Sztuka mówienia NIE. Broń swoich racji, odzyskaj kontrolę i czas, odmawiaj bez poczucia winy

"Sztuka mówienia "NIE"" to książka, w której sam tytuł nam wskazuje jest o tym w jaki sposób możemy odmawiać, jak powiedzieć "nie" oraz jak być bardziej asertywną osobą. Ja osobiście spodziewałam się wiele po tej pozycji, ponieważ bycie asertywnym jest ważne i to w różnych sytuacjach i nigdy wiedzy o tym jak odmawiać nie jest zbyt wiele.

Na pewno nieraz każdemu zdarzyło się zgodzić na coś na co zupełnie nie miało ochoty. Sama należę do tej grupy! Dlatego z wielką chęcią zdecydowałam się sięgnąć po ten tytuł. Pomyślałam sobie, że to coś dla mnie!

Pierwsze na co zwróciłam uwagę podczas czytania książki to spis treści, który jasno daje nam do zrozumienia o czym będziemy czytać na dalszych stronach. Później rzucił mi się w oczy przyjemny styl jakim autor operował pisząc książkę. Zupełnie tak, jakby z nami rozmawiał. Dzięki temu bardzo szybko czyta się ta książkę. Mi osobiście zajęła niecały dzień z przerwami na obowiązki domowe.

A więc teraz czas napisać Wam o "minusach" "Sztuki mówienia "NIE""!

W trakcie czytania zauważyłam jak bardzo krótkie są rozdziały. Ledwo co autor zaczął opowiadać o danej sytuacji, a zaraz koniec i kolejna... Mam wrażenie, że autor kierował się zasadą KRÓTKO, ZWIĘŹLE i NA TEMAT co nie zawsze się sprawdza. Spokojnie Damon Zahariades mógł nam bardziej opisać rozdziały i wszystko wyjaśnić.

Druga sprawa to to, że mówienie "nie", bycie asertywnym jest potrzebne w wielu aspektach życia, na różnych jego etapach oraz w różnych sytuacjach, które nie zawsze muszą być przyjacielskie czy bezpieczne. Wręcz przeciwnie! Umieć mówić "nie" powinniśmy również w sytuacjach, skrajnych, niebezpiecznych, a także kryzysowych. Nie jestem nawet w stanie sobie wszystkich takich sytuacji wyobrazić. Jest ich naprawdę wiele! Ale dla autora widocznie nie... W książce autor przedstawił nam doskonale jak mówić "nie" gdy przyjaciele proszą nas o przysługi czy pomoc, oraz jak zachować się asertywnie w pracy. Ale dla mnie brakuje tu o wiele ważniejszych kwestii, czyli np. Jak kobieta powinna odmówić chłopakowi, który ją do czegoś chce zmusić, a ona nie boi się mu odmówić, bo go "kocha". To jest tylko jeden przykład, ale właśnie takiej "Sztuki mówienia NIE" mi brakuje w tej pozycji.

Autor się skupił na odmowie kolegom, znajomym, przyjaciołom czy komuś w pracy. Ok, to też jest ważne, ale czytając sposoby radzenia sobie w danych sytuacjach bardzo często myślałam, że przecież jest to oczywiste, i że większość zna te metody.

Ta pozycja zdecydowanie nie była dla mnie. Ja osobiście żadnej nowej wiedzy z niej nie wyniosłam. Lecz to tylko moja opinia.

Pewnie niektórym osobą ta książka okaże się być przydatna.

Książka została otrzymana z Klubu Recenzenta serwisu [Adres usunięty].

Trudno jest nam mówić „nie”, zwykle mamy obawę, że wyjdziemy wówczas na osoby nieuprzejme. Ponadto lubimy czuć się pomocni, zgodni oraz konsekwentni, zatem chętnie deklarujemy włączenie się w jakieś działanie i mimo braku czasu, chęci czy energii, staramy się go zrealizować. Skoro „daliśmy słowo”, raczej nie mamy tendencji, by się wycofywać. Niestety nasze problemy związane z odmawianiem bardzo często są przez innych wykorzystywane. Efekt jest taki, że w mieszkaniu zalegają nam niepotrzebne rzeczy, które przyjęliśmy, kupiliśmy pod czyimś wpływem, jesteśmy zaangażowani w coraz więcej rzeczy, mamy coraz mniej pieniędzy i coraz mniej czasu na swoje pasje, zainteresowania czy wręcz na odpoczynek. Przepełnia nas poczucie winy i złość, na siebie i innych. Nie musi tak być, bowiem odnawiania da się nauczyć, wystarczy tylko zmienić sposób komunikowania z uległego na asertywny.

Uległy sposób komunikacji oznacza, że nasze decyzje i myśli dopasowujemy do innej osoby, ulegamy jej, czyli mówimy „tak”, nawet jeśli myślimy „nie”. Z kolei asertywna komunikacja polega na tym, że przekazujemy swoje uczucia i myśli, a także podglądy i decyzje w sposób otwarty, czyli mówimy zgodnie z tym, co myślimy, czujemy i uważamy z jednoczesnym zachowaniem szacunku do drugiej osoby. Łatwiej powiedzieć, niż zrobić? Warto sięgnąć po książkę pt. „Sztuka mówienia NIE. Broń swoich racji. Odzyskaj kontrolę i czas. Odmawiaj bez poczucia winy”. Ta książka Damona Zahariadesa to niezwykle cenna pozycja na rynku, bowiem problem z odmawianiem ma tak naprawdę większość z nas. W rezultacie pozwalamy, by inni naruszali nasze prawa, by obarczali nas różnymi rzeczami (często nawet nie zdają sobie oni sprawy, że jest to problem), a my bierzemy na swoje barki tyle, że w pewnym momencie zaczyna nas to przytłaczać. Dlatego też opublikowany nakładem Wydawnictwa Sensus poradnik pozwala nam odzyskać kontrolę nad naszym życiem i nareszcie otwarcie sprzeciwić się manipulacji czy po prostu zadaniom, których wykonać nie chcemy.

To książka nie tylko dla tych, którzy mają problemy z odmawianiem sprzedawcom i dają się naciągać na różnego rodzaju niepotrzebne produkty i usługi. To również pozycja dla tych, którzy uważają się za osoby asertywne ale są (lub nie) świadomi tego, że są grupy osób (np. rodzice, partner, dzieci), którym ulegają. Autor, w czterech częściach swojej książki pokazuje z czego wynika nasza niechęć do odmawiania i pokazuje, w jaki sposób z tym walczyć, a także dzieli się z nami uniwersalnymi strategiami odmawiania w taki sposób, by nie czuć przy tym dyskomfortu. Niezwykle cenna jest ostania część, w której autor koncentruje się na osobach, którym zwykle z różnych względów nie odmawiamy, każdą z tych osób rozpatrując osobno, w zależności od relacji i tematu. Dodatkowo – jako prezent od autora – otrzymujemy kolejny poradnik – umieszczony na końcu omawianego, który pokazuje, w jaki sposób „podkręcić swoją produktywność”.

Książkę warto przeczytać wnikliwie w całości, a następnie sięgać po nią zawsze, kiedy mamy moment słabości, zawahania, lub kiedy stwierdzimy, że daliśmy się jednak – mimo posiadanej wiedzy – zmanipulować. Te momenty będą jednak coraz rzadsze, bowiem rozumiejąc naturę naszego problemu, łatwiej nam będzie z nim walczyć. Autor dokładnie tłumaczy bowiem nawyk zadowalania innych, jaki mamy w sobie wypracowany przez lata, omawia również znaczenie ustalania priorytetów swoich potrzeb. W rezultacie zaczynamy przekonywać się do tego, by najpierw zadbać o swoje potrzeby. Mówienie „NIE” zacznie działać na nas wyzwalająco, mimo że pokonanie zakorzenionego nawyku zgadzania się, może być trudne i zająć nam nieco czasu. Jednak efekt tych wysiłków będzie wyzwalający, bowiem wreszcie uda nam się ograniczyć swoje skłonności do stawiania innych ludzi przed sobą, do dbania o innych przy jednoczesnym lekceważeniu swoich potrzeb, swojej osoby.