Tak naprawdę mam na imię Hanna

Hanna Śliwka ma niecałe 14 lat kiedy granicę Ukrainy przekracza niemiecka armia,a razem z nią Gestapo,którego zadaniem jest ,,oczyścić" kraj z Żydów.

Przed wojną dziewczynka beztrosko spędza czas na zabawach z rodzeństwem i pomagając sąsiadce przy malowaniu pisanek.

Teraz rodzina zostaje zmuszona opuścić swój dom i uciekać,by ocalić życie.

Schronienie znajdują najpierw w lesie,a potem w mrocznych jaskiniach.Tam muszą zmierzyć się z ciemnością,chorobami i głodem.

Jak potoczą się losy rodziny?

Czy uda im się przeżyć?

Inspiracją do napisania tej książki była historia Ester Stermer oraz 4 innych osób,które podczas wojny ukrywały się właśnie w jaskini.

Po ostatnich niefartach z tego typu literaturą tutaj spotkało mnie pozytywne zaskoczenie.

Opowieść napisana jest w przepiękny i wzruszający sposób.Niezwykle prosto,ale jednocześnie chwytając mocno za serce.

Na otaczający świat patrzymy oczami Hanny i chociaż wcześniej przeczytałam wiele książek o wojnie,to dopiero teraz zobaczyłam czym była dla tamtych ludzi utrata domu.

Jak ciężko było zostawić wszystko,co się kochało.Nawet zwykłą sukienkę.

Jaki żal towarzyszył oddawaniu zwierząt.

I jak ważna jest rodzina oraz pomoc zwykłych ludzi,którzy nie pozwolili wielu Żydom zginąć.

Ja ogromnie Wam polecam i zapraszam do czytania.

Na pewno nie będziecie żałować!

Książki o tematyce wojennej to literatura, po którą sięgam od czasu do czasu. Interesują mnie wydarzenia z tamtych czasów, mimo iż lektura zazwyczaj nie należy do łatwej. Jak było w tym przypadku?

'Jednak, chociaż życie wydaje się całkiem znośne, ciągle spoglądamy za siebie w obawie, że w każdej chwili coś może nas uderzyć.'

Hanna skończyła czternaście lat. Jej urodziny nie są szczęśliwym wydarzeniem, bo zaraz po nich dowiaduje się, że Niemcy wkraczają na teren wsi, w której mieszka. Jest Żydówką. Nie pozostaje jej nic innego jak ucieczka wraz z rodziną i ukrycie się w miejscu, w którym przeczekają wojnę. Żywi. Czy im się to uda?

Historia jest ciężka w odbiorze, szczególnie ze względu na to, że widziana jest oczami dorastającej dziewczynki. Nikt nie powinien w swoim krótkim życiu przejść tego, co Hanna i jej rodzeństwo. Zostali zmuszeni do opuszczenia domu. Musieli ukrywać się w lesie, a później w jaskini. Czy tak powinni zachowywać się ludzie względem siebie? Zmuszać drugiego człowieka do zachowań, które nie mają nic wspólnego z godnym człowieczeństwem?

Podczas II wojny światowej działo się wiele złego. Każdorazowo kiedy czytam takie historie, nie potrafię zrozumieć ogromu zła i okrucieństwa. Najgorsze w tym wszystkim, że to nie jest fikcja literacka. To historie inspirowane prawdziwymi wydarzeniami.

'(...) lepiej jest zginąć na własnych warunkach, będąc wolnym człowiekiem w lesie, niż stracić życie z ręki prześladowcy.'

Warto poznać historię Hanny. Warto znać historię Żydów i ich los podczas II wojny światowej. Tematyka trudna, ale każdy powinien czytać i wiedzieć, co działo się w przeszłości. Zachęcam.

'Szkoda, że my nie mamy skóry, która kamuflowałaby nas przed Niemcami. Gdybyśmy mieli taką skórę, przechodziliby obok i nas nie dostrzegali.'

W piątek przyszła i zacząłem czytać (kupowana na przedsprzedaży na stronie Repliki), w niedzielę skończyłem. Czyta się równie dobrze jak Chłopiec w pasiastej piżamie i inne książki Boyne’a. Dla młodszych czytelników, dla nastolatków? Niekoniecznie, chociaż oni z pewnością łatwiej będą utożsamiać się z główną bohaterką, żydówką Hanną Śliwką, która, po inwazji niemieckiej na ZSRR, musi się wraz z rodziną ukrywać…

Pod względem treści Tak naprawdę mam na imię Hanna Tary Lynn Masih przypomina Żydowską wojnę Henryka Grynberga, chociaż książki różnią się diametralnie pod względem stylu czy sposobu prowadzenia narracji. Przy porównywaniu trzeba mieć z tyłu głowy, że Grynberg opiera swoją książkę na własnych wspomnieniach, a książka Tary Lynn Masih, przy całym szacunku autorki dla prawdy historycznej, nadal jest w dużo większym stopniu wytworem wyobraźni.

Na plus policzyłbym umiejętnie poprowadzoną w pierwszej osobie narrację, głos małej dziewczynki, której dziecięca wrażliwość zostaje nagle wrzucona w niezrozumiały świat wojny i realia ukrywania się. Hanna, podobnie jak inni Żydzi, jest stopniowo pozbawiana człowieczeństwa, traktowana w kategorii bydła przeznaczonego na ubój, aż w końcu, wraz ze swoją rodziną, żeby tylko się uratować, musi ukrywać się w ciemnych norach.

Trochę w tej książce z Boyne’a, trochę z filmu Życie jest piękne, dużo z historycznej prawdy… Tę książkę czyta się dobrze, momentami jest wzruszająca, momentami smutna. Do wad policzyłbym chyba tylko to, że czyta się ją po prostu za szybko, zbyt zachłannie…