Trochę wstyd

"Grażyna była ta pracowita. Kryśka zaradna, Zenon to dobre dziecko, a Luśka... Cóż, ona była kimś, do kogo trochę wstyd się przyznawać."

Jak ja się uśmiałam przy tej książce, to głowa mała. Czytałam ją z bananem na twarzy i raz po raz wybuchałam śmiechem. Zacznijmy od Luśki: to przezabawna postać, która co chwila robi coś "po luśkowatemu", czyli pakuje się w tarapaty. W ogóle bohaterka to taka trochę, kolokwialnie mówiąc - ofiara losu, jednak dobrze wykształcona ofiara, która niezłomnie dąży do realizacji swoich planów. Jedynie czasem po drodze zrobi coś nie tak jak trzeba, no, może częściej niż czasem.

Luśka to główna bohaterka najnowszej powieści Kasi Bulicz-Kasprzak "Trochę wstyd", którą poznajemy w momencie gdy unosząc się dumą odchodzi z pracy, czym pozbawia się jedynego źródła dochodu. Kobieta stara się tym nie przejmować, jednak z biegiem czasu pojawia się lęk wywołany brakiem wystarczających środków na spłatę kredytu za mieszkanie. Splot niefortunnych wydarzeń sprawia, że bohaterka podejmuje pracę w agencji nieruchomości, gdzie całkiem "po luśkowatemu" wplątuje się w romans z szefem.

Jak się okazuje, to dopiero początek perypetii Luśki. Z biegiem czasu bohaterka pakuje się w coraz to nowe kłopoty.

Jestem pod ogromnym wrażeniem tej historii, która okazuje się naprawdę zabawna, a do tego skupia też uwagę czytelnika na kilku istotnych kwestiach. Weźmy na przykład pod uwagę tytułowy wstyd. Nie dość, że Luśka pochodzi ze wsi, to jeszcze jest późnym dzieckiem, które od najmłodszych lat było wytykane palcami. W książce cała ta historia przedstawiona jest w komiczny sposób, ale gdyby tak spojrzeć na to poważniej, to od razu da się zauważyć, że bohaterka ma z tego powodu prawdziwe kompleksy. Na każdym kroku stara się sobie udowodnić, że jest wystarczająca, a każde niepowodzenie traktuje bardzo osobiście.

Kolejną ważną rzeczą jest fakt, że bardzo często pozwalamy decydować o swoim życiu innym, niekiedy nawet i obcym ludziom. Bywa, że płyniemy z prądem nie zastanawiając się nad tym co robimy, aż w końcu budzimy się i uświadamiamy sobie, że tak naprawdę wcale tego nie chcieliśmy. Dobrze, gdy jest jeszcze czas by to zmienić, jednak bardzo często reflektujemy się w momencie gdy jest już za późno. Dlatego uważam, że warto w swoim życiu dokonywać świadomych wyborów, dzięki czemu łatwiej nam będzie znosić jakiekolwiek niepowodzenia.

"Trochę wstyd" to komedia, która bawi i uczy. Z pewnością nie można traktować jej dosłownie, jednak przedstawione w niej treści zmuszają nas do refleksji nad życiem. To bardzo dobra książka. Nie spodziewałam się, że będę aż tak bardzo z niej zadowolona.

"Prawda jest taka, że to, co dla nas wstydliwe, dla innych może być akceptowalne i odwrotnie. Najważniejsze, aby znać siebie i swoją wartość."

Moja ocena 8/10.

Luśka. Działająca pod wpływem impulsu, zanim pomyśli to już coś zrobi czy powie. Prowadzi to niestety do sytuacji, kiedy musi ponosić konsekwencje swoich decyzji i stawiać im czoła, co czasami bywa trudne. Przy tym wszystkim jest bardzo ambitna, dumna i zdeterminowana aby odnieść sukces.

Urodzona i wychowana na wsi jako dziecko kobiety po czterdziestce, od małego miała „pod górkę”. Przecież to wstyd, albo kara za grzechy urodzić dziecko w tym wieku.

„Trochę wstyd” Kasi Bulicz-Kasprzak to historia z pozoru lekka, ze sporą dozą inteligentnego humoru, jednakże pod tą warstwą lekkości ukryte są też problemy, z którymi przyszło borykać się niejednemu z nas.

Na przykładzie Luśki autorka pokazała jak stereotypy i uprzedzenia wpływają na nasz los. Potrafią wpędzić w kompleksy, obniżyć naszą samoocenę, ale też doprowadzić do tego, że za wszelką cenę chcemy udowodnić, że jesteśmy coś warci i potrafimy osiągać wyznaczone cele.

Kasia Bulicz-Kasprzak potrafi bardzo lekko i przyjemnie pisać, dzięki czemu tę historię czyta się bardzo szybko.

Kreacja bohaterów, nie mogę tu nie wspomnieć o Zeniu, którego koniecznie musicie poznać, a bez którego ta historia nie byłaby taka sama, konstrukcja dialogów i lekkość z jaką autorka splotła humor z poważniejszymi wątkami zdecydowanie zasługuje na to, aby sięgnąć po tę pozycję.

Czytając „Trochę wstyd” zastanawiałam się ile takiej Luśki jest w każdym z nas. We mnie napewno sporo, bo pomimo tego, że niezbyt często postępuję po luśkowatemu, to często w mojej głowie brzmi „trochę wstyd”…

Przeczytajcie i sprawdź czy i ile takiej Luśki jest w Was.

Zdarzyło się Wam zrobić coś pod wpływem emocji, a później mierzyć się z konsekwencjami takich decyzji?

Jak to jest to ich coś “po Luśkowemu”?

Luśka to nałogowa czytelniczka książek psychologicznych. Dziewczyna wstydzi się swojego pochodzenia i często musi mierzyć się z konsekwencjami swoich impulsywnych decyzji.

Teraz przyszło zmierzyć się jej z kryzysem sąsiedzkich relacji, utratą pracy, opieką nad starszym bratem, romansem z nowym szefem oraz utratą przyjaciółki.

Dziewczyna postanawia wyprostować wszystko, co wymknęło się spod kontroli.

Tylko czy to się jej uda?

“Przecież nie chodzi o to, by nie popełniać błędów, tylko o to, by później zdać sobie trud ich naprawienia.”

Powiem Wam kochani, że dawno się tak nie uśmiałam, jak podczas czytania tej książki. Zacznę od tego, że Luśka to taka prawdziwa dziewczyna, którą pokochałam całym sercem, choć jej brat rozłożył mnie na łopatki 😅, ale więcej wam nie zdradzę.

“Trochę wstyd” to taka trochę słodko-gorzka historia, pokazuje nam jak ważne są rodzinne relacje. Pełna humoru historia, przy której można się nieźle pośmiać, ale znajdziecie też takie momenty, które dadzą nam do myślenia, zmusza do redakcji i pobudzą wyobraźnię.

Autorka ma cudowny styl pisania lekki i przyjemny w odbiorze, dzięki czemu książkę czyta się migiem. Bardzo fajnym dodatkiem jest język, jakim autorka posługuje się pisząc tę historię, dzięki czemu książka wydaje się bardziej prawdziwa i bardzo życiowa. Nie raz przez głowę przeszła mi myśl “ skąd ja to znam…”.

Na koniec dodam, że do książki dostałam słoik pysznych korniszonów 🤭 niestety nie dotrwały do zrobienia zdjęcia, bo mąż z córką opędzlowali cały słoik jeszcze tego samego dnia jak pojechałam do pracy 😅

Jak ktoś ciekawy na moim tiktok znajdziecie filmik z otwierania paczki tam jeszcze są 🤣

Kochani polecam tę książkę przyjemnie się przy niej odpoczywa i oczyszcza głowę.

Polecam ❣️

"Donikąd nie dojdziemy, moja droga, jeśli nie będziesz uważnie słuchać" - K. Bulicz - Kasprzak

Luśka nie ma łatwo w życiu przez swoją impulsywność. Właśnie przez nią straciła przyjaciółkę. Gdy ta awansowała z swoją dumą wolała zrezygnować z pracy niż w niej zostać. Czy to była dobrze przemyślana decyzja? Sami sobie odpowiecie. A na dodatek na jej głowę spadł starszy brat, który jest życiową ofermą. Nie jest z tego zadowolona zważając na to, że przy takim wieku Zenek powinien już mieć ułożone i spokojne życie. I jeszcze wdała się właśnie w romans z szefem firmy i to od niej starszym.

Jednak Luśka postanawia po chłodnej kalkulacji, że chce odzyskać przyjaciółkę. Czy jej się to uda? Sięgnijcie a się dowiecie.

To książka, która miała wiele akcji w których Luśka działa pod impulsem. Dialogi rozbawiały, dawały do myślenia, a także obrazowały podejście i światopogląd postaci. A nie każda była taka sama i otwarta na nowe. Postacie były zróżnicowane szczególnie, gdy zostaliśmy wrzuceni z powrotem na wieś. Sami to zauważycie, gdy będziecie ją czytać. Podobał mi się w niej humor i takie konkretne podejście do tematu i relacji między ludzkich. A zarazem obraz na impulsywność osób i podejmowanie przez nich decyzji. Sama w sobie ciekawa i godna uwagi! 😁

Lusia zwana Luśką była dla swoich rodziców "niespodzianką" i powodem do zażenowania w rodzinnej wiosce.

Mama dziewczynki , Jadwiga urodziła ją bowiem mając około czterdziestu lat.

A jednak młoda kobieta potrafila mimo nie najcieplejszych relacji z bliskimi poradziła sobie w życiu.

Mieszka w Warszawie w miejscu,które pokochała całym sercem i pracuje w miejscu które pobudza kreatywność.

Jedynym mankamentem owej samodzielności jest gburowaty sąsiad nazywany przez Luśkę jeźozwierzem..

Do czasu..

Młoda kobieta bowiem ma to do siebie, że często działa pod wpływem impulsu nie myśląc o konsekwencjach swego zachowania.

To sprawia, że dziewczyna wpada w kłopoty, a do tego , co najgorsze traci najlepszą przyjaciółkę.

A to dopiero początek kłopotów czekających na naszą bohaterkę.

Do tego wszystkiego okazuje się,że ambitna Lusia będzie musiała zaopiekować się niezaradnym życiowo bratem - Zenkiem.

Czy wszystko uda się naprawić?

Czy gburowaty mężczyzna mieszkający piętro niżej okaże się kimś wartym uwagi? A może szczęście rezolutnej uroczej dziewczyny zdobędzie jej przystojny przełożony?

Tego musicie się dowiedzieć sięgając po komedię obyczajową Kasi Bulicz- Kasprzak

To była naprawdę zabawna , pełna humoru, lecz równocześnie refleksyjna mądra historia pełna życiowych prawd.

Autorka pisze lekko i płynnie, a przy tym zajmująco, co sprawia ,że "Trochę wstyd' czyta się jednym tchem.

Świetnie sprawdzi się jako rozrywka na weekend.

Polecam i czekam na kolejne powieści pani Kasi ❤️