The Storyteller from the Land of Snow (Bajarka z Krainy Legend)

Baśnie uwielbiałam od dzieciaka, a najbardziej H. Ch. Andersena, a gdy zobaczyłam tę książkę, wiedziałam, że muszę po nią sięgnąć!

I bawiłam się doskonale!

Przed Wami zbiór dwunastu opowiadań/legend w baśniowym klimacie, które są pełne magii, z nutką mroku. Jednak ta książka wyróżnia się przede wszystkim tym, że skłania czytelnika do refleksji, więc wiedzcie, że zostanie z Wami zdecydowanie na dłużej. Nie są to zwykłe opowiadania, lecz mądre, głębokie, napisane z sercem, niosąc wielowarstwowe przesłania.

Każde z opowiadań ma w sobie to coś, a zarazem nie każde może przypaść nam do gustu, jak to w sumie bywa w zbiorach. Pióro autorki bardzo polubiłam, gdyż to nie jest moje pierwsze spotkanie i z pewnością nie ostatnie.

Akcja rozgrywa się w odpowiednim tempie, nie pędzi jak szalona, co uważam za plus, zwłaszcza, że mamy chwilę na przemyślenia.

Największe wrażenie zrobiła na mnie "Legenda o Duchu Wigilijnej Dobroci" gdzie główną rolę odgrywa moja imienniczka, Marta. Bardzo wzruszająca, pełna ciepła opowieść, która ukazuje nam, jak wiele potrafi zmienić jedno dobre serce. W wiosce pojawia się tajemniczy wędrowca, choć nie prosi o wiele, spotyka się jedynie z obojętnością, mieszkańcy widocznie zapomnieli czym jest współczucie.

Właśnie wtedy, Ona, dobra duszyczka, która pomimo tego, że żyje bardzo skromnie, pomimo własnej biedy i strachu otwiera mu drzwi.

Tak to już jest, prawdziwa dobroć pojawia się wtedy, gdy potrafimy podzielić się tym, czego sami mamy niewiele. ❤️

Kochani, dwanaście cudownych opowiadań na Was czeka, czytajcie!! ❤️

Dwie szczypty magii, odrobina humoru, szczypta refleksji + kilka innych tajemniczych składników 🔮🪄- i tak oto powstała książka, która jest zdecydowanie warta uwagi!

„Niektóre legendy już się wydarzyły.

Inne… dopiero się zaczną.

Gdy Bajkarka mówi, świat cichnie.

Bo każdy nosi w sobie legendę.”

Baśnie to magiczne opowieści, w których motywy nadprzyrodzone pojawiają się prawie za każdym razem. Legendy zaś przemycają w sobie wątki historyczne, często połączone z autentycznymi wydarzeniami z przeszłości. Oba te rodzaje opowieści w połączeniu ze sobą tworzą wspaniałą literacką podróż z fascynującymi przekazami, które wielokrotnie skłaniają odbiorcę do refleksji…

„The Storyteller from the Land od Snow” to zbiór znakomitych opowieści. Jest ich aż dwanaście! Każda z nich zabiera czytelnika w podróż do fascynującej krainy, w której ten pozna wiele różnych miejsc, które w znacznym stopniu różnią się od siebie.

To, co sprawia, że te opowieści stają się wyjątkowe to ogromna różnorodność. Nie wiadomo, co zaskoczy nas w kolejnej opowieści - czy otuli nas ona swoim ciepłem, a może sprawi, że dreszcz grozy przejdzie po naszym ciele?

Ciężko wybrać jedną opowieść i podsumować ją, jako tą najlepszą… Każda z nich jest wspaniała i wyjątkowa. I przede wszystkim magiczna. ✨

Autorka swoim plastycznym piórem sprawiła, że od książki nie da się oderwać. To niesamowita podróż, której zakończenie, a w zasadzie ostatnia historia, daje do myślenia najwięcej. Odważny krok, który pokazuje, że legendy mogą opowiadać nie tylko o minionych już czasach, ale również o takich, które dopiero nadejdą.

Idealna pozycja na nadchodzące zimowe wieczory 

„Dla tych, którzy tęsknią za ciszą ogniska i głosem, który zna pradawne prawdy. Dla tych, którzy wciąż potrafią marzyć.”

Macie swoją ulubioną baśń? Mnie zawsze najbardziej podobała się „Dzikie łabędzie" H. Ch. Andersena o braciach zaklętych w łabędzie. Baśnie lubię do tej pory dlatego, gdy zobaczyłam piękną okładkę książki @joannakurek21 „The Storyteller from the Land of Snow. Bajkarka z Krainy Legend" musiałam ją przeczytać.

Moja pierwsza myśl po przeczytaniu opowieści Bajkarki, była taka, że książka idealnie pasuje do zbliżających się Świąt Bożego Narodzenia, ponieważ baśnie nawiązują do świąt, zimy, pojednania i niesieniu dobra. Czuć zimową magię, mimo że niektóre opowieści mają w sobie coś mrocznego. I szczerze, to te podobały mi się najbardziej.

Moje ulubione to „Legenda o Czarnej Łapie”, „Legenda o Zimowej Pani” oraz „Legenda o Strażniku Fiordu”. Te historie były świetne. Czuć w nich wynurzający się mrok, który skrada się pod okna zimową nocą. Czuć klimat dawnych wsi, przesądów oraz starszych ludzi, którzy pamiętają. Czytając o Czarnej Łapie, wręcz słyszałam, jak szybko bije mi serce. To było genialne! Przypomniało mi się, jak w dzieciństwie bałam się dachu skrzypiącego od mrozu. Lubię, gdy książki tak, jak ta przywołują wspomnienia i budzą emocje.

Reszta opowieści też jest ciekawa, jednak nie ma już tej otoczki niepokoju. Są to legendy, które niosą przesłanie. Wytykają błędy, by na końcu moralizować, ponieważ taka jest rola baśni. Legendy Bajkarki uczą jak rozróżniać dobro od zła, by sprowadzić nas na dobrą drogę. Patrząc na otaczający nas świat, potrzebujemy takich opowieści, by przypomnieć sobie, że to ludzie oraz wzajemna dobroć i szacunek są najważniejsze.

Trochę żałuję, że nie sięgnęłam po książkę w grudniu, gdy stanie choinka, a w domu będzie pachnieć cynamonem. Tak sobie myślę, że przed świętami sięgnę po książkę ponownie i wspólnie z synem przeczytamy „Legendę o Diabełku, który stał się Aniołkiem”. Ta opowieść idealnie pasuje na ten okres, bo przypomina trochę św. Mikołaja oraz uczy, że warto się dzielić tym, co mamy.

Legendy Bajkarki polecam zwłaszcza na zimowy, świąteczny czas, by wspólnie z bliskimi lub samemu popijając kakao przypomnieć sobie, że dobro płynące prosto z serca jest najważniejsze. Tego nie da się kupić.

Ocena: 8/10.

Współpraca barterowa.