To będą piękne święta. Stacja Jagodno. Tom 11

"To będą piękne święta" to moje pierwsze spotkanie z piórem autorki, jak i z bohaterami Jagodna. Jednak po tej lekturze już teraz wiem, że na pewno w przyszłości z przyjemnością sięgnę po serię Stacja Jagodno, gdyż zaciekawili mnie bohaterowie oraz ich losy. Ta książka to głównie wspomnienia bohaterów z świąt, które już za nimi i które w jakimś stopniu utrwaliły się w ich pamięci. Niektórzy z uśmiechem na twarzy wspominają swoje dawne życie, a inni najchętniej zapomnieliby o tym co miało miejsce, gdyż nie napawa ich to dobrymi emocjami. "To będą piękne święta" to nie tylko piękna okładka, ale również środek, który zapewnia wiele emocji. Zarówno tych które wywołają uśmiech i wzruszą, ale również tych, które sprawiają, że poczujemy smutek i złość na to co przydarzyło się bohaterom. Między rozdziałami pojawiają się również wstawki z przypomnieniem o losach bohaterów Jagodna, jak i kilka cennych wskazów, jak można wykonać świąteczne dekoracje, które nadadzą klimatu zbliżającym się Świętom. Książkę czytało się bardzo dobrze. Z przyjemnością zagłębiłam się w tę historię, którą będę wspominać z uśmiechem na twarzy. Polecam.

Tak, jestem Jagodzianką. Czytelniczką zakochaną w serii 'Stacja Jagodno' Karoliny Wilczyńskiej. Wielbicielką konfitury z fiołków, dzielnym kibicem miłości, fanką ciekawych i oryginalnych zainteresowań bohaterów, osobą zafascynowaną licznymi sekretami. Miało ich być dziesięć - dziesięć tomów wprost z województwa świętokrzyskiego. To bonus, premia, prezent, niespodzianka - tom jedenasty - "To będą piękna święta". [Nie, to nie żarty, mam po prostu ostatnio fazę na książki dotyczące spotkań rodzinnych i z dużą dawką nadziei, a przecież właśnie w powieściach z motywem Bożego Narodzenia jest tego naprawdę moc]

Powieść jest skonstruowana zupełnie inaczej, niż dotychczasowe części tej serii. Kredowe kartki przypominają kolejne tomy, kogo wtedy poznaliśmy i jakie wiązały się z tym problemy. Zawarto na nich również pomysły na prezenty oraz dekoracje bożonarodzeniowe. Po każdym przypomnieniu kolejnego tomu następuje opowieść jednego lub dwóch bohaterów dotycząca Wigilii, współczesnej oraz takiej z przeszłości, najczęściej naznaczonej traumą.

Tamara karmiąc Różyczkę wspomina Wigilię z małą Marysią, gdy denerwowały ją ciągłe nieobecności Leszka, jego nieregularnych dochodów i braku pieniędzy na zorganizowanie pierwszej, rodzinnej Wigilii. Ewa powraca myślami do czasów, gdy miała piętnaście lat i liczył się dla niej wygląd oraz pierwsze pocałunki.

Zofia wraz ze swoją siostrą musiały zawsze pomagać matce w przygotowaniach do Wigilii, gdyż przyjeżdżało ponad trzydziestu gości. Krystyna wywołała niezłą aferę ze swoim strojem... A wiele lat później mała Kasia wyprosiła u Zofii nietypową spódniczkę.

Róża wspomina małą Ewę, swoją siostrę Marię oraz czasy, gdy jeszcze mieszkały we dworku i brały udział w kuligach.

Powrót do przeszłości Małgosi i Kacpra dotyczą eventu w ramach kampanii wyborczej, kiedy to pojechali do domu dziecka. Wspomnienia przyszłej wójtowej są nadal bolesne, bowiem sama była w takim miejscu i wie, że takie "wystąpienie" męża, wcale nie dało dzieciom radości.

Jadwiga myśli o byłym mężu - Tadeuszu, który przepijał wypłaty, nie interesowało go za co ona nakarmi dzieci a kiedy choć raz się postarał... zepsuł wszystko, gdy coś mu wyznała.

Eliza wspomina swój zimowy ślub a potem taką Wigilię, gdy interesowało ją tylko malowanie aniołków a nie mąż i syn; za to Marzena - wyjścia z tatą na sanki.

Sylwia rozmyśla o starciach z byłą żoną Piotra oraz jak oboje z ukochanym nieco pozmieniali sobie romantyczne plany.

Lea opowiada o łamaniu tradycji i świętach w tropikach, zaś Grzegorz o zamiarze wypełnienia obietnicy danej matce oraz Wigilii z Łukaszem.

Kasia nie może zapomnieć o przedślubnej zazdrości Jarka przy wigilijnym stole a teraz ma Tomka, który spełnia wszystkie jej zachcianki.

Agata wyjaśnia dlaczego jej córka o rozpad rodziny obwinia ojca - Huberta i że zamierza wreszcie po tylu latach wyjaśnić dziewczynie, jaka jest prawda.

Weronika zawsze do granic możliwości rozpieszczała córeczkę Sarę; w Wigilię mąż od niej odszedł bo nie mógł już znieść, że ją najbardziej w życiu interesują pieniądze.

Majka z kolei z uśmiechem na ustach wspomina wspólne święta, gdy żył jeszcze jej brat, potem odszedł ojciec a matka... nawet gdy dziewczyna z ogromnym sercem przygotowała wieczerzę... upiła się.

Wszyscy bohaterowie mają spotkać się na Wigilii w dworku, w Jagodnie. Przyznam, że spodziewałam się zupełnie innej zawartości świątecznej niespodzianki. Ale Karolina Wilczyńska zrobiła mi inną niespodziankę, nie spodziewałam się że wreszcie będzie mi dane poznać wcześniejsze losy tych osób, które pojawiały się w Jagodnie z problemami, traumami, by leczyć rany... Tym razem dowiedziałam się, jakie wydarzenia spowodowały, że w sercach pojawiły się rany, w umysłach pretensje do bliskich i brak zrozumienia. Poznałam prawdę o tym, dlaczego przestali celebrować Wigilię.

Karolina Wilczyńska opowiedziała w powieści wiele ludzkich historii - radosnych, smutnych, irytujących, zaskakujących - bo przecież każdy człowiek jest inny, każdy podejmuje inne decyzje, inaczej patrzy na świat i ma inne priorytety. Ich wspomnienia dotyczące poprzednich Wigilii również są zróżnicowane a teraz próbują zrobić w tej kwestii rachunek sumienia i albo już coś w swoim życiu zmienili albo zamierzają. W znacznej większości swoje przemyślenia i przemiany zawdzięczają pobytowi w Stacji Jagodno, w krainie u stóp Gór Świętokrzyskich, gdzie czas płynie inaczej, ludzie są sympatyczni a "złośliwa" panna Zuzanna niejednej osóbce potrafi stanąć na odcisk i zmienić tym samym myślenie.

Kto jeszcze nie miał okazji poznać tej serii albo zaczął od tego tomu - serdecznie polecam poznanie całości. Język i styl autorki, humor, nietuzinkowi bohaterowie, brak zbędnych opisów oraz bliskie nam i zwyczajne, codzienne problemy to świat, w którym czujemy się wyśmienicie.

Podsumowując - "To będą piękne święta" jest wisienką na torcie serii 'Stacja Jagodno'. Spotkacie tutaj demony przeszłości, dowiecie się że miłości nie można kupić, zobaczycie jak można zagłuszać wyrzuty sumienia. Poznacie świat alkoholizmu, pracoholizmu, strach dzieci, złamane serca oraz ucieczkę przed przeszłością. To opowieść o wybieraniu samotności, by nie zostać zranionym, o naprawianiu błędów, marzeniach, determinacji w dążeniu do celu, chwilach radości, ale i smutku. Dla wielbicieli powieści obyczajowych oraz tych, którzy cenią "pióro" Karoliny Wilczyńskiej!

Z serią ,,Stacja Jagodno" zapoznaję się już od kilku lat. Na moment obecny zostało już wydanych 10 tomów + świąteczny zbiór. Postanowiłam się z nim zapoznać już w listopadzie, bo byłam ciekawa, co u bohaterów z wszystkich serii.

Książka została podzielona na rozdziały. Główną bohaterką/bohaterami są Ci, którzy grali pierwsze skrzypce w poszczególnej części. Po każdym opowiadaniu znajduje się pomysł na jakieś rękodzieło, które możemy wykonać w domu.

Pomysł na tę książkę był taki, by ponownie móc przeczytać, co dzieje się u bohaterów każdego tomu. Wszyscy oni mają spotkać się na Wigilii u hrabianek. W każdym rozdziale postacie także wspominają Boże Narodzenia sprzed lat.

,,To będą piękne Święta" Karoliny Wilczyńskiej to publikacja, której lektura sprawiła mi wiele radości. Mimo tego, że jest o Świętach, spokojnie można czytać ją już w listopadzie. Po prostu wprowadza nas w ten grudniowy klimat.

Kolejny tom serii "Stacja Jagodno".

Muszę się przyznać, że nie miałam okazji przeczytać poprzednich części, mimo że wiele o nich słyszałam i czytałam, ale nie stanęło mi to na przeszkodzie. Bardzo łatwo udało mi się wkręcić w niezwykły świat bohaterów owiany świąteczną aurą.

Jest to niezwykle urokliwa i bardzo realistyczna powieść. Od pierwszych stron wręcz czuć powiew zimy i unoszącą się magię świąt Bożego Narodzenia. Bohaterowie przygotowując się do wigilijnej wieczerzy wspominają minione chwile, te wcześniejsze i te późniejsze. Nie wszyscy jednak mają dobre wspomnienia. Pojawiają się też tacy, którzy mają je niezbyt przyjemne, i które sprawiają że ich świąteczny humor odchodzi w niepamięć.

Jak napisałam wcześniej powieść ta jest bardzo realistyczna pod tym względem, że my jak i bohaterowie pragniemy aby w święta w naszym domu panowała radość, słychać było śpiew kolęd i radosny śmiech dzieci wyczekujących pierwszej gwiazdki, ale.. nie zawsze te święta tak wyglądają. Nie zawsze magiczna atmosfera gości w naszym domu a święta stają się wręcz ciężarem..

Poza tym w książce znajdziemy wiele cennych porad dotyczących własnoręcznego wykonania np ozdób świątecznych. Z tą częścią książki również się świetnie bawiłam, a chwilowa irytacja jaka powstawała w chwili gdy coś nie chciało mi wyjść była wręcz komiczna :p

Czy dla mieszkańców Jagodna będą to piękne święta?

Przekonajcie się sami ;)

Dla mnie 8/10

Sięgając po „To będą piękne święta”, nie miałam pojęcia, że to już jedenasty tom serii. Trochę bałam się, że niczego nie zrozumiem, ale moje obawy były bezpodstawne. Każdy z rozdziałów opowiada pokrótce losy bohaterów każdego z poprzednich tomów. Jest ich dokładnie tyle, ile książek liczy cykl. Może i nie poznajemy dogłębnie wszystkich postaci, ale za to dostajemy zbiór wspomnień i teraźniejszych chwil obracających się wokół Bożego Narodzenia, a wszystkich łączy ze sobą Jagodno oraz dworek z uroczymy mieszkankami.

W tej pozycji możemy znaleźć całą plejadę emocji, jest trochę szczęścia i smutku, namiętności i samotności, bólu i radości, wszystko jednak ma swoją równowagę. Poznajemy wiele ciekawych postaci, między innymi Majkę, która straciła brata i nie może znieść alkoholizmu swojej matki, Agatę będącą sławną wiolonczelistką, dla której ważniejsze od najbliższych były pieniądze, Sylwię, która daje starym rzeczą nowe życie, a która to czuje się niezbyt komfortowo jako partnerka człowieka, który przed nią miał już inną żonę. Bohaterów jest bardzo dużo i każdy z nich jest inny, wszyscy mają swoje historie oraz tajemnice, a podczas lektury możemy w nich odnaleźć siebie. Wszystko dzięki temu, że pozycja ta jest bardzo życiowa.

Najciekawszy klimat tworzy zaśnieżone miasteczko znajdujące się u podnóża Gór Świętokrzyskich. Dworek z duszą, w którym ma odbyć się wieczerza wigilijna z prawdziwego zdarzenia, sprawia, że zaczęłam tęsknić za moją rodziną. Też celebrujemy święta w iście tradycyjny sposób, z opłatkiem, kolędami, siankiem pod obrusem i dwunastoma potrawami, może właśnie dlatego „To będą piękne święta” ogrzała me serce i sprawiła, że ciężko mi było się z nią rozstać.

Miłym dodatkiem są wplecione między rozdziały pomysły na prezenty. Znajdziemy tu instrukcję jak zrobić gwiazdkę na szydełku, broszkę z filcu, szalik, czy też róże z bibuły. Niektóre rzeczy są łatwiejsze, inne trudniejsze, ale wszystkie działają inspirująco.

Potraktowałabym tę pozycję jako zbiór opowiadań, w którym główną rolę odgrywają wspomnienia dotyczące najważniejszej wigilii w życiu każdego bohatera, a dla miłośników serii, będzie ona miłym powrotem i niespodzianką od autorki. Jest to piękna, ciepła, klimatyczna książka pełna świątecznej magii, idealna na późną jesień i okres przedświąteczny. Większość osób lubi w tym okresie sięgać po tego typu pozycje, nawet jeśli na co dzień zaczytuje się w innego rodzaju powieściach. „To będą piękne święta” idealnie spełni się w roli umilacza długich wieczorów.