Sztorm stulecia

Sztorm Stulecia,to scenariusz Kinga wydany w formie ksiązki i dlatego nie bardzo mnie ciągneło ,zeby go przeczytac,jak sie okazało niesłusznie.Chociaz to zupełnie inna forma niz powieśc czyta sie bardzo dobrze i wciąga od pierwszego zdania . Na wyspie Little Tall zjawia sie tajemniczy przybysz Andre Linoge ,zabija staruszkę Marte Clarendon ,ale o dziwo nie stara się nawet uciekac,tylko spokojnie czeka na przybycie stróża prawa,od początku budzi groze w mieszkańcach wyspy,poniewaz wydaje sie,że zna ich najbardziej mroczne tajemnice.Na wyspie zaczyna szalec sztorm stulecia,mieszkańcy szukaja schronienia w ratuszu,,zaczynaja dziac sie dziwne rzeczy, kilku mieszkańców popełnia samobójstwo wydaje sie że pod wpływem tajemniczego przybysza i jego laski z głowa wilka) Linoge oświadcza,ze odejdzie,jesli otrzyma od mieszkanców to czego chce,co to bedzie ? i czy mieszkańcy zechcą mu to dać?

CO ZROBISZ BY PRZETRWAĆ?

Stephen King w swojej karierze wydał ponad pięćdziesiąt powieści, napisał około dwustu opowiadań, stworzył także kilka scenariuszy komiksowych, a także filmowych. „Sztorm stulecia” pierwotnie miał być kolejną książką, ostatecznie jednak powstał jako baza dla telewizyjnego miniserialu. Był jednak dla autora na tyle ważny, że zdecydował się ostatecznie opublikować go w wersji książkowej. Teraz, po latach, pozycja ta znów pojawia się wśród nowości, i dobrze, że tak się dzieje, bo to naprawdę znakomita opowieść, którą czyta się dosłownie jednym tchem.

Wyspa Little Tall wydaje się spokojnym miejscem, które potrafi dochować sekretów swoich mieszkańców, a tych bynajmniej nie brakuje. Pewnego dnia jednak, kiedy do wybrzeża zbliża się sztorm stulecia, tutejszą społecznością wstrząsa zbrodnia, która staje się początkiem prawdziwego koszmaru. Na wyspie zjawia się tajemniczy Andre Linoge, który brutalnie morduje jedną z mieszkanek i spokojnie zasiada w jej fotelu, czekając na aresztowanie. Trafia do celi, ale to nie koniec kłopotów, jakie wiążą się z jego osobą. Z wiecznym uśmieszkiem na twarzy i przerażającym wyrachowaniem, okazuje się znać wszystkie grzechy mieszkańców, a chociaż nie opuszcza celi, za jego sprawą giną kolejni obywatele Little Tall. Gdy sytuacja staje się coraz trudniejsza, Linoge składa wszystkim propozycję: dadzą mu to, czego chce, coś, czego sam nie może sobie wziąć, a ON opuści wyspę. Jeśli nie… Co zrobią przerażeni ludzie, którzy w wyniku sztormu zostali z nimi sami, odcięci od reszty świata?

„Sztorm stulecia” nie jest powieścią i to czuć. Inna jest jego forma, bardziej ascetyczna, postacie także są przedstawione w dość pobieżny sposób – zarysowane, tak by aktor mógł sam zinterpretować swoją rolę, niż w pełni opisane. Ale to naprawdę nie przeszkadza. Całość czyta się znakomicie i bardzo szybko. Duża ilość dialogów, lekkie opisy i szybkie tempo gwarantują naprawdę dobą rozrywkę, przy której nie sposób się nudzić. Jak na mistrza horroru przystało, King nie zapomina także o grozie oraz napięciu, których najwięcej jest w pierwszej połowie „Sztormu”. Wyjaśnienia wszystkiego, jak to zwykle u Kinga bywa, nie do końca może przekonują, niemniej nadal jest to świetna opowieść, którą powinni przeczytać wszyscy miłośnicy autora oraz horrorów.

Warto też zauważyć, że styl, jakim King posługuje się w tej książce, jest nieco inny od tego, do którego nas przyzwyczaił, ale wcale nie gorszy i pełen charakterystycznych dla niego elementów. I nie chodzi tu tylko o to, że mamy do czynienia ze scenariuszem – spod ręki Króla wyszedł już niejeden tekst tego typu. Autor trochę tu eksperymentuje, szuka właściwego sposobu uchwycenia tego, co siedzi mu w głowie i jest to eksperyment udany. Całość uzupełniają także nawiązania do innych dzieł Kinga (bez tych chyba żadna jego książka nie może się obejść, prawda?), a także dobre wydanie, wzbogacone o czarnobiałe ilustracje – zdjęcia z serialu.

Konkluzja jest wiec oczywista: polecam. „Sztorm stulecia” to dobry horror, a także dobra pozycja z dorobku Kinga. Na pewno warta poznania nie tylko przez miłośników jego twórczości. Lektura w sam raz na jedno długie, ponure jesienne popołudnie.

Niesamowicie wciągająca powieść, która mnie poraziła swoją intensywnością i niezapomnianymi momentami. Jednym z największych atutów tej książki jest sposób, w jaki autor eksploruje naturę ludzką w ekstremalnych sytuacjach. Bohaterowie są zmuszeni zmierzyć się z własnymi lękami, egoizmem i moralnymi dylematami. Ta opowieść jest pełna emocji i silnie oddziałuje na czytelnika. King potrafi tworzyć realistyczne i wyraziste postacie, które czuję się jak prawdziwi ludzie. Ich dialogi są wiarygodne i wprowadzają czytelnika w głębsze rozważania nad ludzkimi zachowaniami i kondycją społeczeństwa

Trudno mi się zdobyć na krytykę jakiejkolwiek książki Stephena Kinga, bo jestem zagorzałym fanem całej jego twórczości. Nie mogę więc grymasić za bardzo i w tym wypadku, tym bardziej, że na motywach opowieści zrealizowano podobno całkiem niezły serial, którego niestety nie widziałem, ale skoro to King... na pewno poszukam i obejrzę! Tym razem mamy tutaj w zasadzie scenariusz zamiast powieści i choć trochę oszczędny w formie i odarty z tego wszystkiego, co cenię najbardziej u autora z Maine (brakuje zwłaszcza szczegółowych opisów miejsc i pogłębionych analiz stanów psychicznych bohaterów) to opowieść o tajemniczym zabójcy z laską zwieńczoną podobizną głowy wilka. Jest krwawo, jest szybko i emocjonująco, a samo zakończenie... Zrobiłem sobie spoiler przed oglądaniem serialu, ale było warto. Polecam!    

Po ostatnich nijakich książkach mistrza, z którymi miałam doczynienia, zaczęłam wątpić że znajdę coś interesującego. Och! Jaki ze mnie człowiek małej wiary!

Muszę Wam się przyznać, że bałam się tej książki. Ostatni raz książkę z podziałem na rolę czytałam chyba w liceum, a to było naprawdę dawno temu. I już nawet nie pamiętam czy wówczas mi się to podobało. King jednak stanął na wysokości zadania! Początkowo oczywiście czytało mi się ją dość dziwnie, mimo to wciągnęła mnie bardzo szybko. Przedstawienie historii małego miasteczka jako scenariusz filmowy to naprawdę był strzał w dziesiątkę. Oczywiście wiem, że jest to prawdziwy scenariusz do faktycznie nakręconego serialu. Tym bardziej jestem pod wielkim wrażeniem talentu mistrza. Przy takiej formie wyobraźnia pracuje na najwyższych obrotach i to jest naprawdę wielki plus tej książki. Minusem zaś jest wstawienie zdjęć z planu.

Wszystko zostało świetnie przedstawione, klimat odpowiednio nakreślony, postacie realistyczne. King pokazuje tu w jaki sposób myśli i działa społeczeństwo. Nie liczy się pojedyńcze jednostka. Ważne jest dobro ogółu. Pokazuje, że tajemnice mogą utrudnić życie i prowadzić do złych wyborów.

Książkę czyta się szybko. Wciąga od samego początku. Jeśli jeszcze nie czytaliście to śmiało po nią sięgajcie! Nie zawiedziecie się na tej pozycji.