The Outrage

Nieodległa przyszłość, małe miasteczko w Protektoracie- totalitarnym, zamkniętym państwie rządzonym przez Lorda Protektora, w którym zakazane jest wszystko, co odstaje od ogólnie uznanej przez państwo normy i moralności. Protektorat jest biedny i zacofany technologicznie, ale kontroluje każdy aspekt życia obywateli. Mówi, co czytać, co myśleć, kogo słuchać, kogo nienawidzić, kogo kochać. Jesteś bezpieczny, jedynie kiedy przestrzegasz zasad.

Na wstępie chciałam zaznaczyć jedno: według mnie „The outrage” to książka, która miała potencjał, ale nie został on w pełni wykorzystany.

Pomysł na fabułę był dobry, jednak w trakcie kreacji świata przedstawionego coś zdecydowanie poszło nie tak. Jako czytelniczka odniosłam wrażenie, że całe zło, totalitaryzm mają swoje podstawy u nienawiści co do osób, które nie są heteroseksualne i nic innego się nie liczy, nie ma żadnych innych „ale”. WSZYSTKO kręciło się wokół orientacji- przesada. Nie byłoby momentu, w którym autor nie odnosiłby się do uczuć głównego bohatera i nie wykorzystywał tego jako podkładu do kontynuowania tej historii.

Oczywiście rozumiem pojęcie fikcji literackiej, gdyby ktoś był niepewny w tej kwestii ;)

Wizja homofobii została w tym tytule przedstawiona w bardzo okrutny, ale prawdziwy sposób. Poruszające jest jednak to, że bohaterowie otrzymali wsparcie ze strony swoich bliskich.

Mimo pozytywnych uczuć, które wywarła na mnie ta kwestia, większość wydarzeń wydawała mi się jednak przekoloryzowana. Po pewnym czasie czułam się tak jakbym tkwiła w bańce mydlanej.

Ta książka niesie ze sobą bardzo ważne przesłanie, ten fakt nie ulega wątpliwościom, jednak nie jest dla mnie. Męczyłam się czytając ją.

„Pro­tek­to­rat jest wszyst­kim, co zna­cie. Ale kiedy by­li­śmy bar­dzo mło­dzi, mie­li­śmy szan­sę zo­ba­czyć, jaki był świat przed Znie­wa­gą. Było w nim pięk­no wol­no­ści. Wła­ści­wie to uwa­żam, że to naj­bar­dziej ide­al­na forma pięk­na: być w sta­nie my­śleć swo­bod­nie i być sobą. Ale to pięk­no, które wy­ma­ga ogrom­nych ofiar."

Niedaleka przyszłość w Wielkiej Brytanii aktualnie zwanej Protektoriatem. Miejscu, gdzie rządy twardą ręką sprawuje Lord Protektor. Gdzie trzeba myśleć i robić to, czego oczekuje od nas państwo, a jakiekolwiek odstępstwa są surowo karane. To właśnie tam znajduje się świat Gabe’a i Erika. Dwójki chłopców, którzy obdarzyli się miłością, choć konsekwencje tego uczucia mogły zniszczyć nie tylko ich, ale również ich bliskich .

Bolało.

Dusilo.

Uwieralo.

Czytanie o świecie, gdzie rządzi totalitaryzm, a miłość czy wolność stają się przestępstwem; to coś, co ciężko jest udźwignąć. Szczególnie, gdy zdajemy sobie sprawę, że nawet jeśli powieść Williama Hussey'a jest jedynie wytworem jego wyobraźni, to przecież nie brzmi absurdalnie czy niemożliwie. Jeden nieostrożny krok może pociągnąć za sobą lawinę zdarzeń, które uwiężą nas w podobnych okowach. Reżim i cenzura to jedyna „prawda" w wielu miejscach na świecie, a miłość dwóch osób tej samej płci bywa traktowana niczym przestępstwo. To wszystko w różnych formach jest już nam znane (bo działo lub dzieje się nadal) i myślę, że dlatego tak łatwo uwierzyć w realia „The Outrage", choć wiele istotnych podwalin świata powieści nie znajduje dla siebie przestrzeni.

Słyszałam trochę dobrego o powieści oraz słyszałam trochę niedobrego, i choć zgadzam się chociażby z zarzutem niegroźnej naiwności czy niewykorzystania pełni potencjału, to jednak bliżej mi do głosów zadowolonych. Bo czułam tę historię. Mocno na mnie wpływała i silnie bawiła się moimi emocjami. Polubiłam bohaterów, a narracja była przyjemna. Tyle wystarczy, bym miło o niej myślała i by na odrobinę dłużej posiedziała w mojej głowie. Bym wkładała ją w dłonie ludziom, którzy zapragną antyutopijną młodzieżówkę z reprezentacją LGBTQ+.

„Zro­zum­cie, kiedy żyje się w cza­sach po­stę­pu, wy­da­je się, że po­stęp jest je­dy­ną moż­li­wą drogą. Czy komuś wtedy przy­szło do głowy, że wszyst­ko, co osią­gnę­li­śmy, prawa, które zdo­by­wa­li­śmy z ogrom­nym wy­sił­kiem, mogą nam być ode­bra­ne, a otwar­te umy­sły po­now­nie uwię­zio­ne?"

przekł. Krzysztof Obłucki

Historia Queer, która wydaje się w niektórych Państwach ma jeszcze miejsce. Książka The Outrage to obowiązkowa lektura "tęczowa". Bardzo przyjemnie napisana, a historia, które sią w niej dzieje już od pierwszych stron trzyma w napięciu i chce się ją przeczytać od razu całą. Już dawno nie czytałem tak ciekawej lektury. Przedstawienie dwóch postaci, rozwijającej się miłości w świecie, gdzie wszystko jest zakazane i kontrolowane. Książka pokazuje jak wiele niebezpieczeństwa niosą ze sobą uprzedzenia. Polecam wszystkim przeczytać.

"The Outrage" jest na pewno ciekawą pozycją ze względu na obecne nastroje w kulturze. Ciągle nie jestem pewna czy można ją w ogóle porównywać do Orwella, na pewno niektóre wątki sa nawiązaniem, choć WIlliam Hussey skupia się bardziej na kwestii miłości. Niemniej jednak warto przeczytać, żeby zastanowić się nad obecnym ustrojem w Polsce i na świecie. Skłania do refleksji nad tym skąd czerpiemy wiedzę i kto nam ją przekazuje oraz jakie ma zamiary. Sądzę, że to dobra książka dla każdego niezależnie od poglądów. Polecam!

Interesująca i nietuzinkowa powieść dla osób, które bardzo cenią sobie tolerancję. Jest tak ze względu na poruszaną w niej tematykę i dlatego otwarty umysł się przydaje. Sięgnąłem po nią z ciekawości i doceniłem ją ze względu na styl pisania i mocną historię, która wciąga. Przeniosłem się do niebezpiecznego świata zdominowanego przez nienawiść.

Połączenie dobrze znanych problemów z fikcyjnym miejscem wypadło bardzo dobrze. Autor doskonale wczuł się w klimat i zaproponował coś, co wzbudza silne emocje. Dzięki tej książce zwraca uwagę na coś istotnego, ukazując to w bardzo obrazowy sposób. Całość jest też świetnie poprowadzona i nie ma mowy i nudzie. Jest to powieść, która skłania również do refleksji. Warto ją przeczytać z tego względu, że bardzo się wyróżnia na rynku literackim.