Takie rzeczy tylko z mężem. Tom 1

Kiedy czytałam tę książkę było mi zwyczajnie szaro... Może trochę ze względu na to, że mam teraz trudny okres w życiu, a może dlatego, że pod warstwą wesołości i humoru w książce krył się, moim zdaniem, wielki smutek, szara rzeczywistość i okropna prawda o większości małżeństw.

Główną bohaterką jest Zuzanna - rozczarowana mężem, który nie ma ochoty (ani czasu, bo są przecież ważniejsze rzeczy) na spędzenie z nią chociaż paru chwil. Zachwyt z jego oczu dawno zniknął, o żonę starać się nie musi (w końcu to już JEGO żona!), więc całe serce oddaje poszukiwaniu "skarbów" z wykrywaczem metalu.

Chyba największą zaletą tej książki jest właśnie ta przykra refleksja nad mężczyznami, związkami i małżeństwami. Żadna z nas nie ma bowiem gwarancji, że mężczyzna w pewnym momencie nie przestanie się nami interesować...

Agata Przybyłek pisze lekko i z humorem - z przyjemnością czytałam perypetie wyjątkowo ciekawych bohaterów - siostry, wiecznie "umierającej" matki, syna i pewnej uroczej satanistki z wyższych sfer. Jeżeli czegoś mi tu zabrakło, to dynamizmu i elementu zaskoczenia. Lubię, kiedy w książkach więcej się dzieje, ale ta z niespieszną akcją daje odpocząć myślom i zwolnić nieco przyspieszone stresem bicie serca, więc wyszło mi to na dobre. Wiele przeczytamy również o dzieciach i ich spojrzeniu na świat, co jest bardzo wesołym dodatkiem do fabuły.

Styl autorki z książki na książkę zasługuje na więcej pochwał - skrzy się od humoru, zachwyca lekkością i sprawia wiele przyjemności samą lekturą. Cieszę się, że autorka nie osiadła na laurach i nadal nad sobą pracuje.

Czy odkryjemy tu coś zaskakującego? Nie. Ale na pewno spędzimy miło czas i z refleksją przyjrzymy się naszym chłopakom, narzeczonym i mężom, by przekonać się, czy nas czeka podobna przyszłość. Autorka zostawiła przy tym wiele niedokończonych wątków (i to tych najlepiej rokujących), więc w następnej części na pewno "będzie się działo".

gata Przybyłek to utalentowana młoda pisarka, która żadnych tematów się nie boi. Widać, że czuje się dobrze opowiadając romantyczną historię, kreując zabawne zdarzenia w komedii obyczajowej ponadto potrafi również dobrze oddać ludzki ból, tragedię tak jak w książkach "Bez ciebie" oraz "Jeszcze raz". Po jej powieści sięga się z pewnością, że będzie to udany czas przy lekturze. Tym razem z przyjemnością pochłonęłam "Takie rzeczy tylko z mężem". To zabawna opowiastka o miłości. Ale książka ma też ważne przesłanie, które nie sposób przeoczyć. Warto je zapamiętać i wcielać w życie.

Zuzanna jest żoną Ludwika, mamą Marcelka bardzo rezolutnego małego chłopca i nauczycielką. Po kilku latach małżeństwa zaczyna dostrzegać, że mąż nie zwraca na nią uwagi tak, jak ona by tego oczekiwała. Brak w nim romantycznej nuty, której kobieta pragnie. W ich codzienność wkradła się rutyna, stagnacja i ani myśli odejść. Zuzka, za sprawą trenerki personalnej, postanawia coś zmienić, zawalczyć o zainteresowanie Ludwika. Jest skłonna nawet sama dla siebie kupować kwiaty, oczywiście wersja dla męża brzmi zgoła inaczej, iż te bukiety otrzymuje od tajemniczego wielbiciela. No wybaczcie ale sądziłam, że co jak co ale taki sposób na pewno zaowocuje. Jednak... pomyliłam się. Ten mężczyzna, w sumie nie wiem jak go określić. Jest niereformowalny! Jego interesuje przede wszystkim poszukiwanie skarbów a nie wie, że ma je tuż obok siebie, nie musi ich szukać. To typ, który zdobył i już nie widzi potrzeby zabiegania o względy małżonki. Czy pomysłowość Zuzy sprawi, że w małżeńską egzystencję wejdzie w końcu zainteresowanie, wróci płomienny żar namiętności?

Prócz motywu przewodniego w tej książce jakim są małżeńskie zawirowania Ludwika i Zuzy, jest też kilka interesujących wątków pobocznych, dzięki czemu powieść nabiera niepowtarzalnego charakteru. Kiedy pod dach Zuzy przybywa Kasia, nikt nie jest tym faktem zachwycony. No może tylko jej matka, która ma córkę z głowy na pewien okres czasu. Szybko okazuje się jednak, że z początku sceptycznie nastawiona do nowej lokatorki Zuzanna, nie ma żadnych powodów do tego, aby darzyć Kasię niechęcią. Za to sąsiedzi ani myślą zmieniać zdania na temat dziewczyny. Wystarczył im jeden rzut oka, by stwierdzić, że należy się od tej młodej kobiety trzymać na dystans.

Bardzo zabawna a zarazem mądra powieść dla kobiet w każdym wieku. Niesamowicie przyjemna lektura na każdy czas. Agata Przybyłek pokazuje w niej, że nie należy oceniać po wyglądzie. To prawda, którą doskonale znamy a jednak nader często o niej zapominamy. Jestem też wdzięczna autorce, że stworzyła właśnie taką odmienną od stereotypowej nastolatki Katarzynę. Dziewczynę pełną dobrych, pozytywnych odruchów. Jest to miła odmiana po innych tytułach, gdzie kilkunastolatkę pokazuje się w taki sam sposób jako buntowniczkę. Chcę też zaznaczyć, że ta powieść jest pierwszą częścią jak na razie trylogii o Zuzannie. Polecam!

Za książkę serdecznie dziękuję Czwartej Stronie.