Ten jedyny

Kolejny mocny temat, trudny i bardzo skomplikowany wątek zakazanej miłości oraz wyborów, których konsekwencje mogą być krzywdzące dla każdej ze stron. Emily Giffin potrafi nie tylko zrozumieć kobiety, ale również pisać historie nietypowe, ale zarazem realne. Dlaczego często kochamy tych, których nie powinniśmy? Co jest ważniejsze, miłość czy przyjaźń?

Shea nie wiedzie prostego życia – jest fanką sportu, co spotyka się z niezrozumieniem rodziny, ma popularnego i idealnego chłopaka, jednak cały czas czuje, że to nie ten jedyny i dodatkowo zakochuje się w kimś, kto całkowicie jest poza jej zasięgiem. Wybory, które podejmie, zdecydują o całym jej życiu.

Podoba mi się, to, że autorka nie podąża za utartymi schematami – cały czas w książkach Giffin natrafiam na wiele różnorodnych historii, każda z nich jest oryginalna, ale zarazem można odnieść ją do rzeczywistości. W „Ten jedyny” występuje szokujący wątek związku młodszej dziewczyny ze starszym mężczyzną. Giffin lubi roztrząsać tematy tabu, budować scenariusze „co by było, gdyby?” i ukazywać nam wyjścia z sytuacji, które z pozoru wydają się niemożliwe do rozwiązania.

Książka ma powyżej 500 stron, co czyni ją dosyć grubym tomiszczem, jednak jak inne książki tej autorki, czyta się ją bardzo szybko. Co jest zadziwiające – autorka ukazuje trudne historie, ale ich styl, sposób konstruowania akcji, wplatanie dodatkowych wątków – sprawia, że większość jej powieści pochłania się ekspresowo. Książki Giffin mają w sobie lekkość, dlatego mogę polecić je wszystkim kobietom, które chcą spędzić relaksujący wieczór, ale również poznać historie, mające w sobie autentyczność i skłaniające do refleksji.

Emily Giffin przedstawiła oryginalny wątek, ale fabuła została skonstruowana w nieco przewidywalny sposób. To kolejna historia, która szokuje, czy jednak wywołała u mnie emocje? Odebrałam ją neutralnie, powieść zaciekawiła mnie już na samym początku, ale brakuje jej ciekawszego rozwinięcia. Autorka zbyt szybko zakończyła akcję, szkoda, że nie kontynuowała konfrontacji pomiędzy bohaterami, ale szybko je rozstrzygnęła.

Zaletą książki jest ciągłe napięcie, które towarzyszyło mi podczas czytania – cały czas zastanawiałam się, jaką decyzje podejmie główna bohaterka. Znowu mam wrażenie, że Giffin inspirowała się tragedią grecką, każde zakończenie niesie za sobą tragedię i niezgodę pomiędzy bohaterami. Książka wywołuje emocje, nawet mimo nieco nużącego sposobu prowadzenia akcji. Bohaterowie nie są czarno – biali, ale skomplikowani i nieprzewidywalni w swoich wyborach. Główna bohaterka wzbudza sympatię i współczucie, co jest kontrastem do irytacji, którą spowodowała u mnie jej przyjaciółka, Lucy – egoistyczna i zapatrzona w siebie. Chociaż na samym końcu i ona mnie zaskoczyła, wyciągając wnioski i podejmując słuszne decyzje.

Podsumowując, jest to książka, która porusza bardzo trudny i skomplikowany temat. W jej ocenie jestem pośrodku – z jednej strony zaciekawiła mnie fabuła, ale z drugiej nie wciągnęłam się w tę powieść, jak w inne pozycje Giffin.

[Adres usunięty]

"To, co w życiu najlepsze, tylko wydaje się proste."

Książka ciekawa, wciągająca, szybko się czyta, nie przeszkadzały mi futbolowe szczegóły, gdyż stanowiły świetne i uzasadnione tło do opowiadanej zawiłej historii miłości, która zaskoczyła wszystkich, a już najbardziej angażujące się w nią osoby. Po raz kolejny okazuje się, że im trudniejsza miłość, tym większa determinacja, aby się urzeczywistniła, przyniosła ukojenie i spełnienie. Jednak, czy z pewnością była to prawdziwa miłość, zdecydowana rozwijać się na przekór wszelkim przeciwnościom? A może jednak niezwykłe zauroczenie i zafascynowanie, wielka namiętność, próba wypełnienia straty po bliskiej osobie czy obawa przed samotnością?

Śledzimy niezaprzeczalnie silne uczucie, towarzyszące mu ogromne emocje, jednak na ile jest ono szczere i trwałe musielibyśmy przekonać się poprzez poznanie losów głównych postaci powieści za kilkanaście lat, kiedy w oczarowanie wkradną się odcienie zwykłej codzienności. Z wielkim zainteresowaniem poznałabym przyszły scenariusz życia głównych bohaterów, jednak przyjemność własnego ich napisania w wyobrażeniach też ma niewątpliwie swój urok. Trzeba przyznać, że autorka świetnie stopniuje napięcie, podsuwa kolejne wątki, niby przewidujemy przebieg zdarzeń, a jednak z miłą chęcią poszukujemy potwierdzenia lub zaprzeczenia wysuwanych przypuszczeń. Jednocześnie otrzymujemy fabułę mocno nasyconą wzruszeniem, tęsknotą, wątpliwościami i obawami. Nie brakuje ciekawych zwrotów akcji, w naturalny sposób poprowadzonych dialogów, dodających powieści smaczku i lekkiej niepewności.

Shea, dziennikarka, zafascynowana futbolem, z jego perspektywy postrzega otaczający ją świat, co więcej także bliskie osoby. Można powiedzieć, że z wielką siłą utożsamia się z tą dyscypliną sportu, podporządkowuje jej życie, wykształcenie, pracę i ambicje. Jednak trzydziestolatka nie do końca jest szczęśliwa, czuje narastającą potrzebę uporządkowania życia, zrobienia czegoś nowego, może nieco szalonego. Jednocześnie tkwi w pewnym zawieszeniu, nie potrafi wykonać pierwszego kroku obawiając się odrzucenia i porażki. Kobieta angażuje się w związki, których do końca nie rozumie, nie potrzebuje, nie chce, mija trochę czasu zanim dostrzeże ich prawdziwe oblicze. I wówczas do głosu dochodzi niezawodne serce, domagające się wielkiej uwagi i uświadamiające swoje potrzeby. Książka w nieco innym klimacie niż dotychczasowe tej autorki, zdecydowanie ma w sobie coś, co powoduje, że nie możemy się od niej oderwać, niecierpliwimy się, co na nas czeka w kolejnym rozdziale. Pięknie opisane najgłębsze i najskrytsze uczucia, interesujące ukazanie ich potęgi i barw.

[Adres usunięty]