Tajniak. Prawdziwa historia

Joe Carter przez 20 lat pracował jako tajny agent. Dla kariery i możliwości rozpracowywania przestępczego świata poświęcił wszystko inne, stracił przyjaciół i rodzinę. Jego praca stała się jego życiem.

Autor książki przedstawia nam kilka intrygujących historii, jakie przydarzyły mu się w ciągu pracy tajniaka. Zagłębiając się w jego wspomnienia szybko uświadamiamy sobie, że to zajęcie, które wymaga od człowieka wielu niezwykłych cech charakteru, takich jak np. siła, odwaga, determinacja, a to dopiero początek długiej listy wymogów, jakie trzeba spełniać, by móc wykonywać to zajęcie. Szybko w mojej głowie zrodziła się refleksja, że nie jest to praca dla każdego, a kolejne porywające fragmenty z życia Joe’go tylko utwierdziły mnie w tym przekonaniu.

Powieściowy tajniak daje nam się poznać jako mężczyzna charyzmatyczny, skierowany na realizację celu, skłonny do poświęceń. Opisane przez niego wydarzenia zrobiły na mnie duże wrażenie, a sam Joe bardzo mi zaimponował. Przez lata obracał się w niezwykle ciekawym świecie, ale sam, jako człowiek, również sprawia wrażenie postaci bardzo intrygującej i barwnej. Podoba mi się, że pisze szczerze, przedstawiając wachlarz towarzyszących mu emocji, opowiadając o problemach osobistych i zawodowych porażkach, bo i takie się czasami zdarzały.

Zanim zabrałam się do lektury tej książki niewiele wiedziałam na temat pracy tajnego agenta. Śmiało mogę powiedzieć również, że moje wyobrażenia i przeświadczenia bardzo rozminęły się z historiami autora. Z kolejnych rozdziałów uderzało we mnie przede wszystkim wielkie niebezpieczeństwo, w którym mężczyzna wielokrotnie się znalazł. Obcowanie na co dzień z przestępcami to jedno, funkcjonowanie w ich świecie to drugie, ale kiedy któryś z nich prosto w oczy zarzuca Ci, że jesteś gliną pod przykrywką? Jak szybko musisz zareagować? Jak umiejętnie zamaskować zaskoczenie? Jak udowodnić, że stoisz po tej samej stronie barykady?

Cieszę się, że miałam okazje o życiu tajniaka dowiedzieć się więcej, lepiej zrozumieć mechanizmy rządzące taką pracą. Niektóre rzeczy szalenie mnie zaskoczyły. Nie spodziewałam się, że można angażować się emocjonalnie i szczerze polubić przestępców, którzy prędzej czy później muszą zapłacić za swoje czyny. Co jednak najważniejsze, tę książkę czyta się naprawdę dobrze. Carter opowiada ciekawie, w opowieściach tych nie brakuje emocji, a prawda i szczerość z nich bijące zachęcają do przeniesienia się na kilka godzin w jego świat. Krótkie rozdziały są dynamiczne, często na myśl nasuwał mi się dobry film akcji.

Mam jednak żal do autora, że ta książka jest tak krótka. Zawarty w niej materiał rozbudził mój apetyt na więcej, a wyobraźnia zaczęła działać na najwyższych obrotach. Nie miałabym nic przeciwko, żeby jeszcze poczytać o przygodach Joe’go.

„Tajniak” to literatura faktu w bardzo dobrym wydaniu. Autobiografia interesująca, pełna emocji, skłaniająca do refleksji. Napisana dobrze i rzetelnie. Ale stanowczo za krótka.

Rzadko sięgam po literaturę faktu, ale tym razem postanowiłam zaryzykować i zabrać się za książkę "Tajniak. Prawdziwa historia.", którą napisał Joe Carter. Poniekąd zachęcił mnie do tego opis, chociaż początkowo myślałam, że jest to tak naprawdę thriller, jaki będzie trzymał w napięciu. Dopiero w momencie, gdy wzięłam już książkę w ręce i przekładałam kolejne jej strony, zrozumiałam, że mam do czynienia raczej właśnie z literaturą faktu, chociaż całość sama w sobie nie raz skłania do przemyśleń i mrozi lekko krew w żyłach.

Główny bohater tej książki to mężczyzna, który przez dwadzieścia lat dbał o to, by londyńskie ulice były bezpieczne. Stąd też całość to tak naprawdę historia opowiadana przez Joe, który swoją karierę rozpoczynał w policji, by z każdym, kolejnym rokiem iść coraz dalej i dalej, aż do momentu, gdy zostaje tajniakiem. Musi wtapiać się w tłum i budzić zaufanie przestępców, by każda jego misja osiągała sukces. Jednocześnie stara się chociaż w niewielkim stopniu być dostępnym dla swojej rodziny - która chcąc czy nie chcąc cierpi z powodu tego, że tak rzadko go widuje. Jak zatem toczą się losy tajniaka? Z jakimi przestępcami ma do czynienia? Odpowiedzi na te pytania znajdziecie sięgając po "Tajniak. Prawdziwa historia."

Muszę przyznać, że tę książkę przeczytałam w jeden dzień - częściowo dlatego, że tak naprawdę nie miałam wreszcie nic takiego do robienia i mogłam skupić się na nadrabianiu zaległości książkowych, a częściowo z powodu tego, że styl, jakim posługuje się autor jest przyjemny w odbiorze. Mimo że opowiada ON tak naprawdę o niejednokrotnie ciężkich sprawach, to czytelnik nie ma problemu z szybkim przekładaniem kolejnych stron i szybko wciąga się do tego tajnego świata. Może jedynie momentami niektóre opisy sytuacji lekko mnie nużyły, bo chyba jednak tajne służby to nie moja bajka, ale bez wątpienia każdy, kogo interesuje taka tematyka, chętnie będzie śledził losy głównego bohatera.

To, co mi się podobało w tej książce to fakt, że porusza dosyć ciężką tematykę - bo siłą rzeczy być może każdy z nas zdawał sobie sprawę, że istnieją tajni gliniarze, ale wydaje nam się, że są oni tak naprawdę bardzo odlegli od nas. Tutaj natomiast być może jest nim ktoś w tłumie, w którym aktualnie się znajdujemy, a może nawet to ktoś z naszej rodziny pełni taką rolę? Autor porusza tutaj ciekawy problem - tajni gliniarze nie mogą się ujawniać i niejednokrotnie nawet ich najbliżsi nie wiedzą, jaką dokładnie pełnią rolę. Być może zdają sobie sprawę, że pracują w policji, ale nawet oni często nie mają świadomości, że być może dobry mąż czy też ojciec, tak naprawdę na co dzień boryka się z łapaniem najróżniejszych przestępców - począwszy od dilerów narkotyków po skorumpowanej mafii kończąc.

Co więcej, autor ukazuje, że praca tajniaka jest ciężka - musi ON stworzyć swoją "drugą twarz", jaka pozwoli mu pozyskać zaufanie przestępców aż do momentu ich aresztowania. Jednocześnie ukazuje też, że praca jako tajny gliniarz to zaniedbywanie swoich bliskich i swego rodzaju niszczenie więzi, jaka ich łączy. Ta książka uświadamia bowiem, że taka praca, nie dość, że często jest niebezpieczna, to także sprawia, że ludzie zaczynają się od siebie oddalać. Jedyne, czego trochę mi zabrakło w tej książce to jakiś bardziej spektakularnych sytuacji. Co prawda niektóre lekko mogły mrozić krew w żyłach, ale jednak było ich niewiele i gdyby autor pokazał nieco więcej, nazwijmy to - grozy - całość stałaby się jeszcze bardziej atrakcyjna.

Bohaterowie zostali natomiast wykreowani ciekawie, chociaż głównie wszystko obraca się wokół głównej postaci - tajniaka Joe. Jednak oprócz niego czytelnik pozna też Emmę czy Dave, jak także wielu przestępców (jednocześnie może zastanawiać się nad motywami ich postępowania) takich, jak chociażby Ray. Każda postać wnosi coś do całej książki, stąd też uważam, że w tej kwestii autor bardzo się postarał.

Podsumowując, książka "Tajniak. Prawdziwa historia" to może nie jest arcydzieło, ale na pewno jest to godna uwagi historia, jaka skłania do przemyśleń i jednocześnie pokazuje, jak wygląda życie - zarówno zawodowe, jak także prywatne, tajnego policjanta.

Na początku jest przygoda, coś niezwyczajnego i pozwalającego poznać siebie samego od nieznanej strony. Później zaczyna się badanie swoich granic, wpierw gdzie w ogóle się znajdują, następnie jakie emocje towarzyszą gdy zbliżamy się do nich, w końcu następuje moment kiedy je przekraczamy. Jedni przesuwają cienką czerwoną linię coraz dalej i dalej, drudzy wiedzą w jakim miejscu się znajdują i nie zbliżają się nawet w ich pobliże, są i tacy, którzy pamiętają o nich , lecz w imię wyższej wartości wciąż je naruszają. Ci ostatni sami wybrali taką, a nie inną życiową ścieżkę, płacąc za to osamotnieniem, stratą najcenniejszych chwil, jakich nie da się powtórzyć, w zamian dostając kolejne zastrzyki adrenaliny …

Kino, telewizja i literatura zasypują nas opowieściami o życiu tajnych agentów, mają one różny charakter, czasem bywają zupełnie oderwane od realiów, a czasem wprost przeciwnie pokazują z detalami co oznacza takie zajęcie. Niektórzy zaczynają tę pracę przepełnieni ideałami, inni dostają szansę i chcą ją wykorzystać by się sprawdzić oraz pokazać na co ich stać. Joe należał raczej do tej drugiej grupy, zwykła praca policjanta dla dwudziestoletniego mężczyzny nie była zajęciem marzeń. Ale wystarczyło jedno zdarzenie i wiele zmieniło się w jego podejściu do codziennych obowiązków, niekiedy niewiele potrzeba by człowiek wszedł na ścieżkę jaka bardzo szybko stanie się jedyną braną pod uwagę. Bycie tajniakiem okazało się dla Joe strzałem w przysłowiowa dziesiątkę, kariera nabrała rozpędu, chociaż wymagała poświęcenia. Nienormowane godziny pracy, stres, niepewność, no i bezwzględni przestępcy, jacy na pewno nie okażą skrupułów w razie jakiejkolwiek podejrzenia, że mają do czynienia z policjantem. To jedna strona pracy w tajnych operacjach, druga niesie dreszcz emocji, możliwość bycia na pierwszej linii, robienia czegoś co uważa się za słuszne i pozwala na niestandardowe działanie, wymagające inwencji. Równowagi pomiędzy nimi nigdy nie będzie, ale Joe w pierwszej kolejności dostrzega plusy, co minusami? One dopiero zaczynają doskwierać po czasie, kiedy już nie da się nadrobić strat i trudno wyobrazić sobie zwyczajne życie. Co pozostaje Joe`mu po kilku dekadach pracy jako tajniaka? Na oficjalne nagrody nie ma co liczyć, tak samo jak i zobaczeniu swojego nazwiska w prasie czy telewizji. Pozostaje jedynie satysfakcja z akcji zakończonych sukcesem, niedosyt po nieudanych operacji oraz … żal za straconymi chwilami z bliskimi, ale to nie cała prawda o nim. Może to jedynie fragment większej całości, bardziej skomplikowanej niż wydaje się jemu samemu? Jeżeli pokazanie swej prawdziwej twarzy oznacza dekonspirację i porażkę to czy nie zostało zapomniane kim się było?

Nie mogą zdradzić kim są w rzeczywistości, muszą stworzyć swoje alter ego, które przekona przestępców, że są jednymi z nich. Aż do chwili aresztowania nikt nie powinien nawet mieć cienia podejrzeń co do ich tożsamości. Rzeczywistość jest bardziej zawiła, bo nie brak w niej ludzkich emocji, chwil zawahań i po prostu tego czego nie da się przewidzieć, a „Tajniak. Historia prawdziwa” przedstawia ją z perspektywy kogoś kto w niej egzystuje. Autor nie upiększa jej, nie dodaje sobie zasług, za to w prostych słowach przedstawia siebie i pracę, której poświęcił prawie wszystko – tego ostatniego jest świadomy, podobnie jak i sukcesów. Joe Carter nie ukrywa uczuć dzieli się z czytelnikami entuzjazmem, dumą, lecz nie jest mu obca gorycz i rozczarowania. Spektakularnych wątków mało jest w tej książce, jednak nie one w prawdziwej pracy tajnego agenta są najczęstsze, co innego powtarza się – zwykła rzeczywistość, w jakiej trzeba równocześnie myśleć jak policjant i przestępca oraz nie zapominać o świecie, gdzie jest się ojcem, matką, mężem, żoną, przyjacielem. W „Tajniaku” da się odczuć fascynację zawodem, pozostającym dla większości niezauważalnym, i zadowoleniem z osiągnięć, chociaż znanych tylko bardzo wąskiemu gronu. Joe Carter nie napisał kryminału czy też thrillera, ale pokazał kulisy realnych dochodzeń z bardzo osobistej perspektywy.

"Poświęciłem swoje małżeństwo i zraniłem po drodze wielu ludzi. Chciałem, aby zapewniono mnie, że mój wysiłek nie poszedł na marne. Chciałem usłyszeć: Dziękuję."

Książka pozwala zajrzeć do świata tajnych agentów, poznać metody ich działania, sposoby docierania do pożądanych informacji, a przede wszystkim uświadamia jak wygląda specyfika zawodu. Nieustannie grożące niebezpieczeństwo, fatalne konsekwencje prawdopodobnej dekonspiracji, poczucie bolesnej samotności i wyrzuty sumienia. To także odwoływanie się do konkretnych predyspozycji psychicznych, ogromnych pokładów cierpliwości, opanowania, kontroli, zachowania zimnej krwi w każdych warunkach.

Życie pod przykrywką, podwójna tożsamość, złożone układy, pilnowanie na każdym kroku, aby oficjalna prawda nie przecięła ścieżek faktycznej. Wtopienie się w inwigilowaną rzeczywistość, zbieranie dowodów, pozyskiwanie kontaktów, nawiązywanie pozornie przyjacielskich relacji. Nie tylko odpowiednie przygotowania, optymalne szkolenia i organizacyjne koncepcje, natychmiast weryfikowane przez przestępczą rzeczywistość, ale też emocjonalne wyzwania, pozostawiające głęboki ślad w człowieku, trwale go zmieniające, odbierające wiele z prywatnego życia. Czy kończące się sukcesem akcje, obarczone wielkimi wyrzeczeniami i poświęceniami, faktycznie mogą przynieść ogromną satysfakcję, rekompensującą poniesione straty i ofiary?

Książka prowadzona wartką i wciągającą narracją. Czyta się ją jak sensacyjną opowieść, zaprawioną kryminalnymi wątkami, ze świadomością prawdziwości historii, rzeczywistych osób, rzetelnych relacji, choć często niepełnych i pobieżnych, oraz szczerze przywołanych wspomnień. Ryzyko porażki i klęski, bliskość przemocy i śmierci. Nasuwają się refleksje i przemyślenia, przenikamy do ciemnego i mrocznego świata, ukrytego i zamaskowanego, jednocześnie tak silnie połączonego z pozornie normalnym i opartym na prawie. Broń, narkotyki, policjanci, bandziory, polityka, pieniądze, wybuchowa mieszanka osób i wartości, walka w podchody, których rezultaty często nie pokrywają się z zakładanym przez strony.

Joe Carter przybliża ścieżkę kariery zawodowej, kolejne stopnie, sposób w jaki funkcjonował przez trzydzieści lat w tajnych operacjach. Mówi o doświadczeniach zdobytych podczas pracy w policji, jako posterunkowy, detektyw, członek elitarnej brygady, tajny agent. Różnorodne zabarwienia prawdy i fałszu, umiejętności aktorskie, wpływania na ludzi, manipulowania informacjami. Lata siedemdziesiąte, osiemdziesiąte i dziewięćdziesiąte dwudziestego wieku. Głównie Londyn, ale także akcje o zasięgu krajowym i międzynarodowym. Z zainteresowaniem zagłębiamy się w historię, liczyłam na mocniejsze wrażenia, ale i tak ciekawie spędziłam czas z książką w ręku.

[Adres usunięty]

"Tajniak. Prawdziwa Historia" to książka, która powstała z myślą o przedstawieniu pracy tajnych agentów policyjnych od środka. Głównym bohaterem i narratorem jest Joe Carter, który to właśnie stanie się takim policjantem, będzie opowiadał czytelnikom o swoich akcjach z przeszłości i o tym nad czym pracuje obecnie.

Literatura faktu nie zawsze do mnie przemawia. "Tajniak" autorstwa Joe Carter'a to zdecydowanie mój klimat. Książka napisana jest przyjemnym językiem co sprawia, że czytelnik z ogromnym zaciekawieniem pochłania każdą następną stronę, jednak ciągle nachodziła mnie myśl, czy to rzeczywiście książka oparta na faktach, czy jak mówi opis, niecała prawda o życiu Joe'go Cartera. Książka przedstawia losy policjanta, który pokazuje nam pracę tajnego agenta od kuchni. Mamy możliwość poznania jak od wewnątrz wygląda dobór policjantów wybieranych do prowadzenia operacji związanych ze zbieraniem dowodów przeciwko dilerom narkotyków, handlarzy ludźmi czy bronią. Joe zwraca również uwagę odbiorcy na to, że poza pracą taki agent ma również rodzinę, którą musi opuścić dla dobra spraw zawodowych. Nasz bohater walczy z wyrzutami sumienia, które nachodzą go każdego dnia kiedy pomyśli o rodzinie, o tym jak bardzo zaniedbuje relacje z żoną na rzecz przestępców. Jednak nadal oddaje się pracy, a my możemy przenieść się w świat gangsterów, ciągłych imprez i narkotyków. To książka idealna dla osób, które lubią takie klimaty, pracę policji, śledztwa, to coś więcej niż zwykły kryminał. Tutaj główny bohater staje się jednym z bandytów, zdobywa ich zaufanie, widzimy w jakie zażyłe relacje musi 'tajniak' się wdać ze złymi ludźmi aby jego praca i cała operacja miała sens. Autor w bardzo dobry sposób pokazał nam również to, że taka praca wiąże się z nieopisanym obciążeniem psychicznym. Każdy z nas jeśli pracuje w jakimś środowisku zawiązuje przyjaźnie, podobnie z tajniakiem, tylko ON wie od samego początku, że będzie musiał zdradzić tych zaufanych ludzi przy zakończeniu operacji. To idealny portret psychologiczny każdego z nas. "Tajniak" to na prawdę wartościowa pozycja. Jej klimat spodoba się każdemu, kto lubi kryminały i książki związane z trudnymi sprawami, pracą policji i prowadzonymi śledztwami. Mamy tutaj sporą dawkę tajemnicy, jesteśmy w samym środku tajnej operacji i przeżywamy każdą chwilę razem z naszym bohaterem - ciągle na krawędzi życia i śmierci, strachu przed zdemaskowaniem i chęcią zemsty ze strony gangsterów.

Szczerze mówiąc nie spodziewałam się aż takich emocji po tej książce. Jestem bardzo miło zaskoczona i sądzę, że Wam również przypadnie ona do gustu. Czas spędzony z tą lekturą uważam za dobrze zagospodarowany!