Sztuka i duch Diuny

Ten album to prawdziwy rarytas dla miłośników filmowej "Diuny". Jest nie tylko pięknie ilustrowany, ale też zawiera pełną historię całej adaptacji i wiele ciekawostek, o których wcześniej nie słyszałam. Na pewno jest to publikacja dla fanów, a przynajmniej dla osób, które widziały już film i chciałyby się o nim dowiedzieć czegoś więcej. Dla pozostałych będzie po prostu atrakcyjnie wydanym albumem. Według mnie było to świetne uzupełnienie filmu i przedłużenie przyjemności czerpanej z całej tej historii:)

DIUNA JAK MALOWANA

Zdawało się, że w ostatnich latach zamarło wydawanie u nas albumów wspierających wielkie filmowe hity. W ostatniej dekadzie coś tam próbowano, a to do „Hobbita”, a to do „Fantastycznych zwierząt”, to znów do „Star Wars”, ale z mizernym skutkiem. Bo nawet jak fajne było, to i tak szybko przerwano publikowanie kolejnych odsłon. A tu proszę, mamy taki album poświęcony filmowej „Diunie”. I to naprawdę świetny, pięknie wydany album. Czy do kolejnych części też będzie? Mam nadzieję, a na razie mamy ten jeden – w sam raz pod choinkę dla fanów obrazu Denisa Villeneuve’a.

Co to w skrócie jest? Jak to wygląda? I z czym to się je? A no „Sztuka i duch Diuny” to po prostu relacja z kręcenia filmu krok po kroku. To ciekawostki z planu, bogactwo faktów i sporo zwracania nam uwagi na fakty, na które uwagi przy oglądaniu nawet kilkukrotnym nie zwróciliśmy. A wszystko to obowiązkowo bogato ilustrowane – zarówno kadrami z filmów, jak i grafikami koncepcyjnymi, szkicami i fotkami wszelkiej maści.

I właściwie wszystko, co trzeba o tej pozycji wiedzieć, już wiecie. Pewnie mieliście w dłoniach z jeden taki album, bo trochę ich w Polsce na przestrzeni lat wyszło. Treść zabiera nas w podróż nie tylko przez kolejne etapy kręcenia filmu, ale także i po świecie. W końcu trafiamy tu między innymi do Norwegii, Budapesztu czy na Bliski Wschód, towarzysząc ekipie i patrząc, jak magia i sama „Diuna” ożywają na naszych oczach. Ożywa obcy świat, ożywa wyobraźnia Franka Herberta, a my wielu rzeczom w końcu możemy się przyjrzeć, jak należy.

I wizualna strona tej publikacji jest wyśmienita. Dużo wielkoformatowych grafik, dużo materiałów z samego filmu nieznanych, wszystko w świetnej jakości, bo inaczej nie wypada, z bogactwem różnorodności i na przyjemnie ciemnym tle, które dodaje całości klimatu. A ja taki klimat właśnie lubię. I powiem szczerze album oglądało mi się lepiej, niż sam film, choć czasem zbyt wiele tu komputerowo generowanych prac, jak na film, który przecież kiedy tylko mógł, właśnie efektów komputerowych starał się unikać.

Ale jest świetnie. I świetnie jest też pod względem treści. Konkretnie, bez rozpisywania się, ale i bez powierzchownego podejścia. Świetna, treściwa relacja, z fajnym ukazaniem kulisów i procesu kręcenia kinowego hitu. Przy okazji wyśmienicie wydana, bo duży format, twarda oprawa, obwoluta – no ładnie się to prezentuje i na półce, i tak po prostu.

I po prostu to bardzo udana rzecz. Dla fanów filmu, dla fanów „Diuny”. Miły dodatek, który przyjemnie się odkrywa.

Sztuka i duch Diuny to obszerny i pięknie ilustrowany album, liczący blisko 250 stron. Znajdziemy tutaj całą historię adaptacji - kiedy narodził się pomysł ekranizacji powieści Franka Herberta, jak szukano aktorów do poszczególnych ról, czy skąd czerpano inspiracje, aby oddać wszystkie najważniejsze elementy książkowego pierwowzoru. Tanya Lapointe przedstawia liczne ciekawostki z planu, [Adres usunięty] jak budowano plan zdjęciowy do poszczególnych ujęć, gdzie i w jakich warunkach kręcono poszczególne sceny, jak wyglądała postprodukcja, czy z jakimi wyzwaniami musieli zmierzyć się aktorzy i cała ekipa filmowa. Ponadto, znajdziemy tutaj opisy poszczególnych bohaterów występujących w filmie, ale również miejsc i wydarzeń, dzięki czemu lepiej zrozumiemy całą historię, jeżeli nie znamy książki Herberta. Pomocne w tym będą także zawarte ilustracje, począwszy od szkiców koncepcyjnych, aż po finalne grafiki i kadry z filmu. Szczególnie te pierwsze oglądałem z wielkim zainteresowaniem, ponieważ pokazywały jak zmieniały koncepcje dotyczące ubioru, wyglądu postaci, czy miejsc, w miarę ich projektowania, żeby były jak najbardziej zgodne z wizją Herberta.

Lektura albumu Sztuka i duch Diuny wymaga znajomości przynajmniej filmu (Tanya Lapointe omawia bowiem kolejne ważne wydarzenia), a najlepiej również książki Franka Herberta. Pozwoli to w pełni zrozumieć dokonane zmiany w scenariuszu, docenić starania o wierność adaptacji i przekonać się z jakimi problemami borykała się ekipa filmowa przygotowując się do kręcenia zdjęć. Dlatego Sztuka i duch Diuny będzie bardzo dobrym uzupełnieniem dla osób, które tylko widziały film i z pewnością zachęci wielu do sięgnięcia Diunę Franka Herberta.

Sztuka i duch Diuny to pięknie wydany album poświęcony adaptacji Diuny Franka Herberta w reżyserii Denisa Villeneuve’a z 2001 roku. Stanowi on interesujące uzupełnienie filmu, pełne ciekawostek z planu zdjęciowego, ale również informacji o występujących w nim postaciach i miejscach.