Ta Teksańska Krew. Tom 1

POPKULTUROWY KOCIOŁEK: Są historie kryminalne, które od pierwszych stron próbują przyciągnąć uwagę czytelnika szokiem, brutalnością albo dynamiczną akcją. Komiks Ta Teksańska Krew tom 1 wybiera zupełnie inną drogę. Ten tytuł nie spieszy się ani przez chwilę. Zamiast tego powoli otacza odbiorcę duszną atmosferą prowincjonalnego Teksasu, gdzie każdy dom, każda rodzina i każda rozmowa zdają się skrywać coś więcej.

Już pierwsze strony bardzo dobrze pokazują kierunek, jaki obrali twórcy. Joe Bob Coates to człowiek zmęczony życiem, mający za sobą dziesiątki lat pracy, obserwowania ludzkich tragedii i rozwiązywania problemów mieszkańców małego hrabstwa. Jest do bólu zwyczajny i właśnie dzięki temu działa tak mocno przykuwa on uwagę czytelnika. Chris Condon bardzo świadomie buduje tę postać. Pokazuje szeryfa nie przez wielkie gesty, ale poprzez codzienność. Robienie zakupów, rozmowy z żoną przez radio, drobne interwencje i spokojne przemierzanie pustych dróg. Na papierze mogłoby wydawać się to monotonne, ale autor doskonale rozumie, że właśnie w tych pozornie nieważnych chwilach można najlepiej przedstawić człowieka.

Największą siłą albumu jest sposób, w jaki autor podchodzi do tematu rodziny. W wielu kryminałach więzy krwi są jedynie dodatkiem do głównej zagadki. Tutaj sytuacja wygląda zupełnie inaczej. Rodzina jest fundamentem całej historii. To ona decyduje o tym, kim są bohaterowie, jakie decyzje podejmują i przed czym próbują uciec.

Randy Terrill pojawia się jako człowiek z zewnątrz, choć tak naprawdę to miejsce jest jego domem. Dla mieszkańców nadal jest on przede wszystkim bratem Travisa. Człowiekiem obciążonym cudzymi błędami i reputacją.

Sam Travis, mimo że nie żyje, pozostaje jednym z najważniejszych elementów opowieści. Jego obecność czuć niemal na każdej stronie. To postać, której inni bohaterowie nie potrafią jednoznacznie ocenić. Jedni widzieli w nim problem, inni człowieka zagubionego, jeszcze inni kogoś, kto sam zapracował na własny los. Twórcy bardzo dobrze pokazują, że ludzie rzadko są wyłącznie dobrzy albo źli.

Chris Condon prowadzi swoją historię spokojnie, niemal leniwie, ale ta powolność jest tutaj dużą zaletą. Autor doskonale rozumie, że w opowieściach noir najważniejsza często nie jest sama odpowiedź na pytanie „kto zabił?”, lecz droga prowadząca do jej odkrycia. W tym przypadku liczy się atmosfera, rozmowy, spojrzenia bohaterów i poczucie, że pod powierzchnią codzienności cały czas czai się coś niepokojącego.

Samo miasteczko jest niemal osobnym bohaterem tej historii. To miejsce gorące, zakurzone i pełne ludzi, którzy nauczyli się żyć z własnymi sekretami. W tym aspekcie komiks mocno przypomina najlepsze historie neo-westernowe. Ta Teksańska Krew tom 1 czerpie z ducha współczesnych opowieści o amerykańskiej prowincji, gdzie przemoc jest częścią codzienności, ale najczęściej pojawia się nagle i bez ostrzeżenia.

Wiele scen działa tu doskonale dlatego, że twórcy nie próbują przesadnie podkręcać emocji. Kiedy dochodzi do tragedii, nie jest ona przedstawiona jako widowisko. Nie ma tutaj taniego epatowania brutalnością. Condon pokazuje raczej konsekwencje ludzkich decyzji i to, jak jedno wydarzenie może zmienić życie wielu osób. To podejście sprawia, że komiks wymaga od czytelnika cierpliwości. Pierwsze rozdziały mogą wydawać się bardzo spokojne, szczególnie dla osób przyzwyczajonych do bardziej dynamicznych kryminałów. Jednak im dalej w historię, tym mocniej można docenić sposób, w jaki autor buduje napięcie....