Sylvia i powódź stulecia

Dobra książka młodzieżowa to pozycja, która pochłonie zarazem młodszych, jak i dorosłych. Podróż w nieznane, zjawiska nadprzyrodzone i magiczny klimat to elementy, które pozwalają znów poczuć się beztrosko, odrywają od szarej rzeczywistości i zatrzymują czas. Taka właśnie jest powieść Roberta Beatty'ego, która przenosi swoich czytelników w sam środek nieobliczalnej ulewy i niebezpiecznej powodzi, niosącej za sobą nieprawdopodobne zjawiska, jakim jest między innymi obecność wymarłych bądź niespotykanych w tych regionach gatunków zwierząt.

Pozycja „Sylvia i powódź stulecia” oczarowała mnie już od pierwszej strony, dlatego z wypiekami na twarzy, zafascynowana kroczyłam po kolejnych rozdziałach. Nakreślona historia jest nietuzinkowa, intrygująca, a stworzone postacie błyskawicznie wywołują lawinę emocji. Główna bohaterka to dziewczynka o ciężkim bagażu doświadczeń, wyróżniająca się inteligencją, błyskotliwością i odwagą. Bez namysłu uratowała obcego chłopaka, sama narażając się na wielkie niebezpieczeństwo. Nie cofnie się również przed pomaganiem mu w poszukiwaniu domu, choć wszystko wskazuje na to, iż historia zagubionego ma głębsze dno…

Robert Beatty pod postacią tej wyjątkowej, fantastycznej opowieści przemyca cenne, ponadczasowe lekcje dotyczące rodziny, akceptacji, przyjaźni czy tak istotnego poczucia przynależności. To nie tylko nadzwyczaj wartościowa, chwytająca za serce opowieść o niełatwym poszukiwaniu własnych korzeni, swojego miejsca na ziemi czy dostrzeganiu swojej odmienności, ale także poruszająca i dodająca otuchy historia, udowadniająca, iż każdy jest zdolny do wielkich czynów.

„Sylvia i powódź stulecia” jest przepięknie wydaną, wartościową lekturą, zarówno dla młodszych, jak starszych czytelników, uwielbiających magiczny, przepełniony symboliką klimat! To wyjątkowa, nieszablonowa, pełna zwrotów akcji powieść, przesycona magicznymi zjawiskami i ciekawymi kreacjami bohaterów, która całkowicie odrywa od szarej rzeczywistości i funduje godziny relaksu, a zarazem naszpikowana cennymi lekcjami opowieść o tym, co w życiu najważniejsze, o miłości, rodzinie, przyjaźni jak i o czystym sercu. Polecam!

Sylvia to 13-letnia bohaterka, która zaraża czytelnika swoją miłością do natury i chęcią zdobywania wiedzy na temat zwierząt. Znana w okolicy ze swoich ucieczek z domów zastępczych dziewczynka z nieznaną przeszłością musi zmierzyć się z bardzo dorosłym problemem. Poziom okolicznej rzeki podnosi się do bardzo niebezpiecznego stopnia i zaczyna niszczyć wszystko co napotka na swojej drodze. Posiadając tylko konia i książki z całą jej wiedzą, musi odkryć co stoi za dziwnymi zjawiskami, które przynosi ze sobą rzeka. Przede wszystkim pragnie poznać historię tajemniczego chłopaka, którego wyciągnęła na brzeg.

Historia ta nie przestaje dostarczać nam rozrywki. Ciągła akcja nie pozwala nam odpocząć od silnych emocji i nieustannego zaciekawienia. Jak na książkę, której docelowym odbiorcą jest młodszy czytelnik, taki efekt jest naprawdę imponujący. Do tego wita nas wyjątkowy świat i nieprzewidywalne wątki fabularne, które robią wrażenie. Wspaniałe opisy natury i zwierząt, sprawiają, że zatapiamy się w świecie pięknych nadrzecznych krajobrazów.

Główna bohaterka jest delikatnie zbyt bystra i ze zbyt dużą łatwością przychodzi jej rozwiązywanie problemów. Może to być jednak ciekawy zabieg dla ambitnych dzieci, które chcą poszerzać swoją wiedzę.

Ilustracje znajdujące się w książce to fajne przystanki, przy których można się zatrzymać i podziwiać różne gatunki zwierząt. Nie dam jej pełnej ilości gwiazdek, bo zdecydowanie nie jestem targetem do którego powinna trafić ta historia, ale wierzę, że młodszego czytelnika może naprawdę zaciekawić, dużo nauczyć i zapewnić wartościową rozrywkę.

Dziękuję za możliwość zrecenzowania książki i poznania takiego źródła wartościowego spędzenia czasu.

[współpraca barterowa]

Hej, Moliki ?

Czytacie książki młodzieżowe ?

Literatura młodzieżowa kojarzy mi się przede wszystkim z książkami, w których bohaterowie to osoby w wieku 15 + , czyli dojrzewający, popełniający z uporem błędy życiowe i borykający się z licznymi dramatami. Ale jednak to nie tylko takie książki i dowodem na to jest historia napisana przez Roberta Beatty’ego. W sumie książka miała być dla moich dzieci ale z racji pewnej pozytywnej opinii u @mzk , ja również spędziłam z nią czas.

Tytułowa bohaterka - Sylvia - to 13 latka, która już w wieku lat 4 trafiła do domu dziecka. Sierociniec zwykle nie kojarzy się za dobrze, zwykle dzieci chcą jak najszybciej opuścić te mury. A jednak Sylvia ucieka z każdej rodziny zastępczej żeby wrócić do tego miejsca, bo tylko tu czuje się dobrze, bezpiecznie, jest z nim szczególnie związana. Dziewczyna kocha naturę, zwierzęta, a właśnie w Highground może być blisko ukochanych koni.

Nagle dzieją się dziwne rzeczy, nadchodzi huragan i powódź stulecia. Sylvia wyrusza na poszukiwania zaginionych koni i ratuje nie tylko je, bo także wyjątkowego chłopca - Jornę. Ten z kolei wydaje się…dziwny, taki nie pasujący do znanego jej “normalnego” świata. Pełen tajemnic i dziewczynka liczy, że może z jego pomocą odkryje kim naprawdę jest?

Książka ujmuje swoją odmiennością na tle innych historii. Pisana jest prostym językiem, dzięki czemu mknie się przez nią ekspresowo. Na swój sposób zarazem bajeczna i życiowa. Ma w sobie jakby elementy fantastyczne ale niesie ze sobą też pewne lekcje życia. Idealna nie tylko dla młodzieży bo niejeden dorosły przyjemnie spędzi z nią czas.

Autor wykreował ciekawych bohaterów, którzy mimo młodego wieku, mogą nas sporo nauczyć. Powódź to katastrofa, ten wątek ma w sobie wspomniane elementy fantastyczne ale zarazem dostajemy tu lekcje ekologii, gdyż autor zaznacza, iż takie kataklizmy najczęściej są efektem niedbałości człowieka o świat, naturę. Stąd liczne zmiany klimatyczne, których następstwami są [Adres usunięty]. powodzie.

To wbrew pozorom nie jest lekka i banalna historia. Autor porusza trudne tematy takie jak samotność, niedopasowanie do innych, utrata bliskich i poszukiwanie swoich korzeni. Można też uznać, że jest tu subtelny wątek pierwszej miłości ale z pewnością nie jest to romans.

Piękna na wiele sposobów powieść, ze śliczną okładką, uroczymi rysunkami wewnątrz i wyjątkową historią, która wzbudza pewną melancholię jak i daje do myślenia. Zaskoczyła mnie ale bardzo pozytywnie i serdecznie Wam ją polecam.

A Wy jaką książkę ostatnio przeczytaliście z polecenia innej osoby ? Jak często sięgacie po książki, których pozytywne recenzje Was do tego zachęciły? Dajcie znać.

Miłego wieczoru.

Co to była za historia. Łapczywie spijałam każde słowo tej książki.

Sylvia ma dopiero 13 lata i to co wychodzi jej najlepiej to ucieczka. Gdy rzeka zalewa jej były dom dziecka Highground ucieka z kolejnej rodziny zastępczej i rusza na ratunek. Musi pomóc Masonowi i ukochanym koniom. Z nurtów rwącej rzeki wyławia swojego równolatka Jorna. Kim jest dziwny chłopiec?

Ta powieść jest nieokiełzana jak rzeka, która zalewa Highground. Pędzi niczym jej zwodnicze nurty i wciąga czytelnika w swoje przepastne uniwersum. Zalewa nas zdarzeniami i zaskakuje zwrotami akcji. Książka pełna jest emocjonujących momentów i wydarzeń, które balansują na pograniczu życia i śmierci.

Sylvia to odważna i zagubiona dziewczynka. Widzi więcej niż jej rówieśnicy, fascynuje się ptakami i bezgraniczne kocha konie, którymi się opiekuje. Klacz Jastrząbka to jedyna jej przyjaciółka, Mason (zarządca stajni) to jedyny człowiek przy którym się otwiera, przy którym czuje się bezpiecznie. Bezduszne trzewia instytucji państwowych ciągle jednak zabierają ją z tej bezpiecznej przystani wysyłając ją do kolejnych rodzin zastępczych.

Wielka powódź zmieni jej życie, podaruje jej przyjaciela, pokaże rzeczy, których do tej pory nie widziała, postawi ją przed niebezpiecznymi wyzwaniami, zweryfikuje jej siłę i empatię oraz zafunduje jej podróż w nieznane.

Książka celowana jest w segment młodzieżowy czytałam ją jednak z wielką przyjemnością, ciekawością i zapartym tchem. Jej kartki furczały mi w dłoniach a ja z napięciem obserwowałam kolejne wydarzenia. „Sylvia i powódź stulecia” to powieść uniwersalna, bajecznie malownicza, z licznymi ukrytymi podtekstami i silnym przekazem odnoszącym się do zmienności świata, przenikania się społeczeństw i historii, wielkiej miłości do przyrody.

"Sylvia i powódź stulecia" to opowieść o tytułowej Sylvii, sierocie, która ucieka z każdego domu zastępczego do wakacyjnego ośrodka dla dzieci bez rodzin. To jedyne miejsce, gdzie czuje się dobrze, pomaga w stajni Masonowi i może spędzać czas z końmi, które kocha całym sercem.

Pewnej nocy, gdy zjawia się na miejscu świat zalewa wielka ulewa, w wyniku której wylewa pobliska rzeka. 13-letnia dziewczynka ma pomóc zagonić konie do stajni, lecz po drodze zauważa chłopca, któremu bez wahania rzuca się na ratunek. To wydarzenie na zawsze odmieni jej życie.

Jest to książka początkowo nieoczywista, autor tak snuje swą fabułę, że trochę trudno domyślić się co się dalej wydarzy, jaki będzie jej główny przekaz. Na koniec jednak na czytelnika spływa duża satysfakcja z lektury i nuta nostalgii czy zadumy.

Autor skorzystał tutaj z konceptu, który bardzo lubię- rzeki czasu, bardzo podobało mi się w jaki sposób wplótł go w swoją historię i jaką dzięki niej podróż mogli odbyć bohaterowie.

Sama Sylvia to dziewczynka, która nie może znaleźć swojego miejsca na tym świecie, ale łatwo ją polubić- jest zaradna, odważna, wrażliwa na piękno natury i zawsze gotowa nieść pomoc innym. Z ciekawością śledziłam jej losy.

Miło spędziłam czas z tą książką, wywołała we mnie nieco emocji, szczególnie pod koniec, styl autora mi odpowiadał, tak samo jak kreacja postaci czy sama historia. Podobał mi się wątek fantastyczny i użyte koncepty. Jest to powieść, do której pewnie przez jakiś czas będę wracać myślami, zdecydowanie z sympatią.

Jeśli lubicie klimatyczne historie, w nieco baśniowym klimacie, z rezolutnymi, sympatycznymi postaciami, motywem drogi, podróży w czasie, natury, przyjaźni, a także z problemami jak adopcja, samotność, poszukiwanie swojego miejsca, skutki katastrof, to warto zwrócić uwagę na ten tytuł ❤️