Sznyta

Sugerujecie się rekomendacjami, które znajdują się na okładce, bądź odwrocie książki? Ja nie zawsze im ufam i wolę wyrobić sobie własne zdanie.

Czytając „Sznytę” w notatniku robiłam sobie drobne zapiski, by nie uciekły mi z głowy wrażenia, jakie książka na mnie wywarła. Znalazły się w nich takie określenia jak „przerażająca, pełna opisów mrożących krew w żyłach”. Dopiero później przyglądnęłam się dokładniej okładce i zawartych na niej słowach Macieja Kaźmierczaka: „Mrożące krew w żyłach zdarzenia i trzymająca w napięciu akcja”. To zdanie jest chyba najlepszym podsumowaniem „Sznyty”.

Fabuła książki jest tak złożona, skomplikowana i wielowątkowa, że nie będę Wam jej szczegółowo nakreślać. Musicie sięgnąć po książkę sami, ale… tylko, jeśli macie stalowe nerwy i Wasza wrażliwość pozwala na czytanie książek dotyczących krzywdy dzieci. To one bowiem są głównymi ofiarami prowadzonego przez podkomisarza Adriana Perga i aspiranta Iwana Brzostka.

Sam duet śledczych jest moim zdaniem świetnie skomponowany – ich osobowości ciekawie się uzupełniają, budząc sympatię czytelnika.

Akcja książki nie zwalnia ani na moment. Ciągle utrzymujące się napięcie, związane z licznymi zwrotami akcji, nie daje chwili wytchnienia. Musiałam robić sobie przerwy, bo choć książka niezwykle mnie interesowała, czułam się przytłoczona ciężarem opisywanych bolesnych zdarzeń i ilością emocji, jakie we mnie buzowały. Nie zaliczam się do wrażliwców, którzy wylewają morze łez nad książką, ale, uwierzcie mi, podczas lektury chwilami mój żołądek robił fikołki, a na ciele pojawiała się gęsia skórka. Ile razy dałam się wodzić z nos i prowadzić w ślepy zaułek – trudno zliczyć. W żaden sposób nie potrafiłam odgadnąć kto jest sprawcą.

Jest to trudna lektura, która nie każdemu czytelnikowi przypadnie do gustu. Nie jestem przekonana, czy stwierdzenie, że miło spędziłam z nią czas będzie stosowne, ale z pewnością dałam się autorowi wciągnąć w tę mroczną historię.

BRUNETTE BOOKS

●Przerażająca, wstrząsająca historia o psychopatycznym, bezwzględnym i przebiegłym mordercy, który rzuca wyzwanie podkomisarzowi Adrianowi Pergowi.

Pewnego grudniowego dnia Adrian Perg znajduje za szybą swojego auta kartkę z rymowanką:

"Czary mary, zginiesz, mały".

Na dodatek zostają odnalezione zwłoki zamordowanego chłopca. Całe ciało jest w licznych sznytach, a na plecach została wyryta dziecięca rymowanka. Adrian Perg razem z partnerem aspirantem Iwanem Brzostkiem oraz starszą sierżant Natalią Merc rozpoczynają skomplikowane śledztwo.

Dlaczego morderca okaleczał niewinne dzieci?

Dlaczego poinformował Adriana o swojej zbrodni?

Kim okaże się morderca?

Przekonajcie się sami czytając tę książkę.

Wow! To jest idealna książka dla fanów mrocznych historii. Autor nie boi się poruszać trudnych tematów. Przemoc domowa, porwania, molestowanie dzieci, narkotyki, morderstwa, choroba psychiczna.

"Sznyta" to bardzo intrygujący i wciągający kryminał. Fabuła z dynamicznymi i nieoczekiwanymi zwrotami akcji. Świetne dialogi.

Bardzo dobra kreacja bohaterów. Misternie utkana intryga. Zagmatwane śledztwo. Autor potrafi budować napięcie i manipulować czytelnikiem. Wodzi nas za nos podrzucając fałszywe tropy. Autor zabiera nas do Łodzi, po której grasuje pedofil i morderca. Podczas czytania czuć niepokój towarzyszący bohaterom, bo nie wiadomo kiedy ten psychopata ujawni się i co jeszcze wymyśli. Dosłownie czuć jego oddech na plecach. Ciarki przechodzą po plecach.

Ostrzegam, że sceny molestowania dzieci, gwałty i tortury są dosyć brutalne, przerażające i szokujące. Ciśnienie podnosi się czytelnikowi.

Ja przewracałam kartkę za kartką, by rozgryźć kto jest mordercą, ale do samego końca nie udało mi się. Najlepsze, że on jest tuż obok. Autor zaskoczył mnie.

Gwarantowane emocje i mocne wrażenia. Nie odłożycie tej książki dopóki nie dorwiecie mordercy.

Polecam gorąco, bo jest to najlepszy kryminał jaki przeczytałam w tym roku.

Chętnie sięgnę po inne tytuły tego autora.

"Czary- mary, zginiesz mały..."

.

Śmieszna i dziecinna, anonimowa rymowanka, której adresatem jest podkomisarz Perg wydawać się może głupim figlem jakiegoś łódzkiego osiedlowego pijaka. Ale kiedy znamy kontekst- zimny pot zaczyna spływać po plecach. Nie tylko Perga... Okazuje się, że podobny napis został wyryty na ciele dziecka zamordowanego w wyjątkowo brutalnych okolicznościach. Zemsta? Wyzwanie? Rodzaj chorej gry jakiegoś szaleńca?

.

Autor już od pierwszych stron rzuca nas w wir skomplikowanego, wieloaspektowego śledztwa. Dzieje się sporo i w szybkim tempie. Autor nie oszczędza nam także opisów, które mogą przerazić, szokować, wzbudzać niesmak. Nie każdy będzie w stanie zapewne przebrnąć przez fragmenty dotyczące przemocy seksualnej wobec dziecka. Tropów jest wyjątkowo dużo, bohaterów także. Każdy kolejny zwrot akcji jeszcze bardziej gmatwa obraz śledztwa. Między wierszami pojawiają się także wątki przemocy w rodzinie, toksycznych relacji, narkotyków, szemranych interesów. Warstwa obyczajowa pojawia się w stopniu minimalnym i konkretnym celu. Warstwa psychologiczna to przede wszystkim retrospekcje, które budują napięcie, rodzą kolejne pytania i sieją zamęt w głowie. Wywołują mrowienie na skórze i niepokój. Samodzielne ułożenie kryminalnych puzzli wydaje się być niemożliwe.

.

Obok intrygującej fabuły zdecydowany atut to kreacja bohaterów i ich relacji. Postacie są wyraziste, a dialogi na linii Berg- Brzostek- Merc są specyficzne, prostolinijne, ale zabawne, chociaż podszyte dużą dozą czarnego humoru. Postacią, która wzbudza emocje jest także patolog sądowy Hector. Jego pozornie wyprute z emocji powiedzonka- upiorne i na granicy dobrego smaku - są oryginalne, chociaż nieco kontrowersyjne. Czarny humor stanowi tutaj idealną przeciwwagę dla brutalnej warstwy fabularnej. Finalnie "Sznyta" mnie zaskoczyła. Przeraża, ale jednocześnie ciężko się od niej oderwać. Polecam.

Wydawało mi się, że Adam Widerski nie napisze lepszego thrillera niż poprzedni, a tu niespodzianka! Piekielnie inteligentna, mocna i przerażająca powieść, którą czyta się wybornie, mimo, że niektóre sceny bolą.

W Łodzi dochodzi do przerażających zbrodni. Giną dzieci, a zwłoki morderca porzuca w piwnicach bloków mieszkalnych. Zmasakrowane, wymęczone i zbeszczeszczone ciała pokryte są siecią idealnie wykonanych sznyt, które są swego rodzaju podpisem zwyrodnialca. Sprawę prowadzi niezastąpiony Adam Perg wraz z partnerami; Iwanem i Natalią. Trwa wyścig, który niestety przesuwa szalę zwycięstwa w stronę zabójcy...

Ależ to była interesująca lektura! Rzutka, oryginalna i niebanalna. Wydawać by się mogło, że na nieco ponad trzystu stronach nie da się zmieścić solidnej dawki informacji, a tu się okazało, że akcja jest wartka jak górski potok, poplątana jak sieć po połowach i zmyślna do granic możliwości.

Autor zakpił sobie z czytelnika, wodził za nos, podsuwając coraz to nowe tropy i wskazując fałszywych podejrzanych. I ja dałam się nabrać! Do końca wierzyłam w to, że kto inny jest mordercą, więc zaskoczenie moje wywindowało ocenę tej książki jeszcze wyżej.

Muszę zaznaczyć, że książka jest bardzo brutalna, a sceny w niej opisywane nie należą do lekkich. Autor ukazuje gwałty, akty molestowania na dzieciach i przemoc fizyczną. Nie jest oszczędny w opisach, ale według mnie, im bardziej brutalnie i rzeczywiście przedstawia dany akt, tym bardziej realna staje się opowieść.

Wszystkim miłośnikom naprawdę mocnych wrażeń polecam lekturę "Sznyty". Nie zawiedziecie się!

Adrian Perg zostaje uwikłany w mroczną grę. Sprawca zwraca się bezpośrednio do niego. Zostawia wymowną wiadomość. Rozpoczyna się trudne, żmudne śledztwo. Na drodze do celu stanie wielu prawdopodobnych podejrzanych, jednak nic nie będzie tak oczywiste, jakby się to w pierwszej chwili wydawało.

Przygotujcie się na silne emocje. Autor od początku bombarduje niewyobrażalną zbrodnią i nieludzkim okrucieństwem. Ciężko jest czytać o złu, które jest celowane w stronę dzieci.

Akcja jest dynamiczna, przesiąknięta niepewnością i walką z czasem. Podrzucane tropy mnożą się i wzajemnie przenikają. Potrzeba dużo skupienie, by nie zaplątać się w tej pajęczynie.

Ile jeszcze ofiar straci życie nim śledczym uda się poskładać tę skomplikowaną układankę?

SZNYTA to wciągający kryminał, który zburzy wasz wewnętrzny spokój. Jesteście gotowi na to?

Ogromnie się cieszę, że autor Adam Widerski zaproponował mi przeczytanie tego tytułu, albowiem powieść zrobiła na mnie wrażenie. Była mocna, okrutnie brutalna, do tego uderza w najwrażliwszą strunę - krzywdę dzieci. Mi jako matce, przez niektóre momenty i poruszane wątki było ciężko przebrnąć, bo wywoływały szok, niesmak i ogarniającą bezsilność.

Suma summarum SZNYTA to wartki kryminał, który mnie wciągną. Znalazłam w niej to co lubię, czyli krwawe morderstwa, zawiłe śledztwo, ciekawie przedstawionych bohaterów: podkomisarza Adriana i aspiranta Iwana oraz wielowątkową fabułę. Przez całą powieść autor budował napięcie, podczas śledztwa wodził mnie za nos i zaserwował takie zakończenie, którego w ogóle się nie spodziewałam.

Jednak to kluczenie, mylenie trupów i podsuwanie różnych rozwiązać sprawiało, że gubiłam się w akcji. W tym przypadku wielowątkowość wprowadzała do fabuły trochę chaotyczności, która wymagała na mnie czytania w ciszy i skupieniu, a co za tym idzie zabrakło mi płynności w czytaniu.