To nie jest, do diabła, love story! Tom 2

Wspaniała książka. Serdecznie polecam. Bardzo wciąga do ostatniej strony

Podobało mi się, ale troszkę mniej niż pierwszy tom. Poprzedni krył w sobie znacznie więcej humoru niż następny. Ale ale! Mamy tu zaserwowane całe mnóstwo emocji: od pozytywnych po negatywne, jak to w życiu bywa, zwłaszcza w tym nastoletnim. Fenomenalny styl autorki sprawia, że błyskawicznie odnajdujemy się w tej historii i problemy głównych bohaterów stają się naszymi. I jeszcze do tego wszelkie wstawki w postaci smsów (czy pewnego mema!) dodatkowo ubogacają tę opowieść i nie wyobrażam sobie absolutnie, żeby w historii Elli i Jonasza mogło tego zabraknąć!

Czemu więc podobało mi się mniej? Byłam nastawiona na dużą dawkę humoru, tak jak poprzednio. Było go jednak mniej, bo wspólnych momentów Elli i Jonasza było mniej, więc też nie było zbyt dużo ich uroczych przekomarzanek, które absolutnie pokochałam w tomie 1. Poza tym, skoro już mówimy o głównych bohaterach: w pewnym momencie zaczęłam się denerwować ich ciągłymi fochami, jedno ma drugie, drugie na jedno. I trochę żałuję, że lot do Ameryki był właściwie dopiero pod koniec książki, bo to co się tam działo po prostu mnie oczarowało, aż sama zapragnęłam wycieczki do Stanów!

Ogólnie powieść bardzo polecam! Poza lekkim i przyjemnym stylem autorki i bohaterami pełnymi charakteru (choć niejednokrotnie denerwującymi mnie swoją upartością!) warto zwrócić też uwagę na istotne kwestie, jakie porusza - mówi o zaufaniu, relacjach rodzinnych - nie zawsze takich, jakie sobie wymarzyliśmy, o samotności, i o trudnych decyzjach, przed jakimi niejeden raz w życiu trzeba stanąć.

Nikt nie spodziewał się, że niewinne kłamstwo może nabrać takiego tempa i rozwinąć się na tyle, by nie było już z niego powrotu...

Wszystko zaczyna się komplikować przez jeden dzień, jeden moment, jedną wiadomość, jedno wyjście na miasto i kilka zdjęć... Wszystko przestaje być tak piękne jak być powinno, a brak rozmowy z drugą osobą zostawia tylko myśli, które tworzą coraz to nowsze pytania i scenariusze, na które nie jest się w stanie znaleźć jakiejkolwiek odpowiedzi, a co dopiero takiej, która wszystko by wytłumaczyła...

Wystarczy jedna rozmowa, jeden krok postawiony w nieodpowiednią stronę, a życie może ulec zmianie o 180 stopni...

Tak niewiele trzeba, aby zniszczyć coś, na czym tak strasznie nam zależy i o co chcielibyśmy walczyć do ostatnich sił... Wystarczy tylko chwila... moment... aby wszystko rozpłynęło się jak mgła...

Okazuje się, że miłość uskrzydla, ale może również niszczyć, nie tylko drugą osobę, ale nas samych...

Wylot na amerykańskie wesele, które miało być kolejnym wspólnym planem stoi pod znakiem zapytania. Okazuje się, że coś co miało połączyć na dobre głównych bohaterów może stać się czymś co na dobre ich rozdzieli...

,Im dłużej nie reagujesz , tym jest mi trudniej - trudniej myśleć , trudniej działać , trudniej mieć nadzieję..." ~ To nie jest, do diabła, love story tom II

Całość recenzji możecie przeczytać na moim blogu, serdecznie zapraszam --> [Adres usunięty]

Pamiętacie Julię Biel? Autorkę, która nie tak dawno temu zadebiutowała na rynku wydawniczym swoją książką „To nie jest do diabła love story” ? Czytając pierwszy tom historii Jonasza i Elli przepadłam z kretesem na tyle, że doszukiwałam się podczas czytania możliwych scenariuszy, tak samo było w tym przypadku. Pytanie, które zadałam podczas recenzowania poprzedniej książki było mi jak najbardziej aktualne. Książka kusi piękną i wyróżniającą się okładką, tak samo jak pierwszy tom. We wspólnym zestawieniu obu części można powiedzieć, że tworzy dzieło sztuki. Opowieść o Jonaszu i Elli zwraca na siebie uwagę. Spróbujcie na własną rękę odkryć, czy jest to love story, czy też nie?

Główną bohaterką książki jest Ella, siedemnastoletnia dziewczyna, która musiała przenieść się samotnie z Warszawy do Poznania w zupełnie nowe miejsce, gdzie jest zdana na siebie. Nikt nie lubi tego, co wiąże się z przeprowadzką, nowi przyjaciele, życie, nowa szkoła. Świat wydaje się stawać na głowie i trudno sprawić, aby wrócił na właściwe miejsce. Rodzinie dziewczyny daleko jest do perfekcji, życie na walizkach w oddali nie pomaga w utrzymaniu więzi, która jest tak istotna. Wymagania, rozkazy, suche maile nie dały dziewczynie tego, co pragnęła. Ella jest bardzo ambitną dziewczyną marzą jej się studia za granicą, które dadzą jej pewnego rodzaju wolność, o której marzy. Dziewczyna jest w pewnym stopniu ostrożna, waha się nim dopuści kogoś do siebie bliżej, przyjaźni się z Jonaszem, jednak tą relację nie jest tak jednoznacznie określić, czy to tylko przyjaźń, czy jak Mickiewicz mawiał „czy to jest kochanie”? W wyniku kilku zdarzeń i kłamstw życie potrafi się jedynie skomplikować. Tego właśnie muszą się nauczyć bohaterowie książki. Nieporozumienia i kłamstwa szerzą się wszędzie, zupełnie jakby rozpościerały skrzydła nieco szerzej niż prawda i wyjaśnienia, chęć rozmowy z drugim człowiekiem.

Ella Becks i Jonasz Meller są parą, która szczególnie zapada w pamięć, kiedy o niej myślę na mej twarzy gości szeroki uśmiech i wiem, że nie tylko ja tak mam. Nie wiem, czy to za sprawą humoru, świeżego podejścia do tematu Julii Biel, czy po prostu chwili, która sprawiała, że nie mogłam się oderwać od powieści. Z początku nieco się bałam, że na drugi tom książki przyjdzie mi czekać znacznie dłużej, jednak niezwykle się ucieszyłam, kiedy mogłam ująć ją w swoje dłonie i zacząć czytać.

„To nie jest do diabła love story. Tom II” jest przepełniony wieloma emocjami, wydarzeniami, które sprawią, że nawet przez chwilę nie pomyślicie tutaj o klątwie drugiego tomu, czy o tym, że może ON być zaledwie wypełnieniem. Jeśli myślicie, że przeczytaliście już wszystko, a w tej książce załagodzenie problemów rozwija się samoistnie i szybko to jesteście w błędzie. W drugim tomie powieści dzieje się nawet więcej niż w pierwszym. Ta książka jest bardzo życiowa i realna, porusza czytelnikiem, a przede wszystkim wciąga go tak mocno, że nie wiedzieć kiedy kibicuje zażarcie bohaterom. Dawno nie czytałam tak ciepłej i przyjemnej książki, przy której się niczym się nie irytowałam. Julia Biel nadała powieści niesamowity klimat, który sprawił, że z przyjemnością brnęłam coraz głębiej w lekturę, nie potrafiąc jej odłożyć na półkę. Autorka ukazała, że książka o nastolatkach wcale nie musi być płytka, irytująca momentami, czy naiwna. Gdybym miała jeszcze raz udać się w podróż z tymi bohaterami, zrobiłabym to bez najmniejszego wahania, gwarantuję, że także mielibyście dokładnie takie same odczucia.

Już jakiś czas temu nadrobiłam książkę Julii Biel „To nie jest do diabła Love Story”. Zarówno pierwszą i drugą część. Powodem było pojawienie się tych powieści w wersji audio na Legimi. Bardzo dawno temu czytałam pierwszy tom, lecz wysłuchałam go ponownie by nic nie było dla mnie niewiadomą w drugiej części.

Elka i Jonasz jak zwykle komplikują swoje życie. Są na etapie życia w kłamstwie i udawaniu, że jedno do drugiego nic nie czuje. Ale i tak razem lecą na amerykańskie wesele rodziny Elli. Oczywiście wszystko wychodzi znienacka i nasza bohaterka postawiona pod murem nie może się z tego już wycofać. Na szczęście emocje biorą górę i miłość młodzieńcza nie zawsze jest tak mocno skomplikowana..

Gdy czytałam „To nie jest do diabła Love Story” po raz pierwszy miałam zupełnie inny odbiór tej książki. Była dla mnie po prostu okej. Jednak rereding wypadł zupełnie inaczej. Świetnie się przy jej słuchaniu bawiłam! Zdecydowanie przypomniało mi moje pierwsze miłości i zadurzenia. Jak mój świat się kończył przez byle bzdurę, a mała rzecz urastała do góry nie do przeskoczenia. Potrafiłam się wczuć w emocje bohaterów i szczerze im kibicować. Podobały mi się też te angielskie słówka wplatane w tekst. Nie wiem czemu to mi się tak podobało, ale byłam dumna z siebie, że wszystko rozumiem bez sięgania po tłumaczenie. Mimo kilku dram finalnie wszystko skończyło się dobrze, a ja świetnie się bawiłam. Zdecydowanie muszę nadrobić resztę książek autorki.

Cóż wiem,że powtórzę się kolejny raz,ale kocham styl pisania Julii.

Ella ma swoje problemy,jest osamotniona,według niej nie warto zawierać przyjaźni czy mieć czas na miłość. Z doświadzczenia wie,że może się to skończyć szybciej niż myśli,będzie musiała ZNOWU zaczynać wszystko od nowa,chce być niewidzialna. Jednak na jej drodze staje Jonasz - arogancki,przystojny blondyn.

W historiach Julii nie może zabraknąć humoru,tak więc i w "To nie jest,do diabła,Love story",również go nie zabrakło. Nie wiem jak was,ale mnie ciężej rozbawić książką niż wzruszyć,Julii udaje się to i to. Czytaliście już jakieś książki Julii ? Nie? To ja wam powiem,oprócz cudownego humoru,lubuje się również w zachwycających plot twistach.

Maile Ellie to jest cudo. Bardzo podobało mi się wklejenie rozmów z whatsapp'a między bohaterami.

Według mnie to jest idealna młodzieżówka,nie ma w niej tylko słodkości,są momenty wzruszenia, załamania, śmiechu,a nawet i wkurzenia na bohaterów.

W swojej ocenie nie będę rozdzielała tomu I i II,bo oczywiście nie napisałam recenzji po pierwszym tomie,tylko na JUŻ musiałam przeczytać ciąg dalszy Nutelli i Jonasza.

Drugi tom serii „To nie jest do diabła Love Story” zachwycił mnie tak samo jak pierwszy. Mamy tutaj ciąg dalszy przygód i nieszczęść Elli i Jonasza. Obie te książki, tworzą nierozłączną całość i nie da się po prostu nie przeczytać ich, jednej za drugą! W tomie drugim jednym z największych wydarzeń jest wyjazd do USA, a wraz z nim kolejne zawirowania i szaleństwa. Nasi kochani główni bohaterowie od samego początku książki nie rozpieszczają nas i regularnie zabierają nas na rollercoaster emocjonalny. Oczywiście nie zabrakło również dużej dawki humoru. Dzięki temu połączeniu książka wciąga niesamowicie!

Coś co kocham w książkach Julii to, to że przemyca do nich Stany Zjednoczone. W książce możemy spotkać się nie tylko z opisami stanu Utah, ale również opisami panujących tam zwyczajów. Możemy zaczerpnąć tamtejszej kultury, klimatu. Nie będę urywać, że bardzo mi się to podobało.

Gorąco zachęcam do przeczytania!

🦓 Przy tej części bawiłam się mniej. Oczywiście ich śmieszne rozmowy bawiły. Jednak czuję, że to nastolatkowie. Te problemy, no nie na moje nerwy. Usiąść, porozmawiać. A tu jedno niedopowiedzenie za drugim...

Za długo mi to trwało, więc nic tu się konkretnego nie dowiedziałam.

Wiem, że są fani tej książki. Może w innym czasie by mi bardziej siadła.

Zabiorę się za kolejną część. Bo muszę wiedzieć jak to się skończy 🙈

A ...i bez nutelli i kawy ani rusz. Tu kuszą na każdym kroku 😍

🦓🦓🦓🦓🦓🦓🦓🦓🦓🦓🦓🦓🦓🦓🦓🦓🦓🦓🦓🦓

O serii Julii Biel miała okazję czytać same pochlebne opinie, więc tym bardziej byłam ciekawa tego cyklu. Postanowiłam zapoznać się z wszystkimi książkami raz za razem.

W tomie 1 poznajemy 16-letnią bohaterkę, która przeprowadziła się do Poznania. Dziewczyna nie mieszkała z rodzicami, wręcz przeciwnie, miała względem nich jak najgorsze uczucia. Dlaczego tak się działo, mieliśmy przekonać się niebawem. Na razie jednak postanowiła udawać, że Jonasz jest jej chłopakiem, a później sprawy potoczyły się niekoniecznie po jej myśli.

W części drugiej Ella nie miała pojęcia, czy Jonasz wybaczy jej to, jak potraktowała go na końcu pierwszej publikacji. Postanowiła pisać do niego na komunikatorze, napisać wiersz, jednak czy mogła liczyć na jego odpowiedź? Chłopak tymczasem otrzymał informację, która mogła zaważyć na jego dalszej znajomości z nastolatką.

Pierwsze dwie części są w całości poświęcone rodzącemu się uczuciu między Ellą i Jonaszem. Nie brakuje tutaj wstawek z komunikatora, czy e-maili z przekreślanymi, prawdziwymi myślami Elli. Bardzo przyjemnie było zatopić się od razu w obie części. Jest to typowo młodzieżowy cykl, który sprawi przyjemność w letnie dni.

Drugi tom , wyjątkowej pary jaką jest Ella i Jonasz. Kolejna dawka ich humoru, ich słownej walki , zabawnych wiadomości. Jeśli byliście ciekawi jak ich relacje dalej się potoczą to ta książka jest jak lekarstwo na ciekawość.

Julia Biel ponownie zachwyca barwnym językiem. W tym tomie miałam nieodpartą pokusę by potrząsnąć Jonaszem, który zamiast klarownie wyjaśnić Elli swoje zachowanie, zachowuje się jak typowy nastolatek. Zaskakuje ją niezmiernie faktem, iż jednak, mimo wszystko jedzie z nią do Stanów a ona nie daje mu się tak łatwo ugłaskać, co niesie za sobą falę kolejnych, przezabawnych i ciekawych przepychanek słownych między nimi. Książka kończy się w takim momencie , że chce się więcej i mam szczerą nadzieje, że już niedługo pojawi się trzeci tom i będzie ON równie wciągający jak te dwa przed nim .

Tom pierwszy skończył się w takim momencie, że miałam ochotę udusić naszą kochaną Julię Biel , ale na szczęście miałam przy sobie drugi tom, więc z marszu zaczęłam go czytać, ciekawa, jak potoczą się dalsze losy Jonasza i Elli. Jak wrażenia?

Olaboga, co tam się działo. Drugi tom, identycznie jak pierwszy, jest niesamowitym rollercoasterem emocjonalnym. Mnóstwo tutaj niedopowiedzeń, sytuacji, których na dobrą sprawę powinno nie być, jeśli komunikacja w związku byłaby dobra. Mnóstwo tu zabawnych dialogów, po których z oczu płyną łzy, ale też chwil, kiedy mamy ochotę bohaterami potrząsnąć. Nie można jednak odmówić Jonaszowi determinacji, która w pewnym momencie ujęła mnie za serce, a Elli ciętego języka, w który czasem powinna się ugryźć. Książkę czyta się świetnie, choć ta część nie poszła mi tak szybko jak pierwsza. Zanurzenie się w historii Elli i Jonasza jest piękną przygodą, w którą powinien wybrać się każdy, kto lubuje się w nietypowych historiach o miłości.

Plusem ogromnym dla mnie jest fakt, że w dobie dosyć słabych erotyków, gdzie pary po kilku dniach znajomości lecą ze sobą do łóżka, tutaj tego nie ma. Jak dla mnie jest to atut, bardzo ważny atut.

Cóż powiedzieć więcej, jeśli przeczytaliście tom pierwszy, tom drugi powinien być już u Was na półce. Poznacie w nim nie tylko fantastyczną rodzinkę Elli, ale również wejdziecie w głąb umysłów i serc dwojga przeznaczonych sobie osób, które przyciągają i odpychają siebie niczym magnesy. Polecam!

"To nie jest, do diabła, love strony. Tom 2" to kontynuacja losów Elly i Jonasza. Dwójki upartych bohaterów, którzy najpierw robią a dopiero później myślą. Pierwsza część zostawiła nas z niedosytem. Skończyła się w takim miejscu, że bardzo się cieszę, że miałam pod ręką od razu drugi tom. Ta część to więcej zawirowań w życiu bohaterów. To również więcej emocji i wrażeń. Historia o tym jak ważna jest rozmowa i zaufanie. Jak czasem w ciągu kilku minut możemy zranić drugą osobę, gdyż nie zdajemy sobie sprawy, że źle zinterpretowaliśmy pewną sytuację. Jak ciężko na nowo zacząć rozmawiać z kimś, kto nas potwornie zranił. Lektura, która pokazuje jak niewiele trzeba by stracić kogoś, kto zaczął znaczyć więcej niż mogliśmy przypuszczać. Jak ważne jest wsparcie najbliższych. Książka pełna pytań, tajemnic, niewypowiedzianych słów i źle odebranych sytuacji. Autorka wciąż utrzymuje wysoki poziom. Historia wciąga i sprawia, że wspólnie z bohaterami wszystko przeżywamy. Pierwsza część była lekka, przyjemna. Ta natomiast również jest przyjemna, jednak nie można już powiedzieć, że jest lekka, gdyż porusza wiele ważnych tematów. Książka wciąż ma w sobie ten niepowtarzalny klimat i urok, którym autorka urzekła mnie w pierwszej części. Lektura, którą czyta się bardzo dobrze, a z każdą kolejną stroną coraz trudniej ją odłożyć. Ella i Jonasz stają przed trudnymi wyborami. Nie zawsze dobrze wybierają, jednak najważniejsze to umieć przyznać się do błędu i starać się naprawić sytuację. Lektura, która bawi, wzrusza, szokuje. Bywają również momenty, kiedy mamy ochotę potrząsnąć bohaterami i przemówić im do rozumu. Jednak mimo wszystko ta dwójka coś w sobie ma, co sprawia, że bardzo ich lubimy i im kibicujemy. Tak jak już pisałam przy pierwszy tom ta seria jest rewelacyjna. Jej czytanie było przyjemnością. Gorąco polecam, a ja czekam na więcej!

AMERICAN DREAM!

Pierwszy tom tej serii był pewnym powiewem świeżości wśród polskich młodzieżowek i zapewnił mi świetnie spędzony czas. Podobnie było z tomem drugim. TNJDDLS2 czytało się leciutko i przyjemnie, w sam raz na słoneczne dni. Były momenty, kiedy pośmiałam się z bohaterami, były też i takie, gdy irytowałam się wraz z nimi, ale taki już chyba urok książek o nastolatkach. Denerwowało mnie bezmyślne zachowanie Elli i Jonasza, jednak czy nie tacy są właśnie młodzi ludzie w podobnym wieku? Ok, nie wszyscy, ale całkiem sporo jest takich gagatków, którzy wybierają strzelanie fochów i kłótnie, zamiast spokojnej, szczerej rozmowy. Pod tym kątem trzeba stwierdzić, że kreacja bohaterów była jak najbardziej realna. Ciekawili mnie również rodzice Elli i cieszę się, że pojawiło się małe rozwinięcie ich wątku, ale szkoda, że za wiele się tam nie działo, mimo wprowadzenia poważniejszej tematyki. Mam nadzieję, że autorka jeszcze pociągnie ten wątek w kolejnych tomach. Czego jeszcze było mi mało? Tego osławionego wesela w USA. Spokojnie można byłoby poświęcić mniej stron na bezsensowne kłótnie bohaterów, a więcej na ich wyjazd na wesele, bo tam zdecydowanie działo się więcej i ciekawiej.

Podsumowując jednak, nie mam jakichś większych zarzutów, bo nastawiłam się na lekką wakacyjną historię i dokładnie coś takiego otrzymałam - oczekiwania są więc spełnione.

STRUKTURA

Książka podzielona jest na numerowane rozdziały i tak samo, jak w pierwszym tomie mamy dwóch pierwszoosobowych narratorów - Ellę oraz Jonasza. Poznajemy wydarzenia ich oczami, dzięki czemu łatwiej jest nam się zaangażować w historię oraz kibicować bohaterom. Po raz kolejny tekst urozmaicony jest e-mailami, SMSami, wiadomościami na WhatsApp, a także na końcu mamy playlistę z piosenkami dobranymi do książki. To wszystko, to takie bardzo miłe akcenty, dzięki którym czytało się jeszcze lepiej. Co mi za to zgrzytało? Znowu ten nadmiar angielskich zwrotów w rozmowach. Podtrzymuję swoją opinię z wrażeń z pierwszego tomu, że brzmiało to sztucznie. Z czasem dało się do tego przyzwyczaić i poza tym styl pisania autorki był przyjemny w odbiorze, jednak gdybym miała wybór, śmiało wyrzuciłabym te wszystkie zagraniczne wstawki.

PODSUMOWUJĄC

To nie jest, do diabła, love story 2 to udana kontynuacja, która może nie jest pozbawiona wad, ale bawi i gwarantuje świetnie spędzony czas. Realni bohaterowie (nawet jeśli oznacza to, że czasami mamy ochotę ich wymordować za głupie zachowanie), ciekawa historia i sarkastyczne potyczki słowne. Spędziłam z bohaterami Julii Biel miło czas i na pewno sięgnę po kolejną część, by powrócić do Poznania (a może i USA, kto wie?).

Komu polecam? Miłośnikom lekkich historii YA. Jeśli masz ochotę na niewymagającą lekturę, która ma zapewnić Ci dobrze spędzony czas - TNJDDLS2 powinno sprawdzić się idealnie. ;-)

Amanda Says

,,To nie jest do diabła love story'' II to burzliwa historia o zaufaniu, miłości oraz o tym, jak zdjęcia w internecie potrafią zmylić. To też bezpośrednia kontynuacja wydarzeń, których byliśmy świadkami w części I, która była pełna humoru, intryg i łez.

Druga część opowiada o tym, jak nasi bohaterowie decydują się spróbować być ze sobą ''tak naprawdę'', a nie tylko na niby. Jednak jak to bywa w takich książkach, nic nie jest usłane różami, a kłopoty zaczynają się piętrzyć, co spowoduje, że między Ellą a Jonaszem zacznie zgrzytać. I to na tyle mocno, iż aż do ostatniej strony nie będziemy pewni czy im się uda wszystko naprawić, czy nie. Oczywiście jest też sporo innych wątków, jak na przykład rodzice dziewczyny i ich manipulacja, aby ta przyleciała do nich do Kanady.

Wzięłam się w końcu za kontynuację, żeby nieco się wyluzować i odpocząć psychicznie po pracy. Na początku wszystko grało... ale potem autorka uderzyła z grubej rury po pewnym wydarzeniu, które miało miejsce w styczniu i spowodowało, że nasi ulubieńcy się rozstali (Dalej nie potrafię wybaczyć powodu, dlaczego to się stało). Ale może zacznę od początku, który też jest dosyć burzliwy, bo jest bezpośrednią kontynuacją sytuacji, która kończyła Tom 1 i która ma swoje dokładne wytłumaczenie dopiero przy końcu tej części.

Ella na samym wstępie próbuje jakoś ułaskawić obrażonego Jonasza, którego duma, honor i inne męskie coś sprawiło, że zdecydował się na odepchnięcie dziewczyny. Oczywiście, jak to bywa w takich książkach, para jednak znalazła wspólny język i stwierdziła, że chcą spróbować być ze sobą (tym razem naprawdę, bez żadnych umów). Potem mamy jeszcze kilka zwrotów akcji i sporo dawki humoru i... na samym początku stycznia bum. Dostajemy obrażonego, zazdrosnego Jonasza, który robi coś debilnego i niszczy świeży związek, który udało mu się stworzyć z Ellą. Brawa dla tego pana!

A co do sytuacji z państwem Beck, których coraz bardziej nienawidzę. Miałam pewne podejrzenia, co do nich... ale muszę wam powiedzieć, że dostają ode mnie order za najgorszych rodziców wszech czasów. I już nie chodzi mi o to, że zostawili córkę samą w Poznaniu, ale o kolejne manipulacje, które próbują stosować również i na kartach tej części.

Ogólnie mam wrażenie, że ta część jest lepsza od poprzedniczki. Bardziej dojrzała. Widać tutaj, jak z każdym rozdziałem bohaterowie stopniowo dojrzewają i uświadamiają sobie, że nie mogą bez siebie żyć, ale jednocześnie myślą, a nie tylko działają tak jak im serce zabije. Mamy też tutaj dużą dawkę ciętych ripost i humoru, którego tak mi brakowało!

Niestety mam też przytyk. Chodzi mi tu o angielskie słownictwo. Wiem, że zapewne wielu osobom to nie będzie przeszkadzało, ale mnie osobiście frustrowało to, że pojawiały się zdania w obcym języku. Tak jak w pierwszym tomie to nie rzucało się aż tak... to tutaj mam wrażenie, że był tego wysyp i tylko non stop tłumaczyłam sobie jakieś słówka jakich nie byłam pewna u wujka google. No mówię wam, frustrujące, zwłaszcza dla kogoś, kto nie ogarnia całkiem tego języka. Przydałoby się tłumaczenie u dołu strony. Serio. Co mi się jeszcze nie podobało? Cała sytuacja z Jonaszem. Chłop mógł się szybciej ogarnąć... ale tak to reszta była naprawdę dobra.

Mimo tych dwóch zgrzytów, wiem że kiedyś jeszcze raz przeczytam obie części ,,To nie jest do diabła love story''. Druga część dostaje ode mnie 4/5, a Julii Biel gratuluje serdecznie tak udanych książek!

Miałam okazję przeczytać drugi tom tej szalonej młodzieżówki i bardzo się z tego cieszę ponieważ bardzo miło spędziłam czas czytając ją. Zupełny relaks.

W drugim tomie poznajemy kolejne przeżycia i perypetie młodej Elli i Jonasza z tym, że tu bardziej iskrzy i zgrzyta między nimi. Ta część skupia na sobie wiele ich wspólnych rozterek i młodzieńczych problemów tych miłosnych i szkolnych.

"Każdy nastolatek ma swoje problemy . Kogo by zapytać, nienawidzi rodziców, rodzeństwa, nauczycieli, szkoły, losu jaki mu przypadł w udziale".

Zarówno w tej części jak i w pierwszej udało się autorce mnie rozbawić, przezabawne sytuacje a zwłaszcza wyszczekany i cięty język Elli nie pozwalał aby uśmiech znikł z mojej twarzy. Jednak muszę przyznać, że w tej części tak od połowy to postać Elli zaczęła mnie drażnić i przestałam jej kibicować,. Wyniosłość i niedostępność jaką zaczęła emanować spowodowała, że straciła u mnie na swojej wartości. W pewnych momentach już nie żałowałam się jej ani tego jak była traktowana przez innych. Natomiast bardziej kibicowałam Jonaszowi, który mimo przeszkód walczył do końca.

Przygody i zawirowania tej pary młodocianych czytało się lekko i z ogromnym zaciekawieniem, gdyż każdy w swoim życiu przechodzi różne sytuacje mając naście lat.

Myślę, że warto przeczytać zarówno t1 jak i t2 ponieważ są to powieści relaksujące i zabawne. Tu nie można się nudzić, bo bohaterowie dostarczają naprawdę masę zabawnych sytuacji i ciekawych przeżyć. Autorka w bardzo pomysłowy sposób wciąga czytelnika w świat nastolatków. Zaczynamy czytać i chcemy więcej. Polecam nie tylko młodzieży, nawet osoba w moim wieku może znaleźć coś ciekawego i rozbawić się przy tej lekturze mimo iż rzadko czytam młodzieżówki.

Przeważnie jest tak, że Tomy albo Cię wciągną albo i nie. W tym przypadku mam taki niedosyt, że aż głowa boli. Tak jak mówiłam we wcześniejszym poście od razu sięgnęłam po drugi tom, bo nie chciałam mieć przerw. Znowu przeczytałam ją jednym tchem, jakbym przepłynęła basen wzdłuż i wszerz kilkadziesiąt razy. Głównych bohaterów nie da się nie kochać, dwa przeciwieństwa, z dwóch różnych światów a przyciągają się jak magnes. Nadal trzyma poziom rozsmieszajac i wzruszając do łez. Autorka postawiła sobie wysoko poprzeczkę co do trzeciego tomu, bo mam nadzieję i się nie mylę że ON będzie? Czy tylko ja chciałam wykrzyczeć im w twarz żeby się opamiętali i strzelić im po twarzy? Przecież to widać, że się kochają tylko są uparci jak osły. I wiecie co ? Dzisiaj zrobiłam sobie zapas nutelli, bo przez autorkę nabrałam na nią ochoty. Jak przytyje wyślę rachunek za ubrania.🙈😂😂 Podsumowując czekam na trzecią część i musi być taka jak poprzednie ! Polecam z całego serduszka. ❤

pasjonatka_ksiazek1

Książka jest kontynuacją historii Elli i Jonasza. Relacja tej dwójki nie zwalnia tempa. Dziewczyna w dalszym ciągu próbuje poradzić sobie ze swoimi samolubnymi rodzicami, którzy pozornie nie są zainteresowani jej życiem, jednak często się w nie wtrącają. Między innymi z ich winy dochodzi do kolejnych nieporozumień między Ellą i Jonaszem. Do tego dochodzą przyjaciele, którzy mimo dobrych intencji też trochę namieszają.

Ten tom spodobał mi się jeszcze bardziej niż pierwszy. Książka jest niesamowicie wciągająca, czyta się ją szybko i przyjemnie. Fabuła jest ciekawa, a bohaterowie fajnie wykreowani. Styl pisania autorki też jest świetny, po prostu bardzo dobrze się czyta.

Na dodatek oba tomy są cudownie wydane i ślicznie wyglądają na półce. „To nie jest, do diabła, love story” to obowiązkowa lektura dla fanów powieści young adult. Mam cichą nadzieję, że powstanie jeszcze jedna część, bo zakończenie pozostawia niedosyt.

Bardzo polecam!

Plan Elli i Jonasza był idealny. Przecież mieli tylko udawać, że są razem, prawda? Pojechać na amerykańskie wesele i zamknąć ten rozdział na zawsze. Co w takim razie poszło nie tak, że między tym dwojgiem pojawiły się niewytłumaczalne uczucia? Co się stało, że nie potrafią żyć bez siebie, a każda rozłąka, każde nieporozumienie przeżywają tak mocno? Druga część TNJDDLS zabiera nas na emocjonalny rollercoaster, na którym nie zwalniamy nawet na chwilę!

Wszystkie uczucia wracają do mnie ze zdwojoną mocą podczas pisania tej recenzji. Zakończenie pierwszego tomu sprawiło, że bardzo niecierpliwie czekałam na przeczytanie kolejnej części. Kiedy w końcu dostałam ją w swoje ręce, rzuciłam wszystko, by wrócić do ukochanych bohaterów. Styl Julii Biel nieodmiennie mnie zachwyca! Jest lekko, zadziornie, zabawnie, dialogi są wyśmienite...nie wspominając już o tym, jak opisane są emocje towarzyszące zakochanym. To tak, jakbyśmy stali tuż obok nich i przyglądali się z bliska tym niesamowicie czułym gestom! Każde słowo poruszyło mnie dogłębnie, sprawiło, że wpadłam w swego rodzaju paradoks — nie chciałam odłożyć książki nawet na moment, ale jednocześnie bałam się rozstania z Ellą i Jonaszem. Ktoś powie, że zachowanie tej dwójki bywało dziwne, dziecinne...ale właśnie taka jest młodość! Pierwsza miłość to relacja, którą nie sposób zaplanować. Ona potrafi doprowadzić człowieka do najmniej racjonalnych rozwiązań. I właśnie to wszystko znalazło się w powieści, zaskakując i niekiedy złoszcząc, bo przecież to nie jest, do diabła, love story! Co tu dużo mówić, przepadłam dla Julii Biel i jej pióra. Obok jej książek nie da się przejść obojętnie, one rzucają nowe światło na literaturę młodzieżową. Drugi tom okazał się jeszcze lepszy niż pierwszy, a zakończenie...no cóż, tak się nie zostawia czytelnika, tak bez kontynuacji! Z całej siły trzymam kciuki za kolejne sukcesy autorki, a Wam polecam tę pozycję, jestem pewna, że się nie zawiedziecie!

Sięgając po drugą część "To nie jest, do diabła, love story" miałam wysokie wymagania. Pierwsza część mnie zachwyciła i sprawiła, że w końcu przekonałam się do czytania polskich autorów. Ani trochę się nie zawiodłam. Wręcz twierdzę, że jest ona jeszcze lepsza niż swoja poprzedniczka.

Od samego początku zostajemy wciągnięci w świat NutElli i Jonasza. Miałam wrażenie, że moje serce nie wytrzyma od tych wszystkich emocji jakie ich historia we mnie wzbudziła. Nie był to zwykły romans. Moim zdaniem było to zdecydowanie coś więcej. Zagłębiliśmy się w głęboko skrywane uczucia bohaterów i obserwowaliśmy jak radzą sobie w tej nowej sytuacji. Podobało mi się to, że naprawdę było po nich widać ich nastoletni wiek. Popełniają błędy i uczą się konsekwencji jak my wszyscy.

Uważam, że w tej książce wszyscy znajdą coś dla siebie. Humor jest dopasowany do każdej grupy wiekowej. Ja mało kiedy czuję się rozbawiona przy jakiejkolwiek historii, a tutaj naprawdę szczerze się śmiałam. Żarty trzymają się poziomu i nie zniechęcają. Jednakże, najważniejszym aspektem moim zdaniem jest to jaki przekaz kryje się za wszystkimi wydarzeniami. Ponieważ pokazuje ON jak ważna jest młodzieńcza miłość oraz to, że musimy o nią walczyć.

Uważam, że książka zdecydowanie zasługuje na rozgłos jaki otrzymuje. Wielkie brawa dla autorki, która stworzyła cudowną historię, do której na pewno jeszcze wrócę. Chciałam też zaznaczyć, że po Julii Biel naprawdę widać jak ważna jest dla niej ta książka. Rozmawiałam z nią już wiele razy i za każdym razem uśmiechałam się do ekranu jak głupia. Serdecznie gratuluję tak dobrze napisanej książki! Historia Elli i Jonasza ma specjalne miejsce w moim serduszku.

Polecam ją każdemu!

O ile poprzedni tom o przygodach (Nut)Elli i Jonasza był mieszanką wybuchową, to ten jest, do diabła, prawdziwą bombą!

Kłamstwo Elli i Jonasza urosło do takich rozmiarów, że zaczęło żyć własnym życiem. Przy okazji przyprawia tej dwójce bohaterów sporych kłopotów. Zwłaszcza, że mają razem lecieć na wesele (nie wspominajmy o innym „Weselu...”) do Ameryki. Czy wyjazd ich zbliży do siebie czy raczej zbliży ich do popełnienia jakiegoś morderstwa?

Żeby nie spoilerować wydarzeń z poprzedniego tomu – każdy wie, jak się skończył (i każdy z tego powodu pewnie chciał zabić za to autorkę!). Początek trzyma taki sam poziom, a nawet lepszy! Autorka nie bawi się w sztuczne przedłużanie i zaczyna z grubej rury. Oj, dzieje się!

Żeby nie było, że tylko na samym początku akcja trzyma w napięciu – nic z tych rzeczy. Książka wciąga do tego stopnia, że nie można się od niej oderwać ani na chwilę. Już ostrzegam, że jak matura z fizyki pójdzie mi słabo to właśnie przez „TNJDDLS2”. Czyli NAPRAWDĘ mocno.

Ale nie byłabym sobą, gdybym się do czegoś nie przyczepiła. Tym razem padło na bohaterów. Momentami byli strasznie irytujący. Denerwowało mnie ich zachowanie – nie mogli po prostu ze sobą pogadać? No ale dobra, można to jakoś przeżyć. Dzięki temu widać, że są to jednak nastolatkowie, którzy popełniają błędy. Dodatkowo inaczej fabuła byłaby przeraźliwie nudna. No i połowa czytelniczek nie mogłaby wtedy zakochać się w romantyzmie Jonasza...

Wracajmy do plusów. Zakończenie. Ale ono było ładne! Uwielbiam takie końcówki. Do to, że było to w czasie tańcu sprawiło, że pokochałam to zakończenie jeszcze bardziej. Jak dla mnie było idealne!

Wspomnę jeszcze o stylu pisania autorki. Jest przegenialny. W odpowiednich momentach pomaga w utrzymaniu napięcia, a w innych je rozładowuje za pomocą humoru. Takie książki można czytać i czytać.

Nie zostało mi nic innego niż tylko polecić Wam tę książkę (i poprzedni tom też). Oba są utrzymane na bardzo wysokim poziomie. Polscy autorzy jednak dają radę! ♥️

Układ, w który wplątali się Ella z Jonaszem, zaczyna żyć własnym życiem, a komplikacje tylko się mnożą i nie wpływają pozytywnie na niektóre relację. Oliwy do ognia dolewają również rodzice nastolatki, a to nie wszystko, z czym przyszło się mierzyć bohaterom drugiej części „To nie jest do diabła, love story".

Najważniejszą rzeczą, na którą zwróciłam uwagę w tej książce to emocje, które przelewają się na czytelnika. Tutaj ich nie brakuje, a i tak dostajemy je z bonusem. Julia Biel wspaniale opisuje problemy nastolatków i na tym nie kończy, bo życie jej głównych bohaterów potrafi zaskoczyć niejednokrotnie. Nie powoduje to też przesytu w fabule, bo niektóre wydarzenia są nam znane z poprzedniej części, a w tej Ella i Jonasz znaleźli się w całkowicie innej sytuacji.

Na tę powieść składa się kilka wątków, najważniejszym jest oczywiście historia miłosna, niebanalna, która wnosi do literatury młodzieżowej wiele świeżości. Istotną rzeczą jest też przyjaźń, zaufanie, nieporozumienia i błędy, które nie tylko popełniają nastolatkowie.

Poczucie humoru Julki jest niezastąpione i powoduje niekontrolowane wybuchy śmiechu, a w połączeniu z emocjami daje nam niezłą mieszankę wybuchową! W jednej chwili chciałam rzucić słoikiem nutelli, a za kilka stron śmiałam się do łez. To było coś niesamowitego, biorąc pod uwagę mój wiek. Podczas czytania przelewała się we mnie wściekłość, nadzieja, rozbawienie, wzruszenie i było to idealnym połączeniem w tej historii. Dla „To nie jest do diabła, love story” wymyśliłam nowe słowo i idealnie komponuje się w zdaniu „Ta powieść jest nieodrywalna". Ciężko jest ją odłożyć choćby na chwilę.

Od samego początku kibicowałam tej dwójce nie tylko w sferze związku, ale także w innych aspektach życie. Nie da się ich nie lubić i nie sposób się z nimi nie zżyć i podejrzewam, że już na zawsze będą kojarzyć mi się z Nutellą i Desperadosem.

Pierwszy tom zakończył się w krytycznym momencie historii naszych bohaterów. Jednak dochodzą oni do porozumienia i wyjaśniają sobie wszystkie niedopowiedzenia. Gdy wydaje im się, że już dalej może być tylko lepiej, to los jak i bliscy im ludzie zaczynają płatać im figle. Czy pokonają wyboje i dotrą do swojego szczęśliwego happy endu, czy jednak rozejdą się na rozdrożu? Koniecznie musicie się tego dowiedzieć, bo historia ich drogi, jakkolwiek by się miała nie skończyć, jest warta przeczytania.

*

Julia ani trochę mnie nie zawiodła. (Chociaż w sumie troszkę. Ale to brakiem informacji o 3 tomie). W dalszym ciągu kocham jej lekki sposób pisania, który jednocześnie wciąga czytelnika w historię, którą stworzyła. Zwyczajnie nie chce się od niej oderwać. Co gorsza, nie chce się jej też skończyć. Tak. To jedna z tych książek, które zdecydowanie można czytać w kółko i nie mieć jej dość!🌟 Pobudza w czytelniku dosłownie wszystkie emocje. Zadziorność bohaterów i ich dialogi nie raz Was rozbawią. Przyjdzie też moment, gdy będziecie chcieli mocno nimi wstrząsnąć, żeby się ogarnęli . Ale będą też chwile zadumy jak i smutku. Samo życie zamknięte w pięknej historii. Chciałabym Wam tak wiele powiedzieć, a słów jest tak mało. Co gorsza, za dużo mówić też nie mogę, bo nie mogę zdradzić Wam co się tam stanie. Jednak możecie być przygotowani na wszystko. Bo nie tylko w Poznaniu, ale także na amerykańskiej ziemi będzie się działo! Ostrzegam. Zakończenie przychodzi niespodziewanie. Dokładnie tak jakbyście nagle stracili grunt pod nogami lub zabrakło wam oddechu. Tak tylko ostrzegam.

*

Skłonna jestem twierdzić, że ten tom, jest troszkę poważniejszy jeśli chodzi o rozterki, uczucia i decyzje bohaterów. I właśnie połączenie pierwszego i drugiego tomu jest mieszanką i proporcją idealną. Wyważenie beztroski i powagi jest idealne. To historia pięknego i prawdziwego uczucia, które musi pokonać wzloty i upadki, by dotrzeć do swojego zakończenia. Jakiekolwiek by nie było.

*

Sięgnijcie po tom drugi, sprawdźcie czy jest to love story i dajcie się porwać Elli i Jonaszowi. Pozwólcie by TNJDDLS zawładnęło Waszym serduszkiem, a Nutella i Desperados nabrały dla Was zupełnie nowego znaczenia!

Jesteście gotowi na to, aby powrócić do świata Elli i Jonasza ? Gotowi by poznać tajemnice rodziny Elli i dowiedzieć się, czy młodzi poradzą sobie ze swoimi uczuciami i nad nimi zapanują ? Czy wymknie się im to z pod kontroli i definitywnie skończą to, czego nawet jeszcze dobrze nie zaczęli ?

Pierwszy część przygód Elli i Jonasza wkręciła czytelników niesamowicie. Był to przelot śmigłowcem nad płonącym lasem. Były niesamowite emocje, ale czy autorka stanęła na wysokości zadania i zaskoczyła nas czym nowym ?

Ella dziewczyna, która jest samotna w końcu bierze życie za rogi i postanawia walczyć o lepsze jutro. Ma przy swoim boku Jonasza, który coś do niej czuje, ale czy to jest coś dużego ? Czy aby Jonasz nie ściemnia ? Czy chłopak poradzi sobie z rodziną Elli i swoimi uczuciami ? Julia po pierwszej części pozostawiła wielu czytelników w zawieszeniu, jednak powiem Wam, że druga część wcale nie jest lepsza. Z każdej kolejnej strony rodzi się nowa niewiadoma, jeden, wielki, cholerny X. Autorka jednocześnie rozbawia nas do łez, a z drugiej strony łamie nasze serce. Emocjonalna [motyla nóżka] gwarantowana.

Życie młodych ludzi wcale nie jest łatwe. Staje przed nimi wiele wyzwań, którym należy sprostać. Czy Ella i Jonasz sprostają swoim uczuciom i staną na wysokości zadania. Czy jednak ich związek nie przetrwa próby ?

Od pierwszej części zaprzyjaźniłam się z bohaterami i naprawdę żal się z nimi rozstawać. Uważam, że Julia wykreowała wspaniałe osobowości i poniekąd bardziej dojrzałe i świadome swoich decyzji niż w pierwszej części. Dało się wyczuć w nich jakaś przemianę i chęć dążenia do postawionego sobie celu. Łatwe oddanie wszystkiego walkowerem nie wchodziło w grę.

Jonasz i Ella dwa różne charaktery, a jednak coś ich połączyło, a nas czytelników przekonali przede wszystkim poczuciem humoru. Myślę, że Julia odwaliła kawał dobrej roboty i zdecydowanie ta część jest lepsza niż pierwsza. Widać zmianę, która zaszła i zdecydowanie jest to zmiana na lepsze. Mam nadzieję, że ta ciągłość okładki, która nawiasem mówiąc jest wspaniała, nie skończy się tak szybko i będzie wspaniałe prezentować się na półkach jeszcze długi czas.

Myślę, że książka trafi do młodzieży jak i do starszych odbiorców, którzy chcą odpocząć od ciężkich romansów, kłopotów i mafijnych porachunków.

Czy to jest love story ? Nie, to nie jest do diabła love story, bo koniec ponowie rodzi wiele znaków zapytania, na które mam nadzieję, poznamy niebawem odpowiedź. Ta książka to nie tylko piękna, zmysłowa, delikatna okładka, ale także wspaniała, lekka historia idealna na wakacyjne wieczory przy zachodzący słońca.

Z książkami Julii nie idzie się nudzić. Polecam !

Ps. Ważne jest także, że książka powoduje silne pożądanie nutelli, więc przed lektura radzę zaopatrzyć się w słoiczek… lub pięć.