Tajemnice korony. Chowańce. Tom 2

Powracamy do drugiej już części dobrze znanych nam i lubianych Chowańców. Jeżeli czytaliście pierwszy tom, to na pewno wiecie już o co chodzi z nikczemną Paksaharą. A dla tych, którzy żyją w niewiedzy to zły, zbuntowany zając, który postanowił zawładnąć ludźmi i calutką Bezkresją za pomocą magii.

Wracając do rzeczy, trójka bohaterów z przepowiedni, ma za zadanie ocalić wszystkich przed latami zastraszeń i niewoli.

Po fakcie, kiedy wszyscy ludzie bez wyjątku tracą swoją moc, mordosójka, rzekotka, kot postanawiają wyruszyć w podróż, która ma na celu znalezienie pradawnej Korony śnieżnej pantery. Służy ona do tego między innymi, aby przyzwać podawany w legendach Ruchomy Zamek. Dzięki misternie uknutemu planowi przez przebiegłego szaraka, królowa traci jedyną rzecz, która może wskazać miejsce pobytu wiecznie przemieszczającego się zamku. W tym wypadku należy zgłębić tajemnicę zaginionej korony i ją odnaleźć. Dlatego trójka dzieci, ich chowańce i królowa z osobami rady pospiesznie idą do biblioteki. Tam przeszukują każdy skrawek ksiąg. Każdy werset, każdą linijkę w poszukiwaniu chociażby wzmianki o koronie. Wraz z biegiem czasu nadciągają kłopoty. Niby nic niewinna bibliotekarka w ukryciu przed wszystkimi przyzywa dziwnie obślizgłe robale , które z każdą minutą stają się większe i groźniejsze. Kiedy już dzieci powoli traciły nadzieję, w ręce najstarszego z nich wpada wielka księga, która zawiera pewne wzmianki o szukanej rzeczy. Niestety nie dane im buło nacieszyć się tym do końca, ponieważ pełzające robale atakują. Księga zostaje stracona, starszy mężczyzna połknięty, a wraz z księgą ugryziony palec znika w paszczy potwora.

Znika wszelka nadzieja na ratunek, ludzie bez magii są bezsilni, a kraina spoczywa w okrutnych łapach zająca. W tym oto momencie wkracza trójka wybranych – ptak o zdolnościach magicznych, żaba umiejąca przepowiadać przyszłość i kot o zdolnościach telepatycznych.

Kolejny tom napisany przystępnym językiem, który trafia do odbiorcy ze zdwojoną siłą. Świetna opowieść o zwierzętach, rodzinie, miłości i jednocześnie zdradzie. Autorzy ponownie mnie pozytywnie zaskoczyli. Jak mi wiadomo, to nie jest ostatni tom o niezwykłych wybrańcach i ponoć ma ich być bardzo dużo, z czego oczywiście bardzo się cieszę. Rysunki, wielkie litery i uciekające w szybkim tempie strony. Czego tu jeszcze chcieć do szczęścia? A, zapomniałabym oczywiście, że pięknej okładki, którą ta książka posiada.

Niech czytanie stanie się bajką!

Ocena: 10/10

Polecamy, zespół [Adres usunięty]

Nie będę ukrywała - serie od pierwszego tomu zdobyła moje uznanie. Cieszę się, że powstają książki, które bawią i intrygują, wciągają w wir przygód i zabierają do świata magii, jednocześnie - podświadomie - wpajając podstawowe wartości. Bezkresja, to piękna kraina, od której nie chce się uciekać, a wykreowana rzeczywistość kusi pozostaniem w niej na zawsze. Jednak drugi tom sięga odrobinę dalej, niż jego poprzednik. Tym razem poznałam nie tylko wiele ciekawych zwrotów akcji, ale również razem z głównym bohaterem wybrałam się na poszukiwania prawdy o jego rodzicach.

"Ludzka magia... zniknęła.

Powtórzę to, co przy pierwszym tomie tak bardzo mnie ucieszyło - duże litery stanowią dla mnie przyjemny atut książki. Jednak to nie wszystko, ponieważ sam język - mimo swojej prostoty - jest ładny i lekki, w książce pojawia się wiele dialogów a swobodny humor przeplata się z intrygującymi opisami. Dodatkowo fabuła została wzbogacona o piękne ilustracje, które pobudzają wyobraźnię i zapewniają odpowiedni klimat.

"Tajemnice korony" to dobra kontynuacja ciekawej i zabawnej opowieści nie tylko dla młodszych czytelników. Mimo swojego wieku, nie żałuję czasu, który spędziłam przy tej lekturze i już teraz wypatruję dalszych losów bohaterów. Takie książki, lekkie i przyjemne, które wciągają do bajkowego świata zawsze są mile widzianymi gośćmi na mojej półce. A Was, drodzy czytelnicy, odsyłam do lektury pierwszego tomu, jeśli jeszcze go nie znacie, bo w kontynuacji czeka na Was kolejna porcja niezapomnianej przygody.