Teatr złoczyńców

„Aktorzy z natury są wybuchowi - alchemiczne stworzenia zbudowane z łatwopalnych składników: emocji, ego i zazdrości.”

Powieść przepełniona Szekspirem, tajemnicami i wyśmienitą grą aktorską.

Na samym początku poznajemy Olivera Marksa, który po 10 latach wychodzi z więzienia. Pierwsze pytanie, nasuwające się już na początku: czy na pewno popełnił zbrodnię? Co, do tego ma wątpliwości detektyw Colborne, który decyduje się na przeprowadzenie jeszcze jednego przesłuchania z mężczyzną, ale tym razem na innych warunkach - ma być wyjawiona cała prawda, dodatkowo detektyw nie może pociągnąć do odpowiedzialności już nikogo więcej. Umowa zostaje zawarta.

W ten sposób w następnych rozdziałach następują retrospekcje. Przenosimy się o dziesięć lat wstecz do szkoły Dellecher Classical Conservatory i poznajemy przyjaciół Olivera, którzy wraz z nim uczęszczają do ostatniej już klasy szkoły teatralnej. Grupkę łączą wspólne zainteresowania, ambicje, towarzyszy im miłość, a także niebezpieczeństwo, w momencie gdy dla niektórych z nich sztuka zamienia się w pole walki. Wkrótce w niewyjaśnionych okolicznościach jedna osoba z ich grona ginie. Ta wiadomość wstrząsa całą szkołą, a bohaterowie w mistrzowski sposób przekonują policję i samych siebie, że nie mieli z tym nic wspólnego.

„- Oliver, nie wiem, co jest ze mną nie tak - powiedział. - Chcę zranić cały świat.”

Przechodząc do zaskakujących faktów o tej książce - „Teatr złoczyńców” obfituje w dzieła Szekspira. Możemy tu znaleźć „Makbeta”, „Romeo i Julię” czy „Hamleta”, dlatego miłośnicy tych sztuk na pewno się tu odnajdą. Sposób w jaki fragmenty dzieł zostały wplecione w fabułę bardzo przypadł mi do gustu. Podobały mi się fragmenty, gdy bohaterowie odgrywali swoje role. Ich zamiłowanie do Szekspira i jego dzieł jest ogromne, podczas czytania wręcz czujemy pasję z jaką oddają się grze aktorskiej. Dodatkowo znajdziemy tu jeszcze jedną ciekawostkę. Historia jest podzielona na akty i sceny, co wydaję się genialnym zagraniem ze strony autorki.

„Przyszło mi do głowy (chyba pierwszy raz), jak bardzo byliśmy osamotnieni, gdy w Zamku nie odbywała się akurat impreza, kiedy pozostali studenci znajdowali się jakiś kilometr dalej w głównym gmachu Byliśmy tylko my - nasza siódemka, drzewa, niebo, jezioro, księżyc i oczywiście Shakespeare. Mieszkał z nami jak ósmy lokator, starszy, mądrzejszy przyjaciel.”

Książka napisana jest bardzo przyjemnym językiem. Muszę przyznać, że ja zostałam pochłonięta od pierwszych stron i razem z detektywem Colbornem odkrywałam kolejne karty tej historii. Autorka w świetny sposób budowała napięcie i nie mogłam się doczekać rozwiązania. Czytelnik w pewnym momencie może myśleć, że domyśla się w jaki sposób to wszystko się zakończy. Ale uwierzcie. To jest nie do odgadnięcia.

Końcowe sceny i epilog mną wstrząsnęły. Mimo, że od początku wiedziałam, że Oliver skończy w więzieniu, nie potrafiłam się na to przygotować.

Piękna i zarazem mroczna historia o miłości, kłamstwach i tragedii, gdzie nikt nie jest niewinny.

„Emocje postaci nie wykluczają emocji aktora. Zamiast tego czuje się wszystko naraz.”

"Sztuka, miłość, obsesja, zbrodnie" - słowa z okładki książki, które doskonale opisują całą powieść.

Natknęłam się na nią przypadkiem. Moją uwagę przykuła okładka - na czarnym tle czaszka leżąca za czerwona kurtyną, która od razu kojarzy się z teatrem. Okładka oddająca tajemniczość i mrok historii jaką otoczyła college, gdzie dzieje się akcja.

Przygodę z książką zaczynamy prologiem z więzienia. Oliver Marks po dziesięciu latach ma w końcu wyjść zza krat. Jednak czy aby na pewno to ON powinien tam siedzieć? Całość wydarzeń poznajemy wraz z Calbornem - policjantem, który aresztował Marksa. Wolny już Oliver, opowiada prawdę dotyczącą śmierci ulubieńca nauczycieli.

Poznajemy siedmiu studentów aktorstwa z czwartego rok. Wszyscy się przyjaźnią; każdy z nich ma przyszytą pewną łatkę - kusicielki, bohatera, tyrana, statysty, pierwszej naiwnej czy złoczyńcy. Wszystko się zmienia po śmierci jednego z nich, a role zaczynają się mieszać. Przyjaciele muszą udowodnić wszystkim i samym sobie, że są niewinni.

Studenci są znakomitymi aktorami na scenie, wystawiając szekspirowskie dramaty. Jednak czy podołają wyzwaniu grania przy wszystkich w prawdziwym życiu, gdzie stawką jest coś więcej niż idealny i zachwycający występ? Czy wszyscy będą na tyle silni, by powstrzymać emocje po tragedii, kiedy po szkole krążą policjanci, a duch zmarłego prześladuje każdego nieszczęśnika? Strach czy niepewność to nieodłączne emocje. Do wszystkiego dochodzi stres związany z końcem ostatniego roku nauki oraz problemy zdrowotne, które łamią bohaterów.

Warte uwagi są relacje pomiędzy młodymi dorosłymi, gdyż z czasem zaczynają się różnić. Powszechna przyjaźń rozpada się. Sami aktorzy doświadczają zmiany w charakteru. Zaczynają się tworzyć nowe relacje. Pojawia się złość, nienawiść, odraza, zazdrość, zainteresowanie. Bohaterowie sami w sobie są wyraziści, posiadają bardzo charakterystyczne cechy, dzięki czemu łatwo ich zapamiętać. Każdy student posiada swoją tajemnice i historię, która dodaje mroku całości. Nie możemy być pewni, że znamy kogokolwiek.

Koniec historii jest zaskakujący. Pokazuje, że historia w pewien sposób się powtarza, a niektóre pytania zostają bez odpowiedzi.

Tekst podzielony jest na akty i sceny; przybliża nam to teatr sam w sobie. Znajdziemy tu sporo wtrąceń z różnych utworów Shakespeare'a, co ukazuje obsesje przyjaciół. Posługują się jego tekstami swobodnie, jakby był to osobisty język.

Lekturę czyta się przyjemnie i szybko. Klimat jest mroczny, tajemniczy.

Na pewno jest to książka godna polecenia osobom, które interesują się dramatami, teatrem, a także dla osób, które lubią thrillery.

Wspaniała książka, wciągnęła od pierwszej strony, ciężko było nawet zrobić przerwę na obiad. Już nie pamiętam, kiedy ostatnio tak lekko mi się czytało, a tym bardziej kryminał. Rio ma naprawdę lekkie pióro. Polecam, na pewno będziecie zdziwieni tym co się stanie w końcu ;)

Kupiłam, bo trochę skojarzyło mi się z Hamletem mojego ulubionego Szekspiera - jak się okazało później, słusznie. :) Nie będę zdradzać szczegółów, ale książka naprawdę pozytywnie zaskakuje. Polecam