Forever My Girl. The Beaumont Series. Tom 1

Forever my girl będzie dobrą lekturą dla spragnionych miłosnych wrażeń romantyczek, dla których najistotniejszy będzie emocjonalny ładunek jaki ze sobą niesie historia oraz konkretne wartości, które chce nam ukazać autorka. Bo poza wątkiem romantycznym to także w dużym stopniu książka o wybaczaniu, dawaniu sobie drugiej szansy i naprawianiu błędów przeszłości. Jeśli jednak cenisz sobie oryginalność, zaskoczenie czy wartką akcję, to nie masz tutaj czego szukać. Pisarka nie pokusiła się o szersze rozwinięcie fabuły i wątków, dlatego też lektura pozostawiła po sobie spory niedosyt.

Życie lubi stawiać nas na rozdrożu, a wybór właściwej ścieżki bywa trudny i może całkowicie zmienić naszą przyszłość . Słuchać serca, czy rozumu? Podążać za swoimi marzeniami, czy poświęcić się dla dobra innych? Liam przed laty dokonał wyboru. Postawił wszystko na jedną kartę rzucając studia i wyjeżdżając do Los Angeles, by zacząć karierę muzyczną. Ale chociaż spełnił marzenia i odniósł niebywały sukces, wcale nie czuje się szczęśliwy. Ciągle wspomina, to co poświęcił dla sławy i nieustannie tęskni za swoją pierwszą miłością- Josie. To kobieta, która nawiedza go w snach, o której śpiewa we wszystkich swoich piosenkach i którą wciąż kocha do szaleństwa mimo, że porzucił ją bez słowa wyjaśnienia dekadę temu. Kiedy Liam dowiaduje się o śmierci przyjaciela z liceum, postanawia wrócić na pewien czas do rodzinnego miasteczka. Jednak wystarczy jedno spotkanie z Josie, by zapragnął już nigdy nie wyjeżdżać. Tylko czy po tylu latach w sercu kobiety wciąż jest dla niego miejsce?

Czy warto dać miłości drugą szansę? Czy można na nowo nauczyć się ufać osobie, która złamała ci serce? Takie pytania pojawiają się w głowie Josie i tworzą zamęt w jej pozornie poukładanym życiu. Po dekadzie samotności i odrzucenia spodziewałam się nieco bardziej burzliwego spotkania i większej ilości skrzących się między bohaterami emocji. Tymczasem emocje były, ale nie tak gwałtowne, ponieważ przez ostatnie dziesięć lat zarówno Liam jak i Josie bardzo się zmienili. Bohaterowie są niemal idealni- rozsądni, poukładani i zawsze szukający dobrego dla wszystkich rozwiązania. W realnym życiu, to cechy warte pielęgnowania, ale mam wrażenie, że ta ich perfekcja nieco stłumiła emocje, które mogły być znacznie bardziej intensywne.

Choć autorka porusza w książce kwestie takie jak odrzucenie, samotność czy żałoba, nie była to ani smutna, ani przesadnie wzruszająca lektura. Dla mnie była po prostu przyjemna i relaksująca, bo jest coś w piórze autorki, co daje czytelnikowi pewność, że wszystkie przeciwności i dramaty, to tylko niewielkie przeszkody w drodze do szczęśliwego zakończenia. Przy „Forever my girl” można się odprężyć, rozmarzyć i przeżyć kilka romantycznych i rozczulających chwil. Bardzo miła i terapeutycznie kojąca odmiana po mocnych i szokujących książkach jakie zazwyczaj proponuje nam Wydawnictwo NieZwykłe, ale ja chyba jednak przyzwyczaiłam się do intensywniejszych i bardziej angażujących emocjonalnie pozycji.

O CZYM? „Forever my girl”, to opowieść o miłości, której nie jest w stanie zabić ani czas, ani odległość, ani wyrządzone przed laty krzywdy. Przywraca wiarę w siłę pierwszej miłości, ale także w sens dawania ludziom drugich szans. Historia słodka, urzekająca, a chwilami poruszająca- otula niczym ciepły koc, przywołuje na usta delikatny uśmiech i na kilka chwil całkowicie kradnie z głowy wszystkie nieprzyjemne myśli. Nie jest to historia na tyle intensywna, by wypalić się na zawsze pod Waszymi powiekami, ale idealna, by zrelaksować się po ciężkim dniu. Jeśli szukacie czegoś lekkiego, przyjemnego, a za razem wartościowego, to serdecznie polecam Wam tą pozycję.

[Adres usunięty]

Znamy już dobrze rozwydrzonych rockmanów, tych co to nie przebierają w słowach i myślą, że cały świat padnie u ich stóp. Trochę obawiałam się, że Liam okaże się być jednym z nich. W końcu w przeszłości nie oglądał się za siebie licząc się wyłącznie ze swoimi uczuciami. Teraz jednak okoliczności skłaniają go do schowania dumy w kieszeń. W efekcie czytelnik otrzymuje jak na tacy człowieka skruszonego, owszem – faceta ciągnącego za sobą sukcesy pewnej dziedziny, ale także słabości i porażki. Błędy, które tak bardzo stara się naprawić. Tak, Liam jest po prostu ludzki. Na pewno daleko mu do bad boya, do drapieżcy, którym musi być stając na scenie. Teraz czeka go długa droga, w trakcie której będzie musiał odkupić swoje winy. Nie tylko jednak jemu przypada możliwość poprowadzenia narracji pierwszoosobowej. Autorka przyznaje prawo do głosu także Josie. Dziewczyna, która przeszła swoje, która wycierpiała i która wciąż tak mocno pamięta. Ale też kobieta, która się nie poddaje i układa swoje życie na nowo. Cóż, kiedy wkrótce przyjdzie jej ponownie stanąć oko w oko z przeszłością.

Powieść rozpoczyna się dość smutną sytuacją, bo pogrzebem. Odejściem człowieka, który odchodząc ściąga w jedno miejsce ludzi, którzy w wyniku różnych decyzji nie mieli okazji bądź po prostu nie chcieli się spotkać. Tak właśnie dochodzi do konfrontacji Liama i Josie, którzy niegdyś tak bardzo się kochali. Można więc domyślić się, że akcja w dużej mierze kręci się wokół relacji bohaterów, jednak nie jest to wcale fabuła uwita wyłącznie wokół mniej czy bardziej tłumionych wybuchów namiętności. W grę wchodzi skrywany żal, nierozumienie, próby pojednania i osoby trzecie. W ciągu tak długiej rozłąki tak wiele przecież mogło się wydarzyć. Jest więc i pewien błyskotliwy, dociekliwy, zadający bezpośrednie pytania chłopiec, jest także potencjalny narzeczony, z którym Josie zamierza zbudować bezpieczną przyszłość. Na pewno więc nie jest banalnie, jałowo i prosto.

Streszczenie fabuły nie wydaje się wielce oryginalne i odkrywcze, książka jednak niesie ze sobą spory emocjonalny ładunek. Na rzecz długich opisów pojawiają się poruszające dialogi. Wbrew pozorom, to nie jest pikantna historia, w której sceny namiętności zasypują kolejne strony. Jest raczej subtelnie, z akcentem na wewnętrzne rozterki postaci, na konfrontację szczerości i szalejących emocji. Coś dla romantyczek, które oczekują od książki nie scen seksu, ale po prostu słodko-gorzkiej historii.

[Adres usunięty]

“Forever my girl” to historia Liama, dzisiaj gwiazdy rocka i Josie- jego pierwszej miłości. Książka zawiera w sobie wiele elementów, które wzbudzają we mnie największe emocje: pierwsze zakochanie, szaloną miłość, ból po złamanym sercu, a także trudny temat dawania drugich szans. Styl autorki jest prosty, co sprawia, że książkę czyta się naprawdę szybko. Sporym zaskoczeniem był fakt, że bohaterów poznajemy już jako dorosłych ludzi, a historia ich miłości pokazana jest wyłącznie w formie wspomnień, co bardzo mi się podobało. Jedyne do czego mogę się przyczepić.. po przeczytaniu opisu, nastawiłam się, że „Forever my girl” będzie dla mnie kolejną czytelniczą podróżą do świata muzyki, a tak niestety nie było. Zdecydowanie za mało w tej książce dźwięków! Niemniej jednak spędziłam z nią dwa przyjemne wieczory i z czystym sumieniem mogę ją dalej polecić.

„Forever my girl”, to jedna z tych książek, do których przeczytania, nie ukrywajmy, ale zachęciła mnie okładka. Wystarczyło, że ją zobaczyłam i od razu wiedziałam, że chcę to przeczytać, a nawet jeszcze nie znałam opisu! No cudo! A jak się ma treść do walorów graficznych? Zapraszam do recenzji ;)

Liam Westbury to młody chłopak, który odnosi sukcesy w dziedzinie muzyki, w rodzinnych stronach nie był od wielu lat. Dopiero pewna smutna wieść skłania go do powrotu, a tam bardzo szybko natyka się na dziewczynę, która niegdyś kochał, lecz zostawił. W sumie nadal ją kocha. Liam zdaje sobie sprawę z tego, że przed laty podjął złą decyzję, zranił nie tylko Josie, ale i samego siebie.

Można by się złościć na Liama za to że nie przemyślał dobrze swojej decyzji, za to że postąpił nieco pochopnie i zamiast porozmawiać w cztery oczy z góry założył jakie będzie zdanie ukochanej. Można tak wymieniać jeszcze długo. Ale wiecie co? W żadnym stopniu mnie tym nie zirytował. Dlaczego? Ponieważ jest człowiekiem, jak każdy z nas, a nikt nie jest nieomylny, każdy czasem popełnia błędy, każdy czasem podejmuje decyzje, które okazują się być złe i gdyby mógł, to by cofnął czas i to zmienił. To jest... normalne. Nie trzeba daleko szukać, ja sama podjęłam w tym roku decyzję (no dobra, w zeszłym... ciężko się przestawić ;p), której teraz żałuję, ale czasu cofnąć się nie da. Moim zdaniem to tylko dodało Liamowi rzetelności, swego rodzaju prawdziwości. Może nawet umożliwia utożsamienie się z nim.

Mimo swoich błędów, Liam jest naprawdę ciekawą postacią, bardzo go polubiłam i myślę, że Wy również go polubicie. Wykazał się ogromną dojrzałością, nie wypierał faktów, a starał się jak najlepiej odnaleźć w nowej rzeczywistości – a o co dokładnie chodzi, to musicie sami się dowiedzieć. Nie da się go nie lubić, stara się chłopak jak może. Co do Josie też nie mam żadnych zastrzeżeń, że tak to określę, ona również została wykreowana na bardzo fajną bohaterkę i nawet, nawet ją polubiłam. Może i czasem się zachowuje z pewną rezerwą, ale... chyba nie ma jej się co dziwić, myślę, że większość z nas by tak reagowało. [...]

Ciąg dalszy na blogu - [Adres usunięty]

"Forever My Girl" to książka wciągająca od pierwszych stron. O próbie odzyskania tego, co kiedyś porzucono, bez słowa wyjaśnienia. O wybaczaniu i dawaniu drugiej szansy. Emocje gwarantowane :)

Liama i Josie łączy coś wyjątkowego, kochają się, planują wspólną przyszłość, dzieci. Są młodzi, pełni życia, wiary w siebie i przyszłość. Nagle i niespodziewanie Liam wyjeżdża, porzuca miłość swojego życia, studia, przyjaciół. Wyjeżdża do Los Angeles i tam staje się gwiazdą rocka.

Joele po wyjeździe Liama jest zrozpaczona, załamana. Nie wie co jest powodem jego nagłej decyzji. Czy to jej wina? Co takiego zrobiła, że tak okrutnie ją potraktował? Jej życie pomału, stopniowo zaczyna wracać do normalności, tym bardziej, że ma teraz dla kogo żyć. Otwiera własną kwiaciarnię, ma duże wsparcie od rodziców, ma narzeczonego Nicka, planują ślub, całkiem nieźle sobie radzi. Jednak jej serce pamięta, nie zapomniało. I nagle on, po tylu latach wraca. Co z tego wyniknie?

Ta historia nie jest zwykłym, banalnym romansidłem, niesie przesłanie, jak ważna w życiu jest umiejętność wybaczania. A obok dobro dziecka - to priorytet - warto czasami schować dumę, urazy do kieszeni, dać szansę na miłość ojcowską. Ta w naszej opowieści, choć bardzo mocno spóźniona, jest piękna i wzruszająca. Opowieść o zranionych duszach, które próbują się odnaleźć na nowo. Szukaniu siebie, próbie ułożenia życia na nowo po wielkiej stracie. O spełnianiu marzeń wbrew wszystkiemu, próbie pozbycia się poczucia winy, trudnych decyzjach. O ludzkiej życzliwości, uczciwości, zawiści, zazdrości.

Bardzo mnie wciągnęła, czytałam z niesłabnącym zainteresowaniem i ciekawością jak to wszystko się skończy. Wzruszała i wywoływała uśmiech. Polecam:)

[Adres usunięty]

Jedna decyzja doprowadziła do przewartościowania swojego świata. To co stabilne i pewne zmieniło się w nieznane jutro, bez szczęśliwej przyszłości. Czy zatem można odwrócić zmiany i rozpocząć życie na nowo?

Motyw miłości to podstawowy wątek w literaturze, szczególnie tej młodzieżowej. Niczym nieodłączny element naszego życia udowadnia, że bez miłości świat traci barwy. Bywają jednak sytuacje w naszym życiu, które przekonują, że czasami wybory nie zawsze równoważą się z rozsądkiem. Głos serca nie zawsze jest równy rozsądkowi, który pcha nas w stronę wielkich rzeczy. Jak zatem pogodzić te dwie sprawy? Jak odnaleźć się w świecie, gdy skrajne emocje nie pozwalają o sobie zapomnieć? Heidi McLaughlin w swojej powieści podejmuje się analizy tematu, jednocześnie udowadniając, że nie ma piękniejszych historii niż te o prawdziwej miłości.

Liam i Josie byli nierozłączni. W liceum każdy przewidywał dla nich szczęśliwe życie u swojego boku. Nikt nie pomyślał, że Liam zaprzepaści wszystko na rzecz kariery muzycznej. Porzucając ukochaną, rodzinne miejsce i spokojną przyszłość zaprzepaścił szansę na rodzinę. Osiągnął jednak sukces, zdobył rozwój o którym marzył w wielkim świecie. Josie pozostała tam, gdzie mieszkała, ze złamanym sercem. Próbowała dotrzeć do chłopaka, jednak ON ostatecznie się odciął. Zdecydował, więc i ona musiała ruszyć do przodu. Nie spodziewała się, że ON po latach zmieni zdanie.

W tej powieści odnajdziecie mnóstwo emocji. Zaczynając od wzruszeń, poprzez chwile wzburzenia kończąc na chwilach szczerego śmiechu. Mimo, że to debiutancka książka autorki, nie odstaje od reszty, nie zwalnia tempa, zaskakuje i trzyma przy sobie równie dobrze co historia napisana doświadczoną ręką. Chodzi przede wszystkim o wiarygodność widoczną w dialogach, opisach i na podstawie kreacji głównych bohaterów, która przekonuje nas, że podobna historia być może wydarzyła się gdzieś w prawdziwym świecie.

Liam powraca do rodzinnej miejscowości przez przypadek. Śmierć kolegi przywołuje dawne wspomnienia i sprawia, że odżywają zapomniane chwile. Boi się powrotu i to przypomina czytelnikowi, że być może w sercu tego bohatera kryje się coś więcej poza dumą i egoizmem. Nie jest postacią, którą lubi się od początku. W końcu zawsze marzymy o szczęściu i wielkiej miłości, prawda? Czytelnik więc staje murem za Josie, która ułożyła sobie życie mimo tęsknoty i niezagojonych ran. Dlatego moment spotkania po latach staje się przełomowy dla nas wszystkich - my z niecierpliwieniem obserwujemy dwójkę zagubionych ludzi, którzy próbują stanąć na nogi, a oni przekonują nas, że nikt nie jest ze skały.

"Forever My Girl" to powieść, która zapada w pamięć na długo po skończonej lekturze. Jest intensywna w przesłaniu, pełna skrajnych emocji i tak intrygująca, że nie sposób powstrzymać się od przerzucania kolejnych stron. Opowiada o sensie miłości, o losie, który pisze własną historię, o tragedii, trudach życia i przeznaczeniu, które zawsze się wypełni. Oczekujcie łez wzruszenia i chwil prawdziwego szczęścia w towarzystwie wspaniałych bohaterów. Jak ostatecznie zakończą się losy Liama i Josie? Czy odnajdą wspólne zakończenie? Przekonajcie się sami!

„Chciałbym ją objąć i powiedzieć, że tamtego wieczoru popełniłem największy błąd w życiu. Powinienem był wedrzeć się do jej pokoju, spakować jej rzeczy i zabrać ją ze sobą. (…)

Zamiast tego jechałem sam przez dwa dni, a po mojej twarzy nieustannie spływały łzy, ponieważ dokonałem najokropniejszej rzeczy w życiu. Moje serce pękło, gdy się z nią rozstałem.”

Liam w pogoni za marzeniami postanawia rozstać się ze swoją dziewczyną Josie i porzuca swoje dotychczasowe życie w Beaumont i wyjeżdża do Los Angeles. Zostawia nie tylko swoją dziewczynę, ale zrywa kontakt także z rodzicami oraz najbliższymi przyjaciółmi. Dzięki determinacji i ciężkiej pracy udaje mu się spełnić marzenie i zostaje gwiazdą rocka. Kiedy po 10 latach otrzymuje smutną wiadomość, postanawia wrócić do rodzinnego miasteczka. Przez cały ten czas nie zapomniał o Josie, pragnie się z nią zobaczyć choć raz, aby się upewnić, że ułożyła sobie życie i jest szczęśliwa, a ON dokonał właściwego wyboru wyjeżdżając. Nie spodziewa się jednak, że jego powrót i spotkanie z dawną miłością wywróci jego świat do góry nogami.

Uwierzcie mi, kiedy zaczniecie czytać tę historię, nie będziecie w stanie jej odłożyć. Książka jest pełna emocji, już na samym początku ściska serce kiedy czytamy o najbliższym przyjacielu Liama.  Nie zabrakło w niej z pewnością momentów pełnych wzruszeń, ale było także wiele sytuacji wywołujących szeroki uśmiech. Bardzo podobał mi się styl pisania autorki, książka miała idealne tempo, a także zrównoważoną ilość dialogów, opisów czy wewnętrznych monologów. Dzięki temu autorka nie zmarnowała ani jednej strony na niepotrzebne tłumaczenia by tylko przeciągać sceny. Wydarzenia z chwili obecnej przeplatały się ze wspomnieniami z przeszłości, dzięki czemu otrzymaliśmy wspaniały obraz na uczucia, jakie łączyły Josie i Liama. Jak kochali się nawzajem i ile dla siebie znaczyli. Bohaterowie są tak realistyczni, że bez problemu możemy się z nimi utożsamiać. Doświadczają trudne lekcji, które mogą przytrafić się także nam, bądź komukolwiek w naszym otoczeniu. Emocje, które czuli bohaterowie, wydawały się tak prawdziwe.

Książka ukazuje żal, ból, skruchę, zaufanie i prawdę, pokutę i odkupienie, nadzieję, szczęście i w końcu miłość. Dzięki niedoskonałym postaciom, które w miarę upływu historii rozwijały się uświadamiając sobie swoje błędy, autorka przedstawiła wspaniałą historię o dawaniu drugiej szansy. „Forever my girl” to idealny przykład na to, że choć po rozstaniu z ukochaną osobą świat wali ci się na głowę, musisz  żyć dalej. Pokazuje także, że prawdziwej miłości nie jest w stanie złamać czas ani dystans.

Jest to zdecydowanie udany debiut Heidi McLaughlin. Chociaż dopiero co miała ona swoją premierę, nie mogę się doczekać kolejnych tomów z tej serii.

Forever my girl Heidi McLaughlin

Książka bardzo mi się podobała, mamy tutaj do czynienia ze zranieniem, drugą szansą, dążeniem do odzyskania dawnej miłości i rodziny. Sekrety prędzej, czy później zawsze wychodzą na jaw. Nie ważne, jak bardzo tego nie chcesz.

Co będzie, gdy los znowu złączy drogi dwójki osób, która kiedyś znaczyła dla siebie wszystko? Czy po tylu latach mają szansę na szczęśliwe zakończenie? Czy złamane serce ponownie zabije szybciej?

Josie i Liam mają swoją przeszłość, byli parą zarówno w liceum jak i na początku studiów. Dziewczyna miała względem nich plany, ON był gwiazdą futbolu, ona cheerliderką. Byli w sobie szaleńczo zakochani myślała, że będą ze sobą już na zawsze. Niestety, nic co piękne, nie trwa wiecznie. Chłopak decyduje się, podążać za swoimi marzeniami, pod wpływem chwili postanawia porzucić ukochaną dziewczynę i wyjechać do Los Angeles. Stawia na siebie, na swoje potrzeby i na karierę muzyczną. Udaje mu się, osiąga wielki sukces. Ale co z Josi? Zostaje porzucona, jej marzenia i plany rozwijały się jak domek z piasku. Nie ma pojęcia, co jeszcze los jej zgotuje, porzucenie i złamane serce wydaje się pestką w porównaniu z byciem samotną matką.

Każde z nich żyje swoim życiem, Liam jest sławny, korzysta z życia, lecz w głębi serca nigdy nie zapomniał swojej ukochanej, Jojo. Josi ułożyła sobie życie, wychowuje syna, jest zaręczona, ma swoją kwiaciarnie i stara się nie żyć przeszłością. Niestety los bywa przewrotny, gwałtowna, tragiczna śmierć ich wspólnego przyjaciela, na nowo łączy ścieżki tej dwójki. Liam wraca, po prawie 10 latach do rodzinnego miasteczka, pragnie jeszcze, choć raz spotkać miłość swojego życia. Bardzo żałuje tego jak postąpił lata temu. Chcę się upewnić, że Josi jest szczęśliwa. Nic jednak nie przygotowuje go, na to co odkryje podczas tej wizyty.

Josi bardzo obawia się kolejnych dni, jest załamana śmiercią przyjaciela, a co gorsza obawia się , że ON wróci do miasta. Jest szczęśliwa u boku Nicka, razem wychowują jej syna. Obawia się, że jej na pozór szczęśliwe życie się skimplikuje, gdy jej była miłość wróci do domu.

Jak zareaguje Liam na wieść, że jest ojcem? Czy jest gotów zmienić swoje życie o 180 stopni? Czy jest gotów na walkę, o swoją rodzinę?

Czy Josi będzie potrafiła wybaczyć, czy wybierze Nicka chłopaka, który był przy niej, w najgorszych momentach życia, czy może dawna miłość wcale nie minęła?

Autorka kreuje nam niełatwą historię. Mamy tutaj do czynienia z bardzo cienką linią, która dzieli Josi od zdrady narzeczonego. Nie do końca podobała mi się postawa głównej bohaterki. Była strasznie niezdecydowana, niby chciała być z narzeczonym, a nie mogła oprzeć się urokowi Liama, ale chyba takie było zamierzenie autorki. Podobała mi się postawa mężczyzny, od razu nawiązał więź z synem i starał się postąpić jak należy. Heidi serwuje mam emocjonalną książkę, w której bohaterowie zmagają się z trudnymi wyborami i próbują pogodzić swoje tak różne zycia. Dzięki umieszczonym wspomnieniom, mamy wgląd w przeszłość. Dlatego, łatwiej zrozumieć obawy i postępowanie obojga. Nie jest przerysowana i cukierkowa. To naprawdę dobra książka o miłości i drugiej szansie.

Styl autorki jest lekki i przyjemnie się czyta, opisy i przechodzenie między teraźniejszością, a przeszłością, idealnie ze sobą współgra, dialogi nie są teatralne, a bardzo rzeczywiste, idealnie dopasowane do osobowości bohaterów. Nie jest to jednak książka dla młodzieży, kwestie tu poruszane, mogą nie być do końca zrozumiałe dla młodych osób. Nie jest to słodki, idealny romans. Autorka zgotowała bohaterom niezłą burze emocjonalną.

".. A gdy cię dostrzegłem, byłem pewien, że będę za tobą, ganiał, pragnąc, abyś poznała prawdziwego mnie i pokochała. Stoję przed tobą, Josie, musisz  tylko przyjąć mnie z powrotem. "

Miło spędziłam czas przy tej lekturze. Zaskakuje i czyta się ją bez mrugnięcia okiem. Polecam!

Zdecydowanie zabrakło mi w tej pozycji muzyki, miłości do niej. Jak na historię o gwieździe rocka, to naprawdę nie odczułam tego klimatu. Jest mi z tego powodu bardzo przykro. Uważam, że autorka za bardzo skupiła się na problemach sercowych głównych bohaterów, a za mało na muzyce.

Jeśli mam być szczera, to spodziewałam się czegoś lepszego po obejrzeniu filmu. Książka sporo się różni się od filmu, co uważam za plus, bo kopiowanie „słowo w słowo" nie ma kompletnego sensu, ale w tym przypadku czuje niedosyt. Czegoś mi w tej pozycji zabrakło i niestety nie potrafię pozbyć się tego uczucia.

„Forever my girl" to pozycja o drugiej szansie i umiejętności przebaczania. Uważam, że nie jest to do końca zwyczajny romans. Ma w sobie coś pouczającego, coś więcej. Pokazuje, jak ważne jest przebaczanie, a nawet to, że „Stara miłość nie rdzewieje". Cóż, mimo iż pozycja okazała się pouczająca, to jednak była dość przewidywalna i schematyczna. Nie jest to idealna książka, wiele jej brakuje, ale uważam, że miała potencjał. Myślę, że będzie ona idealna dla osób, które szukają czegoś dla odstresowania się. Jak wcześniej wspomniałam, ja spodziewałam się czegoś lepszego.

Cała opinia znajduje się na moim blogu! Zapraszam!

[Adres usunięty]

~Zaczytana Anielka~