Takie rzeczy tylko z mężem. Wielkie Litery

To moje kolejne spotkanie z twórczością autorki, czytałam sporą większość książek Agaty, jednak powieść "Takie rzeczy tylko z mężem" wpadła w moje ręce dopiero teraz. Stylistyka i język jakim posługuje się autorka jest niezwykle lekki i przyjemny w odbiorze, co sprawia, że książkę czyta się naprawdę sprawnie i z zainteresowaniem. Ja pochłonęłam historię Zuzanny w jeden poranek. Fabuła książki została bardzo ciekawie nakreślona, równie dobrze poprowadzona, a bohaterowie jakich wykreowała autorka są niezwykle autentyczni, nie są krystalicznymi - targają nimi przeróżne emocje, popełniają błędy, dlatego myślę, że z powodzeniem moglibyśmy się z nimi utożsamić w wielu kwestiach. Historia została przedstawiona z perspektywy głównej bohaterki, co pozwoliło mi lepiej ją poznać, dowiedzieć się co czuje, myśli, a tym samym mogłam lepiej zrozumieć jej postępowanie oraz decyzję. W książce oprócz sytuacji z życia wziętych dostajemy również sporą dawkę dobrego humoru, wiele wydarzenia mających miejsce w życiu Zuzanny wywoływało uśmiech na mojej twarzy, a czasami nawet zdarzyło mi się parsknąć śmiechem. Potrzebowałam ostatnio takiej książki - niezobowiązującej, trochę w krzywym zwierciadle, z przymrużeniem oka, przy której po prostu będę się dobrze bawiła i to wszystko dostałam na kartach "Takie rzeczy tylko z mężem". Muszę koniecznie sięgnąć w wolnej chwili po kolejną część. Polecam! Moja ocena 8/10.

Bardzo lubię książki autorki. Jest w nich świeżość, radość, doskonale umilają czas i zajmują na długie godziny. Jeszcze ani jedna historia, jaka wyszła spod jej pióra mnie nie rozczarowała. I choć autorka stawia tu na komedię, to nie boi się między wierszami poruszać codziennych problemów.

Zuzanna, główna bohaterka, wydaje się mieć w pełni uporządkowane, stabilne życie. A jednak już niebawem okaże się, że chaos odegra tutaj kluczową rolę. Kobieta przez zupełny przypadek dowie się bowiem, że jej małżeństwo chyli się ku upadkowi. Mąż nie chce wracać do domu, woli szukać skarbów w lesie a Zuzanna załamuje ręce, bo nie wie jak wyjść z tej trudnej sytuacji. Na szczęście na pierwszym planie stoi bohaterka silna, pewna swego i nie bojąca się podjąć ryzyka, więc będzie walczyć mimo pewnych przeciwności i mimo pojawiających się nowych postaci w jej życiu, które przyprawią nas wszystkich o niezły zawrót głowy!

Autorka ma talent do kreowania scen z życia wziętych, z dużym poczuciem humoru. I to w dodatku smacznym, takim który wywołuje szczery uśmiech, a miejscami nawet śmiech. Niewiele osób tak potrafi, bo nie łatwo jest przekazać komizm sytuacji w postaci wydarzeń interpretowanych przez każdego na swój sposób. W przypadku perypetii Zuzanny zabawa jest o tyle sympatyczna, że do tego wszystkiego dochodzą jeszcze rozterki miłosne. W roli głównej występuje spora liczba charyzmatycznych bohaterów, którzy odnajdą się idealnie w fabule i będą mieli wiele do powiedzenia.

Właściwie, jeśli przyjrzeć się bliżej, to fabuła nie jest szczególnie wymagająca - ot niecodzienne losy zwykłych ludzi, którzy pechowo znaleźli się w nietypowej sytuacji. Ale uroku wydarzeniom nadaje spora ilość wątków, dopracowanych (oczywiście!) i bardzo pomysłowo rozwiniętych. Czytając strona po stronie nie mogłam oprzeć się wrażeniu, że choć jest to bardzo lekka i sympatyczna powieść obyczajowa z zabarwieniem komedii i nawet odrobiny romansu, to wciąż mamy do czynienia z historią o pewnym przesłaniu. Nie zawsze zwykłe życie może poruszać się z góry ustalonymi schematami i tylko nasze decyzje wpływają na to, jak potoczą się dalsze wydarzenia.

Dla mnie powieści Agaty Przybyłek są idealnym lekarstwem na smutne dni i każda po kolei dumnie prezentuje się na półce. A "Takie rzeczy tylko z mężem", równie dobra co poprzednie, zabawna i pełna uroku, idealnie pokazuje, że życie warto traktować z dystansem oraz uśmiechem na ustach. Do takich książek chce się wracać i takie książki chce się czytać, więc nie pozostaje mi nic innego jak wznowione wydanie pierwszego tomu serii Agaty bardzo Wam polecić.

Nasączona dawką uszczypliwego humoru, otulona życiową problematyką, kompilująca lekką powłokę ze skrywaną pod nią warstwą trosk życia codziennego żony i matki.

„Takie rzeczy tylko z mężem” to powieść o specyficznych nutach zabawnego wydźwięku, nad którą należy pochylić się z przymrużeniem oka, by dostrzec ukryte meandry wielobarwnej egzystencji rodzinnej. Proza dnia skutecznie przyćmiewa pozytywne walory odgrywanych ról społecznych, tworząc szaleńczą mieszaninę familijnych więzi, z żartobliwym sznytem portretowanych na kartach pierwszego tomu serii. Cięty język i ironiczny dowcip śmiało spowijają kompozycję niecodziennych incydentów, które pokryto delikatnym suknem groteskowości czy nawet przerysowania, ale niewątpliwie tym zabiegiem intensyfikując ich komediowy ton. Na tym frywolnym fundamencie Agata Przybyłek buduje obraz małej wsi – naznaczonej zaściankowością i uprzedzeniami, z łatwością ferującej błędne, a co za tym kroczy, krzywdzące osądy. Sielankowy klimat skorelowano z nieco refleksyjną esencją, obnażającą prowincjonalizm, przejawiający się lękiem przed tym, co obce i nieznane. „Takie rzeczy tylko z mężem” to również kreacja pełna skrajnego smaku miłości i nieobliczalnych porywów serca! Od uczuć tlących się przytłumionym monotonią ogniem, przez impresje spokojne i bezpieczne, na charakternych, nieokiełznanych w odczuciach, wręcz zakazanych kończąc. Historia opiewa nie tylko w osobliwe zdarzenia, ale także w zaskakujące emocje, które nie tylko odbiorcę bawią, albowiem również wzniecają w sercu ciepło i zarazem subtelny frasunek. Zadziorności i literackiego pazura nadaje fabule z kolei jaskrawy rys głównej bohaterki – nie sposób nie obdarzyć Zuzy sympatią, choć ma ona dosyć swobodne podejście do otoczenia. Odważnie stąpająca po życiowych zawirowaniach, tłumi w sobie jednak tęsknoty, które zalegają na dnie jej kobiecej duszy. Bezsprzecznie to nadal pozycja znakomita na wieczór wypełniony relaksacyjną atmosferą, niewymagająca, ale przyjemnie angażująca w treść, która sugestywnie zmierza do finału, który zaostrza apetyt na kontynuację. Co więcej, ten tytuł to wznowienie w nowej szacie graficznej, więc spragniony dalszych, zwariowanych zajść czytelnik od razu może zacząć je eksplorować. Stereotypowa osnowa w parze z absurdalnymi sceneriami kreuje iście wybuchową mozaikę, przy której można się wybornie bawić, o ile dysponuje się swoistym dystansem – wprost przeciwnie niż mieszkańcy Jaszczurek. To powieść wzbudzająca kontrowersję w kwestii jej odbioru, w moim mniemaniu jawiąca się jako idealna odskocznia od szarej rzeczywistości. Takie rzeczy tylko z tą historią!

Życie lubi płatać niespodziewane figle. Czasami wręcz efektownie igra z ludzką codziennością, aby celowo dodać jej nieco zasadnego animuszu lub zwyczajnie zachęcić do podjęcia potrzebnych działań. To właśnie przypadkowe zdarzenia wielokrotnie stają się impulsem najważniejszych zmian. Agata Przybyłek zdaje się doskonale znać ten żartobliwy życiowy zgryz – świadomie bowiem kreuje fabularny zbieg okoliczności i na jego bazie spisuje kształt całej powieści. Takie rzeczy tylko z mężem to komedia pełną parą – nieoczywista i bardzo pomysłowa, a przy tym zaskakująco refleksyjna.

Wszystko za sprawą niesamowitej bohaterki, przyciągającej feralne okoliczności niczym najsilniejszy magnes. Zuzanna właśnie taka jest – pozornie zwyczajna i niewyróżniająca się, a jednak wiernie szlifująca umiejętności przetrwania w całunie życiowej spontaniczności. I usilnie próbująca przywrócić żar przygaszonego emocjonalnie związku. I co dla wrażeń odbiorcy może okazać się najpiękniejsze – samodzielnie relacjonuje bieg tej niecodziennej historii. Narracja pierwszoosobowa sprawdza się tu idealnie, pozwalając nie tylko uczestniczyć w zwariowanym spektaklu, ale też wyłuskać z niego przydatne treści. Bo chociaż warstwa komediowa wiedzie tu zamierzony prym, to autorce przebiegle udaje się przemycić materiał do delikatnych przemyśleń. Przykurzona małżeńską rutyną namiętność, soczyste relacje z rezolutnym pięciolatkiem, nagminnie umierająca mama, pogrążona w finansowym ambarasie siostra i wreszcie nastoletnia gotycka niespodzianka, siejąca postrach w nasączonej optycznymi stereotypami wsi – zderzenie tak nieokiełznanych żywiołów musi owocować świetną fabułą.

Ten szalony scenariusz to pobudzająca do śmiechu i bezsprzecznie wciągająca komedia małżeńska – powieść w odczuciu niezwykle promienna i zakręcona, momentami wręcz absurdalna i rozbrajająca, a przy tym sukcesywnie prowadząca do luźnej refleksji. Ewidentnie pisana na miarę! Agata Przybyłek buduje wizualnie stereotypowy wizerunek wiejskiej zaściankowości, aby w jego nieobliczalnym charakterze, zakorzenić historię pełną scenicznych rozterek. Tu potrzebny jest dystans, potrzebny jest też dobry humor – tyle wystarczy, aby cieszyć się smakiem tej uroczej figlarnej przygody.