Ten pierwszy ostatni dzień

"Wiem, że nie mam zbyt wiele czasu, czuję to w sercu. Muszę przeżyć swoje pierwsze razy - może nawet ostatnie - dopóki mogę."

••

"- Chcę tworzyć wspaniałe wspomnienia. Coś, do czego będę mógł wrócić, kiedy życie wyda się trudne."

••

-(...) Nie jesteś nic winien ludziom, którzy nie chcą patrzeć na twoje szczęście."

••

"- Boję się, że umrę, zanim zdążę się zakochać."

▪︎▪︎

Przyznaję bez bicia, że nie czytałam książki "Nasz ostatni dzień" i nie wiedziałam czym jest Prognoza Śmierci czy aplikacja Ostatni Przyjaciel, jednak nie miało to absolutnie żadnego znaczenia, z dwóch powodów. Po pierwsze jest to prequel, a po drugie całkowicie przepadłam w historii Oriona i Valentina, i nie wiem, którego z tej dwójki bohaterów pokochałam bardziej.

"Ten pierwszy ostatni dzień" to na pierwszy rzut oka opowieść o śmierci, przeznaczeniu i o tym co nieuchronne. Jednak według mnie to przede wszystkim opowieść życiu, o braniu z niego tego co najlepsze, o życiu tu i teraz. To także łapiąca za serca opowieść o miłości, która pojawia się niespodziewanie i równie szybko znika, ale zostawia po sobie niezapomniany ślad.

Jest ona smutna i piękna zarazem, ponieważ mimo wszystko niesie ze sobą nadzieję i uświadamia, że śmierć nie jest najgorszym co może nas spotkać. Prawdziwą tragedią jest życie pozbawione barw, miłości, przyjaźni i kochających, wspierających ludzi.

Ta historia wzruszy was nie jeden raz, lecz mimo wszystko uśmiechnięcie się na końcu i chociaż będzie to uśmiech przez łzy, to zyskacie pewność, że będzie dobrze, może nie teraz, może nie od razu, ale za jakiś czas.

"Wszyscy jesteśmy kapitanami na naszych statkach i stawiamy żagle, żeby wyruszyć w ostatnią podróż".

Zbliża się dzień uruchomienia Prognozy Śmierci, a ludzie zastanawiają się czy ten program będzie działać czy może to jedno wielkie kłamstwo, polegające na spieniężeniu strachu. Bo jak inaczej odnosić się do programu, który będzie polegał na informowaniu ludzi o śmierci w ciągu 24 godzin...

Orion Pagan ma chore serce, więc zapisał się do Prognozy, by poznać ten dzień. Niemal od narodzin spodziewa się, że śmierć jest bliska, a dzięki temu telefonowi będzie miał okazję pożegnać się z bliskimi. Z kolei Valentino Prince dopiero rozpoczyna życie, bowiem dopiero przeprowadził się do NY. Nie wierzy w to, że telefon od Prognozy nadejdzie szybko, jednakże zapisał się do programu po wypadku samochodowym siostry bliźniaczki. Tak dla pewności.

Ścieżki Oriona i Valentina przecięły się nagle i niespodziewanie na Time Square podczas imprezy otwierającej Prognozę. Jednak krótko po północy rozlega się seria telefonów, która zmieni ich rzeczywistość na zawsze. Nie wiedzą jak skończy się ten dzień, ale wiedzą, że chcą go spędzić razem.

Krótko przed rozpoczęciem "Ten pierwszy ostatni dzień" poznałam "Nasz ostatni dzień", więc w pewnym stopniu byłam już w świecie wymyślonym przez Adama Silverę. Różnica polegała na tym, że w pierwszej chronologicznie historii - NOD - Prognoza Śmierci hula już od pewnego czasu, tu jest dopiero uruchamiana.

Styl Adama Silvery jest lekki i przyjemny w odbiorze, co łagodzi poruszaną trudną tematykę, jaką jest obcowanie ze śmiercią. Autor wplata również sporo humoru, co równoważny poziom emocji, jakie wywołuje ta historia.

Orion i Valentino to postaci, których nie da się nie polubić. Młodzi, pełni energii, a jednocześnie postawieni w sytuacji bez wyjścia. Ciężko czytało mi się tę historię przez obciążenie psychiczne związane z młodymi ludźmi, którym nie da się pomóc. Po "Naszym ostatnim dniu" już wiedziałam, że nie obejdzie się bez wzruszeń, bowiem temat nieuchronności śmierci, szczególnie w tak młodym wieku, jest mi znany z otoczenia i przez to jeszcze bardziej trudny.

"Za Prognozą Śmierci stoi piękna idea, jednak to potworna praca".

Lektura ta zdecydowanie zachęciła mnie do sięgnięcia po pozostałe książki autora. Oczekuję podobnego poziomu, ale jednocześnie obawiam się ilości łez, jakie prawdopodobnie wyleję na ich kartach. Miejmy nadzieję, że już niedługo się przełamię i poznam kolejne!

Powstrzymywałam się, by się nie rozpłakać w trakcie lektury, ale pokochałam Oriona i Valentina, więc trudno było mi się z nimi rozstawać. To pożegnanie było bolesne, jednak chciałabym kiedyś wrócić do tej lektury, gdy będę potrzebowała przypomnieć sobie jak wygląda bezinteresowność, dobro i piękny rozkwit uczuć. Piękne jest również to, jak ścieżki poszczególnych postaci stykają się ze sobą w najmniej spodziewanych momentach. Nie wszyscy są powiązani z Prognozą, inni czasem tylko sąsiadują z wiodącymi postaciami lub mają jeszcze mniej znaczące role w tej historii, ale autor pokazuje ich perspektywę, przez którą chciałabym poznać ich historie. Choć oczywiście nie jako ofiar Ostatniego Dnia.

Dziś jedna z lepszych książek, jakie miałam okazję przeczytać! Poznajcie "Ten pierwszy ostatni dzień" od Adama Silvery... :)

Orion Pagan od lat żyje w strachu. Nie wie, czy to właśnie dziś, ciężka, złożona wada serca nie sprawi, że będzie musiał pożegnać się ze swoim życiem...

Gdy w mieście robi się głośno o nowym programie "Prognoza śmierci" postanawia wziąć w nim udział. Teraz pozostaje czekać aż wybije północ i zadzwoni TEN telefon.

W dniu premiery programu, na Times Square pojawia się między innymi Orion i Valentino. To młody chłopak, który nie tak dawno przeprowadził się do Nowego York'u, żeby kontynuować karierę modela. On również postanowił zapisać się do "Prognozy śmierci", bo po tragicznych wydarzeniach związanych z najbliższą mu osobą, chce być przygotowany na najgorsze.

Chwilę później pierwsi użytkownicy dostają telefony... Pozostają im 24 godziny życia...

"Ten pierwszy ostatni dzień" autorstwa Adama Silvery to prequel do poprzedniej pozycji pt. "Nasz ostatni dzień", którą również swego czasu czytałam. Muszę przyznać, że to właśnie książka, na której dziś chciałabym się skupić, wywarła na mnie niesamowite wrażenie... Widząc swój egzemplarz miałam małe obawy, bo jednak to dość gruba książka, temat był mi już znany... Czym autor może mnie zaskoczyć? Z pewnością nie zakończeniem, bo ono może być tylko jedno- dostajesz telefon, umierasz. Nie ma przypadków, nie ma zbiegów okoliczności, nie ma pomyłek, jest wyrok. Jednak emocje jakimi przez całą książkę Adam Silvera obdarzył czytelnika sprawiają, że jednak ciągle miałam nadzieję na inne zakończenie... Właśnie to jest to, czym ta pozycja wyróżnia się spośród innych tytułów. Historia jest w pewnym stopniu do przewidzenia, ale emocje przelane na papier, zdecydowanie nie. Nie sądziłam, że będę potrzebowała chusteczek! Totalnie wzruszająca, dająca do myślenia historia.

Autor ma charakterystyczny sposób pisania, co trochę przeszkadzało mi przy poprzednim tytule. Cieszę się, że sięgnęłam po tę pozycję, bo tu miałam zupełnie inne odczucia... Książkę czytało mi się rewelacyjnie, szybko, a język był bardzo przystępny. Wiem, że sięgnę po kolejne pozycje spod pióra autora- zarówno te już wydane, jak i te, które mam nadzieję, że szybko pojawią się na rynku wydawniczym.

Nie raz podczas czytania zastanawiałam się, czy gdybym miała taką możliwość, to czy bym zapisała się do takiego programu... Czy nie marnuje swojego czasu? W końcu nie wiem ile jego mam...

Co Ty byś zrobił/a?

Pełna emocji, wzruszająca, piękna historia, którą warto poznać. Gorąco zachęcam do przeczytania!

Prequel podobał mi się bardziej niż pierwsza część. Bardzo podobała mi się relacja rodzeństwa - Valentino i Scarlett, tak samo jeżeli chodzi o Oriona z rodziną. Uwielbiam Oriona i jego poczucie humoru. Relacja między chłopcami jest cudownie napisana. Końcówka złamała mi serce tak samo jak w pierwszej części ale mimo wszystko polecam obie części.❤️

Jestem bardzo zadowolona z zakupu! W dwa tygodnie przeczytałam połowę książki i uważam, że jest ona warta poświęconego czasu. "Ten pierwszy ostatni dzień" przedstawia jednocześnie wzruszająca i przerażająca historie. Bohaterowie, którzy dopiero się poznali, zaczynają czuć do siebie coś więcej. Niestety nie mogą cieszyć się zbyt długo, ponieważ tego samego dnia rozpoczyna się pierwsza seria telefonów przewidujących termin śmierci. Według mnie wykonanie książki bardzo solidne, a treść zachęcająca. Polecam!

Ta powieść jest moim wielkim odkryciem! Połączenie dramatu psychologicznego i science-fiction, które zmusza do refleksji na temat naszego życia i najważniejszych wartości, takich jak miłość czy przyjaźń. Już samo zastanowienie się nad tym, czy żylibyśmy inaczej, gdybyśmy znali datę własnej śmierci budzi emocje, a potem uruchamia wyobraźnię. Książka jest napisana w bardzo ciekawy sposób i nie pozwala ani przez chwilę się nudzić. Jeśli ktoś lubi poruszające i nietuzinkowe powieści, to powinien po nią sięgnąć. 

To jedna z tych książek, które po prostu trudno odłożyć na bok. Od pierwszej strony poczułam się wciągnięta w wspaniałą historię stworzoną przez Adama Silverę. Prawdziwie niezwykłe literackie doświadczenie, które mnie poruszyło i zostawiło głęboki ślad w moim sercu. Język autora jest niesamowicie płynny i ekspresyjny, a każda strona była pełna uczuć - od radości i nadziei, po smutek i desperację. Czytając tę książkę, czułam, że autentycznie przeżywam podróż obok bohaterów. Książka, która zostaje na długo w pamięci po jej przeczytaniu. Polecam! :) 

Powiedzieć o tej książce, że jest dobra to za mało. Zdecydowanie jest jedną z najlepszych książek współczesnej literatury. Potrafi wbić czytelnika w fotel, a po kilku stronach to całkowity rollercoaster emocji. Możliwość poznania uczuć osób, które czekają na śmierć zdecydowanie jest świetnie przedstawiona. Dzięki niej doszłam do wniosku, że nie ma sensu dłużej czekać i należy zadbać o każdy swój dzień, także ten gorszy. Zweryfikować strach, który blokuje nas przed podejmowaniem jakichkolwiek odważnych decyzji. Ta książka pozwala po prostu docenić to, że nadal żyjemy. Polecam!!

Zazwyczaj nie czytam tego typu powieści, jednak sięgnęłam po tę książkę i zaskoczyła mnie w bardzo pozytywny sposób. Są w niej pięknie opisane emocje, a zwłaszcza miłość i relacja pomiędzy głównymi bohaterami. Autor porusza w książce również trudne tematy, które w obecnych czasach są niezwykle istotne i mają spory wpływ na życie setek ludzi. Powieść jest wzruszająca oraz inspiruje do działania, jednak można się w niej spotkać także z trudnymi emocjami, które są niestety obecne w życiu każdego człowieka. Tak czy siak, polecam każdemu.

Jest to książka będąca prequelem do innej historii tego autora. Po pierwszych zapowiedziach oczekiwałem od tej książki bardzo dużo i muszę przyznać, ze finalnie się nie zawiodłem, ponieważ cała historia została naprawdę fajnie przemyślana i miejscami naprawdę mnie zaskoczyła. Myślę, że pozycję tę można czytać spokojne bez znajomości poprzedniej, ponieważ została ona tak napisana, by każdy się odnalazł w prezentowanej historii. Serdecznie mogę więc poleci ja każdemu, kto chce zaznać fajnej historii. 

Lektura jest prequelem książki "Nasz ostatni Dzień" i autorowi udało się  doprowadzić do naprawdę ciekawego połączenia ze sobą obu części. Podczas czytania możemy odczuwać wiele sprzecznych uczuć w niektórych momentach, ale jest to raczej in plus dla tej lektury. Fabuła w zasadzie do samego końca trzyma w pewnej niepewności, co również trzeba uznać za pozytyw. Tę część w zasadzie można czytać bez uprzedniej znajomości książki poprzednio wydanej, jednak jak to z prequelami bywa, lepiej sięgnąć po obie.

„Ten pierwszy ostatni dzień” to prequel książki „Nasz ostatni dzień”, prawdę mówiąc kolejność czytania tych pozycji jest raczej dowolna, mimo, że „Nasz ostatni dzień” pojawił się wcześniej na półkach, wcale nie trzeba od niego zaczynać. „Ten pierwszy ostatni dzień” opowiada o początkach aplikacji Prognoza Śmierci oraz pierwszych jej użytkownikach, poznajemy też bohaterów kolejnej części w młodszej odsłonie, jesteśmy w stanie poznać ich historie i motywy którymi kierowali się decydując na udział w programie. Osobiście obie książki wywołały we mnie ogrom emocji, uwielbiam tematykę śmierci i przemijania, zawsze po tego typu lekturze nachodzi mnie masa rozważań na temat ludzkiego życia i jego sensu. Polecam wszystkim chociaż raz zaznajomić się z tą serią, a gwarantuję, że nie pożałujecie.

! TW : PRZEMOC, HOMOFOBIA, STRATA, ŚMIERĆ, ZABÓJSTWO, PRZEMOC DOMOWA, CHOROBA, WYPADEK SAMOCHODOWY !

Kiedy po raz pierwszy zostaje uruchomiona Prognoza Śmierci, cały świat popada w obłęd. Ludzi dopadają wątpliwości, co do jej skuteczności. Jednak wśród nich pojawiają się także osoby, które stawiają swoje życie na jedną kartę i oczekują ostatniego telefonu.

„Orion Pagan przez większość życia czekał, aż ktoś powie mu, że umrze. Ma poważną chorobę serca i zapisał się do Prognozy Śmierci, żeby w końcu wiedzieć, co nadchodzi.

Valentino Prince właśnie przeprowadził się do Nowego Jorku, by zacząć swoje życie od nowa. Ma przed sobą obiecującą przyszłość. Wykupił Prognozę Śmierci po tym, jak jego siostra bliźniaczka prawie zginęła w wypadku samochodowym.”

Czy przypadkowe spotkanie bohaterów na Times Square, będzie w stanie na zawsze odmienić ich życie?

„Ten pierwszy ostatni dzień” Adama Silvery to książka, której początkowo się obawiałam. Jednak wraz z minionym czasem, upływającą historią i niesamowitym piórem, zrozumiałam jej wyjątkowość.

Koncepcja Prognozy Śmierci od początku przykuła moją uwagę i sprawiła, że chciałam więcej i więcej… Adam Silvera zawarł w lekturze tak odległy i niewyobrażalny pomysł, który mimo wszystko zawierał to, co ludzkie. Autor każdym słowem malował przepiękną, a zarazem bolesną historię, dotyczącą życia, a także przeciwstawnej do niego śmierci.

Naprawdę dobrze wykreowani bohaterowie, przeżywali niepowtarzalną przygodę, pozwalając nam na dołączenie się do niej. Było to coś niesamowitego, jednak czasem nie potrafiłam wczuć się w nią w 100% - ciężko mi było uwierzyć w autentyczność wytworzonej relacji, na przeciągu tak krótkiego czasu.

Zastosowana perspektywiczność umożliwiała na odtworzenie wykreowanego świata z różnych stanowisk. Jednocześnie zapoczątkowany został w niej obraz bohaterów książki „Nasz ostatni dzień”, który rozczulił wielu czytelników, a mnie samą zachęcił do jej przeczytania.

Orion i Valentino szczerze oczarowali mnie swoją historią, a Prognoza Śmierci pozostawiła otoczoną wieloma znakami zapytania, a także zachwyceniem swoją koncepcją.

🌌☘️

,,Nie jesteś nic winien ludziom, którzy nie chcą patrzeć na twoje szczęście".

(fragment książki)

°

Valentino przeprowadza się do Nowego Jorku, by rozpocząć nowe wspaniałe życie, z dala od niewspierających rodziców.

Orion od dziecka wyślizguje się śmierci, wciąż mając nadzieję, że jego chore serce pozwoli mu jeszcze trochę pożyć.

Spotykają się przed północą na Times Square w momencie, gdy Prognoza Śmierci wykonuje pierwsze telefony. Prognoza jest zupełnie nowym, wzbudzającym kontrowersje przedsięwzięciem, a każdy, do kogo zadzwonią, umrze jeszcze tego samego dnia.

🖤📞

Sięgnęłam po ten prequel z dużym zainteresowaniem, ponieważ ,,Nasz ostatni dzień" bardzo mi się podobał i chciałam poznać początki funkcjonowania Prognozy Śmierci.

Adam Silvera stworzył kolejną wciągającą i wzruszającą powieść, która uczy, że każdy człowiek, choćbyśmy znali go tylko jeden dzień, może wywrzeć ogromny wpływ na nas i nasze życie.

Narracja prowadzona jest głównie z perspektywy Valentina i Oriona, ale pojawiają się też krótkie wstawki z punktu widzenia pobocznych postaci. Oceniam to bardzo na plus i uważam, że dzięki temu książka była o wiele ciekawsza, zwłaszcza gdy losy bohaterów się splatały. Cieszę się, że mimo kilku przewidywalnych aspektów autorowi udało się mnie też zaskoczyć. Podobały mi się też subtelne nawiązania do ,,Naszego ostatniego dnia".

Jestem zachwycona tą książką!

⏳🕰️

TW: homofobia, przemoc domowa

recenzja opublikowana na bookstagramie: [Adres usunięty]er

,,Ten pierwszy ostatni dzień” to długo wyczekiwany przeze mnie prequel bestsellerowej historii Adama Silvery, do którego mam naprawdę ogromny sentyment- a jednak najnowsza powieść autora urzekła mnie jeszcze bardziej.

Coś co niezmiennie uwielbiam w twórczości Adama Silvery to zdecydowanie postacie pierwszoplanowe. Wspaniale wykreowani, dojrzali główni bohaterowie całkowicie skradli moje serce już na początku swojej historii. Valentino i Orion są z całą pewnością osobowościami do pokochania, o które, gdybym tylko mogła, chciałabym się zatroszczyć jak najlepiej i podarować im dużo więcej niż otrzymali oni od smutnej rzeczywistości w cieniu prognozy śmierci.

Akcja książki trwa jeden dzień, przez co jest dosyć rozciągnięta w czasie, jednak miałam wrażenie, że z niektórymi wydarzeniami czy wątkami autor się mocno spieszył. Rozwój samej historii jest nieco powolny i nabiera on tempa dopiero pod koniec książki, co sprawiało, że niestety momentami się nudziłam.

Niesamowicie zainteresowała mnie geneza powstania prognozy śmierci i sama postać jej twórcy- Jaquelina Rosy. Muszę przyznać, że jest on bohaterem trudnym dla mnie do oceny, jednak z pewnością bardzo intrygującym. Z równie ogromną ciekawością obserwowałam, jak, stworzony przez niego system, wpływa także na pracowników prognozy śmierci i ich psychikę- możliwość zobaczenia programu stworzonego przez Jaquelina Rosę ,,od kuchni” jest dla mnie prawdę interesującym wątkiem w tej historii.

Mimo świadomości od początku, jak zakończy się ta historia, Adam Silvera buduje w czytelniku nadzieję na jej inny finał- dlatego też nie byłam w stanie ukryć tego, jak wiele silnych emocji wywołał we mnie ten tytuł. Pióro autora i sposób, w jaki przedstawia on uczucia bohaterów, ich myślenie w obliczu trudnej sytuacji, z którą się mierzą całkowicie zmieniły mój pogląd w tym temacie.

,,Ten pierwszy ostatni dzień” to słodko-gorzka pozycja, powodująca naprzemiennie smutek, żal, ale również uśmiech i nadzieję. Przepiękna historia, która zostaje na dłużej w sercu czytelnika- o której trzeba chwilę pomyśleć po jej skończeniu

Jeśli miałabym wybrać jedną książkę, która najwięcej mnie nauczyła i zmusiłaby mnie do refleksji to zdecydowanie byłaby to ta pozycja. Jest ona dla mnie niesamowicie ważna. Nie sądziłam, że ta książka może sprawić we mnie takie głębokie myśli. Książka pokazuje jak doceniać drobne i na pozór nic nie znaczące chwilę w naszym życiu.

Zacznę od postaci, które były świetnie wykreowane. W ciągu kilkudziestu stron byłam pewna jak ciężko będzie mi się z nimi pożegnać. Postacie poboczne wiele dodają do historii i są miła odskocznią od głównych bohaterów. A wzamianki o osobach z „Nasz ostatni dzień" mnie najbardziej urzekły. Jak tylko zobaczyłam niektóre imiona w mojej głowie ocena tej książki wzrastała.

Bałam się, że ta historia będzie bardzo podobna do „Nasz ostatni dzień" ale nie było o co. Weglug mnie ta książka jest o wiele lepsza od NOD więc nawet jeśli tamta część was zawiodła to warto przeczytać tą.

Nie jestem fanką tego wątku romantycznego ale jednak ciężko mi powiedzieć jak możnaby go było lepiej poprowadzić. Mam wrażenie, że był szybszy niż w NOD.