podobała.

Nie była nudna ani pełna peanów na cześć samej siebie.

Wręcz odwrotnie.

To była przystępna i ciekawa historia zwyczajnej i skromnej dziewczyny,która dzięki swojej determinacji,upartości,wielu potknięć i ciężkiej pracy odważyła się sięgnąć po swoje marzenia i udało jej się je spełnić.

Dlatego zasłużyła na mój podziw i trzymam za nią kciuki,a Was serdecznie zapraszam do czytania,bo naprawdę warto.

Ja polecam.

Iwona Blecharczyk Trucking girl 70-metrową ciężarówką przez świat, kiedy zobaczyłam zapowiedź tej książki w Wydawnictwie Muza, wiedziałam, że muszę po nią sięgnąć. Lata temu w akademiku dzieliłam pokój z koleżanką z roku, której marzeniem było właśnie prowadzenie ogromnej ciężarówki. O ile wiem, nie udało się jej go spełnić. W każdym razie miała okazję przemierzać Europę trochę większym niż samochód osobowy autem, bo jako kierowca wielkiego camping cara. Taka namiastka wielkiej ciężarówki.

Swoje ciężarówkowe pasje udało się natomiast zamienić w zawód @iwonablecharczyk_official, której konta społecznościowe obserwują setki tysięcy osób. Ambasadorka Barbie Shero, akcji która na na celu sprawić, żeby dziewczynki uwierzyły, że mogą zostać kim tylko chcą. Razem z fundacją Truckers Life prowadzi działania na rzecz poprawy kondycji fizycznej kierowców. Jeśli nie mieliście okazji poznać, zajrzyjcie koniecznie. Od wielu już lat przemierza drogi Europy i nie tylko, wożąc przeróżne towary. Miała okazję przewozić ładunki po lodowych szlakach na dalekiej kanadyjskiej północy, woziła skrzydła wiatraków prądotwórczych.

Tygodnie poza domem, zmiana trybu życia na nocny, bo wtedy głównie odbywa się transport drogowy, walka ze zmęczeniem, udowadnianie kolegom, że jest się takim samym kierowcą jak oni, niebezpieczeństwa czyhające na parkingach, a także wydawałoby się trudności prozaiczne, ale bardzo ważne, jak jakość urządzeń sanitarnych na parkingach, bądź wręcz brak dostępu do toalet czy prysznica. I pasja, żeby jechać przed siebie, podziwiać cudowne krajobrazy, chociaż w większości miejsc nie będzie możliwości zatrzymania się tak ogromnym autem.

Świetnie czytało mi się o pracy, poszukiwaniu motywacji do działania, wierzę, że poprzez takie starania i media społecznościowe można nadal wiele zdziałać. Fascynowało mnie opowiadanie o wielotygodniowym życiu w drodze, przygodach, anegdotki. To moje odczucie, ale być może za dużo jest w tej książce wspomnień autobiograficznych, nie bezpośrednio związanych z zawodem kierowcy. Chwali się natomiast bardzo duża motywacja do działania na rzecz innych, walka ze stereotypami, a przede wszystkim pokazanie, że kobiety też mogą.