Syn Escobara. Pierworodny

,,Miałem dwóch ojców. Tym, którego nazywałem tatą- i bardzo kochałem- był mój przybrany ojciec, Patrick Witcomb".

Jak sądzicie, czy książka w której spisuje się swoje życie może być ciekawa? Czy może unieść ciężar przeszłości i ukazać ból, który w jakiś sposób się jeszcze nie zagoił? Ile jest warte czyjeś życie, kiedy żyje się na długach? Zabić jest niezwykle łatwo. Jeden strzał i po kłopocie. Najgorzej jest jednak, kiedy zaczyna się walka o zatuszowanie morderstwa. Dla nas sprawa trudna, jednak dla gangów i ona nie stanowiła żadnego problemu. Rozkaz był zawsze rozkazem. Człowiek tłumaczył sobie potem, że to tylko praca. Że wcale nie pozbawił kogoś życia, tylko wykonał to, co powinien, gdyż za to dostawał pieniądze, które żywiły jego rodzinę.

Czyli grzechu tak jakby nie było...

Powiem wam, że ja jakoś nigdy o tym Escobarze nie słyszałam. Samych straszności dowiedziałam się właśnie z tej książki. O niesamowicie bogatym baronie narkotykowym dla którego pieniądze nie miały znaczenia. Miał ich całe mnóstwo i zapewniam, że żaden grosz nie pochodził z legalnego źródła. Całą genealogię tych bolesnych treści przedstawił nam jego najstarszy pierworodny syn. Ukazał tajniki operacyjne, sposób w jaki zdobywał pieniądze i co robił, by urozmaicić sobie życie. Gdy tylko czytałam o jego rozkazach, to krew niemal stawała się soplem lodu. Tyle było nienawiści w jego sercu, ile liści w lesie. Zabijanie sprawiało mu czystą przyjemność. Wyrok śmierci dla dłużnika był dla niego niczym zdmuchnięcie okruszka z płaszcza. Czy więc zatem jego syn darzył go dobrym uczuciem? Czy ważne było dla niego poznanie ojca, czy życie w przekonaniu, że już jednego posiada? Tego, który był w chwilach, kiedy przyszedł zły sen i tulił go do serca, czy tego, który pozbawił oddechu przypadkowo spotkanego człowieka?

Książka jest pełna przeżyć, spisana w chwilach poczucia pretensji. Ukazuje wiele prywatnych spraw i brutalnych sytuacji. Dla mnie była niczym powieść, której historia lepiej, gdyby nigdy się nie wydarzyła.

Kim jest Pablo Escobar chyba nie trzeba nikomu mówić. W skrócie największy baron narkotykowy pochodzący z Kolumbii, który znany był na całym świecie.

„Syn Escobara. Pierworodny” to historia niebanalna i co najważniejsze autentyczna! Na jej podstawie można nakręcić świetny film na miarę Oscarów. Jednak prawda jest taka, że to prawdziwa historia życia pierworodnego syna Escobara - Roberto oraz jego dwóch ojców. Tak, dwóch… Tego biologicznego, który był baronem narkotykowym oraz adopcyjnego będącego kiedyś agentem MI6.

Książkę czyta się bardzo dobrze nie tylko za sprawą opisanych wydarzeń, ale i samego stylu pisania Roberto, który jest bardzo przyjemny dla czytelnika. Całość podzielona jest na rozdziały zaczynające się od daty i miejsca wydarzenia. Niektóre z rozdziałów zostały opatrzone w zdjęcia, które stanowią swoisty smaczek dla miłośników Escobara. Nie można powiedzieć, że książka pozbawiona jest jakichkolwiek emocji. Pomimo, że Roberto nie łączyła jakaś bliska więź z biologicznym ojcem to jednak widać tutaj ojcowską miłość i chęć odzyskania syna… Roberto opowiada o tym ilu ludzi musiało zginąć, gdy Escobar próbował go odzyskać…

Jednak chyba największą pokusą dla czytelników tej książki jest szyfr, który znajdziemy na jej samym końcu. Mianowicie Roberto udostępnił nam informacje o miejscu ukrytych milionów dolarów należących do jego ojca. Sam próbował go złamać z wieloma specjalistami jednak nie przyniosło to żadnych skutków, więc być może to właśnie któryś z czytelników złamie tajemniczy szyfr…

Książkę polecam każdemu fanowi Pabla i miłośnikowi serialu „Narcos” na Netflix. Sądzę, że napewno przypadnie Wam ona do gustu.