Trash Boy

Rain to kobieta, która do słabych nie należy. Na co dzień pracuje w wojsku i potrafi zapanować nad mężczyznami. Chwilowo jednak przebywa na kilkumiesięcznym urlopie. Pomimo tego, trafia jej się inna praca. Ma pomóc ogarnąć swoje życie dwóm sławnym muzykom. Judah i Travis, bo o nich mowa, nie są z tego zadowoleni. Faceci piją, ćpają i dużo imprezują, a do tego bawią się kobietami, zaniedbując tym samym obowiązki i swoje zdrowie. Rain ma to ukrócić i zadbać o nich. Mężczyźni, zwłaszcza Judah, opornie przystają na zmiany. Rain się jednak nie poddaje i stara się powoli zmienić ich życie. Czy to jej się uda, zwłaszcza, że Judah tego nie ułatwia i jest wrogo do niej nastawiony? Jak zakończy się ich "bitwa" charakterów?

Większość muzyków ma to do siebie, że zawsze są otoczeni wianuszkiem wpatrzonych w nich kobiet, a do tego są niepokornymi duszami. W tej historii też takich spotykamy. Travis i Judah, to typ niegrzecznych chłopców, którzy tak naprawdę mało czym się przejmują. Ich życie to jedna niekończąca się impreza. Pojawienie się w ich życiu kobiety specyficznej jaką była Rain, zwiastuje zmiany. Relacja Rain z mężczyznami, a zwłaszcza z Judah to swoisty zapłon. Między nimi iskrzy na różnych polach. Drażnienie się i znęcanie można nazwać chlebem powszednim tej znajomości. Oboje chcą wieść prym i być tym, który rozdaje karty. Oboje także mają silne charaktery. Gdy do tego wszystkiego dochodzi chemia i walka z samym sobą - robi się jeszcze bardziej interesująco.

"Trash Boy" nawiązuje w pewnym stopniu do innej książki autorki (niestety nie czytałam, ale tytuł mi się kojarzy). Na pierwszy rzut może się wydawać, że to historia o mężczyźnie, ktory poza muzyką kocha w swoim życiu dobrą zabawę i piękne kobiety. Zanurzając się głębiej, jest to historia mężczyzny skrzywdzonego, który już w dzieciństwie został pozostawiony sam sobie i był obarczony pewnym bagażem. Dorosłe życie także go doświadczyło, czego następstwem jest jego obecne zachowanie. Judah niespecjalnie zaskarbił sobie moją sympatię, natomiast inaczej jest w przypadku postaci kobiecej. Rain to twarda babka, żeby nie powiedzieć hetera 😅. Bardzo lubię takie charakterne kobiety, które nie są kukiełkami w rękach facetów. Duży plus oczywiście za narrację pierwszoosobową, przedstawioną ze strony obojga bohaterów. Historia może nie zaskakuje, ale naprawdę bardzo dobrze się ją czyta 🙂.

🎸🎸🎸Kiedy pracująca w wojsku Rain dostaje propozycję ,,zaopiekowania" się dorosłymi mężczyznami - chyba nie do końca zdaje sobie sprawę z tego, na co się porywa. Ma zmienić koszmarne nawyki członków znanego zespołu Trash Boy. Jednak problem w tym, że oni nie chcą się zmieniać. Jak kobieta ma sobie poradzić z upartymi, zapatrzonymi w siebie facetami? Misja zdaje się być samobójcza. Najbardziej oporny, Judah, zapomina o jednej bardzo ważnej zasadzie - nigdy nie lekceważ przeciwnika. A on to robi od samego początku, mimo, że Rain ostrzegała. Jednak niegrzeczni chłopcy nie słuchają dobrych rad - imprezują, nadużywają wszystkiego, czego można nadużyć i zmieniają kobiety jak rękawiczki. Czy twarda babka, zaprawiona w wojskowym drylu i facet, który nie uznaje żadnych zasad znajdą wspólny język ? Kto z tego starcia wyjdzie obronną ręką?

💿📀💿Ta niepozorna książka jest do ogarnięcia w jeden wieczór. To, co niewątpliwie stanowi jej zaletę, to silna kobieca postać. Jednak Rain potrafi nie tylko musztrować - potrafi dojrzeć w człowieku to, co głęboko ukryte. Bo każdy z nas ma drugie dno, potrzeba tylko kogoś, kto zechce do tego dna dotrzeć. Tak właśnie jest z Judah. Pod fasadą zarozumiałego, aroganckiego dupka kryje się smutna, poraniona dusza, którą Rain dostrzega. Jednak nie można pomóc komuś, kto sam sobie pomóc nie chce? Czy Judah przezwycięży leki? Czy Rain przebije się przez mur, który mężczyzna wokół siebie postawił?

Autorka w prosty, ciekawy sposób, bez zbędnego patosu pokazuje, jak złożona jest ludzka psychika. Jak często to, co na zewnątrz jest zupełnie inne niż wnętrze? Czasami warto pochylić się nad drugim człowiekiem i odkryć to, co tak bardzo próbuje ukryć przed światem. Ciekawa, wciągająca, momentami zabawna. Polecam - ja spędziłam miły wieczór :)

RECENZJA

„TRASH BOY”

AUTOR: E. J. AROSH

„Nie mam wyrzutów sumienia. Fakt. Mam za to serce. Roztrzaskane, rozbite, zmiażdżone. Nie do naprawienia, bo zbyt dużo jego fragmentów już zgubiłem po drodze”.

„Trash boy” to intrygująca, niebanalna, przesiąknięta emocjami, opleciona nutką humoru i pikanterii historia, która zaprasza nas do świata Jonaha Saryana, który uwiązł w przeszłości i wydarzeniach, które go w pewnym stopniu złamały i zamknęły na nowe, nie mogąc ruszyć do przodu, zatracił się w chaosie. Motyw muzyczny stanowi jedynie tło tej historii, za to na pierwszy plan wychodzi zatracenie się w przeszłości, uzależnienia i relacja pomiędzy bohaterami. Znajdziemy w tej książce, motyw i tematy takie, jak hate–love, slow–burn, silną kobiecą postać, cynicznego bad boya, pożądanie, demony przeszłości, strach przed zaangażowanie i uczuciami, życie za kulisami muzycznego zespołu Trash Boys, który zatracił się w samozniszczeniu.

Autorka umiejętnie dozuje informacje, napięcie, podsycając emocje wraz z rozwojem akcji, dzięki czemu możemy ułożyć historię w całość, poznając dokładnie złożone postacie i czemu tak, a nie inaczej się zachowują.

Fabuła książki wciągająca, ciekawie poprowadzona.

Autorka pokazuje, że ludzie mają różne odcienie i nie warto oceniać innych po pozorach, bo nie wiadomo, co czai się w głębi duszy.

Możecie, być pewni będzie bardzo gorąco.

E. J. Arosh ma lekkie i przyjemnie pióro, dzięki czemu książkę czyta się błyskawicznie.

Książka, która pochłania od pierwszej strony i zachwyciła mnie swoim środkiem.

„Domyślam się, co do mnie czuje. I pozwalam, żeby zostało to w ciszy, niewypowiedziane, gdzieś pomiędzy nami”.

Książka napisana jest z perspektywy głównych bohaterów, Judaha i Rain, dzięki czemu możemy dobrze ich poznać, zobaczyć kłębiące się w nich emocje. Poznać ich tak naprawdę, zobaczyć co skrywają w sobie i do czego są zdolni.

Niebanalna kreacja głównych bohaterów, którzy są całkowitymi przeciwieństwami. Relacja pomiędzy bohaterami jest dość burzliwa, za to wyczuwalne iskry i chemia, która wręcz trzeszczy od nadmiaru emocji. Świetnie było obserwować ich potyczki słowne, przekomarzania i ich starcia, małe wojny, które podkręcały napięcie pomiędzy nimi. Ich relacja komplikuje się z każdym dniem, żadne z nich nie zamierza ustąpić, ale również z każdym dniem patrzą na siebie inaczej.

Relacja pomiędzy bohaterami narasta, powoli nabierając barw i innego wymiaru, co daje dużego realizmu tej historii.

On przystojny, skomplikowany, bezczelny, nieznośny, niegrzeczny, zadufany w sobie mężczyzna, który łamie wszystkie zasady i robi, co chce.

Życie wymyka się spod kontroli, nie umie sobie poradzić sam ze sobą, imprezuje, pije, bierze niedozwolone używki, i co noc śpi z inną laską. Jest uosobieniem wszystkiego, co zakazane, dlatego staje się niezwykle kuszący.

Nie lubi być stawiany pod ścianą, nie zamierza się podporządkowywać i być posłuszny. Chowa swoje emocje, uczucia głęboko, nie pozwalając im wyjść na wierzch. Nie zamierza ułatwić pracy Rain, która działa na niego mocniej, niżby tego chciał. Wkurza go niesamowicie, cicho i niepostrzeżenie zaczął tracić dla niej głowę, choć nie chce się do tego przyznać.

Jednak gdy dobrze go poznamy, odkryjemy jego całkowicie inną twarz. Choć irytuje swoim zachowaniem, mam do niego małą słabość.

Ona zdyscyplinowana, silna, konkretna, twarda kobieta, która jest zdeterminowana, by osiągnąć swój cel. Lubi wyzwania i świetnie radzi sobie w kryzysowych sytuacjach. Nie daje sobie wejść na głowę. Ma dość niekonwencjonalne metody działania, ale jaki odnoszą skutek.

Powiem, że niesamowicie ją polubiłam, nie cacka się, tylko robi swoje. Po mału odkrywa prawdziwą twarze Judaha i widzi go całego.

„Strach pożera czas i możliwości, nie dając nic w zamian. Nie ma sensu się nim przejmować bardziej niż to konieczne. Co masz do stracenia?”

Judah jest wokalistą w zespole Trash Boys. Razem z Travisem, podbijają serca kobiet i listy przebojów. Od lat nierozłączni, spętani szaleństwem i poszukiwanie wrażeń. Pochłonięci dobrą zabawą, wiecznymi imprezami, używkami i seksem ich życie, w pewnym momencie wymyka się spod kontroli, przejmując nad nimi kontrolę. Ich menadżer ma ciężkie zadanie, aby doprowadzić ich do porządku. Zatrudnia Rain do ogarnięcia chłopaków, w dodatku dostaje na to trzy miesiące, aby byli w szczytowej formie. Jednak chłopcy nie zamierzają się zmieniać i tak łatwo poddać, co doprowadza do ciekawych zwrotów pod rządami seksownej kobiety z wojskowym wyszkoleniem.

-Czy można zmienić kogoś, kto nie chce się zmienić?

-Czy Rain uda się okiełznać Judaha i Travisa?

-Do czego będzie musiała się posunąć Rain, aby zrealizować swój plan?

-Czy Rain i Judah poddadzą się swoim pragnieniom?

-Czy zaryzykują i zobaczą, do dokąd ich to zaprowadzi?

-Czy Judah rozliczyć się ze swoją przeszłością i da sobie szansę na szczęście?

-Jak zakończy się ta historia i mogą liczyć na happy end?

Polecam.

"Nie chcę jej tu, bo jest zbyt trudna, zbyt dociekliwa. Za bardzo się mną interesuje, za dużo chce wiedzieć".

Lubimy niegrzecznych chłopców? Oj lubimy, lubimy 😈 I taki właśnie jest Judah. To typ faceta, z którym nie puściły byśmy córki na spotkanie. Nieziemsko przystojny łamacz serc, który dziewczyny traktuje jako przygodę. I do tego muzyk. Ale chłopcy z Trash Boy tak się rozbrykali, że wytwórnia postanawia zatrudnić kogoś, kto nad nimi zapanuje. Judah nie zamierza się w ogóle stosować do żadnych zasad. Przynajmniej dopóki nie staje nad nim Rain. Z wiadrem zimnej wody 😈 I postanowieniem, że nie odpuści 😈 A jak Rain coś postanowi, to nie odpuszcza....

Rain to kobieta, która jest twarda jak stal. Rodowód wojskowy to jeden z jej niewątpliwych atutów. Do tego wygląd Anioła i charakter Diabła. Takie połączenie nie wróży niczego dobrego rockmenom, dla których imprezy, używki i dziewczyny to definicja życia. Punktualność i dyscyplina w ich języku nie istnieją. Rain ma jednak swój plan. A ta kobieta nie ma w zwyczaju się poddawać. I takim właśnie sposobem zaczyna się przeprawa zarówno dla jednej jak i drugiej strony....

Pierwsze spotkanie z Autorką i powiem Wam, że naprawdę dobrze się bawiłam. Książki o muzykach są dość charakterystyczne. I w sumie zawsze zostawiają mnie z mieszanymi uczuciami. I tutaj też Judah mimo swojego wyglądu nie od razu przypadł mi do gustu. Za to Rain już jak najbardziej tak. Jej podejście do życia, twarda ręką i to, że nie zamierzała się poddać wywoływały mój uśmiech. Tak samo jak sposób w jaki rozmawiała z chłopakami. Ale najbardziej zaimponowała mi chęcią poznania Judah.

A dzięki temu i ja chciałam wiedzieć skąd w chłopaku siedzi tak wiele żalu i dlaczego tak a nie inaczej się zachowuje.

Więc mamy rockmanów, kobietę która się nie poddaje. Pożądanie, które aż parzy. Ale też doświadczenia życiowe, które prowadzą do takich a nie innych decyzji. Zmiany, które zachodzą w każdym z bohaterów. Sekrety które odkrywają prawdę. Czy wpływ drugiej osoby jest w stanie pomóc nam znaleźć prawdę o sobie?

Dzisiaj chciałabym pogadać o książce, która należy do tych pierwszych, a mianowicie o „Trash Boy” pióra E. J. Arosh.

„Trash Boy” było moim pierwszym spotkaniem z autorką, więc rozpoczynałam tą historię bez znajomości cyklu Black Night, gdzie także pojawili się główni bohaterowie.

Więc jeśli chcecie zapoznać się z Black Night, czytanie „Trash Boy” zostawcie na koniec, jako dopełnienie całej historii.

Ja, mimo że zaczynałam tę historię z czystą kartą, sprawiła mi ona dużo frajdy, chociaż nie obyło się bez małych zgrzytów.

Zapraszam Was więc w świat rockowej kapeli o wdzięcznej nazwie Trash Boy, gdzie alkohol leje się strumieniami, narkotyki i leki jak cukierki, a łóżka chłopaków co rano opuszcza inna kobieta.

Czy nowemu opiekunowi uda się doprowadzić chłopaków do porządku?

Oh, jak początkowo Judah mnie irytował. Nie znoszę takich nadętych chamów z egiem wywalonym w kosmos. Dawno nie trafiłam w książce na tak irytującą postać. Początkowo psuł mi całą radosć z czytania tej historii. Więc wyobraźnie jak cudownie było przyglądać się momentom, gdy w końcu ktoś postanowił go utemperować, nawet jeżeli używał niekonwencjonalnych metod.

Rain polubiłam od pierwszych stron: jest taką twardą babką, która nie pozwala sobie w kaszę dmuchać.

Jej starciom z Judah i Travisem towarzyszyły iskry wywołujące pożar za pożarem. A ja naprawdę świetnie się bawiłam przyglądając się temu z boczku.

Jednak nie to było najważniejsze w tej historii. Autorka świetnie pokazała jak trudno ruszyć do przodu, gdy nie rozliczy się z przeszłością i każda próba „znieczulenia się” zamiast ulgi powoduje tylko kolejne problemy. Czy chłopaki w końcu też do tego dojdą? Tego dowiecie się czytając „Trash Boy”, jeśli się zdecydujecie mam nadzieję, że tak jak ja będziecie śledzić poczynania Rain i chłopaków z wypiekami na twarzy.