Tamta kobieta

Anna H. Niemczynow jest znaną i lubianą pisarką powieści obyczajowych. Od niedawna również i ja zaliczam się do grona sympatyków jej twórczości. A to wszystko za sprawą powieści „Tamta kobieta”. To już ósma książka w dorobku pisarki.

Autorka ujęła mnie lekkością ukazania porywającej historii, która na dobre zapisała się w mej pamięci. A przede wszystkim w mym sercu. Pani Anna sprawiła, że dałem porwać się fabule, którą w bardzo ciekawy i ujmujący sposób kreśli na kartach swej powieści.

Główną bohaterką jest dr Roma Jasińska. Kobieta pochodzi z małej miejscowości koło Krakowa. Już od dzieciństwa swoje zawodowe plany wiązała z medycyną. Pragnęła zostać chirurgiem. Córka rolnika i fryzjerki w dążeniu do realizacji marzeń, zmuszona jest przejść długą drogę. Bez wątpienia Roma Jasińska jest wzorem współczesnej kobiety podążającej za swoimi marzeniami. Marzeniami, za które często przychodzi płacić wysoką cenę. Jednak warto zadać sobie pytanie, czy ich realizacja zwieńczona sukcesem jest pełnią szczęścia?

To, co sprawia, że powieść nabiera autentycznego wymiaru, to jej bohaterowie. Choć różnorodni, są wiarygodni, dzięki temu tak łatwo możemy znaleźć w nich cząstkę siebie. Myślę tutaj również o mężczyźnie, który pewnego dnia wraz ze swoją córką zjawia się w gabinecie doktor. Czytelnicza ciekawość nabiera na sile, w momencie, gdy ów mężczyzna rozpoznaje w Jasińskiej kobietę, której szukał przez wiele lat. I tu rodzi się pytanie – dlaczego lekarce zależało na tym, by nikt nie mógł jej rozpoznać? Co ukrywa? Co takiego może łączyć ją z mężczyzną? Dodatkowo warto zadać sobie pytanie, kim jest TAMTA KOBIETA?

Powieść podzielona jest na trzy części, a każda z nich jest dawką wielu emocji. Anna H. Niemczynow skonstruowała ciekawą historię, wobec której nie można przejść obojętnie. I tak jak zapewnia wydawca powieść ta „na długo pozostaje w pamięci”. Książka nie tylko traktuje o marzeniach, lecz również uświadamia nas, jak ogromną moc ma wybaczanie. Trzymanie w sobie urazy, powoduje, że najbardziej ranimy siebie. Rozpamiętywanie nie służy niczemu dobremu. „Tamta kobieta” to nie tylko porywająca historia, to również, a może przede wszystkim książka przepełniona mądrościami, z których możemy czerpać pełnymi garściami. A ja nie mogę się już doczekać, gdy będę mógł trzymać w rękach kolejną powieść Anny H. Niemczynow.

Za egzemplarz książki serdecznie dziękuję Wydawnictwu Filia [Adres usunięty]

[Adres usunięty]

Najnowsza historia Anny H. Niemczynow, pod tytułem – Tamta kobieta, opowiada o Romie Jasińskiej. Dziewczynie która marzy o byciu lekarzem. Gdy za pierwszym razem jej się nie udaje, nie poddaje się. Cały rok uczy się i pracuje. Jej marzenie się spełnia i dostaje się na wymarzone studia do Krakowa. Wynajmuje mieszkanie i zaczynają się jej problemy. Studia są bardzo wymagające, a warunki do nauki coraz gorsze. A ponieważ Roma jest bardzo niezależna, nie mówi nikomu o swoich kłopotach. Tylko dziadek domyśla się, że dziewczynie nie najlepiej się wiedzie…

„Serce Joanny zaczęło bić mocniej. Nigdy nie była szczególnie religijna. Odkąd została sierotą, nikt nie dbał o to, by wnikliwie studiowała Ewangelię. Jej samej też to szczególnie nie obchodziło. Gdy było jej bardzo źle, przypominała sobie wierszyk, jakiego nauczyła się od matki, gdy była dzieckiem: „Panie Boże mój, jam robaczek Twój” – ten akt strzelisty wystarczył, by łatwiej jej było godzić się na wszystko, czym Bóg obdarzał ją na co dzień. Starała się nie narzekać i nie tęsknić za tym, czego akurat mieć nie mogła. Dziś, kiedy patrzyła na matkę swojej przyjaciółki, poczuła wdzięczność za koczowniczą duszę, jaką obdarzył ją Stwórca, bo dzięki niej teraz było jej w życiu łatwiej. Przywiązywała się do ludzi i miejsc, a jednak… potrafiła też znaleźć w sobie siłę, by odejść od tego, co dla niej złe. Tak wiele przeszła, tak wiele doświadczyła, ale…nie przyszło jej do głowy, bo o zło obwiniać Najwyższego. Może to, co jej dał, było potrzebne? W końcu doprowadziło ją do bezpiecznego „teraz”.”

Ten cytat wybrałam specjalnie. Pokazuje, że w życiu wszystko jest po coś. Historia Romy dokładnie to nam uświadamia. Więcej nie napiszę, abyście mieli taką samą przyjemność z czytania tej powieści jak ja.

Do czytania książek Ani H. Niemcznow nie trzeba mnie namawiać. Przeczytałam sześć z jej ośmiu książek i to moim zdaniem dobra rekomendacja. W każdej z jej powieści potrafię znaleźć coś dla siebie. Mam wrażenie, że jej historie napakowane są dobrocią, szczęściem i mądrością. A ja po przeczytaniu każdej z nich, staram się być lepszym i spokojniejszym człowiekiem. Zdecydowanie polecam.

Za kolejną przepiękną książkę Ani dziękuję Wydawnictwu Filia. Polecam i zapraszam na stronę Wydawnictwa: [Adres usunięty]

Wydawnictwo Filia

Ilość stron: 480

Data premiery: 2 września 2020

książka super! Na początku, okładka cudowna, kolory jak i sam zamysł okładki na mega plus, bo pięknie prezentuje się na półce.

Co do samej książki - historia przepiękna. To moje pierwsze spotkanie z tą autorką, ale już teraz wiem, że nie jest to ostatnie spotkanie. Uwielbiam taką tematykę książek, więc z każdą kartką rozpływałam się coraz bardziej!

Bardzo Wam polecam! ♥

To moje pierwsze spotkanie z autorką, i wydaje mi się, że było ono dość udane. Z chęcią sięgnę po polecane przez innych jej książki, ale najpierw napiszę Wam o "Tamtej kobiecie".

Wizyta z dzieckiem w gabinecie lekarskim może okazać się początkiem marzeń, ale i obaw.

Kiedy mężczyzna ujrzał doktor Jasińską od razu wiedział, że to kobieta, której szukał przez lata, jednak ona nie chciałaby zostać odnaleziona.

Cała historia wydaje się być zagmatwana a opis niczego nie rozjaśnia. No bo w końcu dlaczego doktor Jasińska nie chce zostać odnaleziona? Jakie tajemnice skrywa ta kobieta? Co łączy tę dwójkę?

Przyznaję, że trochę ciężko było mi się wkręcić w tę historię. Szczerze nie wiem co było tego przyczyną. Fakt, że jest to moje pierwsze spotkanie z autorką, czy może szereg uprzedzeń jakie wykreował sobie mój umysł. Kiedy już wpadłam w tę historię i polubiłam pióro autorki czytało mi się ją znacznie lepiej. Fabuła bardzo mnie wciągnęła i muszę powiedzieć, że bardzo polubiłam bohaterów, choć Roma intrygowała mnie z nich wszystkich najbardziej. Jest ona postacią, której poczynania śledzniłąm z ogromną uwagą.

Muszę też przyznać, że chwilami cała historia wydawała mi się być przegadana i odrobinę nudna, ale koniec końców wcale nie było tak źle! Naprawdę podobała mi się ta książka i z chęcią sięgnę po inne książki autorki.