Szczęśliwa gwiazda. Hutton. Tom 4

Marc Brannon oraz Josette Langley kiedyś się znali, a nawet byli razem. Jednak pewne zdarzenia sprawiły, że ich drogi się rozeszły i nie darzą się zbytnią sympatią. Niestety los sprawia, że nie mają wyjścia i będą wspólnie pracować. Ona pracuje w prokuraturze, on jest Strażnikiem Teksasu, żadne nie może odmówić wspólnego prowadzenia śledztwa. Choć dawne sprawy nie zostały rozwiązanie, zamierzają je zakopać głęboko i wspólnie znaleźć odpowiedź na pytanie, kto zabił. Podczas śledztwa na jaw wychodzą sprawy sprzed dwóch lat, które mocno wiążą się z obecną sprawą. Czy uda się ją rozwiązać? Czy Marc oraz Josette wyjaśnią sobie, to co ich rozdzieliło? Jak potoczy się ich znajomość?

Osobiście lubię książki tej autorki, pozwalają mi nie tylko przeżyć ciekawą przygodę z bohaterami, ale również cofnąć się w wyobraźni w przeszłość, gdzie wszystko było zupełnie inne niż teraz. Książka pt.: „Szczęśliwa gwiazda” była ciekawa i dość wciągają. To opowieść o dwojgu ludzi, których kiedyś rozdzieliły niedopowiedzenia i brak wiary w drugą, o morderstwach, pościgach, ale również miłości. Akcja dość sprawnie poprowadzona, z ciekawymi zwrotami, a zakończenie według mnie dość zaskakujące (szczerze powiedziawszy, byłam pewna, że ktoś inny okaże się mordercą).

Bohaterowie dość ciekawi.

Josette to kobieta, która w życiu dość dużo przeszła, jednak nie poddaje się. Miała piętnaście lat, kiedy pewien bogaty dzieciak chciał ją zgwałcić. Nie wyszło mu z pewnych powodów, a jej nikt nie uwierzył. Kilka lat później zeznawała na sprawie o zabójstwo, również wtedy mówiła prawdę, jednak została zmieszana z błotem. To kobieta silna, odważna, prawdomówna, a jednocześnie pragnąca zrozumienia, bliskości. Osobiście ją polubiłam.

Co do Marca mam mieszane uczucia. Z jednej strony wydaje się odważny, bezwzględny w pracy i opiekuńczy, pomocny dla bliskich. Z drugiej niby coś czół do kobiety, jednak wierzył innym, a nie jej. Moim zdaniem podstawą związku jest zaufanie i to troszkę negatywnie mnie do niego nastawiło.

„Szczęśliwa gwiazda” to książka, z którą spędziłam miłe popołudnie i ze swojej strony polecam.

Recenzja pojawiła się również na moim blogu - Mama, żona - KOBIETA

Marc jest sierżantem i prowadzi śledztwo w sprawie morderstwa, sprawa okazuje się niebezpieczna, ponieważ dotyczy interesów mafii oraz biznesmenów i polityków. Mężczyźnie zostaje przydzielona z prokuratury Josette, która jest jego była dziewczyną. Oboje muszą zapomnieć o urazach z przeszłości i rozwikłać, kto jest mordercą. Jak potoczy się ich wspólpraca? Czy dadzą sobie jeszcze szansę?

To już moje kolejne spotkanie z twórczością autorki, jej książki są dla mnie idealne na oderwanie się od codzienności. Autorka ma niezwykle lekkie pióro, co sprawia, że książkę czyta się błyskawicznie, jest to taka lektura przy której nie trzeba się zbytnio skupiać. Postaci wykreowane w tej książce wydały mi się bardzo realne, podobało mi się, że poraz kolejny autorka pokazuje prozę życia bohaterów, towarzyszące im przy tym emocje. Marc i Josette od pierwszych stron zaskarbili sobie moją sympatię i kibicowałam im zarówno jeśli chodzi o śledztwo jak i życie prywatne. Bardzo lubię połączenie romansu/obyczaju z kryminałem i uważam, że w tym przypadku autorka świetnie połączyła to w swojej fabule, nie było może jakiś spektakularnych zwrotów akcji, ale książka naprawdę mnie zaciekawiła i wciągnęła. Spędziłam miło czas z tymi bohaterami i z pewnością sięgnę po inne książki autorki. Moja ocena 7/10.

Książki Diany Palmer stały się dla mnie dobrym wyborem, obok Nory Roberts, kiedy miałam ochotę na lekką, niezobowiązującą lekturę. Niedawno, stało się tak, że po przeczytaniu książki pani Roberts miałam okazję przeczytać książkę pani Palmer. Zapowiadała się dobrze. Opis książki „Szczęśliwa gwiazda”, mimo że zapowiadał trochę kryminalną historię, to wydał się ciekawy i nadal miałam wrażenie, że będzie to łatwa do odbioru obyczajówka.

Z jedną rzeczą się nie pomyliłam. Książka „Szczęśliwa gwiazda” rzeczywiście okazała się być lekka i bezproblemowa w czytaniu. Jednak sama historia mnie nie zachwyciła. Nawet nie jestem pewna czy mi się podobała. Mam wrażenie, że nie wywołała we mnie żadnych uczuć pozytywnych ani negatywnych. Po prostu ją czytałam i w pewnym momencie dotarłam do końca. W sumie bardzo dobrze się sprawdzi w chwili, kiedy chce się odpocząć, a nie chce się o czymkolwiek myśleć. Przyniesie taki odpoczynek bez jakiegokolwiek naszego zaangażowania.

Miałam okazję przeczytać już kilka książek od Diany Palmer. Niektóre z nich mnie zainteresowały, kibicowałam bohaterom. Miałam nadzieję, że tym razem też trafię na taką pozycję. Tym bardziej, że miał się pojawić wątek kryminalny, a kryminały bardzo lubię. Jednak książka „Szczęśliwa gwiazda” nie wzbudziła we mnie żadnych emocji. Mam wrażenie, że minie jeszcze kilka dni i zapomnę już, że w ogóle ją czytałam.

Lubię od czasu do czasu zapoznać się z lekką i przyjemną lekturą i ,,Szczęśliwa gwiazda" się na taką zapowiadała. Jest to kontynuacja ,,Władcy pustyni", choć można czytać ją ostatecznie jako odrębną całość. Tym razem bliżej poznajemy Straż Teksasu w San Antonio i należącego do niej sierżanta Marca Brannona. Mężczyzna przed laty poznał Josette Langley, która w wieku 15 lat oskarżyła chłopaka z imprezy o próbę gwałtu. Niczego nie udowodniono, jednak przywiązanie Marca do kobiety z każdym rokiem narastało, do tego stopnia, że chciał pójść z nią krok dalej. Ich nie do końca zakończone sukcesem seksualne zbliżenie spowodowało, że woleli zapomnieć o tej znajomości.

Tymczasem po dwóch latach ma połączyć ich wspólna sprawa schwytania Jake'a Marsha, szefa lokalnej mafii. Dzieją się nieoczekiwane zdarzenia, przestępca wychodzi na wolność i wkrótce ginie. Los jego rodziny jest zagrożony, a Strażnicy Teksasu przez długi czas nie mogą wpaść na odpowiedni trop. Dodatkowo relacje panujące między Josette a Marciem są mocno poprawne, wciąż nie mogą zapomnieć feralnego zakończenia ich spotkania przed laty. Czy jednak dla dobra sprawy zjednoczą siły i zdążą schwytać mordercę zanim będzie za późno? Przekonajcie się sami.

,,Szczęśliwa gwiazda" to połączenie powieści obyczajowej z nutką sensacji. Stróże prawa są naprowadzani na poszlaki, jednak długo nie mogą zorientować się, kto może za tym wszystkim stać. A może nie dopuszczają do siebie takiej możliwości. Niemniej, bardzo przyjemnie spędziłam czas z tą lekturą i chętnie zapoznam się z kolejnym tomem. Gościnnie pojawiła się tutaj także siostra Marca oraz szejk Quawi, którego poznaliśmy we ,,Władcy pustyni". Serdecznie polecam tę lekturę na wolne popołudnie. To będzie mile spędzony czas.

Wyjątkowa, jedyna w swoim rodzaju autorka, której powieści mogę czytać na okrągło, bo są ukojeniem na wszelkie zło. Diana Palmer od lat towarzyszy mi w moim czytelniczym życiu i nigdy mnie nie zawiodła pomimo faktu, że jej książki są bardzo lekkie i niezobowiązujące. Jednak sięgając po "Szczęśliwą gwiazdę" dokładnie wiedziałam czego mogę się spodziewać i na nowo przepadłam w romantycznym świecie pełnym pozytywnej energii.

Nie zawsze potrzeba intensywnej, zwrotnej fabuły, która trzyma nas w nieustannym napięciu, by delektować się historią. Czasami wystarcza po prostu dobrze wykreowani bohaterowie i ich proza życia, pełna emocji i sytuacji znanych nam na co dzień. Nie ma tutaj sielanki, ponieważ każdemu z nas los rzuca kłody pod nogi, ale nie ma też takich tragedii, by wycisnąć z oczu łzy a jednak fabuła intryguje do samego końca, otulając nas niczym puchaty koc.

Marc Brannon porywa nas w niebezpieczną podróż odkrycia prawdy, gdy w jego ręce wpada ważne śledztwo. Morderstwo dokonano w brutalny sposób a im więcej faktów odkrywamy, tym mroczniej się robi, gdy dotykamy szeregów mafii i brudnej polityki. Nie jest jednak łatwo prowadzić śledztwo u boku byłej dziewczyny. Szczególnie, że rozstanie z Josette zakończyło się nie małym skandalem. Czy ta dwójka znajdzie na nowo wspólny rytm, by wygrać z czasem i złapać mordercę nim ten na nowo zaatakuje?

Poszukiwanie prawdy jest motywem przewodnim, ale jak to często u autorki bywa, również miłość wkracza na główne tory. Płomienne uczucie, tym burzliwsze, że mające za sobą już smutne doświadczenia, napędza różne emocje pozwalając czytelnikowi przyglądać się małym krokom bohaterów, którzy próbują złapać ulotne szczęście. Fabuła utrzymana w spokojnym stylu powieści obyczajowo-romantycznej sięga również po elementy kryminału czy sensacji i to połączenie zyskuje na dynamiczności, która prowadzi nas do ciekawego finału.

"Szczęśliwa gwiazda" ma w sobie mnóstwo uroku i dobrej energii. Diana Palmer jest niezawodna w kreowaniu wiarygodnych bohaterów i sytuacji z życia wziętych, dzięki czemu zaangażowanie w fabułę przychodzi bardzo naturalnie. To idealna lektura na leniwe popołudnie, która sprawdzi się w duecie z kubkiem gorącej herbaty.