Tam, gdzie prowadzi serce. Tom 2

„Tam, gdzie prowadzi serce”. Tom 2 - Eliza Nowak

Współpraca | @wydawnictwopostepu

Po zakończeniu pierwszego tomu wydawało mi się, że jestem gotowa na wszystko.

Jak ja bardzo się myliłam...

Drugi tom rozpoczyna się dokładnie w miejscu, w którym zakończyła się poprzednia część. Emilia budzi się w szpitalu, a życie, które jeszcze chwilę wcześniej wydawało się pełne szczęścia i planów, zamienia się w walkę o prawdę i nadzieję.

W tej części poznajemy również Aleksandra - dawnego kolegę Emilii z podstawówki, dziś policjanta prowadzącego sprawę zaginięcia Maksa. Od samego początku przyciąga uwagę i sprawia, że trudno go jednoznacznie ocenić. Kilka razy byłam przekonana, że już wiem, jakie ma intencje, tylko po to, żeby chwilę później znów zacząć wszystko kwestionować.

Od pierwszego rozdziału wiedziałam jedno tej książki nie da się czytać „na spokojnie”. Co chwilę wymyślałam nową teorię. Podejrzewałam kolejnych bohaterów, analizowałam każdy szczegół i byłam przekonana, że już wiem, dokąd to wszystko zmierza tylko po to, żeby kilka stron później zorientować się, że znowu dałam się wyprowadzić w pole. 😂

I właśnie za to pokochałam tę część.

Każda kolejna wskazówka prowadzi do następnej tajemnicy, a gdy wydaje się, że odpowiedzi są już na wyciągnięcie ręki, historia ponownie zmienia kierunek. Nie pamiętam, kiedy ostatnio książka sprawiła, że aż tyle razy zmieniałam swoje zdanie o bohaterach.

Ogromnym plusem tej historii jest to, że obok zagadki kryminalnej nie zabrakło miejsca na emocje. To historia o stracie, nadziei, tęsknocie i próbie poskładania życia na nowo. Bohaterowie nie są idealni, popełniają błędy, podejmują trudne decyzje i właśnie dlatego wydają się tak prawdziwi.

Dawno żadna historia nie wciągnęła mnie aż tak bardzo w analizowanie każdego szczegółu i próbę przewidzenia zakończenia. Niestety bezskutecznie.

A potem nadszedł finał...

Droga Autorko... po pierwszym tomie pisałam, że tak się nie robi czytelnikom. Po drugim mogę powiedzieć tylko jedno... to już jest zwykłe znęcanie się nad nami!

Szok. Niedowierzanie. Tysiąc pytań i szczęka gdzieś na podłodze.

Ta seria wciągnęła mnie bez reszty. A po takim zakończeniu pozostaje mi tylko cierpliwie czekać na trzeci tom... choć cierpliwość zdecydowanie nie jest teraz moją najmocniejszą stroną.

Hejka!

Fala tropikalnych upałów nawiedza nasz piękny kawałek świata. Lubicie taką pogodę? Jak dla mnie mogłoby zostać max 25 stopni i nic więcej do szczęścia nie byłoby mi trzeba. Obecnie moim wybawieniem jest mój nowy przyjaciel – wiatrak i wizyty nad lokalną „wodą”. Na ostatnie plażowanie zabrałam ze sobą pewną książkę. Pierwszy tom czytałam niedawno, a dziś wracam do was z recenzją drugiego, dzięki współpracy z jego autorką. Dziękuję autorce za egzemplarz do recenzji. Posłuchajcie kilku słów o „Tam, gdzie prowadzi serce” autorstwa Elizy Nowak!

Mówią, że miłość jest siłą, która pokona nawet śmierć. Pamiętacie wyjątkowy rejs po Adriatyku z pierwszej części? Historia miłości Maksa i Emi doprowadza ich do ołtarza, jednak do ślubu nie dochodzi, gdyż pan młody zostaje uprowadzony sprzed ołtarza, a młoda pani postrzelona. Dziewczyna zostaje sama, w ciąży i usilnie próbuje odnaleźć narzeczonego, który zapadł się pod ziemię. Pomaga jej w tym Aleksander Jaworski – kiedyś przyjaciel ze szkoły, dziś komisarz policji. Mroczne tajemnice rodziny Brandów wychodzą na jaw, sprawiają, że niebezpieczeństwo czai się za rogiem. Jednak Maks zostawia Emilii coś, co ma ją naprowadzić na jego trop. Czy dziewczyna odnajdzie drogę do miłości swojego życia?

W porównaniu do pierwszej części, tutaj czytało mi się bardzo dobrze. Widać, że styl autorki ewoluował i akcja, choć mniej dynamiczna jest przyjemniejsza w odbiorze. Bardzo podobała mi się pokazana relacja matki z córką. To bardzo na plus. I choć tak jak wspomniałam, tutaj akcja nie leci tak warto jak w poprzedniej książce, to czułam się zadowolona literacko. Wątków nie było wiele, ale zdecydowanie trzymały mnie w ciekawości. Zaskoczyła mnie rola Sebastiana Webera w tym wszystkim. Zakończenie totalnie zaskoczyło i uważam, że w kończącym tomie sytuacja może obrócić się jeszcze o 180 stopni. To była mocna czwórka! Czekam na finał.

Żoną miałam być,miał być ślub i wesele też... Te słowa piosenki Moniki Brodki są idealne do początku drugiej części ,, Tam gdzie prowadzi serce 2,,.

Gdy nadszedł dzień ślubu Emilii i Maksa nikt się nie spodziewał,że tak się potoczą ich losy. To miał być najpiękniejszy dzień w ich życiu. Maks nagle znika, Emilia trafia do szpitala.

Po powrocie do domu uczy się żyć na nowo ,z nadzieją w sercu,że Maks żyje i uda się go uratować. Walczy nie tylko o siebie ,ale też o ich nienarodzone dziecko. Ta myśl trzyma ją przy życiu. Ta myśl i tajemniczy kompas.

Rozpoczynają się gorączkowe poszukiwania w których pomaga... Aleks Jaworski,przystojny policjant,przyjaciel z dawnych lat. Czy miłość jest siłą która pokona śmierć? tego koniecznie musicie dowiedzieć się sami .

Oporcz wątku miłosnego pojawiają się elementy tajemnic rodzinnych, wątki kryminalne które dodają fabule napięcia . Postacie są tak wykreowane,że czytelnik szybko angażuje się w ich emocje. To piękna poruszająca i wciągająca kontynuacja, którą przeczytałam z ogromną przyjemnością.

Polecam wszystkim ktorzy lubią historie pełne emocji i nieoczywistych zwrotów akcji o czym świadczy zakonczenie.

Oto propozycja recenzji, która porządkuje Twoje wrażenia, odpowiada na kluczowe pytania i mieści się w limicie słów.

​Między strachem a

​Czy można poskładać życie do kupy, gdy tuż przed ślubem świat bolesne rozpada się na kawałki? Z tym dramatycznym pytaniem zostawia nas Eliza Nowak po pierwszym tomie powieści „Tam, gdzie prowadzi serce”. Autorka rzuca swoją bohaterkę w sam środek koszmaru: brutalny atak, strzały i nagłe, zagadkowe porwanie narzeczonego, Maxa. W jednej sekundzie biała suknia ustępuje miejsca krwi i panicznemu strachowi.

​Drugi tom to potężna dawka emocji i pytań, które bez przerwy kłębią się w głowie czytelnika podczas lektury. Kto i dlaczego porwał Maxa? Czy w świecie pełnym sekretów można jeszcze komuś zaufać? Gdy oficjalne śledztwo utyka w martwym punkcie, na horyzoncie pojawia się dawny znajomy z podstawówki. Czy bezinteresownie wyciągnie pomocną dłoń i pomoże w odnalezieniu ukochanego? Ta relacja, podszyta wspomnieniami z przeszłości, dodaje fabule niezwykłej dynamiki i niepewności.

​Porównując tę część do debiutu, widać ogromny skok jakościowy. Eliza Nowak wyraźnie dopracowała swoją technikę pisarską. O ile pierwszy tom mocno epatował erotyzmem, o tyle w kontynuacji autorka zmienia akcenty i stawia na znacznie głębsze tony. Trudno jednoznacznie zaszufladkować tę pozycję – to genialnie zbalansowany kryminał obyczajowy z silnym elementem psychologicznym (lub, jak kto woli, powieść obyczajowo-psychologiczna z wyrazistym wątkiem kryminalnym).

​Tym, co urzeka najbardziej, jest właśnie warstwa psychologiczna. Prym wiedzie tu bolesna, ale niezwykle autentyczna walka z traumą. Autorka z wielkim wyczuciem pokazuje, jak poradzić sobie ze strachem, który paraliżuje codzienne funkcjonowanie, oraz jak udźwignąć ból po nagłej stracie bliskiej osoby. Bohaterowie nie są papierowi – ich lęki, chwile załamania i determinacja są wręcz namacalne.

​Wątek kryminalny trzyma w napięciu do samego końca. Autorka umiejętnie dawkuje wskazówki, myli tropy i zmusza nas do ciągłego kombinowania, kto stoi za porwaniem Maxa i jakie motywy nim kierowały.

​„Tam, gdzie prowadzi serce” (Tom 2) to dojrzała, poruszająca i świetnie skonstruowana powieść. Eliza Nowak udowodniła, że potrafi wyjść poza ramy klasycznego romansu i stworzyć historię, która nie tylko przyspiesza bicie serca w momentach akcji, ale też zmusza do głębokiej refleksji nad ludzką psychiką w obliczu tragedii. To zdecydowanie lepsza, bardziej przemyślana odsłona tej serii, od której trudno się oderwać.

Muszę przyznać, że ta książka skradła moje serce ❤

Autorka w przepiękny sposób pokazała, jak cienka jest granica między szczęściem, a tragedią oraz jak wiele człowiek jest w stanie przetrwać dzięki miłości i nadziei. Bardzo podobało mi się to, że historia nie skupia się wyłącznie na wątku romantycznym, ale porusza również temat żałoby, radzenia sobie z traumą, rodzinnych sekretów, przebaczenia oraz tego, że życie potrafi napisać scenariusze, których nigdy byśmy nie przewidzieli.

Największe wrażenie zrobiło na mnie zakończenie. Było naprawdę mocne, pełne emocji i sprawiło, że po przeczytaniu ostatniej strony przez długi czas siedziałam w ciszy, analizując wszystkie wydarzenia. To jeden z tych finałów, który całkowicie wywraca emocje czytelnika i sprawia, że natychmiast ma się ochotę sięgnąć po kolejny tom.

Bardzo polubiłam również bohaterów. Nie są idealni, popełniają błędy, podejmują czasem trudne decyzje, ale właśnie dzięki temu wydają się prawdziwi. Emilia zaimponowała mi swoją siłą i determinacją, a relacje między postaciami były pełne autentycznych emocji. W trakcie czytania przeżywałam razem z nimi strach, smutek, nadzieję i chwile szczęścia.

„Tam, gdzie prowadzi serce” to opowieść o tym, że nawet po największej burzy może pojawić się światło, a los potrafi zmienić wszystko w jednej chwili. To historia, która pokazuje, że miłość ma wiele twarzy. Daje siłę, ale czasem również wystawia nas na największe próby.

To była przepiękna, wzruszająca i trzymająca w napięciu historia, którą z czystym sumieniem mogę polecić każdemu fanowi romansów z tajemnicą i dużą dawką emocji ❤